Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Dat is hier ook wel het eerste waarvoor ze ingeschreven wordt vanaf ze 4 jaar is.

Niet alleen plezier, maar ook veiligheid en een iets geruster hart in de nabijheid van water 🙂
Was hier ook zo. Van jongs af aan begonnen met die watergewenning en zwemlessen. Van de school zal het toch niet meer komen. Is nu een echte waterrat die supergoed kan zwemmen. Naast het plezier ervan brengt dat inderdaad een pak gemoedsrust met zich mee, al mag ze nog altijd niet zomaar alleen zwemmen zonder begeleiding (12 jaar).
 
Dat is hier ook wel het eerste waarvoor ze ingeschreven wordt vanaf ze 4 jaar is.

Niet alleen plezier, maar ook veiligheid en een iets geruster hart in de nabijheid van water 🙂
Ja, mij maakt het niet uit of haar techniek goed is, maar ik vind het belangrijk dat ze zichzelf kan redden als er iets mis loopt.
Ik kan zelf ook helemaal niet goed zwemmen. Best confronterend als je dan een 4jarige met betere techniek ziet :p
 
Herkenbaar. Er is nochtans een moment hier geweest dat ik dacht.... Gaat ze nu eindelijk eens praten? 🤣. Nu is dat omgekeerd.
Dan zit ge rustig uw boek of gazet te lezen en ge ziet dochterlief in uw ooghoek opdoemen en ge denkt READ THE ROOM AND LET ME READ en dan ...

"Papaaaaaaaaa?"

Terwijl ze op je schoot duikt.

En zegt.

"Jij bent de liefste papa van de heeeeeele wereld".

Ja, dan smelt ge.
 
Dan zit ge rustig uw boek of gazet te lezen en ge ziet dochterlief in uw ooghoek opdoemen en ge denkt READ THE ROOM AND LET ME READ en dan ...

"Papaaaaaaaaa?"

Terwijl ze op je schoot duikt.

En zegt.

"Jij bent de liefste papa van de heeeeeele wereld".

Ja, dan smelt ge.
Jongste dochter was gisteravond kwaad omdat ik haar naar bed deed en niet mama. Zegt ze op de trap dat ik wel de beste papa ter wereld ben, maar dat ze toch liever door mama naar bed gedaan werd. Slaan en zalven.

Oudste dochter moet melktanden laten trekken omdat ze een beugel nodig heeft en haar mond te klein is. Ik moest mee naar de tandarts omdat mijn vrouw niet kon. Sidenote: ik heb een tand die al jaren moet getrokken worden, maar dat komt er niet van omdat ik schrik heb.
Ze zag er tegenop, maar heeft dat heel dapper doorstaan. Dapperder dan ik, besefte ik dan.
 
Was uw handen.

2-4 jaar: 4x moeten herhalen
4-6 jaar: 'waarom papa?'
7-8 jaar: 'ze zijn echt niet vuil hé zeg' *draait met ogen*

Aléhow, dat belooft.
 
't Is gebeurd, ik heb mijn dochter miskweekt.

Ik keek echt uit naar de momenten dat we samen een spel kunnen spelen op mijn ps5, maar de spellen die ik speel zijn niet echt geschikt voor een kind, dus...
Vorige week was ze mee aan het kijken, ik zeg, alé we zullen eens kijken tussen mijn spellen of er iets tussen staat dat je zou leuk vinden...Scroll scroll...Goat simulator 3. Papa, ik wil met die geit spelen!

Dus ik installeer dat, want...met een geit spelen, beetje rondlopen op de boerderij, hoe erg kan dat zijn hé?

Turns out, dat beest kan kopstoten geven, dus nu loopt die rond en geeft die iedereen kopstoten, mensen, auto's, varkens, alles moet eraan geloven, tankstations schieten in brand, politie die achtervolgt ze tot ze die int water kan koppen. KIJK PAPA DAAR LOPEN NOG MENSEN, IK GA DIE BONKIE BONK GEVEN

Alé ja, ik heb mijn dochter van 4 dus GTA leren spelen hé -_-

Kind en gezin zouden trots zijn.
 
