Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier toch ook elke keer riemen los, er in zetten en dan aantrekken (en veel steviger dan hoe ze dat filmpje aantrekken eigenlijk, ik ga daar met heel mijn gewicht aan hangen?)
Als ik die niet losser zou maken, krijg je die de volgende keer gewoon niet aan hoor.
 
Hier worden de riemen ook eerst losser gemaakt, dochter in de stoel en dan zo stevig mogelijk aangespannen. Zeker omdat ze Houdini-gewijs haar armen steeds uit de riempjes uit wrong. Nu hebben we een hulpstuk gekocht + is ze ondertussen ook veel rustiger in de autostoel.
 
Allright, ga deze bestellen dan (bamboe > mdf)
Ik lees wel veel commentaar over die veiligheidsbalk die ver naar achteren staat.

Kunnen er daar trouwens 2 kinderen in? Of hoe doen degenen met 2 kinderen dat? 2x zo’n toren?
 
Ik lees wel veel commentaar over die veiligheidsbalk die ver naar achteren staat.

Kunnen er daar trouwens 2 kinderen in? Of hoe doen degenen met 2 kinderen dat? 2x zo’n toren?
klopt, uiteindelijk toch niet deze besteld. Reviews zijn 4,5 / 5 tot je ze deftig leest over mensen die klagen over die balk die te ver naar achteren staat.
 
We hadden deze week een "voorleesavond" op school, dus wat kunnen babbelen met de ouders van de klasgenootjes. Onze dochter is een fantastische eter die letterlijk alles proeft en eigenlijk ook quasi alles lust, maar ze is altijd een slechte slaper geweest.
Klasgenootje eigenlijk exact het omgekeerde.

Conclussie: een slechte slaper is fysiek en mentaal heel zwaar omdat het echt een aanslag is op uw eigen lichaam en welzijn. Maar bij een slechte eter is de stress van "is er iets mis" wel harder aanwezig volgens mij (en dan heb je nog ouders die een slechte slaper en eter hebben...). Uiteindelijk denk ik niet dat er in België ooit al iemand gestorven is omdat hij verhongerde wegens iets niet lusten ;). Maar ik begrijp volledig dat het moeilijk is om dat los te laten.

Nu je het zegt, zij is echt een héél goeie slaper, op dat vlak hebben wij nog nooit mogen klagen. Maar dat eten he...

Ik ben werkelijk blij om te lezen dat jullie kinderen ook problemen hebben met eten. Al maak ik me er zelf nog steeds druk om, het is het niet echt waard :)
Hier ook team "slechte eter en relatief goede slaper".

De tip van "laat het gewoon los, kinderen voelen dat echt wel aan" is imo deels correct:
  1. Van het moment dat uwe kleine wat kan nadenken (pak vanaf 1,5 a 2j ofzo, de onze is nu 6j hier) is dat inderdaad loslaten. Want erop focussen en forceren werkt effectief negatief, bij ons toch alleszins. Maar...
  2. ... als uwe kleine nog jong is, vind ik het ronduit debiel dat dokters dat zeggen. Case-in-point: Wij hebben 2 ziekenhuisopnames gehad omdat onze baby ondervoed was en aan infuus MOEST. En dat nadat de pediater dezelfde dag nog zei "neenee alles ok, ze zal wel eten als het nodig is :angry:. Blij dat we toen ons eigen gedacht hebben gevolgd.

Onze kleine heeft echt een ingebouwde afkeer van het concept "eten". Die heeft weinig hongergevoel, weinig nood aan brandstof om een hele dag te blijven gaan, en is liever met alle andere dingen bezig dan eten.
Pas op: Die lust bijna alles hé, is nergens van vies. Maar de "activiteit eten" is voor haar precies niet logisch.

En op de huidige leeftijd is het echt wel loslaten inderdaad.
Neemt niet weg dat het enorm frustrerend is en soms zorgwekkend, en mentaal ge daar als ouder toch mee in uwe kop blijft zitten.


Wel effe toevoegen: Ik denk dat niet doorslapen als ouder, zeker op de lange termijn, zwaarder is. Voor mij toch alleszins, al zal dat verschillen per persoon.
 
Gisteren heeft onze oudste (3j1mnd) zijn tuutjes meegegeven aan de Sint. We hadden hem wel al een hele tijd ‘voorbereid’, vaak over gepraat, boekjes over gelezen. Hij was wel onder de indruk, de Sint kwam met maar liefst 4 pieten op huisbezoek. Hij heeft gisterenavond en deze nacht geen kik gegeven, maar het was ook wel iets later dan normaal en hij zal goed moe geweest zijn. Maar so far, so good 🤞🏻
 
Pfff, hier weer een mindere periode. Onze kleinste met een dubbele oog- en oorontsteking, hoge koorts en slapeloze nachten. En onze oudste met soms heel wat streken waardoor de ochtend- en avondrituelen gewoon gevechten zijn ("ik wil niet eten", "ik wil geen kleren aandoen", enzovoort). Ook enorm druk op het werk. Slaaptekort, chronisch slaaptekort. Domme ruzies met mijn vrouw. Alle privé-taken staan on hold. Er gaat gewoon niets vooruit, alles blijft liggen. Zelfs basis-communicatie tussen mijn vrouw en ik, komen we niet toe. Alleen maar taken snauwen naar elkaar. Vrienden worden verwaarloosd.

De eeuwige carrousel die maar blijft doordraaien. Nood aan verlof, buitenshuis.
 
