Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier na maanden als een blok van 18u tot 6u te slapen om 3u en 4u gehuil, waarna om 5u30 we het maar hebben opgegeven en opgestaan zijn. Pikt toch wel als je een normale nachtrust gewoon bent. Blijkt dat de dochter toch wat koorts heeft, dus ik zit thuis met haar. Natuurlijk, portie paracetamol en vrolijk aan het spelen alsof er niets aan de hand is. Oh well.
En sinds gisterenavond weer gewoon in orde. Maar wel om 3u wakker en een flesje moeten geven. Zou een beetje zuur zijn als we terug naar onderbroken nachten overgaan, maar ik vermoed dat er hier nog wel mensen rondlopen met die ervaring?
 
En sinds gisterenavond weer gewoon in orde. Maar wel om 3u wakker en een flesje moeten geven. Zou een beetje zuur zijn als we terug naar onderbroken nachten overgaan, maar ik vermoed dat er hier nog wel mensen rondlopen met die ervaring?
Wij zijn ook weer het flesje aan het geven rond 2-3u. Sinds ze ziek is geweest, heeft ze daar precies nood aan. Ze wordt ook echt wenend wakker. Nachtmerries zou wel kunnen of misschien weer tandjes denk ik.
 
En sinds gisterenavond weer gewoon in orde. Maar wel om 3u wakker en een flesje moeten geven. Zou een beetje zuur zijn als we terug naar onderbroken nachten overgaan, maar ik vermoed dat er hier nog wel mensen rondlopen met die ervaring?
Groeisprong misschien? Kan ze al zelf een flesje koeienmelk nemen als het in haar bed staat? Of is ze nog geen jaar?
 
Wij zijn ook weer het flesje aan het geven rond 2-3u. Sinds ze ziek is geweest, heeft ze daar precies nood aan. Ze wordt ook echt wenend wakker. Nachtmerries zou wel kunnen of misschien weer tandjes denk ik.
Het is nog maar de 2de keer, maar kan wel een gewoonte worden natuurlijk. Het lijkt hier wat hetzelfde te zijn, wenend wakker worden en wat troost nodig.
Groeisprong misschien? Kan ze al zelf een flesje koeienmelk nemen als het in haar bed staat? Of is ze nog geen jaar?
Groeisprong kan altijd denk ik, ze is wel aan het leren stappen en dat gaat IMO snel. Ze is 13 maand, een flesje in het bed hebben we nog niet geprobeerd, mogelijk gooit ze dat eruit.
 
Het is nog maar de 2de keer, maar kan wel een gewoonte worden natuurlijk. Het lijkt hier wat hetzelfde te zijn, wenend wakker worden en wat troost nodig.

Groeisprong kan altijd denk ik, ze is wel aan het leren stappen en dat gaat IMO snel. Ze is 13 maand, een flesje in het bed hebben we nog niet geprobeerd, mogelijk gooit ze dat eruit.
Ik zette het er pas in als ik ging gaan slapen, 150ml en die hoeveelheid had ze soms ook echt wel nodig.
 

Gewoon eventjes hier droppen omdat ik het enorm interessant vond.
Pfoe, dat is eigenlijk best heftig. Ik wist wel dat ze in België alleszins proberen om die diagnose niet te vroeg te stellen, maar hoeveel mensen die een diagnose hebben gekregen zouden hun kind nadien opnieuw laten testen (of is dat standaardprocedure?)
 
Groeisprong misschien? Kan ze al zelf een flesje koeienmelk nemen als het in haar bed staat? Of is ze nog geen jaar?
Is koeienmelk al aan te raden? Bij kind en gezin zeiden ze pas na 2 jaar. Zou wel echt een luxe zijn als ze dat zelf zou pakken en ons laat slapen :unsure:
 
"Mij zou dat nooit overkomen!"

"Onverantwoordelijke ouders die zoiets tegenkomen!"

"Hou uw joeng es bij u, sebiet zijde hem kwijt!"


