Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Vind ik precies toch niet zo ideaal voor instappertjes!
Hopelijk verloopt de eerste schooldag wat rustiger.

Ik herinner me nog van onze eerste schooldag op 2,5 dat er heel veel mama's ontzettend veel foto's aan het trekken waren en zo emo deden dat die kindjes bijna allemaal begonnen te wenen. 🙈
Ik verwacht iets soortgelijks (incl van haar eigen mama :p). Maar ik had als school dat verkenmoment opgesplitst per klas ofzo, zodat die kinderen effectief kunnen wennen ipv alles tegelijk. Onze dochter heeft daar wat gespeeld etc, en rondgekeken enzo. Maar of ze nu weet welke van al die mensen haar juffrouw wordt... ik betwijfel het.

Nu, op zich al goed dat ze direct is beginnen spelen natuurlijk :D
 
Ik herinner me nog van onze eerste schooldag op 2,5 dat er heel veel mama's ontzettend veel foto's aan het trekken waren en zo emo deden dat die kindjes bijna allemaal begonnen te wenen. 🙈
nog maar eens herhalen: aan alle mama's/papa's die hun kind op 1 september voor (bijna) de eerste keer afzetten: loop zo vlug mogelijk weg, je kind gaat (behalve extreme uitzonderingen) max 5 minuten wenen en is je dan al vergeten hoor.

Blijf je hangen, dan zorg je pas voor miserie. Ga dus weg van school en geniet zelf van je eerste dag zonder kinderen na X weken.
 
nog maar eens herhalen: aan alle mama's/papa's die hun kind op 1 september voor (bijna) de eerste keer afzetten: loop zo vlug mogelijk weg, je kind gaat (behalve extreme uitzonderingen) max 5 minuten wenen en is je dan al vergeten hoor.

Blijf je hangen, dan zorg je pas voor miserie. Ga dus weg van school en geniet zelf van je eerste dag zonder kinderen na X weken.
Hier nog geen enkele keer problemen gehad hoor.
Ik zeg ook op voorhand tegen zoonlief dat ik mee kom tot in het klasje, we samen een zitplek kiezen, hij krijgt een dikke zoen en dan ben ik weg.
 
Vriendjes van onze oudste die komen spelen. Een van die gastjes gaat efkes bepalen wie wel in het zwembad mag en wie niet.

Guess wie even op time out staat en niet in het bad zit? :lol:
 
Toen we gisteren de dochter gingen halen in de crèche zat ze niet in haar gewone groep.
Ze zat in de volgende groep.
We hadden 3 weken geleden al gevraagd wanneer ze zou overgaan, toen hadden ze ons verteld (de begeleiding) dat ze nog van niets wisten en dat de kans dus groot was dat het pas bij het volgende overgang moment zou zijn.
Gisteren wist de begeleiding ons dus te zeggen dat ze volgende week overgaat en deze week wat wenmomenten krijgt...

Volgens hun huisreglement worden de ouders op voorhand ingelicht en vinden er wenmomenten plaats en krijgen de ouders kans om op een koffieavond info te krijgen over de volgende groep (zaken zoals dagindeling, eten/slaap gewoontes, kennismaking met de nieuwe begeleiders , etc...)

Wij weten dus van niets.

Het is niet de eerste keer dat we een probleem hebben met de verantwoordelijke van onze opvang.
Verschillende keren dat afwezigheid niet aan de begeleiders wordt doorgegeven, melding van intertrigo en veel achtergebleven stoelgang die ze afwees als "nieuwe stoelgang" (mijn vriendin heeft al meer kak gezien in haar carrière in de zorg dan die verantwoordelijke over haar hele leven)
En dan nu dit.
Elke keer is er een excuus en vaak steekt ze het op de begeleiders.

We komen goed overeen met de begeleiders, en we horen ook niet veel goed over de verantwoordelijke van hen.
Die is ook totaal niet vriendelijk, er kan geen goeiedag af als je die tegenkomt in het gebouw.

Nu die crèche valt onder de groep waar ik voor werk en ik speel met het idee om eens te polsen bij de directeur van de kinderdagverblijf afdeling.
 
Hier gaat ze ook naar de volgende groep op 1/9. Al af en toe wenmomentjes gehad (ook zonder ons "echt" te verwittigen tbh) - ze doet het supergoed en probeert nu al af en toe mee te glippen naar de "grote" groep.

ze melden het wel steeds de avond zelf als we ze terug ophalen + ook zéér véél info/details in het dagelijks rapportje.

