Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Martinus]

Ik ben woensdag -> paasmaandag in Belgie. Vlucht komt toe woensdag ochtend, vertrekken maandag namiddag. Er zijn de familie toestanden natuurlijk, maar iemand tips voor dingen te doen met twee 7 jarigen? ( liefst zaken die ik kan doen zonder een tweede volwassene nodig te hebben en/of niet afhangen van kennis van het nederlands )

Ahja en zitten in de regio dendermonde/sint-niklaas. Maar ik heb normaal geen probleem om wat km te doen

Technopolis vind ik leuk voor die leeftijd. Uitleg is er in Nl/Fr/Eng.

 

[mac-bc]

Ik lees jou hier al weken/maanden dezelfde zaken schrijven. Er zijn al heel veel bezorgde, oprechte maar ook heel confronterende reacties en goede adviezen gegeven. Toch lijken jouw posts steeds dezelfde inhoud te hebben. Ik vind dat eigenlijk verontrustend gezien er twee kinderen in jullie gezin zijn die helemaal machteloos zijn. Is het posten hier een soort van ventilatie waarbij je in een soort van bizarre hyperbolen meer om kunt met de situatie en is de realiteit niet zo erg? Ik hoop dat het dat is. Anders ben ik van mening dat jij (en je vrouw) dringend jullie verantwoordelijkheid naar de kinderen moeten nemen en professionele hulp inschakelen.

Dit dus, hier was het nooit echt roepen en tieren. Want ik heb dat niet in mij. Maar ik doe net het andere en dat is dicht klappen en er drie dagen op zitten. Dat werkt ook niet.

@mac-bc Ik weet dat het moeilijk is, maar ik spreek uit ervaring nu spijtig genoeg. Zit kalm samen, desnoods met een professioneel iemand en luister eens naar elkaar van wat je nu eigenlijk wil uit uw leven. En natuurlijk kennen wij enkel jouw kant, maar als die job u tegen steekt en het heeft een zware impact op uw persoonlijk leven. Ik kan u op een blaadje geven dat "ja die job zorgt dat ik thuis een (nog) kort(er) lontje heb maar uit principe moet ik eerst mijn project afwerken" niet goed gaat overkomen. Van wat wij hier vaak lezen komt het over als dat uw vrouw en kinderen er maar moeten mee leren leven dat je uit principe job > familie doet.

Er is echt geen schande in toegeven dat je teveel probeert te doen. Ik kan u zeggen dat ik al veel spijt heb gehad van mijn eigen koppigheid. Imo moet je dit echt benaderen vanuit het standpunt "willen we dat dit werkt? Ja? Ok wat is er dan nodig?" En niks op voorhand uitsluiten.

Je moet dringend professionele hulp gaan zoeken, man. Daar is geen schaamte bij. De tropenjaren zijn intens en zijn misschien uitdagender voor een koppel dan een verbouwing. Je kinderen zijn daar getuige van en die gaan dat meedragen. Je wil echt niet dat je kinderen gaan denken dat roepen en tieren de juiste manier is om een ruzie uit te praten.

Ik heb beslist om binnenkort full-time ouderschapsverlof op te nemen om alles even op een rijtje te zetten, de rust te laten terugkeren en te zien hoe we het verder gaan aanpakken.

Ik had dit misschien liever wat meer uitgesmeerd in de tijd maar het is NU nodig. Later zien we nog wel.

 

[mac-bc]

Zou je spijt hebben als je vrouw je plots verlaat?

Tijdens die ruzies zou ik daar geen probleem mee hebben , maar als alles wat gaan liggen is besef ik dat onze relatie wellicht in een dip zit omwille van alle randomstandigheden.

 

[Khyl@ris]

Ik heb beslist om binnenkort full-time ouderschapsverlof op te nemen om alles even op een rijtje te zetten, de rust te laten terugkeren en te zien hoe we het verder gaan aanpakken.

Ik had dit misschien liever wat meer uitgesmeerd in de tijd maar het is NU nodig. Later zien we nog wel.

Is je laten ziek zetten voor een paar weken dan niet een betere optie? Je komt niet aan je potje ouderschapsverlof die je nog wel nodig gaat hebben en met jouw overspanningsklachten ga je sowieso enkele weken thuis geschreven worden.

Wel goed dat je eindelijk actie gaat ondernemen. Eerste stap om je balans en die van je gezin terug te vinden.

 

[Tha_nOn]

Is je laten ziek zetten voor een paar weken dan niet een betere optie? Je komt niet aan je potje ouderschapsverlof die je nog wel nodig gaat hebben en met jouw overspanningsklachten ga je sowieso enkele weken thuis geschreven worden.

