Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Net terug van bij mijn schoonouders, die zijn zot van foto's, maar digitaal niet super onderlegd (om de context te schetsen).

Er was een tijd terug een fotoshoot op de crèche waarbij je de foto's kreeg met watermerk, en als je ze zelf wou aankopen kreeg je de originelen. We hadden die uiteraard naar hun doorgestuurd om eens te tonen en gezegd dat we de foto's wel gingen kopen en dan doorsturen met Kerst voor een kaartje ofzo.

Komen we daar toe vandaag, heeft mijn schoonmoeder die foto's al afgeprint met watermerk enal en in kadertjes gestoken op de kast :rofl:
Ik moest me toch gigantisch inhouden toen ik het zag, aan de andere kant blijf ik het gigantisch leuk vinden om te zien hoe ze omgaan met een eerste kleinkind :p
 
Misschien al wat last van krampjes? Al klinkt dit wel zeer lang. Hier gaat het wegleggen de ene dag ook beter of de andere. Soms echt huidhonger denk ik want ze valt altijd makkelijk in slaap op de mama.

Ik klink waarschijnlijk als een psychopaat maar momenteel kan ik nog "genieten" van het uurtje dat ik er snachts mee rondloop :unsure: tas koffie, vinyl opleggen en in het donker rustig wat heen en weer wandelen tot ze slaapt.

Note: ander verhaal als ze terwijl constant krijst :unsure:
Hij laat opvallend harde, en lange scheten. Als hij bij mij ligt hoor ik vaak soms zijn buikje grommen. Dus mogelijks inderdaad last van krampen?
 
Hij laat opvallend harde, en lange scheten. Als hij bij mij ligt hoor ik vaak soms zijn buikje grommen. Dus mogelijks inderdaad last van krampen?
Kan denk ik wel hoor.
Vooral 's avonds/ 's nachts komen de krampjes.
Je kan altijd deze houding eens proberen:
krampjes-bij-je-baby.png
Dat hielp bij ons wel, of zachtjes over het buikje wrijven met de klok mee of wat fietsbewegingen maken met de beentjes.
Een warm water kruikje deed het bij ons ook altijd goed, pas op wel een kruikje in kinderformaat en geen super heet water natuurlijk. Aangenaam warm.
Huidcontact met de mama of papa is ook altijd een goed medicijn!

Hopelijk voelt je kleine pruts zich snel beter.
 
Screenshot-2023-11-21-06-03-09-591-com-google-android-apps-photos-edit.jpg


Hier hielp een warmtekussentje dan weer voor de krampjes: door het tussen de baby en de riem van de wipper te steken is er wat tegendruk en als ze in slaap vallen kan je ze ook gelijk laten liggen, het valt er niet af of zo. 😁
 
Amai, wat een zalige nacht achter de rug. Totaal het omgekeerde van gisteren. Meerdere uren aan een stuk heeft hij doorgeslapen. Hij werd vanzelf wakker op het uur dat hij eten moest krijgen, en nadien sliep hij snel terug in. Hij is nu nog steeds rustig aan het tukken. Me happy! :)
 
Wij gaan ook nood hebben aan zo’n leertoren, aangezien onze kleine steeds nieuwsgieriger wordt naar wat we op het aanrecht aan het doen zijn.
Maar zoiets kost wel nog veel, had er hier niet iemand gezegd dat er daar een soort van goedkope IKEA hack voor bestaat?

Voor ons hoeft dat trouwens niet om te klappen naar een tafeltje. Daar hebben we niet zo veel aan.
 
Wij gaan ook nood hebben aan zo’n leertoren, aangezien onze kleine steeds nieuwsgieriger wordt naar wat we op het aanrecht aan het doen zijn.
Maar zoiets kost wel nog veel, had er hier niet iemand gezegd dat er daar een soort van goedkope IKEA hack voor bestaat?

Voor ons hoeft dat trouwens niet om te klappen naar een tafeltje. Daar hebben we niet zo veel aan.

Google:

 
Kleinste is het hier de laatste 2 weken ziek en we weten niet meer hoe of wat. 2 weken terug is hem naar huis gekomen met buikpijn, hij had toen ook een serieuze hoest. Met naar de dokter en omdat hij niet precies kon zeggen waar de pijn zat maar hij wel zei dat hij bij een bepaalde handeling van de dokter pijn had dacht ze even aan appendix. Moesten hem dan in het oog houden en bij minste twijfel naar spoed.
Buikpijn is verdwenen, bleef wel tijdje met lichte koorts tegen de avond lopen, maar dat is dan wel gebeterd na een aantal dagen. Tussendoor eens naar de dokter gemogen met een aanval van netelroos, vermoedelijk wat gegeten waar hem slecht op reageert. Vorige donderdag kwam ik in de opvang toe, lag hem griepachtig met 38° koorts in de zetel. Ook nu weer kon hij niet precies zeggen wat hem voelt of ervaart. Zeker met de buikpijn van de week ervoor heeft dokter bloed getrokken en vrijdag is hij thuisgebleven. Niets uit dat bloed gekomen dat abnormaal was. Op papier zo gezond als wat. In praktijk ook: heel weekend niets aan gezien, springlevend, geen enkele klacht. Gisteren is hem normaal naar school geweest, ben ik hem gaan halen voor zijn sessie in het revalidatiecentrum. Niets aan te zien heel de dag en deze morgen. Deze avond kom ik terug in de opvang: ligt hij weer in de zetel, 38° koorts. Nog eens naar de dokter straks.

