Hier was mijn vrouw compleet overtuigd van borstvoeding, en het viel haar ook wel op dat het hier sterk gepromoot leek te worden en ze ongeveer een "goed zo" reactie kreeg als ze zei dat ze het zou doen. Je hebt ook wel zo'n foldertje/boekje van bij de vroedvrouw (of roze doos?) dat daar echt nogal militant in is.Het hangt een beetje af van de vroedvrouw denk ik. Ik heb ook zo'n verhalen gehoord maar bij mij was er vooral aandacht voor wat de moeder aankon.
Los daarvan is er wel een zekere druk om als vrouw borstvoeding te geven omdat het (itt tot 30 jaar geleden) echt wel duidelijk gemaakt wordt (zelfs zonder rechtstreeks te zeggen, gewoon via alle info dat ge binnenkrijgt rond zwangerschap) dat borstvoeding de betere keuze is (int begin toen kunstvoeding op kwam was dàt de zogezegde betere keuze, dus ook daar zal er wel druk geweest zijn). Ik denk ook dat dat versterkt wordt met alle hormonen en emoties die ge sowieso al ervaart rond zwanger zijn, zeker bij een eerste wilt ge het juiste doen en het beste voor uw kind en alles is onduidelijk mààr dat borstvoeding beter is, is wel duidelijk.
(voor mij persoonlijk zat er ook extra druk achter omdat al de rest niet natuurlijk lukte; ivf en geplande keizersnede - zijn geen dingen waar ge echt gelukkig van wordt. Die borstvoeding was dus belangrijk omdat dat het enige was dat ik nog natuurlijk kon doen)
edit: voor alle duidelijkheid, ík ben niet van mening dat borstvoeding àltijd de beste keuze is. Ik zie er de immense voordelen van in (en ik zou het zo weer doen) maar zolang een kind eten krijgt en iedereen is gelukkig, maakt het mij niets uit.
Ik denk trouwens ook dat die immense druk rond borstvoeding (en zeker niet mengen met flesjes!!) net meer kwaad doet dan goed i.v.m. borstvoeding geven, dat is zeer stressafhankelijk. In mijn ziekenhuis merkten de vroedvrouwen ook op dat vooral de blanke vrouwen problemen hadden met opstarten van borstvoeding terwijl de andersgepigmenteerde medemoeders eigenlijk vré relaxed daarmee omgingen en het eigenlijk altijd wel lukten (vaak ook gewoon combineerden waar nodig).
En dan kwam de dochter, die een geweldige eter bleek te zijn, en mijn vrouw bleek heel weinig melk te produceren. Na een nacht en een baby die schreeuwde van de honger, werden er meteen 3 van die geprepareerde 70 ml-flessen binnengespeeld (verbaasde vroedvrouw). Dan maar gekolfd en mijn vrouw bleek maar enkele ml te produceren. Dat is dan uiteindelijk wel verhoogd maar het was nooit genoeg, dus dat was een en al frustratie van de borst geven en aanvullen met flesjes. Tot de vroedvrouw van het Wit-Gele kruis mijn uitgeputte, radeloze vrouw zag, en ons aanraadde om af te wisselen tussen fles (kunstvoeding) en borst, zodat mijn vrouw wat rust kreeg. Dat hebben we (of beter, zij) uiteindelijk 5 maand volgehouden "op karakter", maar mijn vrouw was gewoon opgelucht toen we helemaal op kunstvoeding overschakelden. Gedaan met de pijn en frustratie.
Mijn vrouw is trouwens min of meer "andersgepigmenteerd" en dat speelde ook: iedereen die zij kende uit haar thuisland gaf gewoon de borst, en daar werd niet moeilijk over gedaan, dat gebeurde gewoon. En zij had er dan niets als problemen mee, wat het ook moeilijker maakte om dat los te laten.
)
