Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Bij de dochter (4,5j) is het nog niet doorgedrongen. Ze heeft (gelukkig) nog geen bewust verlies meegemaakt. Zo kwam ze een paar dagen geleden van school en vertelde dat de opa van een klasgenootje gestorven was, maar gelukkig heeft hij nog een andere opa, hé. 🫣
 
Aaaah. Kleurenweek. Bestaat dat bij jullie ook? Dan moeten ze elke dag zoveel als mogelijk in een bepaald kleur gekleed zijn.

ma: geel
di: groen
woe: rood
do: blauw
vrij: oranje

Allemaal gemakkelijk zegge kik. Gaat de juf de was komen doen ook?
Hier hebben ze dat ook die kleuren per dag. Maar de volgorde is anders dan bij u en ze volgen net zoals bij u ook totaal geen regenboog of zelfs een patroon van kleuren mengen (bv blauw - groen - geel). Echt frustrerend imo. Gelukkig is het niet met kleren aan doen in die kleur.

Ivm verlies: onlangs is de oma van mijn vrouw gestorven. De kleine kende die zó goed niet maar hij was daar wel mee bezig. We zijn natuurlijk ook heel de dag op die begrafenis, en koffietafel enz geweest. In de weken erna sprak hij wel af en toe over meme. Wij zijn daar ook open over dat ze gestorven is en dat dat voor altijd zo is.

OT: efkes stoefen maar die van de bistro zei vorige week da we een lieve kleine hebben :love:
 
De onze is nu net 4jaar (1ste kleuterklas), en heeft jammergenoeg in het afgelopen jaar afscheid moeten nemen van 3 mensen die ze goed kende. 2 overgrootouders en 1 opa. Wij hebben dat niet verbloemd, geen sterretjes aan de hemel blabla. In het geval van die overgrootouders waren ze gewoon heel oud, en op een bepaald moment ga je dood. Dan ben je er niet meer. En opa, die was heel erg ziek, de medicamentjes werkten niet meer. De dokters hebben alles geprobeerd maar opa kan niet meer genezen en is daardoor ook gestorven. Kind snapte dat prima. Praat nog steeds over hen, soms echt op de man af 'die is nu dood eh, die komt niet meer terug eh'. Om dan even later te zeggen, ik vind het jammer en mis hem/haar. Waarop we dan ook uitleggen dat wij daar ook verdrietig om zijn en hen missen, maar dat je daar nog steeds over mag vertellen.
Met allerheiligen zijn de kleuters ook naar het kerkhof geweest. Dus dat was dan ook een vraag natuurlijk of de mensen die ze zelf gekend heeft ook een grafje hebben nu.
Wij hebben daar dus heel gewoon over gepraat, zonder echt in detail te gaan maar wel begrijpbaar.

En zoals hier ook al gezegd, boekjes van Anna of Kaatje/Karel kunnen ook een hulp of aanzet zijn om je eigen situatie over te brengen.
Doet mij denken aan een oud-collega. Die had ook het gesprek gehad met zijn oudste, en ook iets verteld in de trant van "als mensen oud worden, dan sterven ze uiteindelijk". Toen ie met zijn zoontje in de wachtzaal van het ziekenhuis zat, omringd door bejaarden en die kleine luidop zei "papa, die mensen gaan allemaal binnenkort sterven é" leek het minder goeie aanpak 😂.

Hier hebben we dat trouwens ook op een gelijkaardige manier uitgelegd. Onze oudste (ASS) nam alles erg letterlijk. Als je tegen hem had gezegd dat de sterren dode mensen zijn die naar ons kijken, dan ging het kot echt te klein zijn. We hadden ooit de fout gemaakt om, toen ie eens ziek was, te benadrukken dat het wel belangrijk was dat hij voldoende water dronk. Jarenlang dwangmatig water drinken in bed, met dagelijks bedplassen tot gevolg...
 