Maar ik kan niet meer zeggen hoe of wat hoor, ik heb de indruk als ik daarnet belde naar de dokter dat zij het ook niet meer weet. En zijn autisme maakt het dan ook moeilijk om duidelijk van hem te horen te krijgen wat er precies scheelt. Zijn het nu allemaal individuele zaken, moeten we ze aan elkaar linken? Langs de ene kant zou ik op de duur gaan denken dat hem het speelt, maar koorts kan je niet faken (of toch niet met de kennis van een 6 jarige 😁)
 
@Mefke zowel dit jaar als vorig jaar zijn we na weken aanmodderen en wekelijks naar de huisarts lopen, terug naar de pediater gegaan. Zij vraagt VEEL meer onderzoeken aan maar 2x kwam zij uit op een bronchitis die geen enkele arts met de stethoscoop kon horen maar op de röntgenfoto wel duidelijk te zien was.
Niets mis mee om efkes foert te zeggen en een andere arts eens de symptomen aan elkaar te laten linken.
 
Wij gaan ook nood hebben aan zo’n leertoren, aangezien onze kleine steeds nieuwsgieriger wordt naar wat we op het aanrecht aan het doen zijn.
Maar zoiets kost wel nog veel, had er hier niet iemand gezegd dat er daar een soort van goedkope IKEA hack voor bestaat?

Voor ons hoeft dat trouwens niet om te klappen naar een tafeltje. Daar hebben we niet zo veel aan.
Ja dat was ik! Wij kochten het IKEA trapje, maar nagelden daar dan gewoon zelf houten latjes op. Kost bijna niks in een houtwinkel. Werkt hier nog steeds erg goed!
 
Dochter is sinds gisteren weer thuis. Weer een bom vol energie, een wereld van verschil tegenover zondag. Een virale infectie, maar geen hersenvliesontsteking. Mogelijk door een tekenbeet, maar dat is wellicht een vals positief.
 
Onze kleine is ondertussen al 4.83kg.

De vroedvrouw "je mag vanaf nu snachts gerust blokken van 6uur tussen de voeding laten"

Oké bedankt, nu nog de dochter overtuigen om niet iedere 2.5-3uur te willen eten :crazy:
 
Vandaag in de peuterschool te horen gekregen dat onze 2-jarige dochter een probleemkind is en geen gezag aanvaardt.

Een van de tips die we kregen, om haar gedrag te verbeteren, is om haar niet meer te knuffelen of een zoentje te geven als ze niet braaf is geweest ervoor. Dus knuffels en zoentjes enkel als beloning geven voor goed gedrag, en niet standaard onderdeel van hoe we met elkaar omgaan.

Ik heb nogal ogen getrokken. Affectie tonen conditioneel maken, hallo. Geen idee of ik hiermee moet lachen of huilen (omdat mijn dochter in zo'n peuterschool zit). Wat is jullie mening hierover?
 
Vandaag in de peuterschool te horen gekregen dat onze 2-jarige dochter een probleemkind is en geen gezag aanvaardt.

Een van de tips die we kregen, om haar gedrag te verbeteren, is om haar niet meer te knuffelen of een zoentje te geven als ze niet braaf is geweest ervoor. Dus knuffels en zoentjes enkel als beloning geven voor goed gedrag, en niet standaard onderdeel van hoe we met elkaar omgaan.

Ik heb nogal ogen getrokken. Affectie tonen conditioneel maken, hallo. Geen idee of ik hiermee moet lachen of huilen (omdat mijn dochter in zo'n peuterschool zit). Wat is jullie mening hierover?
Klinkt compleet krankzinnig, ik behandel mijn hond zelfs zo niet
 
Vandaag in de peuterschool te horen gekregen dat onze 2-jarige dochter een probleemkind is en geen gezag aanvaardt.

Een van de tips die we kregen, om haar gedrag te verbeteren, is om haar niet meer te knuffelen of een zoentje te geven als ze niet braaf is geweest ervoor. Dus knuffels en zoentjes enkel als beloning geven voor goed gedrag, en niet standaard onderdeel van hoe we met elkaar omgaan.

Ik heb nogal ogen getrokken. Affectie tonen conditioneel maken, hallo. Geen idee of ik hiermee moet lachen of huilen (omdat mijn dochter in zo'n peuterschool zit). Wat is jullie mening hierover?
Zeker dat ge die op die school wilt laten?
 
Iemand misschien ervaring met de volgende situatie? Onze dochter speelt altijd goed. Thuis, bij de grootouders en ook als we ergens op bezoek zijn. Ook met kindjes zien we niet echt iets geks. Alleen bij de crèche krijgen we elke week te horen hoe slecht het was. Ze eet niet goed, ze slaapt moeilijk en ze speelt vooral niet met de andere kindjes. Ook huilen wanneer iemand van de begeleiding weggaat. Geen idee of we hier iets aan kunnen doen?
 
Terug
Bovenaan