Eric van Looy zou zeggen: 't is gebeurd!

1 moment van onoplettendheid en onze jongste kwijtgespeeld op de BIS beurs in Gent. Gelijk ne zot rondgelopen in de buurt waar we hem kwijt waren (hal 6). Na 10 min besloten van te gaan melden aan de ingang terwijl de mama ter plaatse bleef. Kwam ik vooraan toe en wie zat daar te wenen bij 2 dames van het Rode Kruis???

Man man, 10 jaar ouder geworden op een kwartier tijd. En wat er allemaal door uw hoofd gaat. Door een openstaande buitenpoort gelopen en doodgereden! Ontvoerd door een pedo!

FAK!

DANK U, oprecht. Om dit te delen.
Want ik heb het ook al meegemaakt en voelde me de stomste moeder ooit. Ik was toen alleen met mijn vierjarig zoontje. Maar hij heeft autisme en een ontwikkelingsachterstand dus hij praat niet. Dus ik was echt in alle staten. Maar zat toen ook bij EHBO, wel lekker vrolijk te spelen, van zich geen kwaad bewust.

Ik heb meteen zo'n siliconen bandje gekocht, maar hij verdraagt het niet.. Die Airtag ken ik niet. Zal ik eens bekijken.
 

Gewoon eventjes hier droppen omdat ik het enorm interessant vond.

Ik bekijk dit met een vrij kritische bril. Ten eerste is er zeer veel verschil in het meten van autisme bij verschillende landen, ook Nederland en Vlaanderen verschillen daar wel echt in. Het meetinstrument wordt meestal uitgevoerd door iemand die neurotypisch is, wat vaak ook al een gekleurd beeld geeft.

Het is ook zo dat het niet enkel over het voldoen aan enkele voorwaarden is, de persoon zelf moet er ook last van hebben. "De verschijnselen veroorzaken lijdensdruk of beperkingen in het sociale of beroepsmatige functioneren (DSM-5)." Er wordt ook zeer veel gemaskeerd, dus ik weet niet zo goed wat ik moet denken bij zo'n artikel. Hoe dan ook lijkt het ongeveer 1% van de Vlaamse bevolking dat autistisch is.
 
Ik bekijk dit met een vrij kritische bril. Ten eerste is er zeer veel verschil in het meten van autisme bij verschillende landen, ook Nederland en Vlaanderen verschillen daar wel echt in. Het meetinstrument wordt meestal uitgevoerd door iemand die neurotypisch is, wat vaak ook al een gekleurd beeld geeft.

Het is ook zo dat het niet enkel over het voldoen aan enkele voorwaarden is, de persoon zelf moet er ook last van hebben. "De verschijnselen veroorzaken lijdensdruk of beperkingen in het sociale of beroepsmatige functioneren (DSM-5)." Er wordt ook zeer veel gemaskeerd, dus ik weet niet zo goed wat ik moet denken bij zo'n artikel. Hoe dan ook lijkt het ongeveer 1% van de Vlaamse bevolking dat autistisch is.
Grote verschil is natuurlijk dat diagnoses zoals AD(H)D, ASS,... in Vlaanderen -normaal gezien- pas vanaf 6j worden gesteld.

De uitzonderingen zijn diegene die naar het BuO gaan als kleuter al, en daar ook beter omkaderd worden, en heel zware kenmerken hebben zoals niet praten, geen contact maken met anderen, het typische fladderen en papegaaien,... dus die zullen volgens mij niet tot die 37% behoren die de diagnose "ontgroeien".
 
"Mij zou dat nooit overkomen!"

"Onverantwoordelijke ouders die zoiets tegenkomen!"

"Hou uw joeng es bij u, sebiet zijde hem kwijt!"


Eric van Looy zou zeggen: 't is gebeurd!

