Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Die peuterpubertijd, duurt die lang? 🤦‍♀️

Maandagochtend een veldslag om haar in de badkamer te krijgen en dan nog één om haar pamper uit te krijgen, te verzorgen, eten te geven en aan te kleden. Gisterenavond was het weer van dattum, na het bad, om haar te verzorgen, pyjama aan te doen en nog melk te laten drinken. Eens ze aan de melk begon (begin slaapritueel), is ze wel gekalmeerd en was ze eigenlijk zo mak als een lammetje.

Ze heeft de laatste dagen zichzelf ook al in de hoek gezet (effectief zelf in de hoek gaan staan) omdat ze aan de tv gekomen was en op de salontafel was geklommen. We gaan daar nog toeren mee meemaken. Aan het einde van de dag is mijn vatje wel compleet leeg van al dat 'oorlog voeren'.
 
Een tip mss is kinderen op die leeftijd steeds keuzes te geven die allebei voor jou oké zijn. Zij hebben idee dat ze (mee) beslissen en jou maakt het uiteindelijk geen zak uit.
Bv: Gaan we eerst je kleertjes aandoen, of eerst iets eten? Eerst je broek of eerst je trui?

Ook proberen dingen aan te kondigen (doe ik nog steeds voor mn zoon van 6 en dat helpt ook énorm): nog 5 minuutjes en dan stoppen we met X. Niemand vindt het leuk als ie alles onaangekondigd (in hun hoofd) moet laten vallen voor het volgende
 
Een tip mss is kinderen op die leeftijd steeds keuzes te geven die allebei voor jou oké zijn. Zij hebben idee dat ze (mee) beslissen en jou maakt het uiteindelijk geen zak uit.
Bv: Gaan we eerst je kleertjes aandoen, of eerst iets eten? Eerst je broek of eerst je trui?

Ook proberen dingen aan te kondigen (doe ik nog steeds voor mn zoon van 6 en dat helpt ook énorm): nog 5 minuutjes en dan stoppen we met X. Niemand vindt het leuk als ie alles onaangekondigd (in hun hoofd) moet laten vallen voor het volgende
Ja, doe ik ook hoor. Altijd vertellen wat ik aan het doen ben of ga doen. Bijvoorbeeld duidelijk pamper zeggen en tonen voor als ze ververst wordt. Dat van die keuzes ga ik proberen te onthouden.
 
Wat ben ik blij dat de pampers ondertussen toch al wat jaren achter ons liggen. De gevechten als ze niet stil liggen :crazy:

Dees weekend zitten we met eentje dat er 10 wordt.
 
Een tip mss is kinderen op die leeftijd steeds keuzes te geven die allebei voor jou oké zijn. Zij hebben idee dat ze (mee) beslissen en jou maakt het uiteindelijk geen zak uit.
Bv: Gaan we eerst je kleertjes aandoen, of eerst iets eten? Eerst je broek of eerst je trui?

Ook proberen dingen aan te kondigen (doe ik nog steeds voor mn zoon van 6 en dat helpt ook énorm): nog 5 minuutjes en dan stoppen we met X. Niemand vindt het leuk als ie alles onaangekondigd (in hun hoofd) moet laten vallen voor het volgende
Hier als 1jarige al begonnen daarmee: 2 pakkjes kleren tonen en zij mocht kiezen, 2 kleuren overbroekje voor de wasbare luier, meerdere soorten groenten en fruit op tafel zetten,...

Nu is dat de keuze van het ontbijt, de kleren staan in de keuken in bakjes en ze kiest zelf haar outfit nadat ze vraagt welk weer het zal zijn, ze kiest haar snacks voor school, haar drinkfles, haar jas, haar muts,....
Soms mag ze zelfs kiezen of ik haar aan de poort kom ophalen of later (vooral bij mooi weer wil ze gewoon buiten spelen met vriendjes na school), of de hond mee in de auto gaat,...

