Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik heb dat bezoek ook zwaar afgeblokt nadat mijn zus daar zwaar van had afgezien.
Mijn ouders zijn langsgekomen en mijn zus, de mama en zus van de vader van m'n dochter, een buurman die in het ziekenhuis werkt is na zijn shift binnen gesprongen voor een kwartiertje en een tante van me waar ik 20j naast heb gewoond maar nu 80km verderop woont, omdat ze toevallig in de buurt moet zijn.

Geboren tussen kerst en nieuw, dus ieders agenda zit dan toch vol (ideaal!), na een week had ik een ontsteking op de wonde van de keizersnede dus koorts etc en toen ze dik een maand oud was, eerste keer een week ziekenhuis met veel nazorg (3x per dag verpleegster aan huis o.a.).
Als ik dan nog eens, borstvoeding gevend en kolvend elke 2u, mij met bezoek, huis poetsen, een feestje organiseren,.. Moest bezighouden zou het toch wel een ramp geweest zijn :unsure:
Dus lekker asociaal geweest 🤪
Met de vrienden komen we altijd in de zomer eens samen en een 6-7 maander is toch leuker qua interactie dus dat verliep vlotter en in september hadden we dan een familiefeest aan mijn kant en in oktober aan zijn kant dus iedereen heeft haar kunnen zien en het heeft mij geen extra moeite gekost 🤷🏼‍♀️.
 
Wij hadden het bezoek thuis ook heel erg beperkt. Eerst wat wennen aan uw nieuwe leven, en na een aantal maanden pas druppelgewijst bezoek toelaten. (uitzondering ouders en beste vrienden)

maar die doopsuiker en allerhande mini kadootjes dat ze tegenwoordig meegeven vind ik gewoon zonde van het geld.
Ik snap dat ge iets wilt geven, maar snap doopsuiker ook niet. Bijna niemand vreet dat, en dat meer dan de helft krijgt ge toch niet kwijt, en dan flikkert ge dat weg. Ik vind het perfect OK om niks te geven, maar de madam wou dat echt wel. Dus de compromis was kleine snoeppakketjes voor de kinderen en kleine whisky fleskes voor de volwassenen.
DAAR was ik tenminste iets mee als we over hadden :tongue:.
 
Is geen doopsuiker geven dan sociaal aanvaard? Hoe minder die dingen mij kosten, hoe liever eigenlijk.
Wij hebben zelf al een geboortekaartje getekend en binnenkort gaan we die laten printen.
Een geboortekaartje vind ik wel nog belangrijk, maar die doopsuiker en allerhande mini kadootjes dat ze tegenwoordig meegeven vind ik gewoon zonde van het geld.
Die baby gaat mij denk ik wel nog genoeg geld kosten :p

Een baby borrel gaan wij nu ook wel geven, lijkt me veel handiger dan iedereen apart te laten komen.
Ik weet eigenlijk niet of er daar zo veel financieel gewin aan gaat zijn, dat feestje gaat ons ook wel redelijk wat kosten. En daarvoor doen we het ook helemaal niet.
Maar daar geef ik dan wel liever geld aan uit.
Is dat sociaal aanvaard... Niet echt. Wij hebben het uiteindelijk ook voorzien, maar ik zou het volgende keer veel simplistischer doen. Wij hadden chocolade voor chocomelk, thee, kaarsjes, marshmellows, ...
Uiteindelijk is quasi altijd de reactie "alle, pak maar iets". En ik vermoed dat bij de meesten dat ofwel nog steeds in de kast ligt, ofwel de vuilbak is in gegaan. Er gaan er in elk geval weinig bijzijn die daardoor nog regelmatig aan onze dochter denken...
 
Geboortekaartje moet je puur voor uzelf maken, met uitzondering van de grootouders/meters/peters/broer en zussen verdwijnt dat kaartje na paar weken in de vuilbak.

Dus waarom honderden euro’s uitgeven wat in de vuilbak verdwijnt.

Lokale drukkerijen bieden dikwijls geboortekaartjes aan en hebben zelf een tekenaar, veel goedkoper dan laten maken in doopsuiker/geboortekaartje winkel.
 
Heel het coronaverhaal is op sommige vlakken wel een zegen geweest voor ons vroege ouderschap: rustig wennen aan het nieuwe leven in het ziekenhuis zonder bezoek, mondjesmaat mensen uitnodigen en met telewerken heb ik mijn dochter bewust en van dichtbij zien opgroeien. Het jammere is wel dat er nog altijd mensen zijn die onze dochter nog niet hebben gezien, ook al is die bijna 1 jaar. Meenemen naar het werk was ook iets wat ik wil doen, maar met een beperkte bezetting heeft dat niet zoveel zin.
 
