Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ik heb van collega's toch altijd realistische verhalen gehoord. Er was ook iemand die nachten wakker liep met zijn kindje tot die al een paar jaar was. Nog iemand anders heeft dan eentje dat vaak ziek is e.d. Dus die verhalen zijn er evengoed. Wij hebben van in begin een zeer goede slaper, maar tot 18 maanden heel vaak ziek (luchtwegen). Nu gaat ook dat beter, maar gaat het fruit eten dan weer minder.
Volgens mij zijn de verhalen van ouders tegen elkaar realistische dan verhalen naar mensen zonder kinderen. Wat op zich niet vreemd is, een positief/leuk verhaal deel je veel liever met 'iedereen' en een negatief verhaal eerder met lotgenoten.
 
In februari een eerste kennismaking met CLB. Ik ben eens benieuwd. Is dat ook zo'n verdelend fenomeen zoals K&G waar je geluk moet hebben met een degelijk kantoor? Met K&G hier in Mol heb ik geen enkel probleem ervaren. Vriendelijke mensen, goeie uitleg.
 
In februari een eerste kennismaking met CLB. Ik ben eens benieuwd. Is dat ook zo'n verdelend fenomeen zoals K&G waar je geluk moet hebben met een degelijk kantoor? Met K&G hier in Mol heb ik geen enkel probleem ervaren. Vriendelijke mensen, goeie uitleg.
Ik denk (want enkel nog maar ervaring met K&G) dat je eigen instelling ook veel doet. Dan bedoel ik zaken kunnen plaatsen en geen overdreven verwachtingen hebben.
 
Ik denk (want enkel nog maar ervaring met K&G) dat je eigen instelling ook veel doet. Dan bedoel ik zaken kunnen plaatsen en geen overdreven verwachtingen hebben.
Inderdaad! Bij onze eerste namen we alles wat ze daar zeiden serieus, bij onze tweede begin je aan te voelen dat ze alle kinderen over dezelfde kam scheren en dat je vooral je eigen buikgevoel moet volgen. Dit alles binnen het normale, natuurlijk, maar je hoeft niet alles tot op de letter te volgen wat ze daar durven voorstellen. Het is nuttig en nodig dat men daar alles (vooral vaccinaties) opvolgt, maar ga het niet beschouwen als een doorwinterde pediater die je kind door en door kent en correct, aangepast advies geeft.
 
Die van ons is 5 jaar en slaapt nogsteeds geen enkele nacht door.

Elke nacht moet mijn vrouw er gaan bijliggen als hij even wakker wordt.

Het zal ooit wel eens beteren zeker?
Onze eigen fout I guess omdat we nooit de korte pijn gedaan hebben van hem te laten wenen als hij kleiner was?

Allé dat is toch de commentaar die je krijgt als mensen dat horen
 
Die van ons heeft precies verlatingsangst ofzo. Elke avond ben je gewoon een uur bezig voor ze min of meer slaapt. Zolang je in het zicht bent, gaat het. Zodra ze nog maar iets hoort, dat je beweegt, staart ze je gewoon aan. Het is echt wachten tot ze zich weg draait en je heel stil en stiekem kunt weg sluipen. Dat doet ze nu al een klein weekje denk ik. Alleen sliep ze wel door. Nu wel weer de tweede nacht wakker geworden, waardoor je ook weer uren bezig bent om haar terug in slaap te krijgen. Gisteren had ze "lekkage" en vannacht was de witte ruis uitgegaan. Laten we hopen dat dat de reden was van het wakker worden. Alleen geen idee hoe we met die verlatingsangst moeten omgaan (als het dat is natuurlijk).
 
Die van ons is 5 jaar en slaapt nogsteeds geen enkele nacht door.

Elke nacht moet mijn vrouw er gaan bijliggen als hij even wakker wordt.

Het zal ooit wel eens beteren zeker?
Onze eigen fout I guess omdat we nooit de korte pijn gedaan hebben van hem te laten wenen als hij kleiner was?

