Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hey mede-leden,

Ik heb een vraagje. Ik heb vorige week het blije nieuws vernomen dat ik vader ga worden. mijn vriendin had bij de eerste bloedtest een hcg waarde van 1200 +. Ik neem aan dat dit een goede hcg waarde is, volgens de gynaecoloog toch, maar we hebben pas onze volgende afspraak op 5 augustus. Mijn vraag is, ik ben nogal redelijk ongeduldig en we hebben al een enorm traject afgelegd (ivf en icsi), maar moet ik mij nog zorgen maken over dat het mis gaat lopen of niet meteen?

We zijn er al bijna zes jaar mee bezig.
Wij hebben ook een behandelingstraject moeten volgen en als je dan zwanger bent blijft die angst er jammergenoeg toch altijd inzitten. Vertrouw de dokters, als die er een goed oog in hebben zal dat wel zo zijn. Ik was ook altijd ongeduldig naar de volgende controle, vooral om te horen of alles dus nog wel goed gaat.
Bij mij was het zo, eerst uitkijken naar die 12 weken controle, wantja dan is de kans dat er iets foutloopt al een stuk kleiner. Maar dan was het toch nog tot de 20 weken echo waar ze alle organen enzo bekijken. Maar dan was het nog niet geruststellend genoeg, want pas op 24 weken (dacht ik toch) is het levensvatbaar. Maar dat is dan ook met veel gemaar en als. En zo ging dat door tot het einde bijna. Ik vrees dat dat het gevolg is van een lang traject, als het dan eindelijk gelukt is, ga je er maar echt in vertrouwen als het bijna zover is.
 
Hey mede-leden,

Ik heb een vraagje. Ik heb vorige week het blije nieuws vernomen dat ik vader ga worden. mijn vriendin had bij de eerste bloedtest een hcg waarde van 1200 +. Ik neem aan dat dit een goede hcg waarde is, volgens de gynaecoloog toch, maar we hebben pas onze volgende afspraak op 5 augustus. Mijn vraag is, ik ben nogal redelijk ongeduldig en we hebben al een enorm traject afgelegd (ivf en icsi), maar moet ik mij nog zorgen maken over dat het mis gaat lopen of niet meteen?

We zijn er al bijna zes jaar mee bezig.
Dat is een goeie waarde dat aangeeft dat het vruchtje ingenesteld is en aan het groeien. Meer kan je niet vragen voor de moment.
Het kan uiteraard nog mislopen, je weet nooit waar er eventuele problemen zitten maar die hebben dan te maken met de ontwikkeling van het embryo zelf. Het heeft nu dus weinig zin om daar veel over te lopen denken.
(hier twee ivf baby's nadat ze eindelijk succesvol bevrucht en ingenesteld waren, dus hopelijk hetzelfde voor jullie)
 
Onze jongste zegt sinds enkele dagen "papa". 'tkind moet het waarschijnlijk op één of andere manier verwerken want het is nu al iedere nacht rond 3u dat ze in haar handjes begin te klappen en enthousiast "papa papa papa papa" begint te roepen :unsure:
 
Onze jongste zegt sinds enkele dagen "papa". 'tkind moet het waarschijnlijk op één of andere manier verwerken want het is nu al iedere nacht rond 3u dat ze in haar handjes begin te klappen en enthousiast "papa papa papa papa" begint te roepen :unsure:
Die van ons is dat dan al 2 jaar aan het verwerken...
 
Ondertussen zit onze oudste in de fase waar ze denkt geen dutje meer nodig te hebben smiddags maar er weldegelijk nog deugd van heeft. Ze ligt nu te zeuren "ik wil niet slapen!". Ondertussen is ze haar volledige muziek repertoire aan het afspelen. We zitten aan "zwarte Piet wiedewiedewiet " :crazy: :help:
 
Hier is ze in september 2 jaar en nu wordt ze bijna elke nacht wel eens schreeuwend wakker. Soms valt ze zelf terug in slaap, maar vaak is ze ontroostbaar en moet je er toch wat gaan bijzitten. Ik vermoed dat dit te maken heeft met de mentale ontwikkeling, nachtmerries misschien? Iemand hetzelfde meegemaakt?
 