Deze week mogen we wel eens gaan luisteren hoe het daar in zijn werk gaat. Begeleidsters kennen we al dus da's al een geruststelling

de begeleidsters vinden het super jammer dat ze "weggaat" en verlangen nu al naar #2 :p
 
Bij ons is de verantwoordelijke ok en de begeleiders zijn top. Maar de organisatie trekt op niets, zeer streng huisreglement, duidelijk erop uit om zoveel mogelijk geld eruit te slaan. Ook geen beetje mensgericht, en ik ga er nu al bijna 4 jaar en het is almaar strenger en strenger. Nuja, ik maak er geen spel van want het is tijdelijk en ik ben vooral blij dat de begeleiders zelf schatten van mensen zijn. Liever zo dan omgekeerd.
 
Donderdag kennismaking met de nieuwe juf. Ik ben eens benieuwd. Ik heb van deze eigenlijk geen hoge hoed op. Ik zal wel met een open mindset gaan want anders komt dat niet zo goed.
 
Donderdag kennismaking met de nieuwe juf. Ik ben eens benieuwd. Ik heb van deze eigenlijk geen hoge hoed op. Ik zal wel met een open mindset gaan want anders komt dat niet zo goed.
Belangrijkste is hoe je dochter zich er bij voelt denk ik? Dochter had in de eerste kleuterklas ook eentje die ik behoorde nonchalant vond. Maar de dochter was er gek op, dat telt uiteindelijk.
 
Belangrijkste is hoe je dochter zich er bij voelt denk ik? Dochter had in de eerste kleuterklas ook eentje die ik behoorde nonchalant vond. Maar de dochter was er gek op, dat telt uiteindelijk.
Ja voilà. Als ik vraag of ze dat een toffe vind, dan zegt ze toch ja. Dus dan zal het wel ok zijn zeker.
 
Morgen de terugvlucht uit Mexico, dat zal weer een uitdaging worden.

De houding ten opzichte van baby's is ook wel een cultuurverschil. Random mensen op straat die complimenten geven over hoe schattig ze is en haar willen aanraken, zowat jan en alleman wil haar dragen. We gaan hier in de buurt ontbijten, waar een vrouw die kennelijk zot is van kinderen ons kwam vragen of ze haar mocht vasthouden. Al een dag of 4 loopt ze dan een half uur met onze dochter rond terwijl wij ontbijten. En die blijft daar dus om vragen :unsure:

Dan het feestje voor haar eerste verjaardag, dat we hier doen voor de familie. Opnieuw amper zelf de kleine vastgehad. Ondertussen animatie door een meisje verkleed als clown met evenveel decibels als de gemiddelde fuif. Dan mogen de kindjes een piñata kapot kloppen om daarna in een free for all zoveel mogelijk snoep te pakken.

Ook lijkt men in het algemeen niet te snappen dat een kind dutjes moet doen, dus daar moeten we dan mensen van overtuigen.

Ja, ik voel me weer zeer Belgisch.
 
Amai, daar zou ik het toch moeilijk mee hebben. Maar zoals gezegd andere cultuur zeker. Ik vind het al ambetant als je met de buggy in een winkel gaat en ze uw kind zo 'bekijken/inspecteren'. Alei zo komt dat naar mijn gevoel over, ook al is dat allemaal goed bedoeld.
 
Amai, daar zou ik het toch moeilijk mee hebben. Maar zoals gezegd andere cultuur zeker. Ik vind het al ambetant als je met de buggy in een winkel gaat en ze uw kind zo 'bekijken/inspecteren'. Alei zo komt dat naar mijn gevoel over, ook al is dat allemaal goed bedoeld.
Ze bedoelen het wel goed, en voor de echte vreemden is het excuus dat mijn vrouw geeft meestal: "mijn man komt uit België en hij wil dat niet". Ik ben een kop groter dan de meesten hier (met mijn volle 1m80) en "blond" naar de plaatselijke normen dus ik zie er zeer buitenlands uit.

Het helpt wel niet dat mijn dochter op de mama lijkt en hypersociaal is. Die lacht naar iedereen en steekt haar handen uit naar elke vrouw om ze vast te pakken. Ik ga daarmee nog afzien :unsure:
 
Ze bedoelen het wel goed, en voor de echte vreemden is het excuus dat mijn vrouw geeft meestal: "mijn man komt uit België en hij wil dat niet". Ik ben een kop groter dan de meesten hier (met mijn volle 1m80) en "blond" naar de plaatselijke normen dus ik zie er zeer buitenlands uit.

Het helpt wel niet dat mijn dochter op de mama lijkt en hypersociaal is. Die lacht naar iedereen en steekt haar handen uit naar elke vrouw om ze vast te pakken. Ik ga daarmee nog afzien :unsure:
Ik vond dat zalig hoeveel aandacht die kreeg in Griekenland. Zeker die poetsvrouwen waren er helemaal gek van. En de diva die ze is, genoot er enorm van. Een keer schattig lachen en verlegen doen en nog meer aandacht krijgen. Zelfs als ze wat lastig was bij ons, kon dat helemaal omslaan zodra een vreemde even haar aandacht gaf.
 
Terug
Bovenaan