Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Wilcao]

Bij ons ook een hele week carnaval (gekke hoeden, rood/geel/groen, dieren, fluor, gewoon verkleden,...). Ik ben blij dat ze dat doen. In onze regio hoort dat bij onze cultuur en goed dat de kinderen dat meekrijgen. Met Halloween wordt er ook iets gedaan. Deze week deden ze iets met lente (zaadjes planten) en toen onze dochter grote zus werd, deden ze een hele week over het thema baby.

 

[Sylverscythe]

Bij ons ook een hele week carnaval (gekke hoeden, rood/geel/groen, dieren, fluor, gewoon verkleden,...). Ik ben blij dat ze dat doen. In onze regio hoort dat bij onze cultuur en goed dat de kinderen dat meekrijgen. Met Halloween wordt er ook iets gedaan. Deze week deden ze iets met lente (zaadjes planten) en toen onze dochter grote zus werd, deden ze een hele week over het thema baby.

Hier was het ook elke dag iets voor carnaval, gisteren was het in pyjama gaan, enz.

Persoonlijk weinig problemen mee, ze moeten die klein mannen ook wat afwisseling presenteren. Ze heeft nu ook wel een leeftijd dat het weinig uitmaakt als we niet de juiste rekwisieten hebben.

 

[Mr.Anderson]

Gelukkig bij ons niet het geval, noch zoiets als kleurenweek, noch een hele week carnaval. Wel al van andere ouders gehoord en op social media gezien tijdens de week van carnaval dat ook wel iedere dag iéts was: bv. gekke hoeden of - haren dag, verkleed als dier dag etc.
Bij ons mochten/moesten ze de vrijdag voor de vakantie verkleed komen en dat vond ik voor mijn 2 kleuters al voldoende.

En dan heb je nog de KSA.

'Goedemorgen, straks mag iedereen naar de activiteit komen als piraat!' 5 uren voor de aanvang.

 

[Hit Hard]

En dan heb je nog de KSA.

'Goedemorgen, straks mag iedereen naar de activiteit komen als piraat!' 5 uren voor de aanvang.

Geef uw kinderen ne USB stick mee met illegaal gedownloade films op.

 

[Holocene]

Onze oudste (4) begint de laatste tijd meer en meer te vragen waar/wie mijn mama en papa zijn.

Ik heb een redelijk zware achtergrond (zie topic band met je ouders). Beide zijn ondertussen ook overleden.

Momenteel nog wat kunnen afwimpelen maar het speelt wel in haar hoofdje zo te zien. Hoe zouden jullie dit aanpakken?

 

[Tha_nOn]

Onze oudste (4) begint de laatste tijd meer en meer te vragen waar/wie mijn mama en papa zijn.

Ik heb een redelijk zware achtergrond (zie topic band met je ouders). Beide zijn ondertussen ook overleden.

Momenteel nog wat kunnen afwimpelen maar het speelt wel in haar hoofdje zo te zien. Hoe zouden jullie dit aanpakken?

Ik zou het houden op de namen van je mama en papa en dat ze allebei al gestorven zijn. Ik denk niet dat ze meer zal vragen?
De moeder van mijn man leeft wel nog en wij hebben altijd gezegd dat we geen contact meer hebben omdat ze niet zo lief was voor papa (of iets dergelijks) daar zijn nooit echt meer vragen over gekomen. De jongste heeft dat zelfs helemaal niet meegekregen en denkt dat zij ook al gestorven is (moet ik nog eens rechtzetten waarschijnlijk)

 

[anders.]

Op school hadden ze geleerd dat de sterren de dode mensen zijn die naar ons kijken...
WTF, waarom zou je kinderen een fabeltje uit de lion King aanleren alsof het echt is?

 

[Sylverscythe]

Op school hadden ze geleerd dat de sterren de dode mensen zijn die naar ons kijken...
WTF, waarom zou je kinderen een fabeltje uit de lion King aanleren alsof het echt is?

Omdat we ook godsdienst geven?

 

[zarathustra]

Op school hadden ze geleerd dat de sterren de dode mensen zijn die naar ons kijken...
WTF, waarom zou je kinderen een fabeltje uit de lion King aanleren alsof het echt is?

omdat ze ook naar films kijken met sprekende dieren en we niet degene zijn die daar naast zit en constant zegt " dat is niet echt, dieren kunnen niet spreken"

Er zijn ergere zaken

 

[E_wout]

Op school hadden ze geleerd dat de sterren de dode mensen zijn die naar ons kijken...
WTF, waarom zou je kinderen een fabeltje uit de lion King aanleren alsof het echt is?

Omdat een kinderbrein nu eenmaal nog niet volledig ontwikkel is en er op die manier gewoon wordt stilgestaan bij de dood. Door iets meer tastbaar te maken leer je zo om te gaan met de plotse verlies en die leegte. Eenmaal ze ouder worden weet ieder kind wel dat er geen overleden mensje achter die ster zit he.