Het jongste zoontje is 2,5j en mag in januari naar school. Vorige week was de opvang woensdag, donderdag en vrijdag gesloten dus heb ik maandag en dinsdag ook verlof genomen en hem de hele week thuisgehouden om eens goed werk te maken van de zindelijkheid. Hij ging zowel thuis als in de opvang wel al regelmatig eens op het potje of op de wc maar droeg wel nog luierbroekjes. Vorige week dan begonnen met oefenbroekjes en plassen ging redelijk goed. Maar kaka heeft hij 7/7 in zijn broek gedaan, ook al vroeg ik het hem 10x, zette ik hem bij protjes op het potje, maar niks, om dan 5 minuutjes later te komen zeggen dat hij alsnog kaka in z’n broekje had gedaan ☹️
Gisteren dan opnieuw naar de opvang en daar geen enkel ongelukje en ook vandaag droeg hij nog steeds z’n zelfde broekje als deze ochtend toen ik hem ging halen. Máar hij had zowel gisteren en als vandaag nog geen kaka gedaan, wat niet van zijn gewoonte is.
We waren amper 5 minuutjes thuis daarnet en uiteraard opnieuw kaka in de broek, hij doet het en zegt het wel meteen 🤷🏻‍♀️
Het zal wat meer tijd nodig hebben maar ‘t is best wel een beetje frustrerend 😏
 
Het jongste zoontje is 2,5j en mag in januari naar school. Vorige week was de opvang woensdag, donderdag en vrijdag gesloten dus heb ik maandag en dinsdag ook verlof genomen en hem de hele week thuisgehouden om eens goed werk te maken van de zindelijkheid. Hij ging zowel thuis als in de opvang wel al regelmatig eens op het potje of op de wc maar droeg wel nog luierbroekjes. Vorige week dan begonnen met oefenbroekjes en plassen ging redelijk goed. Maar kaka heeft hij 7/7 in zijn broek gedaan, ook al vroeg ik het hem 10x, zette ik hem bij protjes op het potje, maar niks, om dan 5 minuutjes later te komen zeggen dat hij alsnog kaka in z’n broekje had gedaan ☹️
Gisteren dan opnieuw naar de opvang en daar geen enkel ongelukje en ook vandaag droeg hij nog steeds z’n zelfde broekje als deze ochtend toen ik hem ging halen. Máar hij had zowel gisteren en als vandaag nog geen kaka gedaan, wat niet van zijn gewoonte is.
We waren amper 5 minuutjes thuis daarnet en uiteraard opnieuw kaka in de broek, hij doet het en zegt het wel meteen 🤷🏻‍♀️
Het zal wat meer tijd nodig hebben maar ‘t is best wel een beetje frustrerend 😏
Bij de 2 oudste hielp het om hen in hun bloot gat te laten rondlopen en een potje in de buurt te hebben staan. Waren op die manier snel zindelijk. Echter wel een terugval gehad toen school startte.

Dat gezegd zijnde heeft mijn 7 jarige nog altijd dagelijks ongelukjes voor nr 2. Nr 1 gelukkig niet meer.
 
Nog ouders met 7 jarigen?
Hier al een hele periode ne grote mond, overal ne strijd van maken...

Op school prima denk ik, punten 2de studiejaar 90+, gedrag en klasgenoten ook alles ok.

Vraagt meer en meer scherm, wat geweigerd wordt.

Frustrerend met periodes om erdoor te geraken.
 
Nog ouders met 7 jarigen?
Hier al een hele periode ne grote mond, overal ne strijd van maken...

Op school prima denk ik, punten 2de studiejaar 90+, gedrag en klasgenoten ook alles ok.

Vraagt meer en meer scherm, wat geweigerd wordt.

Frustrerend met periodes om erdoor te geraken.
Heel herkenbaar met de zevenjarige hier ;)
 
Aaaargh, onzen tweeling is zo fucking nukkig tegenwoordig. Zijn 2 minuten wakker voor de ruzie begint. Een uur geruzie over alles tot ze naar school gaan om dan uiteraard last minute samen te spannen tegen vader.

Ga ze halen in de opvang om 17h, papaaaaaaaaaaaaaaa. Om dan 1 min later weer ambras te maken over 'mijn knuffel was korter dan die van zus'. Eeeeeen het is weer ambras tot ze naar bed gaan.

Om dan 5 min later weer te roepen uit bed "ik vind je de liefste". Ja, fucker, nu wel, he.
 