1 moment van onoplettendheid en onze jongste kwijtgespeeld op de BIS beurs in Gent. Gelijk ne zot rondgelopen in de buurt waar we hem kwijt waren (hal 6). Na 10 min besloten van te gaan melden aan de ingang terwijl de mama ter plaatse bleef. Kwam ik vooraan toe en wie zat daar te wenen bij 2 dames van het Rode Kruis???

Man man, 10 jaar ouder geworden op een kwartier tijd. En wat er allemaal door uw hoofd gaat. Door een openstaande buitenpoort gelopen en doodgereden! Ontvoerd door een pedo!

FAK!
Er is daar inderdaad niemand vrij van. Ge moet ogen op uw gat hebben met kleine kinderen.

Hetzelfde met een zwembad(je) in de tuin. Ik wijk daar geen seconde van weg. De kleinsten is zo eens kopje onder gegaan in de jacuzzi en kon niet meer rechtklauteren ondanks een zwemvest. In de enkele seconden die ik nodig had om tot bij hem te spurten ben ik 10 jaar ouder geworden.

Aan de supermarkt ook, plots zet hij het op een lopen. 'Om het eerste tot bij de auto' riep hij tegen z'n zus. Had er ene auto achteruit van de parking gereden hij zat eronder. Ik stond daar met een volle kar. Er is niets gebeurd maar mijne tikker heeft overuren gedraaid.

't Is heel zijn moeder.
 
Er is daar inderdaad niemand vrij van. Ge moet ogen op uw gat hebben met kleine kinderen.

Hetzelfde met een zwembad(je) in de tuin. Ik wijk daar geen seconde van weg. De kleinsten is zo eens kopje onder gegaan in de jacuzzi en kon niet meer rechtklauteren ondanks een zwemvest. In de enkele seconden die ik nodig had om tot bij hem te spurten ben ik 10 jaar ouder geworden.

Aan de supermarkt ook, plots zet hij het op een lopen. 'Om het eerste tot bij de auto' riep hij tegen z'n zus. Had er ene auto achteruit van de parking gereden hij zat eronder. Ik stond daar met een volle kar. Er is niets gebeurd maar mijne tikker heeft overuren gedraaid.

't Is heel zijn moeder.
Ik kan u trouwens zeggen dat dat niet enkel bij kinderen zo is. Toen ik 18 was, was ik met mijn ouders aan het winkelen in Makro, mijn vader ging even een andere rayon doen, en dat duurde plots verdacht lang. Tot je dan plots een groepje mensen ziet staan met wat commotie. Bleek hij zijn eerste epilepsie aanval ooit te hebben.
Ik denk dat ik op die 10s dat het duurt om tot daar te lopen, van 18 naar 28 jaar gesprongen ben...
 
Vanaf 1 jaar mag dat, volle melk tot 6j. Ik kocht dan nog eens biologische omdat die bijna 1l per dag dronk tot ze 5j was.
Is koeienmelk al aan te raden? Bij kind en gezin zeiden ze pas na 2 jaar. Zou wel echt een luxe zijn als ze dat zelf zou pakken en ons laat slapen :unsure:
De huidige K&G aanbeveling (indien geen moedermelk) is opvolgmelk tot 1.5j, volle melk tot 3j, daarna halfvolle melk. In Wallonië volle melk tot 4j, daarna halfvolle. In Nederland bevelen ze halfvolle of magere melk aan vanaf 1j. Internationaal is er geen consensus over wat het best is. De enige consensus is geen koemelk tot 1j. Daarna ... vraagtekens.

De maximum aanbevolen hoeveelheid is 300-500ml melkproducten/dag, opnieuw afhankelijk van de bron.

Mulan, dit is niet als persoonlijke commentaar bedoeld en in bepaalde gevallen zal die bijna 1l/dag ook misschien OK zijn, maar het is dus zeker niet de standaard aanbeveling. Overconsumptie van eiwitten bij jonge kinderen heeft ook zo zijn negatieve effecten dus ik zou mijn peuter/kleuter geen bijna 1l/dag geven zonder doktersadvies. Anderzijds, kleine afwijkingen van de 300-500ml aanbeveling zou ik mij weinig zorgen over maken.