Dat is niet de ervaring die ik had, op de babyborrel van mijn dochter ging ze van arm naar arm. Ik moest met momenten zoeken bij wie ze was.
Als je zelf iets organiseert ben je toch altijd minder betrokken bij het feest, soit ieder zijn ding natuurlijk ;)

En waar ik ook net aan denk, zo'n babyborrel zorgt er voor dat er geen 80 man over de vloer komt bij me thuis daar had ik pas een bloedhekel aan. Net als bezoek in het moederhuis, mijn schoonmoeder heeft daar net geen 24/7 gezeten.:wallbash:
Ik denk dat ge overschat hoeveel volk effectief thuis op bezoek komt en het tijdsbestek waarin dat gebeurt. Mensen gaan sneller naar zo'n babyborrel komen (want gij nodigt hen uit) dan zelf contact opnemen om langs te komen (iets waar ik wel altijd een punt van maak).

Dat uw schoonmoder te lang blijft hangen zult ge ook nooit opgelost krijgen met een babyborrel :p


en voor de rest: kaartjes zelf gemaakt hier, ik vermoed dat ge dat er ook wel aan ziet hier en daar maar ik vond het fijn om te doen. En simpelweg doopsuiker -ik eet dat wel graag (de degelijke uit bv de ava, niet die van den action ofzo)
 
Heel het coronaverhaal is op sommige vlakken wel een zegen geweest voor ons vroege ouderschap: rustig wennen aan het nieuwe leven in het ziekenhuis zonder bezoek, mondjesmaat mensen uitnodigen en met telewerken heb ik mijn dochter bewust en van dichtbij zien opgroeien. Het jammere is wel dat er nog altijd mensen zijn die onze dochter nog niet hebben gezien, ook al is die bijna 1 jaar. Meenemen naar het werk was ook iets wat ik wil doen, maar met een beperkte bezetting heeft dat niet zoveel zin.
Wij hebben hier hetzelfde. Ik heb de eerste 8 maanden van mijn dochter van heel dichtbij kunnen volgen. En het ziet ernaar uit dat ik sowieso haar jeugd van veel nabijer ga kunnen volgen dan origineel gedacht. Maar inderdaad, het merendeel van de familie gaat onze dochter niet gezien hebben voor kerstmis dit jaar.
En het kerstfeest gaat van "3 kleinkinderen uit 1 gezin", naar "8 kleinkinderen in 4 gezinnen" gaan. Dus de familie is helemaal veranderd op die 2 jaar tijd...

Maar is dat nu zo'n ramp? uiteindelijk zien ze ze nu op een leeftijd dat er al interactie is, dat is veel toffer dan naar een platte baby te gaan kijken.
 
Mijn madam is bezig met de afscheidscadeautjes voor de creche. Zo een dwaze traditie om voor elk kind iets gepersonaliseerd te maken. Ooit es iemand mee begonnen en natuurlijk wil de ene niet onderdoen voor de andere. :rolleyes:
Soit, 19 pakjes met namen op, gescheiden op jongens en meisjes.

Als ze sebiet gedaan heeft ga ik vragen of ze rekening gehouden heeft met de genderneutraal opgevoede kindjes :lol:
 
Mijn madam is bezig met de afscheidscadeautjes voor de creche. Zo een dwaze traditie om voor elk kind iets gepersonaliseerd te maken. Ooit es iemand mee begonnen en natuurlijk wil de ene niet onderdoen voor de andere. :rolleyes:
Soit, 19 pakjes met namen op, gescheiden op jongens en meisjes.

Als ze sebiet gedaan heeft ga ik vragen of ze rekening gehouden heeft met de genderneutraal opgevoede kindjes :laugh:
Hou ook zeker rekening met religie. Want niet elk kindje mag hetzelfde eten/krijgen enzo.
 
Mijn madam is bezig met de afscheidscadeautjes voor de creche. Zo een dwaze traditie om voor elk kind iets gepersonaliseerd te maken. Ooit es iemand mee begonnen en natuurlijk wil de ene niet onderdoen voor de andere. :rolleyes:
Soit, 19 pakjes met namen op, gescheiden op jongens en meisjes.

Als ze sebiet gedaan heeft ga ik vragen of ze rekening gehouden heeft met de genderneutraal opgevoede kindjes :laugh:
Gewoon niet doen? Wie houdt dat bij? En de mensen die dat bijhouden zijn niet de mensen die mij interesseren. (Ik had wel iets aan de onthaalmoeder, dat vind ik logisch).

Opeens was dat hier ook de gewoonte erbij verjaardagen. Nooit aan mee gedaan :')
 
Terug
Bovenaan