Allé dat is toch de commentaar die je krijgt als mensen dat horen
Nooit laten wenen hier en slaapt soms door en soms ook niet. Wilt nog wel steeds met haar hekje naar boven slapen in plaats van zonder, maar dat is helemaal oké. Als ze zich daar veilig door voelt 🤷‍♂️

Kennen hier ook mensen die hun kleine zo'n uur lieten weten. Dat kunt ge toch niet aan. En dan het geluid van de babyfoon stiller om verder je show op tv te volgen. :wallbash:
 
Hier is het echt omgekeerd: ik hoorde quasi enkel horrorverhalen over de zwangerschap, bevalling en de eerste levensjaren waardoor ik zelfs schrik had om mama te worden. Geen idee of ik gewoon geluk heb maar ons meneertje slaapt goed, eet goed en lacht constant naar iedereen. Alleen in de creche weent hij af en toe eens omdat hij last heeft van fomo en geen dutje wilt doen.
 
Die van ons heeft precies verlatingsangst ofzo. Elke avond ben je gewoon een uur bezig voor ze min of meer slaapt. Zolang je in het zicht bent, gaat het. Zodra ze nog maar iets hoort, dat je beweegt, staart ze je gewoon aan. Het is echt wachten tot ze zich weg draait en je heel stil en stiekem kunt weg sluipen. Dat doet ze nu al een klein weekje denk ik. Alleen sliep ze wel door. Nu wel weer de tweede nacht wakker geworden, waardoor je ook weer uren bezig bent om haar terug in slaap te krijgen. Gisteren had ze "lekkage" en vannacht was de witte ruis uitgegaan. Laten we hopen dat dat de reden was van het wakker worden. Alleen geen idee hoe we met die verlatingsangst moeten omgaan (als het dat is natuurlijk).
Hier heeft de oudste enkele maanden geleden ook "last" van gehad. Was gelukkig voorbij na een week of twee.

Ik durf het bijna niet uitspreken maar... Fase? :unsure:
 
Ik heb van collega's toch altijd realistische verhalen gehoord. Er was ook iemand die nachten wakker liep met zijn kindje tot die al een paar jaar was. Nog iemand anders heeft dan eentje dat vaak ziek is e.d. Dus die verhalen zijn er evengoed. Wij hebben van in begin een zeer goede slaper, maar tot 18 maanden heel vaak ziek (luchtwegen). Nu gaat ook dat beter, maar gaat het fruit eten dan weer minder.
Volgens mij zijn de verhalen van ouders tegen elkaar realistische dan verhalen naar mensen zonder kinderen. Wat op zich niet vreemd is, een positief/leuk verhaal deel je veel liever met 'iedereen' en een negatief verhaal eerder met lotgenoten.
Inderdaad, bij ons op het werk wordt er toch ook dikwijls geklaagd over wat dan ook met kinderen 🤣 Er zijn natuurlijk ook heel veel kinderen die wel goed slapen en etc., het zijn lang niet alleen de horrorverhalen. Maar die nemen vaak de bovenhand.
 
Het zal ooit wel eens beteren zeker?
Onze eigen fout I guess omdat we nooit de korte pijn gedaan hebben van hem te laten wenen als hij kleiner was?
Absoluut niet.

Wij hebben alles geprobeerd en uiteindelijk ook samengewerkt met een slaapcoach. Dat was redelijk duur en volledig online. Maar we kregen hier en daar tips die ons wel verder geholpen hebben. Zelfs soms heel simpele dingen om te proberen.

Wij hebben ons kinderen nooit uren laten wenen, dat werd ons ook afgeraden. Het is belangrijk dat uw kind weet dat je er bent.

Gestructureerd eten heeft bijvoorbeeld ook een grote invloed op slaap. Teveel tussendoortjes e.d. werden ons afgeraden. Eten en tussendoortjes op vaste tijdstippen en er niet vanaf wijken.