 

Gewoon eventjes hier droppen omdat ik het enorm interessant vond.
Hier toevallig enkele weken terug de jongste ook de diagnose gekregen. Zeker niet verrassend, er waren wel duidelijke tekenen. Is nu 6 jaar. Hij was altijd zeer traag met alles (lopen, kruipen, praten,...), alles net op het laatste moment dat ze het zouden moeten kunnen volgens K&G etc. Dus er waren nooit echt problemen voor K&G. Mocht van hen ook naar school op zijn 2,5. In de crèche hebben we nadat hij naar school ging gehoord dat zij hetzelf te vroeg vonden, maar ze hebben niets tegen ons gezegd, dus hij is naar school gegaan.
Peuterklasje mochten we al snel op gesprek gaan dat hij niet luisterde, dingen deed die niet mochten, op kasten kroop,... in 1e kleuterklas zei de juf ons dat hij niet was gelijk de andere kinderen en er iets was. Ze raadde aan om hem te laten testen bij het COS. CLB zelf zei op die moment: niets doen tot 3e kleuterklas. Wij wouden dat niet want zeker dat spreken (nouja eerder mompelen op die moment) wouden we wel al verder staan tegen dat hij naar het 1e leerjaar ging. Ook tekenen en behendigheid was een ramp, dus ja als hij nog niet eens beetje deftig tekent tegen einde 3e kleuterklas zou 1e leerjaar echt wel zwaar worden.
Hij heeft dan wel het geluk gehad in 2e en 3d kleuterklas een juf te hebben waar hij een ongelofelijke klik mee had en daar heeft hij echt een stap kunnen zetten. Intussen getest bij het COS na goed jaar op de wachtlijst: verstandelijk moet hij zeker meekunnen, met serieus vermoeden van autisme. Hun aanraden: kiné en logo en inschrijven in revalidatiecentrum. Daar bij het COS ook weer ingeschreven voor een test om echt uit te maken waar op het spectrum etc maar dat zou pas rond de leeftijd van 8-9j mogelijk zijn (min 6j voor diagnose maar ook hier weer vooral door de lange wachtlijsten).
Weer op een wachtlijst ook voor revalidatiecentrum dus vorig jaar in 3e kleuter privé logo en kiné gezocht. Ook met die 2 Personen een ongelofelijke klik en weer de nodige stappen gezet voor het spreken, de handigheid naar schrijven/tekenen/knippen toe. Hij is wel op een manier klaar geraakt voor het 1e leerjaar, en waar wij als ouders zelf twijfelden over het klaar zijn voor de lagere school is er nooit iemand professioneel geweest die daar over twijfelde. In het 2e kleuterklasje al waren ze overtuigd dat hij niet zou moeten blijven zitten het jaar erop.
Nu dus binnengeraakt in het revalidatiecentrum, terug getest en daar hebben ze voor de 1e keer wel de diagnose gesteld. Weinig verrassend want inderdaad toch wel duidelijke tekenen, maar ik heb ook de indruk dat als we hem kunnen helpen met zelf een manier te vinden om daarmee om te gaan hij dat zelf wel kan maskeren en hij daar niet zo zeer last hoeft van te hebben. Hij gaat al 2 jaar naar de jeugdbeweging, deze zomer is hij mee geweest op kamp en als hij thuis kwam was het direct van 'volgend jaar zijn we weer weg'. Dus hoeft hem zeker niet te hinderen. Het uit zich vooral in het feit dat hij 1 hoopje ellende wordt als iets niet gaat zoals hij wil of hij het anders in zijn hoofd heeft. Dan is er veel overredingskracht nodig. En als het druk is, veel prikkels, dan gaat hij zich ook afzonderen. Zo kan hij perfect samen spelen met anderen maar wordt het hem te druk of zijn ze te wild dan gaat hij alleen wat verder op spelen. Ook thuis zien we dat: zijn we met het hele gezin in de living en ervaart hij te veel prikkels dan stapt hij zonder wat te zeggen op en gaat hij boven op zijn kamer wat zitten spelen. Is hij dan gekalmeerd dan komt hij weer naar beneden.

