Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

We zijn stilletjesaan bezig met het zoeken voor een leuke activiteit voor het verjaardagsfeestje voor onze dochter van vijf.
Al lachende heb ik voorgesteld om met die bende kleuters naar de Ikea te gaan. Je kan ze voor een uurtje of twee/drie in het ballenbad droppen, nadien kunnen ze op de kinderafdeling eventueel nog wat spelen (verstoppertje). Als eten kan je dan gemakkelijk het kindermenu van vier balletjes in het restaurant nemen. Als je echt cheap wil gaan neem je een viertal maxi-menu's van twaalf balletjes en verdeel je die in portjes van vier onder de kinderen. Voor drinken kan je dan in de keukenafdeling wat glazen in je mandje gaan leggen en die gebruiken om aan de limonadefontein gratis drinken te tanken. Als dat tussen zo'n grote hoop mensen gebeurt, zal dat wel niet opvallen zeker? Als je op veilig wil spelen kan je dan in het restaurant één glas kopen om dat te gebruiken om onbeperkt bij te vullen. Je laat dan ieder kind zijn eigen drinkbus/beker meenemen om het daarna in over te gieten.

Het is al lachende gezegd, maar dit is toch in principe grotendeels legaal? :unsure:
Verstoppertje spelen met een bende kleuters op de kinderafdeling? Het angstzweet breekt mij nu al uit.
 
Euh cola geven op doktersadvies? :/ Alé ik ben geen specialist, maar hier klopt toch iets niet. Mijn dochter weigert fruit te eten, dus ik ben mij zo een slowjuicer gaan halen, en pers elke dag wat vers fruit, zo heeft ze toch iets binnen van fruit.
 
Euh cola geven op doktersadvies? :/ Alé ik ben geen specialist, maar hier klopt toch iets niet. Mijn dochter weigert fruit te eten, dus ik ben mij zo een slowjuicer gaan halen, en pers elke dag wat vers fruit, zo heeft ze toch iets binnen van fruit.
kan je daar fruitsap uit flessen mee simuleren?
Mijn dochter lust bijna niets van groenten of fruit (autisme) maar die drinkt wel graag multivitaminen sap uit fles. Als ik daar een gezond alternatief van zou kunnen vinden 🤔
 
kan je daar fruitsap uit flessen mee simuleren?
Mijn dochter lust bijna niets van groenten of fruit (autisme) maar die drinkt wel graag multivitaminen sap uit fles. Als ik daar een gezond alternatief van zou kunnen vinden 🤔
Zeker weten, was ook beetje m'n insteek. Je krijgt hier heel lopend fruitsap mee, ik zou het eens testen, en uiteraard het sap in zo een fles gieten dan ofzo
 
Inderdaad. Mijn zoon van 3 heeft gisteren ook enkele getrokken van mijn joint. Met mate.
Ik ben oprecht benieuwd welke parallel je ziet tussen frisdrank en (totnogtoe nog steeds) illegale drugs (al wezen het 'soft')? Je trekt de uitspraak van @Inv in het belachelijke, zeker de 'met mate' en ben wel benieuwd waar je je dan op baseert met het impliceren dat frisdrank geven dan gelijk staat aan het geven van drugs aan minderjarigen?
 
Ik ben oprecht benieuwd welke parallel je ziet tussen frisdrank en (totnogtoe nog steeds) illegale drugs (al wezen het 'soft')? Je trekt de uitspraak van @Inv in het belachelijke, zeker de 'met mate' en ben wel benieuwd waar je je dan op baseert met het impliceren dat frisdrank geven dan gelijk staat aan het geven van drugs aan minderjarigen?
Ik denk dat @BonIver een grapje maakt :unsure:
 