Een kind zal ook beter slapen wanneer het uitgeslapen is. Veel mensen denken dan: vanavond iets langer op zodat ze goed moe zijn. Werkt averechts.
En nog heel veel zaken. Ik kan iedereen ook aanraden om zo'n bakje met witte ruis in huis te halen.

Een serieus slaaptekort en meermaals moeten opstaan elke nacht kan voor heel wat frustratie zorgen. Maar 't is heel belangrijk om steeds opnieuw indachtig te houden dat uw kind er niet aan kan doen. Ze doen het alleszins niet om aandacht of om u te kloten, op die leeftijd denken ze daar niet aan. Klinkt onnozel, maar bij ons was het zodanig ver gedreven dat we onszelf eerst moesten kalmeren vooraleer we de kamer binnen stapten. Of we losten elkaar af wanneer het echt niet meer ging.
 
Absoluut niet.

Wij hebben alles geprobeerd en uiteindelijk ook samengewerkt met een slaapcoach. Dat was redelijk duur en volledig online. Maar we kregen hier en daar tips die ons wel verder geholpen hebben. Zelfs soms heel simpele dingen om te proberen.

Wij hebben ons kinderen nooit uren laten wenen, dat werd ons ook afgeraden. Het is belangrijk dat uw kind weet dat je er bent.

Gestructureerd eten heeft bijvoorbeeld ook een grote invloed op slaap. Teveel tussendoortjes e.d. werden ons afgeraden. Eten en tussendoortjes op vaste tijdstippen en er niet vanaf wijken.

Een kind zal ook beter slapen wanneer het uitgeslapen is. Veel mensen denken dan: vanavond iets langer op zodat ze goed moe zijn. Werkt averechts.
En nog heel veel zaken. Ik kan iedereen ook aanraden om zo'n bakje met witte ruis in huis te halen.

Een serieus slaaptekort en meermaals moeten opstaan elke nacht kan voor heel wat frustratie zorgen. Maar 't is heel belangrijk om steeds opnieuw indachtig te houden dat uw kind er niet aan kan doen. Ze doen het alleszins niet om aandacht of om u te kloten, op die leeftijd denken ze daar niet aan. Klinkt onnozel, maar bij ons was het zodanig ver gedreven dat we onszelf eerst moesten kalmeren vooraleer we de kamer binnen stapten. Of we losten elkaar af wanneer het echt niet meer ging.
IVM die witte ruis. Neem geen bakje van Numsy. Wij hebben er 4 versleten voor we naar een ander merk zijn overgestapt. Hun klantendienst kwam dan af met "ja, je mag die niet in de stekker laten zitten". Dat ding staat vast op haar slaapkamer, ik ga daar niet continu hopen dat de batterij vol genoeg is ze.

Nu dus eentje zonder batterij, en die houdt het al veel langer uit.
 
Ik kan iedereen ook aanraden om zo'n bakje met witte ruis in huis te halen.
Wij hebben deze kado gekregen voor onze oudste

Absurd duur voor wat het is maar ze kan niet zonder, slaapt er echt goed mee. Wel drama als we vergeten op te laden :unsure:
 
Onze eigen fout I guess omdat we nooit de korte pijn gedaan hebben van hem te laten wenen als hij kleiner was?
dude, laat u dat niet wijsmaken hé.
Dat kind ziet jullie graag en wilt jullie dicht in de buurt omdat hij zich dan veilig en op zijn gemak voelt.

Jij slaapt toch ook liever met u madam naast u (hoop ik :p)
 
IVM die witte ruis. Neem geen bakje van Numsy. Wij hebben er 4 versleten voor we naar een ander merk zijn overgestapt. Hun klantendienst kwam dan af met "ja, je mag die niet in de stekker laten zitten". Dat ding staat vast op haar slaapkamer, ik ga daar niet continu hopen dat de batterij vol genoeg is ze.

Nu dus eentje zonder batterij, en die houdt het al veel langer uit.
M'n vrouw heeft onlangs een nieuw besteld (het tweede), weer van Numsy. Ik ging toch ook veranderd zijn van merk. Het vorige moest wel constant in het stopcontact zitten want de batterij was heel snel af.
 
