De oudste was er mee weg op z’n 3e zonder zijwieltjes maar na heel veel evenwicht oefenen op een loopfiets. De jongste was 5 toen ze vroeg om de zijwieltjes er vanaf te doen en ze kon duidelijk zonder. Ik vermoed dat het ook vroeger kon, maar dat ik bij haar (onbewust) meer schrik had dat ze zich pijn kon doen dan bij haar broer en er daarom minder achter zat
.
Vandaag van de mama een filmpje gekregen waarbij de dochter op een “nieuwe” (grotere) fiets rijdt en ze was duidelijk fier
. Vandaag van de mama een filmpje gekregen waarbij de dochter op een “nieuwe” (grotere) fiets rijdt en ze was duidelijk fier

). Ze kijkt er ook wel naar uit om te kunnen fietsen (elke fiets die passeert "die is groot genoeg en kan trappen!") maar dat gaat toch nog een tijdje moeten wachten ze
Dat zijn echt van die herinneringen dat haar héél lang gaan bijblijven!