Hier is ze in september 2 jaar en nu wordt ze bijna elke nacht wel eens schreeuwend wakker. Soms valt ze zelf terug in slaap, maar vaak is ze ontroostbaar en moet je er toch wat gaan bijzitten. Ik vermoed dat dit te maken heeft met de mentale ontwikkeling, nachtmerries misschien? Iemand hetzelfde meegemaakt?
Hier is het soms ook van dat. Meestal omdat ze haar doudou kwijt is en niet meteen terug kan vinden. Het is vaak ook de Twilight zone dat je ze best gerust laat want als je ze op de verkeerde moment gaat storen schiet ze in een soort van night terror en is het helemaal om zeep.
 
Hier is het soms ook van dat. Meestal omdat ze haar doudou kwijt is en niet meteen terug kan vinden. Het is vaak ook de Twilight zone dat je ze best gerust laat want als je ze op de verkeerde moment gaat storen schiet ze in een soort van night terror en is het helemaal om zeep.
Ja dat had ik enkele nachten terug voor, ze was aan het huilen dus ik dacht ze te gaan troosten. Bad move.
 
Hier is het soms ook van dat. Meestal omdat ze haar doudou kwijt is en niet meteen terug kan vinden. Het is vaak ook de Twilight zone dat je ze best gerust laat want als je ze op de verkeerde moment gaat storen schiet ze in een soort van night terror en is het helemaal om zeep.
Dan had ze al een night-terror en heb je haar wakker gemaakt wat het allemaal nog veel erger maakt. niks aan te doen...
 
Hey mede-leden,

Ik heb een vraagje. Ik heb vorige week het blije nieuws vernomen dat ik vader ga worden. mijn vriendin had bij de eerste bloedtest een hcg waarde van 1200 +. Ik neem aan dat dit een goede hcg waarde is, volgens de gynaecoloog toch, maar we hebben pas onze volgende afspraak op 5 augustus. Mijn vraag is, ik ben nogal redelijk ongeduldig en we hebben al een enorm traject afgelegd (ivf en icsi), maar moet ik mij nog zorgen maken over dat het mis gaat lopen of niet meteen?

We zijn er al bijna zes jaar mee bezig.
Proficiat! Zoals hier eerder gezegd is het alvast een mooie startwaarde!
Checken ze tussenin de verdere oploop van de HCG? Indien niet kan je dat gerust aan uw huisarts vragen hoor. Mijn HCG en progesteron
werden bij Brussels IVF wekelijks gecontroleerd tot de 7-weken echo om te kijken of er hart-activiteit was. Vanaf dan mocht ik naar gewone gynaecologie overstappen waar ik mijn eerste controle echo op 10-weken had.
Ik ben de eerste week tussen 2 bloedcontroles van het ziekenhuis in, toch bij de huisarts mijn waarden eens gaan checken, die deed daar niet moeilijk over, kende goed genoeg ons traject en stond ons met plezier bij.
Ik kreeg progesteronsupplementen, normaal tot 12 weken maar heb toch nog een lichte dosis voor mijn eigen gemoedsrust tot 17 weken aangehouden. Daarom werd progesteron de eerste weken ook goed opgevolgd.

Maar zoals anderen hier al aangaven ben je nooit echt gerustgesteld en leef je van controle tot controle.
Wij zitten nu eenmaal in een situatie waar een positieve zwangerschapstest geen reden is om te vieren, integendeel, wij hebben dat heel hard stilgehouden en die eerste 13 weken best in angst geleefd. Na iedere controle heeft mijn vriend boefkicks, die plundert keer op keer van opluchting de kasten.
Ik hou mezelf voor dat zelf als ze straks gezond en wel op de wereld gaat zijn, dat ik nog dagelijks ongerust ga zijn dat er haar iets gaat overkomen.

Wat mij persoonlijk door de eerste 20 weken geholpen heeft is volgende aftelkalender:
Ik starte dagelijks mijn dag met het bekijken van de statistieken. Iedere dag waarop het percentage zakte voelde voor mij als een mijlpaal.
En blijf weg van zwangerschapsfora! Je maakt uzelf gek met de vreemdste horrorverhalen ;). Dat was het eerste wat de vroedvrouw mij op het hart drukte.

Aarzel ook nooit om bij twijfels het bevallingskwartier of (nu de eerste weken) de dagelijkse monitoring van de fertiliteitskliniek te contacteren. Ze zien jou liever een keer te veel dan te weinig.