Wel goed dat je eindelijk actie gaat ondernemen. Eerste stap om je balans en die van je gezin terug te vinden.

Dat wilt hij niet

@mac-bc wat is binnenkort voor jou? Je moet dat twee maand op voorhand aanvragen en je werkgever kan niet weigeren maar kan de start wel 6 maand uitstellen.

 

[Nineshots]

Mag ik vragen vanaf welke leeftijd je bent overgeschakeld? Hier lukt het poetsen redelijk, maar niet grondig genoeg. Ze bijt op de tandenborstel ipv dat ze mij goed laat poetsen. Het lukt wel in het begin, maar om alle 4 de kanten + voorkant grondig te doen eigenlijk niet.

Wij wachten tot 3j aangezien dat het advies is. Maar als hij 2,5j is gaan we naar de tandarts en als die zegt dat het al eerder mag, gaan we het ook eerder doen.

 

[toru]

Ik ben op zoek naar een winkel/verdeler van buitenspeelgoed.

Omwille van de beperktere ruimte hier willen we zoiets plaatsen: https://www.steinershopping.nl/nl/k...6.html?utm_content=SG-ZA-DD0002A&gad_source=1

Maar om nu 600-700 online te spenderen zonder dat eens in het echt te zien vind ik nogal raar. Provincie antwerpen liefst. Zijn er hier mensen met ervaringen bij verdelers?

 

[Creeping Death]

Ik ben op zoek naar een winkel/verdeler van buitenspeelgoed.

Omwille van de beperktere ruimte hier willen we zoiets plaatsen: https://www.steinershopping.nl/nl/k...6.html?utm_content=SG-ZA-DD0002A&gad_source=1

Maar om nu 600-700 online te spenderen zonder dat eens in het echt te zien vind ik nogal raar. Provincie antwerpen liefst. Zijn er hier mensen met ervaringen bij verdelers?

Wij zijn bij Doenya geweest.
Al bij al wel tevreden van. Kwaliteit is in't algemeen wel goed. Wij hebben een speelhuis en schommel, tijdens het assembleren gemerkt dat de balk waar de schommels aan moesten helemaal getorst was. Effe gebeld en meteen kunnen gaan wisselen.

Grootste probleem was dat er een deel materiaal gewoon niet meegegeven was. We waren daar aan begonnen en kwamen tot de vaststelling dat er een deel ontbrak. Alle pakken open gedaan, elke plank, balk, schroef nageteld en opgelijst wat er te weinig was. Ik moet wel zeggen dat ze daar ook totaal niet moeilijk over deden. Gewoon doorgegeven wat er tekort was, weer naar daar en dat pakket lag al klaar toen we arriveerden.

 

[mac-bc]

Is je laten ziek zetten voor een paar weken dan niet een betere optie? Je komt niet aan je potje ouderschapsverlof die je nog wel nodig gaat hebben en met jouw overspanningsklachten ga je sowieso enkele weken thuis geschreven worden.

Wel goed dat je eindelijk actie gaat ondernemen. Eerste stap om je balans en die van je gezin terug te vinden.

Bedankt voor je bezorgdheid maar je "ziek laten zetten" is een contradictio in terminis.

Je bent ziek of je bent het niet. Het is ieders individuele verantwoordelijkheid om uw leven in balans te houden. Niemand verplicht mij om deze job te doen. Bovendien dient ouderschapsverlof in mijn ogen om de moeilijkere periodes met de kinderen en uw professionele carrière in balans te houden. Maar blijkbaar beschouwen velen dit alweer als een "verworven recht", als "standaard verlof", ... en als het dan gaat om de balans kinderen/werk in evenwicht te trekken, dan gebruiken ze wel het makkelijke ziektebriefje met behoud van loon. Het kan niet op.
Eerlijk? Ik vind dat profitariaat. Het leven is geen ponykamp. Ja, ik krijg mentale klappen momenteel. En neen, het kan zo niet verder. Maar tot nader order ben ik nog steeds een vrije persoon die vrij is om daar andere levenskeuzes in te maken om die balans recht te trekken. De maatschappij hoeft niet te betalen voor mijn (blijkbaar) slechte keuzes.

Ik hoop alleen maar dat de rest van de maatschappij daar ook zo over denkt, al maak ik mij geen illusies wanneer ik de explosie van langdurige "ziekte" zie.

