Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

De baby heeft deze ochtend niet één maar tweemaal in mijn hand gekakt 🙈
Ik was hem aan het verversen en plots doet hij “hhhmmmppppfff” en maakt hij zijn pooping face en ik kon niet anders doen dan het op te vangen in mijn hand, gelukkig wel met een papieren doekje. Het moment dat ik zijn kakje weggooi en een nieuw doekje pak, toch wel niet hetzelfde scenario zeker 😆
En ik geef nog graag even mee dat hij wortelpuree had gegeten, dat kwam er precies uit in de vorm van oranje play-doh 😩
Om dit te vermijden, legde ik ze bij het verversen altijd met de vuile pamper op de nieuwe pamper. Dan vuile pamper losmaken en uitdoen met de beentjes goed omhoog (zodat je de poep kan afkuisen zonder de nieuwe pamper vuil te maken). Als ze tijdens deze operatie kaka moeten doen, ligt dat gewoon in de nieuwe pamper en niet in je handen 🤓
 
Om dit te vermijden, legde ik ze bij het verversen altijd met de vuile pamper op de nieuwe pamper. Dan vuile pamper losmaken en uitdoen met de beentjes goed omhoog (zodat je de poep kan afkuisen zonder de nieuwe pamper vuil te maken). Als ze tijdens deze operatie kaka moeten doen, ligt dat gewoon in de nieuwe pamper en niet in je handen 🤓
Zo waren er dan 2 extra pampers doorgevlogen, nu heb ik deze uitgespaard 🤪 Deze ochtend weer zoiets, de papa doet een nieuwe pamper aan, ik neem over om de kleertjes aan te doen en ik zie de streep alweer blauw beginnen kleuren, ty-pisch 🙈

Dit weekend weer een mijlpaal, het eerste fruitpapje. De groenten gaan al sinds eind februari vlotjes binnen. Fruit is ook geen probleem. Nog een klein weekje en hij is al 6 maand.
 
De eerste schooldag is achter de rug. Het ging beter dan verwacht, bijna als vanzelf. Het was voor de mama moeilijker dan voor de dochter. :unsure:
Had het zelf even ook wel een tikkeltje moeilijk. Het is toch een grote stap.
 
*hout vasthouden*
Maar het lijkt erop dat onze oudste (5 jaar) 's nachts niet meer in zijn broek/bed plast én niet meer roept dat hij moet plassen rond 2 à 3u.
Vroeger minstens 2 op de 3 nachten en nu al 2 weken niet meer.

Gisteren ook terug naar school met een 3 en 5-jarige na 3 weken vakantie en buiten wat geklaag 's morgens in de auto verliep dat zonder drama.
(Ze hebben zelfs mee geslalomd langs ouders/kinderen die er redelijk wat meer moeite mee hadden...)

Het kan verkeren! :cool:
 
De eerste schooldag is achter de rug. Het ging beter dan verwacht, bijna als vanzelf. Het was voor de mama moeilijker dan voor de dochter. :unsure:
Had het zelf even ook wel een tikkeltje moeilijk. Het is toch een grote stap.
Leuk dat het zo goed is gegaan bij jullie. Hier is onze kleine meid naar de kleuterschool gegaan. De eerste dag ging top. Geen traantjes bij de dochter. De mama kon zich karig houden tot in de wagen.

Vandaag ging dat al een stuk lastiger. Rugzak mocht niet meer aan de rug en het was *pakken pakken pakken*. Echter, aan de schoolpoort geen traan en braaf met de juffrouw mee. Het komt wel goed.
 
*hout vasthouden*
Maar het lijkt erop dat onze oudste (5 jaar) 's nachts niet meer in zijn broek/bed plast én niet meer roept dat hij moet plassen rond 2 à 3u.
Vroeger minstens 2 op de 3 nachten en nu al 2 weken niet meer.

Het kan verkeren! :cool:

Bij de papa draagt ze nog een luier:bijna altijd nat.
Bij mij nu al 2 weken geen enkel ongelukje, met blote poep in bed. Dit weekend zag ik plots dat het potje vol was toen ik haar voor haar middagdutje naar boven bracht. Ze was netjes, zonder geroep naar mij, 's morgens uit bed gekomen om te plassen en dan terug in bed wachten tot wanneer de slaapwekker zei dat ze om mama mocht roepen 💪
April is precies een goeie maand voor de nachtzindelijkheid!

Gisteren toch wel traantjes bij mijn kabouter maar ik weet (want ik gluur vaak achter het hoekje nog eens 😝) dat dat meestal maar 30 seconden duurt én haar "BFF" had haar handje al vast 😍
 
Mijn dochter blijft last hebben eczeem en jeuk op haar voorhoofd, oren en haar. We houden dat min of meer onder controle door Fenistil te geven en haar regelmatig in te smeren, maar we hebben toch een allergietest laten doen. Ze test duidelijk positief op eiwit en eigeel. We hebben binnenkort een afspraak met de diëtiste om te zien wat we aan haar voeding kunnen doen, maar we hebben haar nog geen eieren gegeven of iets waar sporen van ei in zit. Maar we noteren nu alles. Als ze de dag nadat ze pakweg rode biet heeft gegeten (krijgen ze vaak in crèche) veel last heeft van jeuk, weten we waar het probleem zit. Maar zou dat ook niet uit die allergietest gebleken zijn?

Dat is onze enige bezorgdheid, buiten dat is het een ontzettend vrolijk kind.
 
Welk soort allergietest? Huisarts gaf aan dat een bloedtest bij kinderen onder de 6j maar voor 60% betrouwbaar is.
Zij adviseerde een krastest, wat ook nog niet 100% betrouwbaar is maar toch beter dan bloedanalyse.