Ik denk dat @BonIver een grapje maakt :unsure:
Ja :sarcastic:, maar IMO is dat niet gewoon een 'grap'. Je impliceert wel degelijk dat de suggestie om frisdrank 'met mate' te geven, dan gelijk getrokken kan worden met het geven van drugs 'met mate'. Ik zie dat soort 'vergelijkingen', verpakt als grap en humor zo vaak terugkomen in discussies rond suiker en frisdrank. Ik vind dat compleet scheefgetrokken vergelijkingen en discussies. Er is veel evidentie voor de effecten van o.a. suikers en kleurstoffen en andere additieven in voeding. Dat daar dan veel rond 'leeft' bij jonge ouders is normaal. Tegelijk zijn al die dingen momenteel niet weg te denken uit onze westerse maatschappij. Er zijn dus heel wat adviezen rond gezonde voedingspatronen, waarbij ook advies is rond wat dan doen met suikers, frisdranken etc.
In dit soort 'grapjes' zit (opnieuw IMO) een oordelende ondertoon die niets bijdraagt aan de terechte discussie over het overaanbod aan allerlei bewerkte voeding, maar brengt het weer op een soort oordeel van ouders naar ouders omdat je bv frisdrank geeft.

En ja, dan impliceren dat degene die reageert op de 'humor' omdat ik de ondertoon daarvan heel dubbel vindt, maar een flauwe zeur is die niet door heeft dat het een 'grap' is door er ook nog zo een passief agressief smiley'tje aan toe te voegen, maakt mijn oprechte vraag dan natuurlijk ook weer dood.

Daaraan ook toegevoegd (en dan kan ik helemaal in de kast als flauwe trien) zijn niet alleen de obesitasproblemen in onze westerse wereld een groot probleem, maar ook de restricitieve eetstoornissen en verslavingsproblematieken bij jongeren. En hoe we als maatschappij en ouders 'oordelen' over voeding en daar allerlei stigma aan kleven, draagt daar alleen maar aan bij. Ook in hoe we er 'humoristisch' over praten. Ik vind dat dus allemaal niet zo onschuldig, die 'grapjes' als reactie op een opmerking die iemand maakt en die ook gedragen wordt door de verenigingen voor voeding (én voedingsproblemen....).
 
Ivm frisdrank: ik ben zelf iemand die dagelijks (zero)iced tea of limona of zo drinkt. Omdat het nu eenmaal lekker is.
Maar het is idd geen gezonde keuze. Niet voor mij, niet voor mijn kind (die dat 3x per week bij het eten wel kon krijgen ook).

Ik heb nu beslist volledig over te schakelen naar water met een smaakje, is nu de 2de week en noch ik, noch de dochter missen de frisdrank. Vooral appel-perenwater (te koop bij Albert Heijn en Jumbo) scoort hier heel goed.
Ook niet ter vervanging van water an sich, in de dochter haar drinkfles gaat nog steeds kraantjes water, ik drink 's avonds ook nog "gewoon" water. Maar als smaakvolle afwisseling gaat dat hier vlot binnen. Fruitsap drinken we hier niet en uitzonderlijk eens fristi.
 
Ja :sarcastic:, maar IMO is dat niet gewoon een 'grap'. Je impliceert wel degelijk dat de suggestie om frisdrank 'met mate' te geven, dan gelijk getrokken kan worden met het geven van drugs 'met mate'. Ik zie dat soort 'vergelijkingen', verpakt als grap en humor zo vaak terugkomen in discussies rond suiker en frisdrank. Ik vind dat compleet scheefgetrokken vergelijkingen en discussies. Er is veel evidentie voor de effecten van o.a. suikers en kleurstoffen en andere additieven in voeding. Dat daar dan veel rond 'leeft' bij jonge ouders is normaal. Tegelijk zijn al die dingen momenteel niet weg te denken uit onze westerse maatschappij. Er zijn dus heel wat adviezen rond gezonde voedingspatronen, waarbij ook advies is rond wat dan doen met suikers, frisdranken etc.
In dit soort 'grapjes' zit (opnieuw IMO) een oordelende ondertoon die niets bijdraagt aan de terechte discussie over het overaanbod aan allerlei bewerkte voeding, maar brengt het weer op een soort oordeel van ouders naar ouders omdat je bv frisdrank geeft.

