Hier zijn we bezig aan maand 5 van "altijd iets". Madammeke is bijna 10 maanden en de vooruitgangen vlotten echt bij haar. Fysiek, verbaal, ... Alles gaat top bij die. Maar dat betekent dan ook dat die echt veel last heeft van groeispurten en de slaapregressies elkaar ook goed opvolgen. En dat dan gecombineerd met constant last van keel, oren, neus, ... Ze heeft nu zelfs last van haar oren gehad na buisjes gekregen te hebben. Dus ondertussen is het al 5 maanden waarbij we qua "nachten van 5 uur of meer" misschien aan 25% zitten (en dan mag ik "aaneensluitend" zeker niet bij die factoren zetten). Overleefbaar allemaal, maar we zijn echt echt echt echt echt echt moe.
Maar deze nacht was ook weer een toffe. De 4/4.5 uur gehaald, maar na de eerste anderhalf uur was dat echt "uurlijks" onderbroken. Om 5 uur werd het wat veel en ben ik haar een perdolan gaan steken. In de stoel van haar kamer gaan zitten mat haar super onrustig op mij om een half uur later iets te hebben van "OK, we gaan ze in bed leggen". Ik wandel naar onze kamer en staat één van onze katten ineens voor ons om een belachelijk harde miauw los te laten. Oppa. En we konden weer opnieuw beginnen. Tegen half 7 was ze dan ingedommeld en ik had mn wekker al om half 8 gezet. Komt mijn stiefzoontje om fucking 7 uur binnengestormd om te vragen of die op de computer mocht. Hup dochter weer wakker. HELL HATH NO FURY....
We gaan ze deze week wel in haar kamer leggen. Ze is vorig weekend bij mijn zus blijven slapen (eerste keer niet bij ons) en daar heeft die dus echt op een kwartier na gewoon aan één stuk geslapen tot acht uur. MA SEG! Maar daar lag die dus in een volledig donkere kamer op haar eentje. We hebben dan ook het gevoel dat haar minder slapen deels ook aan ons ligt met onze geluiden snachts (gaande van snurken, veel bewegen, ik die dikwijls met mijn arm uit bed lig en wsl dan ook eens tegen haar co-sleeper op vlieg, mijn vriendin die nogal onsubtiel is qua deuren openen en uit bed opstaan wanneer ze moet plassen, ...) . Dus fingers crossed