Maar laat mij op vandaag op een warme zomernacht naar de sterren kijken en dan denk ik ook aan al diegene die er niet meer zijn. De kiem zit in "het verhaaltje", hetgeen overblijft is af en toe eens stil staan bij diegene die ons (soms veel te vroeg) verlaten hebben.

 

[anders.]

Omdat we ook godsdienst geven?

Maar het antwoord op de vraag "hoe zijn mensen ontstaan?" is hopelijk toch "evolutie" en niet "schepping"?

omdat ze ook naar films kijken met sprekende dieren en we niet degene zijn die daar naast zit en constant zegt " dat is niet echt, dieren kunnen niet spreken"

Er zijn ergere zaken

Ze hebben die film niet effectief gekeken trouwens (al goed, lijkt me nogal traumatisch in 2e kleuterklas )
Maar als er over doodgaan gesproken wordt in een kleuterklas, waarom zou je dat dan proberen te "verbloemen" met een leugen? Als er een kind vraagt hoe kindjes geboren worden, gaan ze dan ook uitleggen dat de ooievaar die brengt?

 

[zarathustra]

Maar het antwoord op de vraag "hoe zijn mensen ontstaan?" is hopelijk toch "evolutie" en niet "schepping"?

Ze hebben die film niet effectief gekeken trouwens (al goed, lijkt me nogal traumatisch in 2e kleuterklas )
Maar als er over doodgaan gesproken wordt in een kleuterklas, waarom zou je dat dan proberen te "verbloemen" met een leugen? Als er een kind vraagt hoe kindjes geboren worden, gaan ze dan ook uitleggen dat de ooievaar die brengt?

Mnee maar als een 6 jarige vraagt "wat gebeurt er nu met oma" dan is het antwoord niet "rotten en vergaan tot wormenvoer" of " we steken ze in een doos en dan in een oven". Want dat is uiteindelijk de realiteit maar we verbloemen dat zelfs voor volwassenen.

 

[Green Mamba]

Mnee maar als een 6 jarige vraagt "wat gebeurt er nu met oma" dan is het antwoord niet "rotten en vergaan tot wormenvoer" of " we steken ze in een doos en dan in een oven". Want dat is uiteindelijk de realiteit maar we verbloemen dat zelfs voor volwassenen.

We kiezen in de knutselwinkel 6 mooie planken uit. Die knutselen we in elkaar. Met nagels, niet met prit. Daar stoppen we oma in en dan steken we ze zoals een pizza in de oven. En als je kijkt naar de vaas op de schouw, daar is oma nu.

 

[Sylverscythe]

Maar het antwoord op de vraag "hoe zijn mensen ontstaan?" is hopelijk toch "evolutie" en niet "schepping"?

Ik denk dat voor een kleuter beiden nu wel nogal abstract zijn. Het voelt beter aan om evolutie te zeggen, maar het is niet alsof het op die leeftijd meer is dan ja knikken denk ik. De meerderheid van de volwassenen kan dat nog niet eens deftig kaderen denk ik.

En zo gaat het infeite toch met alles bijna? Ook veel andere "vakken" worden op niveau kleuterklas, lager, middelbaar, ... aangepast aan de op dat moment beschikbare kennis.

Persoonlijk ben ik er ook geen voorstander van, maar het lijkt me redelijk onschadelijk.

 

[anders.]

Mnee maar als een 6 jarige vraagt "wat gebeurt er nu met oma" dan is het antwoord niet "rotten en vergaan tot wormenvoer" of " we steken ze in een doos en dan in een oven". Want dat is uiteindelijk de realiteit maar we verbloemen dat zelfs voor volwassenen.

Je kan dat natuurlijk ook verwoorden als "we begraven ze, en dan gaat haar lichaam terug vergaan tot voeding voor de plantjes" of "we verbranden het lichaam en dan strooien we het uit op een plek die oma leuk vond" ofzo?

 

[zarathustra]

Je kan dat natuurlijk ook verwoorden als "we begraven ze, en dan gaat haar lichaam terug vergaan tot voeding voor de plantjes" of "we verbranden het lichaam en dan strooien we het uit op een plek die oma leuk vond" ofzo?

Zelfs jij gaat daar benadrukken "het lichaam" en niet "oma" alsof er een verschil is Ik snap het hoor, maar doen alsof zaken verbloemen omdat de realiteit hard is een probleem zou zijn is me toch een brug te ver. We doen dat allemaal, constant.

Behalve die mensen die "toch gewoon de waarheid zeggen", maar daar hebben we een andere woord voor.