Ik ga er van uit dat een kind dat snel leert kiezen zonder dat daar stress mee gepaard gaat, als volwassene ook makkelijker keuzes leert maken.

Nu ben ik met iets veel moeilijker bezig: ze mag mee naar de winkel en 1 ding kiezen. Dat kan chips of koekjes zijn in de supermarkt (gaat redelijk vlot) of "iets" in de action. Dat loopt veel moeilijker, na een half uur zeg ik wel dat ze nog 5 minuutjes heeft en we dan weg gaan. Dat niet kiezen ook een keuze is en we dan wel eens terug zullen komen om opnieuw te proberen.
 
Even advies gevraagd: onze dochter (4j) heeft de vervelende gewoonte om altijd wakker te worden tussen 5u00 & 6u00 en dat dan ook luid mee te delen met de melding dat het echt wel tijd wordt om op te staan. Echter wij zouden graag wat langer in ons bed liggen.
Nu waren we aan het nadenken om eens te kijken voor een simpele en duidelijke slaapwekker. Heeft er iemand hier misschien aanraders?

Alvast bedankt!
Ze kan mischien ook wakker worden van de kou? Hier heeft de oudste een tijdje gehad van altijd rond 5 wakker worden en met een warmer deken was dat dan gedaan. ( of veel verkeer op dat moment, buur die typisch vertrekt?)
 
Deze middag bij het thuiskomen zagen we dat haar ademhaling slecht bleef en je zag echt haar longen overuren draaien, better safe than sorry en naar de spoed geweest. 18:30 aankomst, driemiljard mensen gezien, 6 keer hetzelfde verhaal mogen vertellen maar bon, los daarvan zeer goed geholpen en vriendelijke mensen. Ze moet blijven ter observatie en net te horen gekregen dat ze rsv heeft :( hoogstwaarschijnlijk twee nachten...

Ook met nog iemand gesproken en ze gaan opnieuw puffers voorschrijven (wel andere...) en ook kijken naar een langetermijn oplossing. Zouden ze ons eindelijk geloven?

Ook nog maar eens een reality check dat ik emotioneel echt niet sterk ben, als ik ze zo zie liggen aan het infuus en al die kabels, ik heb al veel tranen gelaten :unsure: ons spookje...

Uiteindelijk om 23:30 op onze kamer geraakt. Ze is gans die tijd zó lief geweest. 'T kind was doodop. Nu ligt ze hier KO naast mij. Ik in waarschijnlijk de slechtste/meest luidruchtige slaapbank ooit maar als het dat maar is, draait niet om mij maar haar.
 
Ook nog maar eens een reality check dat ik emotioneel echt niet sterk ben, als ik ze zo zie liggen aan het infuus en al die kabels, ik heb al veel tranen gelaten :unsure: ons spookje...
Het idee dat je emotioneel niet sterk zou zijn omdat je tranen laat in deze situatie, om maar even Mitterand te citeren: 'et alors?'

Emotioneel sterk zijn is ook je emoties wél tonen als het kan :), verdringen is hier totaal niet nodig. Dus jawel, zo toon je dat je emotioneel sterk bent. Je bent NIET een emotionele binnenvetter, gelukkig maar :)
 
Die van ons trekt een wat vreemde/scheve mond, echt richting 1 kant vooral. Daar zien we 2 tandjes doorkomen. Nog ouders dit al eens gezien?
 
Deze middag bij het thuiskomen zagen we dat haar ademhaling slecht bleef en je zag echt haar longen overuren draaien, better safe than sorry en naar de spoed geweest. 18:30 aankomst, driemiljard mensen gezien, 6 keer hetzelfde verhaal mogen vertellen maar bon, los daarvan zeer goed geholpen en vriendelijke mensen. Ze moet blijven ter observatie en net te horen gekregen dat ze rsv heeft :( hoogstwaarschijnlijk twee nachten...