Mijn dochter was nog geen twee toen onze konijnen stierven. Toen ze net vijf was begon die ineens te wenen omdat ze de konijnen mist. En als ze naar Frozen kijkt begint ze ook te wenen omdat de ouders van Anna & Elsa er niet meer zijn. Ik denk dat ik nog ga wachten met Bambi of met De leeuwenkoning. :unsure:
 
Doen ze dat dan elke keer dat er iemand een broertje of zusje krijgt?
Ik verwacht van niet, maar geen idee. Ik denk dat zij de eerste was van het schooljaar. Want dat was fruitpapje maken en eigen babyfoto's meenemen. Zo'n dingen. Ze heeft wel 2 kronen mogen opdoen en mee naar huis mogen nemen en de kindjes hebben een slinger gemaakt voor ons. Dat zal wel altijd gedaan worden veronderstel ik.
 
Voor fans van Bluey, op Disney+ staat nu een theatershow.

IMG_7718.jpeg
 
Wij merken dat het er bij de meisjes op de speelplaats de laatste weken pittig aan toe kan gaan. Ruzie maken, scherpe opmerkingen naar elkaar gooien, wat pesterig zijn, enz. Precies of die zijn al serieus aan 't puberen. 3de leerjaar.

De ene moment BFF's 4 life, de andere moment ruzie met tranen die doorgetrokken wordt tot in de activiteiten van 't weekend.

Dochter was handen op één buik met haar beste vriendin sinds het kleuter, plots komt daar een 3de vriendin bij en is 't niet anders dan miserie.

Herkenbaar? Ik merk dat bij de zoon (nog) niet, die speelt en heeft kameraden, meer niet.
 
Wij merken dat het er bij de meisjes op de speelplaats de laatste weken pittig aan toe kan gaan. Ruzie maken, scherpe opmerkingen naar elkaar gooien, wat pesterig zijn, enz. Precies of die zijn al serieus aan 't puberen. 3de leerjaar.

De ene moment BFF's 4 life, de andere moment ruzie met tranen die doorgetrokken wordt tot in de activiteiten van 't weekend.

Dochter was handen op één buik met haar beste vriendin sinds het kleuter, plots komt daar een 3de vriendin bij en is 't niet anders dan miserie.

Herkenbaar? Ik merk dat bij de zoon (nog) niet, die speelt en heeft kameraden, meer niet.
De dochter van een kennis ging naar het eerste middelbaar en dat was een gelijkaardig drama, met een "beste vriendin" die een dag later de vijand was en weer terug. Er zal nog wel vanalles gespeeld hebben maar dat meisje kreeg daar effectief zelfmoordneigingen van, tot op het punt dat ze van school moest voor haar mentale gezondheid en haar moeder haar geen second alleen liet voor het geval ze zichzelf iets zou aandoen. Ik denk dat we nu een jaar later zijn en alles lijkt wat gestabiliseerd.
 
De dochter van een kennis ging naar het eerste middelbaar en dat was een gelijkaardig drama, met een "beste vriendin" die een dag later de vijand was en weer terug. Er zal nog wel vanalles gespeeld hebben maar dat meisje kreeg daar effectief zelfmoordneigingen van, tot op het punt dat ze van school moest voor haar mentale gezondheid en haar moeder haar geen second alleen liet voor het geval ze zichzelf iets zou aandoen. Ik denk dat we nu een jaar later zijn en alles lijkt wat gestabiliseerd.
Zo erg is het nog niet, maar sinds kort is de zin 'ik ga niet graag meer naar school' al eens gevallen. Terwijl dat kind super graag naar school gaat/ging.

Geen flauw idee of ik dat wat kan sturen. Ik voel me nogal machteloos.
 
Zo erg is het nog niet, maar sinds kort is de zin 'ik ga niet graag meer naar school' al eens gevallen. Terwijl dat kind super graag naar school gaat/ging.

Geen flauw idee of ik dat wat kan sturen. Ik voel me nogal machteloos.
Ik heb mezelf dat al dikwijls afgevraagd, voor de toekomst dan want nu nog niet aan de orde, en geen idee eigenlijk. Je kan altijd de zaken proberen te relativeren en er mee te praten, maar van wat ik me herinner uit die tijd valt dat toch op een koude steen want als kind/tiener heb je nu eenmaal niet de "levenservaring" om in te zien dat die zaken geen gigantische drama's zijn.
 
Wij merken dat het er bij de meisjes op de speelplaats de laatste weken pittig aan toe kan gaan. Ruzie maken, scherpe opmerkingen naar elkaar gooien, wat pesterig zijn, enz. Precies of die zijn al serieus aan 't puberen. 3de leerjaar.