Heel veel succes!! En nogmaals proficiat!
 
Hier is ze in september 2 jaar en nu wordt ze bijna elke nacht wel eens schreeuwend wakker. Soms valt ze zelf terug in slaap, maar vaak is ze ontroostbaar en moet je er toch wat gaan bijzitten. Ik vermoed dat dit te maken heeft met de mentale ontwikkeling, nachtmerries misschien? Iemand hetzelfde meegemaakt?
Soms heeft die van ons dat ook. Vaak wel een uurtje nadat ze in slaap is gegaan. Dan ga ik kijken en zie ik haar nog slapen en laat ik haar uitschreeuwen. Erna slaapt ze verder en ga ik weer weg.

Die van ons ligt soms in bed te zingen voor het slapen gaan. Dan is het "slaap, "haar naam", slaap. Daar buiten loopt schaap.
 
Soms heeft die van ons dat ook. Vaak wel een uurtje nadat ze in slaap is gegaan. Dan ga ik kijken en zie ik haar nog slapen en laat ik haar uitschreeuwen. Erna slaapt ze verder en ga ik weer weg.

Die van ons ligt soms in bed te zingen voor het slapen gaan. Dan is het "slaap, "haar naam", slaap. Daar buiten loopt schaap.
De onze zit effectief wel recht (camera) voor we tot in haar kamer gaan, maar dat kan natuurlijk ook zonder echt wakker te zijn.
 
De onze zit effectief wel recht (camera) voor we tot in haar kamer gaan, maar dat kan natuurlijk ook zonder echt wakker te zijn.
Oké, die van ons ligt meestal wel neer met haar ogen dicht. Wel al eens gehad dat ze recht gaat zitten met dat geschreeuw en dan gaat liggen en verder slaapt.
 
Oké, die van ons ligt meestal wel neer met haar ogen dicht. Wel al eens gehad dat ze recht gaat zitten met dat geschreeuw en dan gaat liggen en verder slaapt.
Gisteren was ze volgens mij wel wakker, en heb ik ze gewoon even bij mij genomen waarna ze kalm leek en met minimaal huilen verdersliep. Dus ik vermoed dat het nachtmerries zijn of misschien gewoon verwerken van vanalles, maar zo ben je natuurlijk wel wakker.
 
De overstap naar het groot bedje is goed verlopen eigenlijk, buiten dat ze de eerste nacht beetje gehuild heeft, en ik er bij gaan liggen ben, 2de nacht was ze ziek (iets verkeerd gegeten denk ik) en 3rde nacht vroeg wakker, dus is ze bij ons komen liggen.
4de avond in bed gaan leggen zei ze plots, bij mama en papa liggen? Lap...dus een paar moeilijke avonden gehad om ze in bed te leggen, maar nu lijkt het terug ok.
 
Proficiat! Zoals hier eerder gezegd is het alvast een mooie startwaarde!
Checken ze tussenin de verdere oploop van de HCG? Indien niet kan je dat gerust aan uw huisarts vragen hoor. Mijn HCG en progesteron
werden bij Brussels IVF wekelijks gecontroleerd tot de 7-weken echo om te kijken of er hart-activiteit was. Vanaf dan mocht ik naar gewone gynaecologie overstappen waar ik mijn eerste controle echo op 10-weken had.
Ik ben de eerste week tussen 2 bloedcontroles van het ziekenhuis in, toch bij de huisarts mijn waarden eens gaan checken, die deed daar niet moeilijk over, kende goed genoeg ons traject en stond ons met plezier bij.
Ik kreeg progesteronsupplementen, normaal tot 12 weken maar heb toch nog een lichte dosis voor mijn eigen gemoedsrust tot 17 weken aangehouden. Daarom werd progesteron de eerste weken ook goed opgevolgd.

Maar zoals anderen hier al aangaven ben je nooit echt gerustgesteld en leef je van controle tot controle.

Wij zitten nu eenmaal in een situatie waar een positieve zwangerschapstest geen reden is om te vieren, integendeel, wij hebben dat heel hard stilgehouden en die eerste 13 weken best in angst geleefd. Na iedere controle heeft mijn vriend boefkicks, die plundert keer op keer van opluchting de kasten.
Ik hou mezelf voor dat zelf als ze straks gezond en wel op de wereld gaat zijn, dat ik nog dagelijks ongerust ga zijn dat er haar iets gaat overkomen.