En ja, dan impliceren dat degene die reageert op de 'humor' omdat ik de ondertoon daarvan heel dubbel vindt, maar een flauwe zeur is die niet door heeft dat het een 'grap' is door er ook nog zo een passief agressief smiley'tje aan toe te voegen, maakt mijn oprechte vraag dan natuurlijk ook weer dood.

Daaraan ook toegevoegd (en dan kan ik helemaal in de kast als flauwe trien) zijn niet alleen de obesitasproblemen in onze westerse wereld een groot probleem, maar ook de restricitieve eetstoornissen en verslavingsproblematieken bij jongeren. En hoe we als maatschappij en ouders 'oordelen' over voeding en daar allerlei stigma aan kleven, draagt daar alleen maar aan bij. Ook in hoe we er 'humoristisch' over praten. Ik vind dat dus allemaal niet zo onschuldig, die 'grapjes' als reactie op een opmerking die iemand maakt en die ook gedragen wordt door de verenigingen voor voeding (én voedingsproblemen....).
Spoiler alert, het was maar een simpel grapje hoor. Als jij hieruit denkt dat ik een cola op gelijke hoogte met drugsgebruik zet, neem je het internet toch iets te serieus.
 
Spoiler alert, het was maar een simpel grapje hoor. Als jij hieruit denkt dat ik een cola op gelijke hoogte met drugsgebruik zet, neem je het internet toch iets te serieus.
Het is niet omdat het overgoten is met een sausje van humor, dat de ondertoon perse door iedereen als onschuldig wordt gezien en dat niemand hier iets over mag zeggen. Het blijft hier wel een open forum voor discussies. Door het dan te blijven spelen op de persoon die schrijft en deze een beetje naar beneden te proberen halen, en aan de argumenten voorbij te gaan, valt er inderdaad weinig te zeggen.

Dus oké, het ligt aan mij. Ik kan geen grap hebben en neem ‘het internet’ te serieus. Ik zal me bijscholen.
 
Tegen uitdroging heb je zout nodig, niet suiker. Ook drank met suiker en vitamienen is wss vers fruitsap geen frisdranken. Uw verhaal kan echt niet kloppen

Mijn 'verhaal' is uiteindelijk ook maar mijn waarheid. Hoe ik het beleefd heb. Ik kan maar zeggen hoe het voor mij overgekomen is. Zeggen dat mijn verhaal niet klopt, vind ik best agressief geformuleerd. Dat het misschien onjuiste informatie is dat ik kreeg, ja, ik ben geen kenner dus ik weet het niet. Maar mijn verhaal is oprecht.

Mijn kind was uitgedroogd, het was toen zeer warm en ze was ziek waardoor ze nauwelijks iets binnenhield. Zowel verplegers als kinderarts hebben me letterlijk verteld dat het een misvatting is dat een kind voldoende heeft met melk en water als vloeistof. Dit zeiden ze nog voor bloed getrokken was. Ze mocht ook trouwens pas naar huis als ze iets anders gedronken had dan water.
 
Nog een update, nog een dieptepunt.

Afgelopen weekend was het nog eens crisis. Onze baby had alweer een volledige dag niet geslapen en was onophoudelijk aan het krijsen, waarbij onze 3yo ook horendol werd en onophoudelijk begon te roepen en tieren op de baby. Niets hielp. Totale chaos. Onuitstaanbaar lawaai. Barstende koppijn. Machteloosheid. Aan de avondtafel ben ik uit mijn krammen geschoten. De 3yo buiten gezet in de tuin. Bleef krijsen. Onder druk van mijn vrouw weer binnengehaald. Toen heb ik het nog 2 minuten volgehouden.
Toen ben ik zelf beginnen roepen. Op de eettafel geklopt om iedereen stil te krijgen, uiteraard met tegenstrijdig effect. Zelf dan maar pisnijdig naar buiten gegaan. Intussen tegen een object gesjot (voet doet nog steeds pijn) en buiten, luidop vloekend, met mijn vuist een plank uit de tuintafel kapot geklopt. En dan stoom aflaten.

Na afkoelen rustig maar kordaat de kinderen in bed gestopt. Zonder ritueeltje.