Edit: terwijl ik dit schrijf krijg ik te horen van mijn Teamleader dat een collega van mij die recent vader is geworden en teruggekeerd is naar de werkvloer, zich "ziek" heeft laten zetten omdat hij niet uitgerust geraakt. Tot zover mijn illusies dus.

 

[Tha_nOn]

Bedankt voor je bezorgdheid maar je "ziek laten zetten" is een contradictio in terminis.

Je bent ziek of je bent het niet. Het is ieders individuele verantwoordelijkheid om uw leven in balans te houden. Niemand verplicht mij om deze job te doen. Bovendien dient ouderschapsverlof in mijn ogen om de moeilijkere periodes met de kinderen en uw professionele carrière in balans te houden.

Ik hoop alleen maar dat de rest van de maatschappij daar ook zo over denkt, al maak ik mij geen illusies wanneer ik de explosie van langdurige "ziekte" zie.

Edit: terwijl ik dit schrijf krijg ik te horen van mijn Teamleader dat een collega van mij die recent vader is geworden en teruggekeerd is naar de werkvloer, zich "ziek" heeft laten zetten omdat hij niet uitgerust geraakt. Tot zover mijn illusies dus.

dat is een simplificatie van uw teamleader en van uzelf. Daarnaast mag uw teamleader zo'n dingen niet bespreken met derden.

Ge kunt evengoed ziek zijn omdat ge die balans kwijt zijt. En ja die balans is uw verantwoordelijkheid om in het oog te houden. Dat betekent niet dat het uw fout is als ge die kwijt zijt. Soms moet er direct kunnen worden ingegrepen om erger te voorkomen. Daarvoor dient dat ziekteverlof. En daarna kunt ge gaan uitzoeken wat uw grenzen zijn en hoe ge die balans juist krijgt.

 

[Sylverscythe]

Edit: terwijl ik dit schrijf krijg ik te horen van mijn Teamleader dat een collega van mij die recent vader is geworden en teruggekeerd is naar de werkvloer, zich "ziek" heeft laten zetten omdat hij niet uitgerust geraakt. Tot zover mijn illusies dus.

Maar als je natuurlijk als een wrak naar een huisarts gaat omdat je door chronisch slaaptekort je uiteraard slecht voelt, lijkt het me moeilijk om nu uit te maken of je daarmee voor medische redenen wel/niet mag thuisblijven als leek. Allezja, ik denk dat op vlak van "acuut probleem" je daarmee minder alert/capabel bent dan met lichte koorts na wat paracetamol, en op langere termijn zal dat zich veel meer wreken.

 

[zarathustra]

Bedankt voor je bezorgdheid maar je "ziek laten zetten" is een contradictio in terminis.

Je bent ziek of je bent het niet. Het is ieders individuele verantwoordelijkheid om uw leven in balans te houden. Niemand verplicht mij om deze job te doen. Bovendien dient ouderschapsverlof in mijn ogen om de moeilijkere periodes met de kinderen en uw professionele carrière in balans te houden. Maar blijkbaar beschouwen velen dit alweer als een "verworven recht", als "standaard verlof", ... en als het dan gaat om de balans kinderen/werk in evenwicht te trekken, dan gebruiken ze wel het makkelijke ziektebriefje met behoud van loon. Het kan niet op.
Eerlijk? Ik vind dat degoutant profitariaat. Het leven is geen ponykamp.

Ik hoop alleen maar dat de rest van de maatschappij daar ook zo over denkt, al maak ik mij geen illusies wanneer ik de explosie van langdurige "ziekte" zie.

Edit: terwijl ik dit schrijf krijg ik te horen van mijn Teamleader dat een collega van mij die recent vader is geworden en teruggekeerd is naar de werkvloer, zich "ziek" heeft laten zetten omdat hij niet uitgerust geraakt. Tot zover mijn illusies dus.

-->

Van wat wij hier vaak lezen komt het over als dat uw vrouw en kinderen er maar moeten mee leren leven dat je uit principe job > familie doet.

Het is echt soms moeilijk om sympathie te voelen voor u. Je zit zelf in een situatie waar je op zaken zit te slaan, loopt te roepen en tieren tegen de persoon die toch degene zou moeten zijn die je het liefst ziet.

Maar iemand die dan dat probeert te voorkomen op kosten van mss een paar weken niet alles op de job te zetten? "degoutant profitariaat"

 

[Spoiler]

Wij zijn bij Doenya geweest.
Al bij al wel tevreden van. Kwaliteit is in't algemeen wel goed. Wij hebben een speelhuis en schommel, tijdens het assembleren gemerkt dat de balk waar de schommels aan moesten helemaal getorst was. Effe gebeld en meteen kunnen gaan wisselen.

