Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Waarom? (serieuze vraag)
Die van mij is nu officieel 1 week. De eerste 4 dagen lag die bij mama in het ziekenhuis. Sinds die thuis is, slaapt die 20 uur per dag en als ze wakker is, hangt ze aan de tiet bij mama. Ik heb letterlijk een half uur werk over heel de dag om haar 6-7 keer van pamper te veranderen.
Huishoudelijk werk is een beetje meer, maar niet tijdens de werkuren. Ik werk wel van thuis, gij niet?

Ik snap niet goed op welke manier, zeker in de eerste 2 weken, de vader zich nuttig kan voelen bij het thuisblijven als zo'n babytje 18-20 uur per dag slaapt. Toch beter om na een maand een paar weken vaderschapsverlof te pakken, wanneer zo'n baby meer actief wordt en vooral meer begint te huilen. Of mis ik iets?
Gewoon om wat praktische zaken te regelen, de mama af en toe wat ruimte te geven, en ook persoonlijk wat een band te ontwikkelen met haar.
Verder kwam het ook goed uit dat ik de 3 weken in de "zomer" kon opnemen, en ik voor de rest van het jaar nog redelijk wat verlof heb staan.
 
De oudste (4 jaar) was met de oma naar de zoo in Antwerpen. Daar liepen wat vrouwen met een hoofddoek rond, tot grote fascinatie van de dochter. Zo groot dat ze tegen één van die vrouwen nen uitleg begon te doen: "Als ik het koud heb draag ik een muts. Ik heb ook wel een sjaal maar die zet ik niet op mijn hoofd. Ik heb een roze sjaal want dat is mijn lievelingskleur, wat is jouw lievelingskleur?".

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik blij ben dat er niet bij was of dat ik het jammer vind :p
Haha, doet me denken aan een gegidste stadswandeling die ik vroeger toen ik nog jong was met mijn ouders heb gedaan. Op een gegeven moment kwamen we in een straat:

'Mama, wat doen al die mevrouwen? Waarom hebben die allemaal een badpak aan en zijn die lampen zo rood?'
'Heu, euhm... Dat zijn zonnebanken en die mevrouwen maken reclame en laten zien hoe mooi bruin je kan worden'
'Ah leuk, dan ga ik eens binnen kijken. Ik wil óók mooi bruin worden'

Ben nog nooit zo snel ergens van weggetrokken geweest. :headshake: En tóch vind ik het nog steeds jammer dat ik niet in die zonnebank binnen mocht, want het was die dag echt druilerig rotweer. :sop:
 
Oudste (9) vertrekt weer op kamp met de jeugdbeweging en ziet er keihard tegenop. Het is nogal een huismus en ze heeft een klein hartje dus we dwingen haar wel wat om te gaan. We zijn er van overtuigd dat ze daar uit leert en deugd van heeft (er gaan ook vriendinnetjes mee).

Is nu derde jaar en ik vermoed dat we als ze volgend jaar niet wil meegaan we er in gaan meegaan en haar dan thuis houden al hoop ik echt dat ze na dit jaar vertrokken is.

Maar eerlijk, mijn vaderhart breekt als ik haar verdriet zie...
 
Oudste (9) vertrekt weer op kamp met de jeugdbeweging en ziet er keihard tegenop. Het is nogal een huismus en ze heeft een klein hartje dus we dwingen haar wel wat om te gaan. We zijn er van overtuigd dat ze daar uit leert en deugd van heeft (er gaan ook vriendinnetjes mee).

Is nu derde jaar en ik vermoed dat we als ze volgend jaar niet wil meegaan we er in gaan meegaan en haar dan thuis houden al hoop ik echt dat ze na dit jaar vertrokken is.

Maar eerlijk, mijn vaderhart breekt als ik haar verdriet zie...
Als iemand die als uw dochter was, pas op met ze te dwingen om zoiets te doen als ze dat niet graag doen. Want ik ben nu 25 jaar verder en ik denk soms nog aan sommige van die dagen ( in negatieve zin)
 
Oudste (9) vertrekt weer op kamp met de jeugdbeweging en ziet er keihard tegenop. Het is nogal een huismus en ze heeft een klein hartje dus we dwingen haar wel wat om te gaan. We zijn er van overtuigd dat ze daar uit leert en deugd van heeft (er gaan ook vriendinnetjes mee).

Is nu derde jaar en ik vermoed dat we als ze volgend jaar niet wil meegaan we er in gaan meegaan en haar dan thuis houden al hoop ik echt dat ze na dit jaar vertrokken is.

Maar eerlijk, mijn vaderhart breekt als ik haar verdriet zie...
Hoe is ze achteraf? Blij dat ze ging of niet?
 
Oudste (9) vertrekt weer op kamp met de jeugdbeweging en ziet er keihard tegenop. Het is nogal een huismus en ze heeft een klein hartje dus we dwingen haar wel wat om te gaan. We zijn er van overtuigd dat ze daar uit leert en deugd van heeft (er gaan ook vriendinnetjes mee).

Is nu derde jaar en ik vermoed dat we als ze volgend jaar niet wil meegaan we er in gaan meegaan en haar dan thuis houden al hoop ik echt dat ze na dit jaar vertrokken is.

Maar eerlijk, mijn vaderhart breekt als ik haar verdriet zie...

Was ze blij dat is meegegaan de voorbije twee jaren of kwam ze thuis en vond ze het echt niet plezant?
Als dat het laatste is dan zou ik ze thuis houden, een kind ergens naartoe sturen waar ze zich niet amuseert..

edit: nineshots was me voor :unsure:
 
Sinds deze ochtend slaapt onze 10 weken oude dochter niet meer goed. Ze wordt na 15 min tot 30 min. wakker al wenend en valt moeilijk in slaap. Vandaag heeft ze maar 9 uur geslapen. Ze krijgt borstvoeding via de fles soms. We weten dat ze dus wel wat drinkt, maar wat kan het zijn? Gewoon een fase? Ze zuugt nu ook continue aan haar hand.