En toen ze beiden eindelijk sliepen, nog een stevig gesprek gehad met mijn vrouw. Tijdens het gesprek knakte er plots iets. Van het ene moment op het andere was ik volledig gebroken. Minuten gehuild als een klein kind... :frown: Heftig.
Ik ijver al weken, misschien zelfs maanden om externe hulp te zoeken. In eerste instantie om medisch te checken of er niets scheelt met onze baby bij de pediater. In tweede instantie "externe hulp" in de vorm van vroedvrouw, slaapcoach, etc. om nieuwe methodes te zoeken om onze baby rustig te krijgen, in slaap te krijgen, etc. En in derde instantie eventueel externe psychologische hulp voor ons, als ouders en als koppel om ermee om te gaan. Maar zonder een steen te willen werpen, mijn vrouw zag dat nooit volledig zitten. Precies alsof ze dat als een persoonlijk falen ervaarde. Over de vraag of de baby wel voldoende eten binnen kreeg met de borstvoeding mocht ik al helemaal niet praten. Borstvoeding is heilig en niets of niemand zal daar tussenkomen.
Maar die avond waarop ik gecrasht ben, drong het precies toch door dat er iets moest veranderen. De afspraak met de pediater staat intussen vast. Beetje op hoop van zegen dat het niet weggelachen wordt maar bon, je moet ergens beginnen. Hopelijk is dit het begin van het einde van deze ellendige periode. 🤞
 
Nog een update, nog een dieptepunt.

Afgelopen weekend was het nog eens crisis. Onze baby had alweer een volledige dag niet geslapen en was onophoudelijk aan het krijsen, waarbij onze 3yo ook horendol werd en onophoudelijk begon te roepen en tieren op de baby. Niets hielp. Totale chaos. Onuitstaanbaar lawaai. Barstende koppijn. Machteloosheid. Aan de avondtafel ben ik uit mijn krammen geschoten. De 3yo buiten gezet in de tuin. Bleef krijsen. Onder druk van mijn vrouw weer binnengehaald. Toen heb ik het nog 2 minuten volgehouden.
Toen ben ik zelf beginnen roepen. Op de eettafel geklopt om iedereen stil te krijgen, uiteraard met tegenstrijdig effect. Zelf dan maar pisnijdig naar buiten gegaan. Intussen tegen een object gesjot (voet doet nog steeds pijn) en buiten, luidop vloekend, met mijn vuist een plank uit de tuintafel kapot geklopt. En dan stoom aflaten.

Na afkoelen rustig maar kordaat de kinderen in bed gestopt. Zonder ritueeltje.

En toen ze beiden eindelijk sliepen, nog een stevig gesprek gehad met mijn vrouw. Tijdens het gesprek knakte er plots iets. Van het ene moment op het andere was ik volledig gebroken. Minuten gehuild als een klein kind... :frown: Heftig.
Ik ijver al weken, misschien zelfs maanden om externe hulp te zoeken. In eerste instantie om medisch te checken of er niets scheelt met onze baby bij de pediater. In tweede instantie "externe hulp" in de vorm van vroedvrouw, slaapcoach, etc. om nieuwe methodes te zoeken om onze baby rustig te krijgen, in slaap te krijgen, etc. En in derde instantie eventueel externe psychologische hulp voor ons, als ouders en als koppel om ermee om te gaan. Maar zonder een steen te willen werpen, mijn vrouw zag dat nooit volledig zitten. Precies alsof ze dat als een persoonlijk falen ervaarde. Over de vraag of de baby wel voldoende eten binnen kreeg met de borstvoeding mocht ik al helemaal niet praten. Borstvoeding is heilig en niets of niemand zal daar tussenkomen.
Maar die avond waarop ik gecrasht ben, drong het precies toch door dat er iets moest veranderen. De afspraak met de pediater staat intussen vast. Beetje op hoop van zegen dat het niet weggelachen wordt maar bon, je moet ergens beginnen. Hopelijk is dit het begin van het einde van deze ellendige periode. 🤞
Dit klinkt allemaal ontzettend heftig! Het lijkt dat jullie wel goede stappen hebben besproken voor het zoeken van externe hulp.
Ik werk zelf wel een beetje in de sector van ondersteuning voor jonge ouders. Ik weet niet van welke regio je bent maar mocht je dit graag hebben, mag je me steeds een pb sturen voor eventuele doorverwijzingen voor gespecialiseerde ondersteuning, is natuurlijk helemaal vrijblijvend, wil niets opdringen.
 