Wat mij persoonlijk door de eerste 20 weken geholpen heeft is volgende aftelkalender:
Ik starte dagelijks mijn dag met het bekijken van de statistieken. Iedere dag waarop het percentage zakte voelde voor mij als een mijlpaal.
En blijf weg van zwangerschapsfora! Je maakt uzelf gek met de vreemdste horrorverhalen ;). Dat was het eerste wat de vroedvrouw mij op het hart drukte.

Aarzel ook nooit om bij twijfels het bevallingskwartier of (nu de eerste weken) de dagelijkse monitoring van de fertiliteitskliniek te contacteren. Ze zien jou liever een keer te veel dan te weinig.

Heel veel succes!! En nogmaals proficiat!
Even dingen vetgedrukt om te antwoorden.


Ze moet morgen bij de huisarts zijn dus ik veronderstel dat daar morgen bloed zal getrokken worden. Ze vertrekt vrijdag op vakantie naar Kaapverdië voor een week en vijf augustus hebben we een echo.


Ze neemt momenteel nog elke dag utrogestan (?) ofzoiets dacht ik en foliumzuur. Verder weer ik niet echt wat ze nog neemt.

Wij hebben twee jaar geleden op twaalf weken te horen gekregen dat er een miskraam was dus daarom dat de schrik er echt nog in zit. Maar ik weet het wel we moeten een beetje loslaten en vertrouwen hebben, maar automatisch denk je er aan.

Bedankt voor de link! Het stelt me toch iets of wat geruster :)

Van die fora ga ik inderdaad wegblijven, net zoals die facebook groepjes. Haha.
 
Even dingen vetgedrukt om te antwoorden.


Ze moet morgen bij de huisarts zijn dus ik veronderstel dat daar morgen bloed zal getrokken worden. Ze vertrekt vrijdag op vakantie naar Kaapverdië voor een week en vijf augustus hebben we een echo.


Ze neemt momenteel nog elke dag utrogestan (?) ofzoiets dacht ik en foliumzuur. Verder weer ik niet echt wat ze nog neemt.

Wij hebben twee jaar geleden op twaalf weken te horen gekregen dat er een miskraam was dus daarom dat de schrik er echt nog in zit. Maar ik weet het wel we moeten een beetje loslaten en vertrouwen hebben, maar automatisch denk je er aan.

Bedankt voor de link! Het stelt me toch iets of wat geruster :)

Van die fora ga ik inderdaad wegblijven, net zoals die facebook groepjes. Haha.
Utrogestan zijn inderdaad progesteronsupplementen.

Ik zou met de huisarts ook bespreken welke voorzorgen ze voor Kaapverdië moet nemen. Ze raden Kaapverdië sterk af voor vrouwen met een kinderwens/zwangeren omwille van het Zikavirus. Brussels IVF is hier zeer streng in, een vriendin haar behandeling werd onmiddellijk 6 maand op pauze gezet na een reis naar Kaapverdië. Deet raden ze eveneens zwangere vrouwen af, zou even bespreken met de huisarts hoe ze zich kan beschermen.
 
Utrogestan zijn inderdaad progesteronsupplementen.

Ik zou met de huisarts ook bespreken welke voorzorgen ze voor Kaapverdië moet nemen. Ze raden Kaapverdië sterk af voor vrouwen met een kinderwens/zwangeren omwille van het Zikavirus. Brussels IVF is hier zeer streng in, een vriendin haar behandeling werd onmiddellijk 6 maand op pauze gezet na een reis naar Kaapverdië. Deet raden ze eveneens zwangere vrouwen af, zou even bespreken met de huisarts hoe ze zich kan beschermen.

Bedankt voor de verwittiging. Ik heb het gezegd dat ze het moet vragen aan de arts zo meteen. De reis annuleren gaat ze niet doen.
 
Laatst bewerkt:
Bedankt voor de verwittiging. Ik heb het gezegd dat ze het moet vragen aan de arts zo meteen. De reis annuleren gaat ze niet doen.
Ik zou nu inderdaad ook niet gaan annuleren maar wel even informatie inwinnen hoe ze zich kan beschermen en de gynaecoloog bij de volgende controle informeren zodat hij/zij dit goed kan opvolgen doorheen de zwangerschap.
 
Terug
Bovenaan