Bij ons komt er geen tweede. Onze dochter sliep vanaf het begin erg moeilijk. Ze slaapt bijna nooit meer dan 12 uur. Ze morst continue melk, kan niet stil zitten, en slaapt erg licht. Vanaf er iets niet naar haar goesting is huilt ze alsof de wereld vergaat en stopt. Ze. Niet.

3 weken was echt wel handig, ik heb zelfs nog een week halve dagen genomen om te helpen.
die 15-30 minuten is dan tijdens de dutjes vermoed ik? Hun slaapcyclus is 45 minuten, en na 30 minuten komen ze dus ongeveer uit hun diepe slaap. Je kan al proberen om de dutjes in een verduisterde kamer te doen. Of in een draagdoek, dat gaat meestal ook beter.

Ze is nog wat te jong om al te beginnen met slaaptraining, dus veel meer dan "proberen en het uitzitten", zit er niet in vrees ik.
 
Was ze blij dat is meegegaan de voorbije twee jaren of kwam ze thuis en vond ze het echt niet plezant?
Als dat het laatste is dan zou ik ze thuis houden, een kind ergens naartoe sturen waar ze zich niet amuseert..

edit: nineshots was me voor :unsure:
ze is altijd blij hoor ('tis niet dat ze daar 9 dagen zit te janken) maar als we dan de leiding horen dan is het achteraf wel zo dat ze 's avonds altijd een moeilijk momentje heeft. Op dat moment is het voor belangrijk dat ze een "knuffelleidster" heeft die haar wat troost kan bieden. Dat ook vooraf nog eens gezegd tegen de leiding en ik zag dat eentje die rol al met verve op haar nam.

Het is natuurlijk ook je kinderen een beetje kennen. Sommige hebben dat duwtje nodig of ze doen hele dagen "niets". Ze gaat mee op kazookamp (wat nu ook niet haar eigen keuze is maar wat ze liever doet omdat het met haar beste vriendinnen is), ze gaat volleyballen (eerste twee jaar moeten verplichten maar nu het liefste wat ze doet).

Het is gewoon ook als vader (en moeder) lastig omdat gewoon toegeven, haar in je armen sluiten en zeggen "blijf jij nu maar thuis", de meest natuurlijke reflex is.
 
Als iemand die als uw dochter was, pas op met ze te dwingen om zoiets te doen als ze dat niet graag doen. Want ik ben nu 25 jaar verder en ik denk soms nog aan sommige van die dagen ( in negatieve zin)
Zelfde hier. Had niet al te veel goeie momenten op die kampen. Uiteindelijk erg introvert geworden.
Dat is niet perse slecht maar nu denk ik toch soms van, had ik maar iets meer gedurfd. Het is idd belangrijk dat je te weten komt wat de leuke en mindere leuke dingen waren.
 
Als dit vooral 's avonds is, zijn dit dan geen krampjes? Dat was bij ons een slopende periode...
Ze heeft wel nog altijd last na het drinken van borstvoeding. Is al sterk verbeterd maar is er nog altijd. Het ding is, we houden haar al bijna een uur recht/in onze armen en ze boert dan wel maar zelfs dan nog blijft ze wakker en actief.
 
Na 1.5 jaar proberen en een fertiliteitstraject te beginnen is mijn vriendin zwanger na de eerste kunstmatige inseminatie (tegen alle verwachtingen in)
We zitten nu in de 10de week.
Heel spannend allemaal, tot vorige week voelde het nog heel surrealistisch aan.
Afgelopen vrijdag hebben we dan voor het eerst het zien bewegen op de echo!
Sindsdien voelt het voor mij echt aan.

Er is nog een lange weg af te leggen en gezien het sowieso een risico zwangerschap is (halfzijdig verlamd middenrif) proberen we met beide voeten op de grond te blijven staan.

Mijn broer zijn vriendin is al een tijdje zwanger (uitgerekend voor november) en daar hebben ze nu een complicatie vastgesteld.( een bolletje op het hart van de baby)
Er moet nog bepaald worden wat het exact is maar mijn broer kan er niet veel positiefs meer over zeggen precies :s

Het worden nog emotionele maanden vermoed ik
 
Shit, beter gezwegen gisteren. Volgens mijn vrouw was onze dochter bijna heel de nacht wakker en sliep ze telkens maar voor 30-45 minuten voor ze weer wakker werd.

Zelf niks van gemerkt, ik sliep als een roosje :laugh:
Ge moogt een kanon naast nij afschieten, ik word niet wakker.
 
Shit, beter gezwegen gisteren. Volgens mijn vrouw was onze dochter bijna heel de nacht wakker en sliep ze telkens maar voor 30-45 minuten voor ze weer wakker werd.

Zelf niks van gemerkt, ik sliep als een roosje :laugh:
Ge moogt een kanon naast nij afschieten, ik word niet wakker.

Ik ga de bestelling van die 20u slapende baby wel gewoon annuleren dan. :frown:
 
De dag doen? De baby slaapt sinds 09h, mijn vrouw ook. Wat valt er voor mij te doen?

Wat als ze voort gedaan had met haar wakker worden elke 45 minuten? Dat dus. Maar goed als uw vrouw nu 7 uur kan doorslapen is er geen probleem natuurlijk. Het is gewoon een voorbeeld van een situatie waar het nuttig kan zijn.
 
Terug
Bovenaan