Wall of text, maar buiten thuis en een paar collega's om de nodige uren van revalidatiecentrum te regelen had ik er eigenlijk nog niet over gesproken.
 
Al een kleine week dat 'ie niet wil slapen en om 3 uur 's nachts weer wakker wordt. Eet ook minder. :crazy: :crazy:
Hier ook opnieuw feest!

Net telefoon gehad van de crèche, 38.5c. Ook terug ruis op haar longen en kortademigheid. Same old dus :crazy:

Gelukkig kan mijn vriendin bijspringen. Tweede week op mijn nieuw werk dus wil niet meteen de trend setten... (Jammer genoeg dat ik zo moet denken)
 
Mulan, dit is niet als persoonlijke commentaar bedoeld en in bepaalde gevallen zal die bijna 1l/dag ook misschien OK zijn, maar het is dus zeker niet de standaard aanbeveling. Overconsumptie van eiwitten bij jonge kinderen heeft ook zo zijn negatieve effecten dus ik zou mijn peuter/kleuter geen bijna 1l/dag geven zonder doktersadvies. Anderzijds, kleine afwijkingen van de 300-500ml aanbeveling zou ik mij weinig zorgen over maken.
Ik neem het niet verkeerd op hoor, als ik me goed herinner kreeg ze als 1-jarige maximaal 1 beker overdag en 150ml 's nachts koemelk, de rest gaven we flesjes met poedermelk.
Ik denk dat ze op 2-3j zoveel melk dronk maar dat was echt haar "troost", comfortfood zeg maar. Maar dan wel van 5-6u 's morgens tot 's avonds 20u, dat is de laatste maanden compleet omgeslagen, nu vraagt ze bijna standaard water om te drinken.
 
Hier toevallig enkele weken terug de jongste ook de diagnose gekregen. Zeker niet verrassend, er waren wel duidelijke tekenen. Is nu 6 jaar. Hij was altijd zeer traag met alles (lopen, kruipen, praten,...), alles net op het laatste moment dat ze het zouden moeten kunnen volgens K&G etc. Dus er waren nooit echt problemen voor K&G. Mocht van hen ook naar school op zijn 2,5. In de crèche hebben we nadat hij naar school ging gehoord dat zij hetzelf te vroeg vonden, maar ze hebben niets tegen ons gezegd, dus hij is naar school gegaan.
Peuterklasje mochten we al snel op gesprek gaan dat hij niet luisterde, dingen deed die niet mochten, op kasten kroop,... in 1e kleuterklas zei de juf ons dat hij niet was gelijk de andere kinderen en er iets was. Ze raadde aan om hem te laten testen bij het COS. CLB zelf zei op die moment: niets doen tot 3e kleuterklas. Wij wouden dat niet want zeker dat spreken (nouja eerder mompelen op die moment) wouden we wel al verder staan tegen dat hij naar het 1e leerjaar ging. Ook tekenen en behendigheid was een ramp, dus ja als hij nog niet eens beetje deftig tekent tegen einde 3e kleuterklas zou 1e leerjaar echt wel zwaar worden.
Hij heeft dan wel het geluk gehad in 2e en 3d kleuterklas een juf te hebben waar hij een ongelofelijke klik mee had en daar heeft hij echt een stap kunnen zetten. Intussen getest bij het COS na goed jaar op de wachtlijst: verstandelijk moet hij zeker meekunnen, met serieus vermoeden van autisme. Hun aanraden: kiné en logo en inschrijven in revalidatiecentrum. Daar bij het COS ook weer ingeschreven voor een test om echt uit te maken waar op het spectrum etc maar dat zou pas rond de leeftijd van 8-9j mogelijk zijn (min 6j voor diagnose maar ook hier weer vooral door de lange wachtlijsten).
Weer op een wachtlijst ook voor revalidatiecentrum dus vorig jaar in 3e kleuter privé logo en kiné gezocht. Ook met die 2 Personen een ongelofelijke klik en weer de nodige stappen gezet voor het spreken, de handigheid naar schrijven/tekenen/knippen toe. Hij is wel op een manier klaar geraakt voor het 1e leerjaar, en waar wij als ouders zelf twijfelden over het klaar zijn voor de lagere school is er nooit iemand professioneel geweest die daar over twijfelde. In het 2e kleuterklasje al waren ze overtuigd dat hij niet zou moeten blijven zitten het jaar erop.
Nu dus binnengeraakt in het revalidatiecentrum, terug getest en daar hebben ze voor de 1e keer wel de diagnose gesteld. Weinig verrassend want inderdaad toch wel duidelijke tekenen, maar ik heb ook de indruk dat als we hem kunnen helpen met zelf een manier te vinden om daarmee om te gaan hij dat zelf wel kan maskeren en hij daar niet zo zeer last hoeft van te hebben. Hij gaat al 2 jaar naar de jeugdbeweging, deze zomer is hij mee geweest op kamp en als hij thuis kwam was het direct van 'volgend jaar zijn we weer weg'. Dus hoeft hem zeker niet te hinderen. Het uit zich vooral in het feit dat hij 1 hoopje ellende wordt als iets niet gaat zoals hij wil of hij het anders in zijn hoofd heeft. Dan is er veel overredingskracht nodig. En als het druk is, veel prikkels, dan gaat hij zich ook afzonderen. Zo kan hij perfect samen spelen met anderen maar wordt het hem te druk of zijn ze te wild dan gaat hij alleen wat verder op spelen. Ook thuis zien we dat: zijn we met het hele gezin in de living en ervaart hij te veel prikkels dan stapt hij zonder wat te zeggen op en gaat hij boven op zijn kamer wat zitten spelen. Is hij dan gekalmeerd dan komt hij weer naar beneden.