De ene moment BFF's 4 life, de andere moment ruzie met tranen die doorgetrokken wordt tot in de activiteiten van 't weekend.

Dochter was handen op één buik met haar beste vriendin sinds het kleuter, plots komt daar een 3de vriendin bij en is 't niet anders dan miserie.

Herkenbaar? Ik merk dat bij de zoon (nog) niet, die speelt en heeft kameraden, meer niet.
Da's echt ook één van mijn grootste angsten, dat ze niet meer graag naar school zou gaan door zo een dingen
Maar wat moet ge daar aandoen hé

Een jaar geleden werd mijn dochter geregeld pijn gedaan door altijd dezelfde jongen, ook lastig, maar makkelijker op te lossen
Meisjes onder elkaar, waar de ene plots niet meer in de groep toegelaten wordt, lijkt mij véél harder, ik zou niet weten hoe daar op te reageren
 
Wij merken dat het er bij de meisjes op de speelplaats de laatste weken pittig aan toe kan gaan. Ruzie maken, scherpe opmerkingen naar elkaar gooien, wat pesterig zijn, enz. Precies of die zijn al serieus aan 't puberen. 3de leerjaar.

De ene moment BFF's 4 life, de andere moment ruzie met tranen die doorgetrokken wordt tot in de activiteiten van 't weekend.

Dochter was handen op één buik met haar beste vriendin sinds het kleuter, plots komt daar een 3de vriendin bij en is 't niet anders dan miserie.

Herkenbaar? Ik merk dat bij de zoon (nog) niet, die speelt en heeft kameraden, meer niet.
Als ik even denk aan mijn eigen lagereschooltijd, is dat inderdaad het moment dat het wat moeilijker werd, ja. Ik denk dat er bij ons in 't vierde leerejaar iemand bijkwam en sinds dan was het ook de hele tijd miserie tussen mij en mijn voordien beste vriendin. Dat kan er scherp aan toegaan, CLB is toen nog tussen gekomen en alles.

Ook bij mijn stiefdochter (allez, ex-stiefdochter, ben niet meer samen met haar papa) herinner ik mij echt heel veel drama in vriendinnengroepjes. De enige dag beste vriendin, de andere dag ruzie, dan is die weer buitengesloten,...
 
Ik snap niet waarom ik speelgoed koop voor de kleinste, de sokken van zijn zus uit de kast trekken en een grote kartonnen doos. Meer moet die niet hebben. 🤷🏻‍♀️
 
Wij zijn in augustus 2025 verhuisd. Gisteren zei onze oudste in de 3 kleuterklas dat ze haar oude vriendjes mist. Dan breekt mijn hart toch.

De organisatie van deze school zal ook niet helpen.
School is gesplitst over 2 kerkdorpen op 3 km van elkaar.
Dorp 1: instapklas en 1ste kleuterklas, 3de-6de leerjaar
Dorp 2: 2de kleuterklas - 2de leerjaar

Onze dochters zitten dus in verschillende vestigingen. Daarnaast is het 2de en 3de kleuterklas samengegooid en zijn ze verdeeld over 3 groepen ipv op leeftijd. Daarnaast schuiven die groepen na elke vakantie om naar een andere leerkracht. Onze dochter heeft het daar lastig mee merken we ondanks dat ze zelf niet zo letterlijk aangeeft, maar ze zit m.i. niet genoeg samen met de andere kindjes met dezelfde leeftijd en dat gaat haar volgend jaar nog een probleem geven vrees ik.

Ik snap niet waarom ik speelgoed koop voor de kleinste, de sokken van zijn zus uit de kast trekken en een grote kartonnen doos. Meer moet die niet hebben.
🤷🏻‍♀️
Dat lijkt over een kat te gaan. :) Hier amuseren die kinderen zich ook met de onnozelste dingen zoals dozen, dekentjes die ze als kleedje gebruiken, steentjes op de oprit, ...
 
dat is idd een onlogische verdeling. Je zou eerder denken, iedereen van het kleuter samen en dan iedereen van het lager samen. Maar op deze manier is de overgang wil minder impactvol tussen kleuter/lager
 
Kleinste zit ondertussen al aan oorontsteking nr.3, maar hij doet straffer dan zijn zus, want meneer gaat wel naar de 40° koorts.
Bah, da's zo'n vies gevoel.
 
Terug
Bovenaan