Ook met nog iemand gesproken en ze gaan opnieuw puffers voorschrijven (wel andere...) en ook kijken naar een langetermijn oplossing. Zouden ze ons eindelijk geloven?

Ook nog maar eens een reality check dat ik emotioneel echt niet sterk ben, als ik ze zo zie liggen aan het infuus en al die kabels, ik heb al veel tranen gelaten :unsure: ons spookje...

Uiteindelijk om 23:30 op onze kamer geraakt. Ze is gans die tijd zó lief geweest. 'T kind was doodop. Nu ligt ze hier KO naast mij. Ik in waarschijnlijk de slechtste/meest luidruchtige slaapbank ooit maar als het dat maar is, draait niet om mij maar haar.
Het feit dat ge uw emotie durft tonen, toont net aan de je emotioneel sterk bent ;).
Ik heb zelf jarenlang (wss zelfs decennia) nooit geweend, sinds de dochter er is, is dat ook compleet omgeslagen. Maar dat is imo enkel maar positief!
 
Deze middag bij het thuiskomen zagen we dat haar ademhaling slecht bleef en je zag echt haar longen overuren draaien, better safe than sorry en naar de spoed geweest. 18:30 aankomst, driemiljard mensen gezien, 6 keer hetzelfde verhaal mogen vertellen maar bon, los daarvan zeer goed geholpen en vriendelijke mensen. Ze moet blijven ter observatie en net te horen gekregen dat ze rsv heeft :( hoogstwaarschijnlijk twee nachten...

Ook met nog iemand gesproken en ze gaan opnieuw puffers voorschrijven (wel andere...) en ook kijken naar een langetermijn oplossing. Zouden ze ons eindelijk geloven?

Ook nog maar eens een reality check dat ik emotioneel echt niet sterk ben, als ik ze zo zie liggen aan het infuus en al die kabels, ik heb al veel tranen gelaten :unsure: ons spookje...

Uiteindelijk om 23:30 op onze kamer geraakt. Ze is gans die tijd zó lief geweest. 'T kind was doodop. Nu ligt ze hier KO naast mij. Ik in waarschijnlijk de slechtste/meest luidruchtige slaapbank ooit maar als het dat maar is, draait niet om mij maar haar.
Het zou maar erg zijn moest het u niets doen om uw spookje zo in het ziekenhuis te zien liggen!
 
Ja, onderschat niet wat een ziekenhuisverblijf met jou doet als ouder. Ik heb daar ook ferm van afgezien, zelfs nog weken/maanden erachter. Ik bleef een brok in mijn keel krijgen als ik eraan terugdacht of als ik scrol door mijn foto's en die foto's zie staan.
Dat is daar verblijven maar ook amper slapen, zorgen maken, je moeten opsplitsen, enzovoort. Ter plekke ging dat bij mij, maar de week erna heb ik ook echt heel veel geweend. Toen was ze al beter, maar 't ging bij mij dan niet meer.
Dus moraal van het verhaal: volledig normaal! Het mag!
 
Zelfs 2 jaar na datum is dat nog normaal als je erdoor getriggerd wordt. Kan eerlijk toegeven dat ik heb liggen bleiten bij kinderziekenhuis de laatste weken gewoon omdat ik situaties en verpleegkundigen herken die dochterlief en mezelf hebben verzorgd of bij belangrijke momenten aanwezig waren. (eerste keer dochter gezien en gekangoeroed, haar eerste badje, etc...)

Maar dan denk ik bij mezelf hoe ze nu is, en dat we een sterk madammeke gemaakt hebben dat al een halve meter langer is dan dat ze gestart is.
 
Oohooh... krijg ik melding van de app waarmee school werkt: "Your teacher turned on class chat"...
Benieuwd hoe groot het verschil tussen Vlaanderen en Wallonië zal zijn! 🤣

Waarschijnlijk niets :)
Vive la Wallonie!