Ik had een vermoeden van hooikoorts, ze testte positief via bloedtest op huisstofmijt.
 
Dat is onze enige bezorgdheid, buiten dat is het een ontzettend vrolijk kind.
Uw bezorgheid is dat het een vrolijk kind is? :wtf:

Voor de rest wat Mulan zegt. Die allergietesten zijn maar half betrouwbaar als ze jong zijn. EN daarbovenop kan die allergie nog veranderen, zowel positief als negatief. Die van ons is ook heel duidelijk allergisch voor vanalles (niks ergs, voornamelijk uitslag krijgen), maar het toont op geen enkele test.
Beste is, zoals je al doet, zelf alles bijhouden en opschrijven. En dan met uw eigen logisch verstand werken.
 
Uw bezorgheid is dat het een vrolijk kind is? :wtf:

Voor de rest wat Mulan zegt. Die allergietesten zijn maar half betrouwbaar als ze jong zijn. EN daarbovenop kan die allergie nog veranderen, zowel positief als negatief. Die van ons is ook heel duidelijk allergisch voor vanalles (niks ergs, voornamelijk uitslag krijgen), maar het toont op geen enkele test.
Beste is, zoals je al doet, zelf alles bijhouden en opschrijven. En dan met uw eigen logisch verstand werken.
"Buiten dat is het een vrolijk kind" =/= "buiten dat het een vrolijk kind is". :p

En ik ben ook geneigd je tip te volgen en we pinnen ons niet vast op eiwit en eigeel.
 
Paar dagen geleden een interessante meegemaakt.

Met twee kleuters buiten aan de bakker sta ik te wachten op onze beurt terwijl ik een praatje aan het slaan ben met een andere klant. De kindjes zien natuurlijk allerlei lekkere dingen door de ruit en plots loopt mijn dochter naar voren om met haar gezicht tegen het glas te plakken. Dat mag ze van mij niet (maakt vlekken) maar nog voor ik iets kan zeggen zegt die andere klant waarmee ik aan het babbelen was "Hela niet doen! Dat maakt vlekken!".

't is iets kleins maar toen in de auto naar huis heb ik daar echt over zitten nadenken. Op dat eigenste moment kwam meteen het gevoel naar boven van iets te zeggen in trend "Excuseer, maar dat is mijn dochter!". Maar tegelijkertijd ging ik toch net hetzelfde tegen mijn kind gezegd hebben. Waarom voelde het dan zo wrang aan als een vreemde dat in mijn plaats doet? Heeft het te maken met wat ik recent las over hoe kinderen opvoeden in de recente decennia steeds meer een individuele bezigheid is geworden voor ouders?

Het is een kleine interactie maar achteraf vond ik het een bijzonder leerrijk moment als ouder.
 
Omdat je je gepasseerd voelt als ouder en niet eens de tijd /kans kreeg om zélf als ouder op te treden, dat lijkt me duidelijk.
Er is een verschil tussen "die ouder grijpt niet in dus zal ik het maar doen, wie weet leert die er nog iets van" en "ik gedraag me als ouder van dat kind ONGEACHT wat de ouder zelf doet."
Ik zou me er ook ècht niet goed bij voelen eerlijk gezegd.
 
Maar is het feit dat we dat als ouder eerst op die manier bekijken geen teken dat we effectief in die individualistische opvoedingsstijl verzeild geraakt zijn? Ik voel me als ouder eigenlijk niet gepasseerd. En eigenlijk was het voor mijn dochter ook een goede les te beseffen dat de regels ook gelden als papa even zijn rug gekeerd heeft en dat andere volwassenen buiten de ouders/grootouders haar ook in de mot hebben.
 
Voor dat soort dingen waar de consensus is dat je dat niet doet heb ik daar niet echt een probleem. Men gedraagt zich niet als ouder van het kind maar als lid van de maatschappij die ongewenst gedrag helpt bijsturen. Iets dat we misschien wel wat meer nodig hebben
 
Misschien voelde je je gegeneerd.
Anderen berispten uw kind terwijl je dat als ouder zelf had kunnen/moeten doen, maar niet oplettend genoeg was.
 
Ik ga er nu van uit dat er tussen de ruit en de opmerking minder dan 2 seconden gepasseerd waren, dus dat je zelf de kans nog niet kreeg.

Mocht ik het zelf niet gezien hebben én de ander reageert zou ik eerder schaamte voelen dan irritatie.
Maar we kennen allemaal het type mensen wel die met haviksogen alles volgen om elke mogelijke misstap (al dan niet preventief 🙄) te corrigeren, dat zijn wel degelijk terechte ergernissen.
 
Ik zou me daar ongelooflijk aan storen. Laat kinderen kind zijn en zie dat je je eigen zaken eerst op orde hebt voor je op een ander commentaar gaat geven en al helemaal als buitenstaander die geen idee heeft wat er binnen het gezin afspeelt.
 
De eerste schooldag is achter de rug. Het ging beter dan verwacht, bijna als vanzelf. Het was voor de mama moeilijker dan voor de dochter. :unsure:
Had het zelf even ook wel een tikkeltje moeilijk. Het is toch een grote stap.
Da’s inderdaad voor de ouders ook een grote stap 😁 Wel fijn dat het voor jullie dochter zo goed verlopen is!
Hier was het te merken dat ze uit het school ritme waren. Gisteren na school waren ze al heel vroeg moe. Ze geven dat uiteraard niet toe, maar vervolgens slapen ze dan 13u aan een stuk en moest ik ze vanochtend wakker maken om net op tijd aan de school te geraken. Wel opmerkelijk hoe verschillend ze ook dan zijn; de zoon is echt humeurig als ik die moet wakker maken. De dochter direct paraat en vrolijk ☀️.
 
Terug
Bovenaan