Grootste probleem was dat er een deel materiaal gewoon niet meegegeven was. We waren daar aan begonnen en kwamen tot de vaststelling dat er een deel ontbrak. Alle pakken open gedaan, elke plank, balk, schroef nageteld en opgelijst wat er te weinig was. Ik moet wel zeggen dat ze daar ook totaal niet moeilijk over deden. Gewoon doorgegeven wat er tekort was, weer naar daar en dat pakket lag al klaar toen we arriveerden.

Oh, toevallig! Ik stelde gisteren ook de vraag omdat @Genius daar ook had gekocht. Wij waren daar ook bij terechtgekomen, maar is voor ons een heel eind rijden. De reviews die we lezen zijn ook wisselend positief en negatief, maar van de alternatieven bij o.a. Dreamland waren we ook niet zo enthousiast.

 

[Sir.Killalot]

Hier deed ik dat met een liedje van K3 . “Handjes draaien, handjes draaien,…” werd dan “tandjes poetsen, tandjes poetsen,…”

Hahaha, hier is het 'handjes wassen, handjes wassen, ...'

 

[Spoiler]

Zeer tevreden, we hadden 2 problemen:

1) klimtouw was niet meegeleverd en heb wel wat moeten bellen alvorens ze dit kwamen
brengen

2) aan de trapleuning was het hout beschadigd, na paar weken hebbe ze nieuwe leuning geleverd.

Ben je al bij Doenya geweest? Daar staan speeltoestellen van andere leveranciers en dat verschil merk je, je betaalt ervoor maar mijn kinderen vinden het fantastisch.

Bedankt voor het antwoord! We zouden er naartoe gaan in de paasvakantie, voor ons is het wel een eindje. Maar voorlopig blijft het ons aanspreken omwille van het (hopelijk ook reële) kwaliteitsverschil en als het echt de moeite is mag het ook wel (wat) meer kosten.

 

[Tha_nOn]

Bedankt voor het antwoord! We zouden er naartoe gaan in de paasvakantie, voor ons is het wel een eindje. Maar voorlopig blijft het ons aanspreken omwille van het (hopelijk ook reële) kwaliteitsverschil en als het echt de moeite is mag het ook wel (wat) meer kosten.

van welke regio zijt ge?
eventueel is deze nog interessant: https://dierkens.be/producten/houten-speeltuigen
daar hebben mijn ouders gekocht en als ik vergeljk met wat wij gekocht hebben van dreamland (en mijn zus van wickey) dan is dat toch een pak kwalitatiever. (mogelijks ook duurder maar bon)

 

[mac-bc]

-->



Het is echt soms moeilijk om sympathie te voelen voor u. Je zit zelf in een situatie waar je op zaken zit te slaan, loopt te roepen en tieren tegen de persoon die toch degene zou moeten zijn die het liefst ziet.

Maar iemand die dan dat probeert te voorkomen op kosten van mss een paar weken niet alles op de job te zetten? "degoutant profitariaat"

Ik vind het soms moeilijk om sympathie te voelen met mensen die zich ziek "laten zetten", terwijl je al maanden in dezelfde situatie zit en je straks ironisch genoeg een deel van de projecten mag gaan overnemen van diegenen die zichzelf bij het minste "ziek laten zetten". En laat die sympathie nu net noodzakelijk zijn voor het lange termijn draagvlak van onze sociale zekerheid.

Als dat doktersbriefje beperkt zou zijn in de tijd (en dus niet zomaar verlengd zou kunnen worden) en gepaard zou gaan met het "bevel" om iets structureel aan uw situatie te doen, zou ik daar misschien nog kunnen mee leven bij wijze van "instant vluchtroute" om daarna over te schakelen op ouderschapsverlof/loopbaanonderbreking of een andere job.

Maar neen, iedereen wil meer geld verdienen, promoveren, ... the sky is the limit. Zonder zelfreflectie. Maar wanneer blijkt dat je overmoedig bent geweest, dan moet de maatschappij u maar (langdurig) opvangen. Quid eigen verantwoordelijkheid?
Het is een vorm van individuele baten maximaliseren, maar alle kosten zoveel mogelijk socialiseren.

Ik beschouw dit als een lessons learned en een oefening in weerbaarheid. Die kapotte tuintafel en alle andere deuken ten spijt. En van die "weerbaarheid" zijn we precies collectief allergisch geworden in onze pamperende (pun intended, om on-topic te blijven) welvaartstaat.