 

[derp]

Mijn dochter wordt 3. Mijn ex is vertrokken toen ze 1,5j oud was, ze was dus nog klein en er is tot nu toe nog niet echt over gesproken geweest (mede door het feit dat de breuk vrijwel onmogelijk moeilijker/kutter kon gaan dan het geweest is), maar ik wil toch ook niet de 'kop in het zand' strategie gebruiken. Hebben jullie tips voor hoe ik daar best mee kan omgaan?

Ik dacht een boekje te maken met wat tekeningen/foto's dat een beetje 'het verhaal' schetst, heel simpel natuurlijk. Zo van mama en papa waren vroeger verliefd, en toen werd mama zwanger, en nu woont mama in het ene huis en woont papa in het andere huis, maar ze houden allebei heel veel van het dochtertje - stijl. En dat dan ergens neerleggen en dan kan ze zelf ook een beetje kiezen wanneer ze er eens in wilt bladeren en wanneer ze er vragen over wilt stellen. In mijn hoofd is dat dan een goede manier om er voor te zorgen dat ze niet (onbewust) gaat denken dat het iets met haar te maken heeft, en van jongs af aan een kader te scheppen waarin het veilig is om er over te praten en vragen te stellen en het narratief mee vorm te geven in plaats van dat ze zelf misschien onterechte dingen gaat invullen.

Lijkt jullie dat OK? Voor de rest nog tips, boekjes, iets?

Merci.

 

[saffronYellow]

Mijn dochter wordt 3. Mijn ex is vertrokken toen ze 1,5j oud was, ze was dus nog klein en er is tot nu toe nog niet echt over gesproken geweest (mede door het feit dat de breuk vrijwel onmogelijk moeilijker/kutter kon gaan dan het geweest is), maar ik wil toch ook niet de 'kop in het zand' strategie gebruiken. Hebben jullie tips voor hoe ik daar best mee kan omgaan?

Ik dacht een boekje te maken met wat tekeningen/foto's dat een beetje 'het verhaal' schetst, heel simpel natuurlijk. Zo van mama en papa waren vroeger verliefd, en toen werd mama zwanger, en nu woont mama in het ene huis en woont papa in het andere huis, maar ze houden allebei heel veel van het dochtertje - stijl. En dat dan ergens neerleggen en dan kan ze zelf ook een beetje kiezen wanneer ze er eens in wilt bladeren en wanneer ze er vragen over wilt stellen. In mijn hoofd is dat dan een goede manier om er voor te zorgen dat ze niet (onbewust) gaat denken dat het iets met haar te maken heeft, en van jongs af aan een kader te scheppen waarin het veilig is om er over te praten en vragen te stellen en het narratief mee vorm te geven in plaats van dat ze zelf misschien onterechte dingen gaat invullen.

Lijkt jullie dat OK? Voor de rest nog tips, boekjes, iets?

Merci.

Misschien het boekje "Lewis woont in twee huizen" van Kathleen Amant eens bekijken? Ik weet dat de boekjes van Kathleen Amant (over Anna en Lewis) vaak gebruikt worden in crèches en kleuterschooltjes, misschien zorgt dat voor herkenbaarheid bij jouw dochtertje?

 

[Sneakytje]

De onze is nu net 4jaar (1ste kleuterklas), en heeft jammergenoeg in het afgelopen jaar afscheid moeten nemen van 3 mensen die ze goed kende. 2 overgrootouders en 1 opa. Wij hebben dat niet verbloemd, geen sterretjes aan de hemel blabla. In het geval van die overgrootouders waren ze gewoon heel oud, en op een bepaald moment ga je dood. Dan ben je er niet meer. En opa, die was heel erg ziek, de medicamentjes werkten niet meer. De dokters hebben alles geprobeerd maar opa kan niet meer genezen en is daardoor ook gestorven. Kind snapte dat prima. Praat nog steeds over hen, soms echt op de man af 'die is nu dood eh, die komt niet meer terug eh'. Om dan even later te zeggen, ik vind het jammer en mis hem/haar. Waarop we dan ook uitleggen dat wij daar ook verdrietig om zijn en hen missen, maar dat je daar nog steeds over mag vertellen.
Met allerheiligen zijn de kleuters ook naar het kerkhof geweest. Dus dat was dan ook een vraag natuurlijk of de mensen die ze zelf gekend heeft ook een grafje hebben nu.
Wij hebben daar dus heel gewoon over gepraat, zonder echt in detail te gaan maar wel begrijpbaar.

En zoals hier ook al gezegd, boekjes van Anna of Kaatje/Karel kunnen ook een hulp of aanzet zijn om je eigen situatie over te brengen.

 

[Sylverscythe]

Naar aanleiding van die brand in As, waar twee kinderen stierven, ging het in de actualiteit ook over rouwbegeleiding van kinderen. Men zei dat waar men kinderen vroeger probeerde te ontzien, de consensus nu is om de waarheid te vertellen zodat kinderen een rouwproces kunnen doorlopen.