Die van ons heeft soms ook een franken teut tegen mama en papa thuis (tegen een ander niet). 🤷‍♀️

Beslist om de gametijd toch maar voor in het weekend te houden. Ze komt tegenwoordig beneden, en de vraag is er meteen naar, mag ik Mario met jullie spelen, Pokémon spelen, etc. TV gaat ook pas aan na etenstijd en er zal niet meer gegamed worden door de week.
 
Dochter heeft een wondje in de neus door te krabben en de pediater heeft druppels voorgeschreven, maar ze heeft daar een soort panische schrik van. Het kind is een meter groot en 16 kg zwaar, ik krijg die niet stil met één arm om dan nog druppels in de neus te mikken, en mijn vrouw zeker niet, terwijl dat drie keer per dag moet en we dus niet altijd er beiden zijn. Sowieso heb ik gewoon schrik om ze pijn te doen, en is dat een nogal dramatische scène elke keer.

Moesten we niet naar de pediater geweest zijn, wat eerder was als algemene controle en omdat ik wou weten of een bloedtest aangeraden is (mijn vrouw is dragen van het sikkelcelgen), zouden we nooit die druppels hebben gezien, dus ik twijfel echt tussen drie keer per dag een scène uit The Exorcist en gewoon die druppels zo laten.
 
Dochter heeft een wondje in de neus door te krabben en de pediater heeft druppels voorgeschreven, maar ze heeft daar een soort panische schrik van. Het kind is een meter groot en 16 kg zwaar, ik krijg die niet stil met één arm om dan nog druppels in de neus te mikken, en mijn vrouw zeker niet, terwijl dat drie keer per dag moet en we dus niet altijd er beiden zijn. Sowieso heb ik gewoon schrik om ze pijn te doen, en is dat een nogal dramatische scène elke keer.

Moesten we niet naar de pediater geweest zijn, wat eerder was als algemene controle en omdat ik wou weten of een bloedtest aangeraden is (mijn vrouw is dragen van het sikkelcelgen), zouden we nooit die druppels hebben gezien, dus ik twijfel echt tussen drie keer per dag een scène uit The Exorcist en gewoon die druppels zo laten.
Hier hebben we het al lang opgegeven om medicatie te geven die ze niet wil. Bij elke verkoudheid is het "goed de neus spoelen he".
Dan heb ik echt zin om eens zo'n flesje mee te nemen naar dokter en te zeggen "probeer eens".

We hebben zo ooit antibiotica voorgeschreven gekregen waarbij we het moesten vermalen en dan in confituur mengen omdat het "niet zo lekker was". Die antibiotica bleek dus rondom de actieve stof een laagje (vermoedelijk zetmeel ofzo) te hebben om de smaak tegen te houden. Door dat te vermalen krijg je dus wel de effectieve smaak. Omdat het zo moeilijk ging, op een gegeven moment zelf eens met mijn lippen tegen dat lepeltje geproefd, en onmiddelijk kotsneigingen door de smaak... Maar als volwassene (en dus als dokter ook) heb je die smaak natuurlijk nooit geproefd...
 
Hier hebben we het al lang opgegeven om medicatie te geven die ze niet wil. Bij elke verkoudheid is het "goed de neus spoelen he".
Dan heb ik echt zin om eens zo'n flesje mee te nemen naar dokter en te zeggen "probeer eens".

We hebben zo ooit antibiotica voorgeschreven gekregen waarbij we het moesten vermalen en dan in confituur mengen omdat het "niet zo lekker was". Die antibiotica bleek dus rondom de actieve stof een laagje (vermoedelijk zetmeel ofzo) te hebben om de smaak tegen te houden. Door dat te vermalen krijg je dus wel de effectieve smaak. Omdat het zo moeilijk ging, op een gegeven moment zelf eens met mijn lippen tegen dat lepeltje geproefd, en onmiddelijk kotsneigingen door de smaak... Maar als volwassene (en dus als dokter ook) heb je die smaak natuurlijk nooit geproefd...
Ik had zelf als kind (4-5 jaar) een blaasontsteking en weet nog goed hoe mijn vader achter mij liep rond de tafel om me een of andere siroop te geven (antibiotica) met zogezegde bananensmaak. Dat was niet te drinken, waar mijn vader mee akkoord ging na eens te proeven. Terug naar de huisarts en pillen voorgeschreven gekregen. "Ha ik dacht dat die siroop makkelijker zou gaan bij kinderen".

Nu, dat was antibiotica dus wel belangrijk, maar hier nu, I don't know.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan