We hadden deze week een "voorleesavond" op school, dus wat kunnen babbelen met de ouders van de klasgenootjes. Onze dochter is een fantastische eter die letterlijk alles proeft en eigenlijk ook quasi alles lust, maar ze is altijd een slechte slaper geweest.
Klasgenootje eigenlijk exact het omgekeerde.
Conclussie: een slechte slaper is fysiek en mentaal heel zwaar omdat het echt een aanslag is op uw eigen lichaam en welzijn. Maar bij een slechte eter is de stress van "is er iets mis" wel harder aanwezig volgens mij (en dan heb je nog ouders die een slechte slaper en eter hebben...). Uiteindelijk denk ik niet dat er in België ooit al iemand gestorven is omdat hij verhongerde wegens iets niet lusten

. Maar ik begrijp volledig dat het moeilijk is om dat los te laten.