Pfff, hier weer een mindere periode. Onze kleinste met een dubbele oog- en oorontsteking, hoge koorts en slapeloze nachten. En onze oudste met soms heel wat streken waardoor de ochtend- en avondrituelen gewoon gevechten zijn ("ik wil niet eten", "ik wil geen kleren aandoen", enzovoort). Ook enorm druk op het werk. Slaaptekort, chronisch slaaptekort. Domme ruzies met mijn vrouw. Alle privé-taken staan on hold. Er gaat gewoon niets vooruit, alles blijft liggen. Zelfs basis-communicatie tussen mijn vrouw en ik, komen we niet toe. Alleen maar taken snauwen naar elkaar. Vrienden worden verwaarloosd.

De eeuwige carrousel die maar blijft doordraaien. Nood aan verlof, buitenshuis

Herkenbaar. Onze zoon lag begin november tien dagen in het ziekenhuis met salmonella. Onze dochter at de laatste tijden niet goed, had last van haar maag, dus die mag ook aan de maagmedicatie. (Ik ben de enige van ons gezin die géén maagmedicatie moet nemen). Vorige week is onze zoon dan drie dagen naar de crèche geweest. Vrijdagavond komt hij thuis en blijkt wat zeurderig te zijn. Eerste tandje(s) komen door. 's Anderendaags wordt hij hangeriger en hangeriger. Wilt niet veel eten. Weigert tut. Dikke lip en slikt niet. Alle kwijl stroomt eruit. Er komt meer zever uit zijn mond dan bij een politicus in verkiezingstijd. Zaterdagnacht was een horrornacht waarbij we elk uur van de klok gezien hebben. Niets was goed, bleef maar wenen. Flesje hielp niet. Tut hielp niet.

Zondag naar de pediatrie van het ziekenhuis. Mijn vrouw heeft daar bijna de hele dag gezeten. Verdict; valse kroep. Weer niet naar de crèche. Korte, onregelmatige nachten. We zitten hier ook ver op ons tandvlees en dan moeten de feestdagen nog komen. Gelukkig hebben we hulp van onze ouders, want ik weet niet hoe we het anders zouden redden.

(minstens) een week all in in een 16+ hotel in het zonnige Spanje. Dat zouden we wel kunnen gebruiken.
 
Meneertje blijkt na controle bij de kinderarts een hartruis te hebben die verder onderzocht moet worden door een kindercardioloog. In de meeste gevallen is het onschuldig maar het kan altijd een aangeboren hartafwijking zijn. Worden twee lange weken voor we iets gaan weten.
 
Meneertje blijkt na controle bij de kinderarts een hartruis te hebben die verder onderzocht moet worden door een kindercardioloog. In de meeste gevallen is het onschuldig maar het kan altijd een aangeboren hartafwijking zijn. Worden twee lange weken voor we iets gaan weten.
Dochter heeft haar laatste controle daarvoor aan 5j gehad, ze blijft het houden èn het blijft onschuldig. :support:
Sterkte!!!
 
Gisteren heeft onze oudste (3j1mnd) zijn tuutjes meegegeven aan de Sint. We hadden hem wel al een hele tijd ‘voorbereid’, vaak over gepraat, boekjes over gelezen. Hij was wel onder de indruk, de Sint kwam met maar liefst 4 pieten op huisbezoek. Hij heeft gisterenavond en deze nacht geen kik gegeven, maar het was ook wel iets later dan normaal en hij zal goed moe geweest zijn. Maar so far, so good 🤞🏻
Wij dinsdagavond volgende week, ik hoop dat het gaat meevallen. Overdag vraagt ze er niet naar, maar 's nachts wel en vooral als ze moe is kan een tutje wonderen doen. Het kan dus wel even pittig worden in periodes dat ze moe is en zeurderig.

En ook weer moeilijk doen met eten. Gisteren heeft die twee happen sandwich als ontbijt gehad, dan haar appel en koeken opgegeten op school maar haar boterhammen amper aangeraakt. En 's avonds hoop en al 5 happen van haar pizza. Ze was wel heel moe, maar hysterisch beginnen huilen en doen en maar koppig niet willen eten. Dus zonder verhaaltje naar bed gestuurd. Vanmorgen heeft ze gelukkig wel al flink gegeten.

Als ik zo weinig zou eten zou ik anders wel goed afvallen. :unsure:
 
Gisteren naar het oudercontact geweest met een KOM-gesprek. Dat ging verbazend goed en onze dochter doet het beter in de klas dan we hadden kunnen denken. Fijn om dat eens te vernemen.
 
Deze week gaat het over de kinderopvang in Fact Checkers (Factcheck: Negen kinderen voor een kinderbegeleider is te veel)

Ik ben eens benieuwd wat voor trieste toestanden we gaan zien
 
Onze kleine is morgen 2 weken oud. Ik schrijf dit bericht, zittend in de zetel met een kop koffie terwijl de kat tegen mij aanschuurt. Vrouw -en zoonlief liggen nog vredig in dromenland. Hoewel de eerste dagen een beetje zoeken waren, is het momenteel genieten. Overdag zou je soms vergeten dat hij in zijn parkje ligt. Het gaat raar zijn om volgende week terug fulltime te gaan werken.
 
Ik durf het hier bijna niet neerpennen uit schrik om te jinxen, maar na iets meer dan 5 jaar lijken onze kinderen eindelijk door te slapen!*


* Behalve wanneer ze ziek zijn, uiteraard.
 
Terug
Bovenaan