Wall of text, maar buiten thuis en een paar collega's om de nodige uren van revalidatiecentrum te regelen had ik er eigenlijk nog niet over gesproken.

Dat is zo'n lijdensweg he. Wetende dat als je meteen had aangeklopt bij reva, dat je waarschijnlijk sneller geholpen was. Ik herken het heel hard. Ik herken heel veel van wat je hier typt. Ik spreek erover in mijn podcast 'Mijn kind heeft autisme'. Altijd welkom om eens te luisteren.
 
Dat is zo'n lijdensweg he. Wetende dat als je meteen had aangeklopt bij reva, dat je waarschijnlijk sneller geholpen was. Ik herken het heel hard. Ik herken heel veel van wat je hier typt. Ik spreek erover in mijn podcast 'Mijn kind heeft autisme'. Altijd welkom om eens te luisteren.
Bedankt, ga ik zeker eens doen.

Ik denk niet dat we rapper geholpen zouden zijn, ik ben vooral blij dat we zelf in de tijd niet naar het CLB geluisterd hebben om te laten begaan en zelf doorgegaan zijn om naar ontwikkelingsstoornis te zoeken. Het frustrerende is gewoon altijd maar weer de inschrijvingen, eindeloze vragenlijsten en dan weken/maandenlang niets horen, vervolgens eens een gesprek, dan weer maanden niets... eer je dan geholpen bent. En die mensen kunnen er niets aan doen, want die doen wat ze kunnen met de mensen en de middelen die er zijn. Maar dat volstaat niet voor de hulp die nodig is (en niet enkel dit geval maar de overige geavanceerde zorg op zijn geheel).
Zo moesten we een audiogram hebben voor het COS. Later heb je weer een audiogram nodig voor logo op te starten, is dat 1e niet meer geldig wegens te lang geleden en mag je weer afspraak maken bij NKO etc. En zo wordt je voortdurend van het kastje naar de muur gestuurd en weer terug.
 
Terug
Bovenaan