Die van ons is vandaag 1 jaar :love2::love2::love2:

Qua slapen... Voor de nacht hebben we die nooit "laten wenen". Nu nog steeds geven we ze in een stoel in de kamer een flesje, ligt ze bij een van ons en leggen we ze weg. Duurt nooit lang op een uitzondering na. Maar sinds kort zetten we ze wel gewoon in bed voor haar dutjes. Soms beetje wenen. Dikwijls eerst wat babbelen en/of prullen met wat er ligt. En soms gewoon direkt neer :D Ze slaapt nu sinds een kleine twee maanden door en we zijn in die tijd een keer of drie 's nachts naar haar moeten gaan, met als ergste dat ik een nacht van 4 tot 6 bij haar heb moeten zitten. Gelukkig was het net een weekendnacht zodat we daarna nog allemaal tot 9 hebben kunnen slapen zodat we toch nog een nacht van 6 uur hebben gehad.
 
M'n vrouw heeft onlangs een nieuw besteld (het tweede), weer van Numsy. Ik ging toch ook veranderd zijn van merk. Het vorige moest wel constant in het stopcontact zitten want de batterij was heel snel af.
Hier nu een Yogasleep. 2 grote voordelen:
1) Het is dus niet op batterijen, de batterij kan dus ook niet kapot.
2) Geen ledjes die heel de nacht branden (wie komt nu op het idee om een ledje op een product om te slapen te zetten??)

Ondertussen ook een andere babymonitor gekocht, we waren totaal niet tevreden van de Luvion (verschrikkelijke app en amper verbinding) en nu een Tp-Link Tapo C225 gekocht. Dat ding kost een fractie van de Luvion, app werkt goed, geen rode leds, ook te benaderen van op andere apparaten én ook hier geen ledje langs de buitenkant (nuja, eentje dat je kan uitzetten). Heel vreemd hoe de populaire merken helemaal niet zo goed zijn.
 
Hier nu een Yogasleep. 2 grote voordelen:
1) Het is dus niet op batterijen, de batterij kan dus ook niet kapot.
2) Geen ledjes die heel de nacht branden (wie komt nu op het idee om een ledje op een product om te slapen te zetten??)

Ondertussen ook een andere babymonitor gekocht, we waren totaal niet tevreden van de Luvion (verschrikkelijke app en amper verbinding) en nu een Tp-Link Tapo C225 gekocht. Dat ding kost een fractie van de Luvion, app werkt goed, geen rode leds, ook te benaderen van op andere apparaten én ook hier geen ledje langs de buitenkant (nuja, eentje dat je kan uitzetten). Heel vreemd hoe de populaire merken helemaal niet zo goed zijn.
Onze eerste Numsy had maar 1 LED lamp die we aan of uit konden zetten.

De nieuwe nu heeft alle toeters en bellen en kan ook fungeren als nachtlamp waarbij je RGB of gewoon warm wit kan kiezen, sterkte kan instellen of gewoon doen 'pulsen' enz. Dat staat in de gang bij ons. Niet op de kamers zelf.

Ook het geluid kan je instellen, gaande van de zee tot witte ruis tot regen die tegen de ramen klettert.
 
Onze eerste Numsy had maar 1 LED lamp die we aan of uit konden zetten.

De nieuwe nu heeft alle toeters en bellen en kan ook fungeren als nachtlamp waarbij je RGB of gewoon warm wit kan kiezen, sterkte kan instellen of gewoon doen 'pulsen' enz. Dat staat in de gang bij ons. Niet op de kamers zelf.

Ook het geluid kan je instellen, gaande van de zee tot witte ruis tot regen die tegen de ramen klettert.
Ik bedoel niet het lampje dat je aan en uit kan zetten, maar zo een statusledje om aan te geven dat hij aan staat. In een pikdonkere kamer geeft dat een gloed op de muur waardoor uw pikdonkere kamer plots niet meer zo donker is...
 
Terug
Bovenaan