Weekend geweest, maandag een daguitstap gehad, gisteren een mail met meer info voor de bosklassen voor het ganse lager + data voor oudercontact.
Aantal berichten in de klaschat? NUL!!!! 😁
 
Gisteren aan de eettafel mijn dochter terechtgewezen dat ze wat deftig moet eten en niet moet spelen. Kreeg ik daar een uitbrander dat ik en mama niet de baas zijn, maar wel de juf en Allah. Daar hebben we toch snel korte metten mee gemaakt :unsure:
 
Vive la Wallonie!

Weekend geweest, maandag een daguitstap gehad, gisteren een mail met meer info voor de bosklassen voor het ganse lager + data voor oudercontact.
Aantal berichten in de klaschat? NUL!!!! 😁
Ben jij eigenlijk vlot tweetalig? Want anders lijkt het me toch niet altijd evident om het huiswerk mee te begeleiden/'technisch' contact te hebben met de leerkracht (bvb ivm ingewikkeldere problematieken zoals autisme en dergelijke)
 
Ben jij eigenlijk vlot tweetalig? Want anders lijkt het me toch niet altijd evident om het huiswerk mee te begeleiden/'technisch' contact te hebben met de leerkracht (bvb ivm ingewikkeldere problematieken zoals autisme en dergelijke)
Voor huiswerk heb ik snel aan de alarmbel getrokken dat dat niet lukte voor mij. De typische afbeeldingetjes en dan moeten aanduiden of letter xyz erin zit of niet, dat is geen parate kennis dus de juf steekt een briefje in de agenda met daarop de woordjes.
Google translate is namelijk ook hierin te beperkt.

Voor de rest trek ik goed mijn plan, als zij praten versta ik 80%, ik geef het aan als ik iets niet begrijp en dan herformuleren ze.
Als ik een belangrijk gesprek moet voeren, bereid ik me voor en zoek ik bepaalde termen eerst op via google translate.
De dochter is heel gevoelig en heeft een probleem met 1 van de juffen. Ondertussen al 2x een individueel gesprek gehad met haar en dat lukt toch, zolang ze mijn werkwoordsfouten maar negeert. 😁
We hebben natuurlijk het geluk dat de dochter bij de "slimsten" van de klas zit waardoor we het als ouders makkelijker hebben qua begeleiding.
Zelf heb ik het gevoel dat de juffen overschatten hoe goed de dochter haar Frans is, ik denk dat ze heel veel zelf uitzoekt door logisch te redeneren of te kopiëren.
 
Voor huiswerk heb ik snel aan de alarmbel getrokken dat dat niet lukte voor mij. De typische afbeeldingetjes en dan moeten aanduiden of letter xyz erin zit of niet, dat is geen parate kennis dus de juf steekt een briefje in de agenda met daarop de woordjes.
Google translate is namelijk ook hierin te beperkt.

Voor de rest trek ik goed mijn plan, als zij praten versta ik 80%, ik geef het aan als ik iets niet begrijp en dan herformuleren ze.
Als ik een belangrijk gesprek moet voeren, bereid ik me voor en zoek ik bepaalde termen eerst op via google translate.
De dochter is heel gevoelig en heeft een probleem met 1 van de juffen. Ondertussen al 2x een individueel gesprek gehad met haar en dat lukt toch, zolang ze mijn werkwoordsfouten maar negeert. 😁
We hebben natuurlijk het geluk dat de dochter bij de "slimsten" van de klas zit waardoor we het als ouders makkelijker hebben qua begeleiding.
Zelf heb ik het gevoel dat de juffen overschatten hoe goed de dochter haar Frans is, ik denk dat ze heel veel zelf uitzoekt door logisch te redeneren of te kopiëren.
Probeer een keer https://www.deepl.com/translator. Dat is veel beter dan Google Translate.
 
Terug
Bovenaan