 

[mac-bc]

Dat wilt hij niet

@mac-bc wat is binnenkort voor jou? Je moet dat twee maand op voorhand aanvragen en je werkgever kan niet weigeren maar kan de start wel 6 maand uitstellen.

Asap, met de nodige termijn die je daar aangeeft. Dat is nog eventjes maar alleen al het idee dat dat er zit aan te komen werkt bevrijdend.

 

[mazzi]

Uw uitspraken zijn nobel, maar besef ook dat een sociale zekerheid in twee richtingen werkt.
We zagen en klagen veel op ons systeem, maar als het ‘aan u’ is om geholpen te worden, laat het dan ook toe. Anders is het eenrichtingsverkeer en draagt ge heel uw leven af, om dan als het van pas zou komen te ijdel te zijn om er gebruik van te maken.

Idem voor zaken laten opvangen door uw collega’s trouwens. Het zou van veel weerbaarheid getuigen als ge zou inzien dat al uw overuren ook wel eens in de andere richting mogen gebeuren.
Hoe vaak hebt gij al zaken opgevangen voor uw bedrijf of collega’s? Hoe vaak is het al omgekeerd geweest? Buiten wat vloeken in dat soort gevallen, neemt ge die mensen dat persoonlijk kwalijk? Gaan zij u dat dan nu kwalijk nemen?

 

[Tha_nOn]

Ik vind het soms moeilijk om sympathie te voelen met mensen die zich ziek "laten zetten", terwijl je al maanden in dezelfde situatie zit en je straks ironisch genoeg een deel van de projecten mag gaan overnemen van diegenen die zichzelf bij het minste "ziek laten zetten". En laat die sympathie nu net noodzakelijk zijn voor het lange termijn draagvlak van onze sociale zekerheid.

Als dat doktersbriefje beperkt zou zijn in de tijd (en dus niet zomaar verlengd zou kunnen worden) en gepaard zou gaan met het "bevel" om iets structureel aan uw situatie te doen, zou ik daar misschien nog kunnen mee leven bij wijze van "instant vluchtroute" om daarna over te schakelen op ouderschapsverlof/loopbaanonderbreking of een andere job.

Maar neen, iedereen wil meer geld verdienen, promoveren, ... the sky is the limit. Zonder zelfreflectie. Maar wanneer blijkt dat je overmoedig bent geweest, dan moet de maatschappij u maar (langdurig) opvangen. Quid eigen verantwoordelijkheid?
Het is een vorm van individuele baten maximaliseren, maar alle kosten zoveel mogelijk socialiseren.

Ik beschouw dit als een lessons learned en een oefening in weerbaarheid. Die kapotte tuintafel en alle andere deuken ten spijt. En van die "weerbaarheid" zijn we precies collectief allergisch geworden in onze pamperende (pun intended, om on-topic te blijven) welvaartstaat.

Gij ziet het ook alleen maar zwart-wit hé. hoeveel mensen kent gij zo met torenhoge ambities die blijkbaar van ziektebriefje naar ziektebriefje werken maar toch niets willen opgeven? Ge denkt zo goed te weten hoe een ander denkt/keuzes maakt maar het slaat op niets.

De meeste mensen die tegen de muur lopen en op ziekte gezet worden veranderen daarna dingen aan hun leven/werk. Het zijn heus niet de jonge ouders die hun mispakken aan de combinatie werk/kinderen/renoveren die langdurig op ziekenkas komen. En dàt is niet eens uw probleem, daar zijn instanties voor om te controleren. Zolang gij in eer en geweten voor uzelf geen misbruik maakt, moet ge toch niet naar een ander zien? En laat ons wel stellen, uw ouderschapsverlof die misschien over 2 maand kan aanvangen komt te laat. gaat gij nog 2 maand blijven gaan? met extra werk er bovenop? Kunnen al die belangrijke beslissingen in uw gezin dan nog 2 maand blijven liggen? En hoelang gaat ge dan eerst moeten recupereren voor ge daar kunt aan beginnen bij uw ouderschapsverlof?


Trouwens, iemand gaan veroordelen omdat die tegen een muur loopt want hij/zij wou teveel en was overmoedig... Allemaal gemakkelijk gezegd achteraf hé. Situaties veranderen, dingen gebeuren waardoor mensen hun draagkracht vermindert. Ge kunt zo'n inschattingen op voorhand moeilijk maken. En hoe zat (en zit) het dan met uw zelfreflectie?