Nog een update, nog een dieptepunt.

Afgelopen weekend was het nog eens crisis. Onze baby had alweer een volledige dag niet geslapen en was onophoudelijk aan het krijsen, waarbij onze 3yo ook horendol werd en onophoudelijk begon te roepen en tieren op de baby. Niets hielp. Totale chaos. Onuitstaanbaar lawaai. Barstende koppijn. Machteloosheid. Aan de avondtafel ben ik uit mijn krammen geschoten. De 3yo buiten gezet in de tuin. Bleef krijsen. Onder druk van mijn vrouw weer binnengehaald. Toen heb ik het nog 2 minuten volgehouden.
Toen ben ik zelf beginnen roepen. Op de eettafel geklopt om iedereen stil te krijgen, uiteraard met tegenstrijdig effect. Zelf dan maar pisnijdig naar buiten gegaan. Intussen tegen een object gesjot (voet doet nog steeds pijn) en buiten, luidop vloekend, met mijn vuist een plank uit de tuintafel kapot geklopt. En dan stoom aflaten.

Na afkoelen rustig maar kordaat de kinderen in bed gestopt. Zonder ritueeltje.

En toen ze beiden eindelijk sliepen, nog een stevig gesprek gehad met mijn vrouw. Tijdens het gesprek knakte er plots iets. Van het ene moment op het andere was ik volledig gebroken. Minuten gehuild als een klein kind... :frown: Heftig.
Ik ijver al weken, misschien zelfs maanden om externe hulp te zoeken. In eerste instantie om medisch te checken of er niets scheelt met onze baby bij de pediater. In tweede instantie "externe hulp" in de vorm van vroedvrouw, slaapcoach, etc. om nieuwe methodes te zoeken om onze baby rustig te krijgen, in slaap te krijgen, etc. En in derde instantie eventueel externe psychologische hulp voor ons, als ouders en als koppel om ermee om te gaan. Maar zonder een steen te willen werpen, mijn vrouw zag dat nooit volledig zitten. Precies alsof ze dat als een persoonlijk falen ervaarde. Over de vraag of de baby wel voldoende eten binnen kreeg met de borstvoeding mocht ik al helemaal niet praten. Borstvoeding is heilig en niets of niemand zal daar tussenkomen.
Maar die avond waarop ik gecrasht ben, drong het precies toch door dat er iets moest veranderen. De afspraak met de pediater staat intussen vast. Beetje op hoop van zegen dat het niet weggelachen wordt maar bon, je moet ergens beginnen. Hopelijk is dit het begin van het einde van deze ellendige periode. 🤞
Ik ken uw situatie natuurlijk helemaal niet en kan heel goed zijn dat dat totaal niet aan de orde was maar bij ons was de kleine ook een tijd lang onhandelbaar en toen bleek inderdaad dat ze onder gewicht was gegaan en dat we best om de twee voedingen 30ml poedermelk moesten bijgeven.

Een goeie vroedvrouw is toch echt een meerwaarde om dat soort dingen in het oog te houden. Ook gewoon als tussenpersoon om die moeilijke gesprekken ivm borstvoeding te kunnen navigeren. Vanaf dat we ze zijn beginnen bij voeden was ze ons dochter van ze van de ene dag op de andere ineens weer het zonnetje in huis.

Nu ik wil u niet wijsmaken dat er hier snelle oplossingen zijn maar het is wel laaghangend fruit om dat eens te checken of uw kind op gewicht zit, moest ge dat nog niet doen. Bij mijn madam lag dat ook moeilijk omdat ze dat ook zag als een persoonlijk falen dus expert level tact en diplomatie nodig.

Voor de rest klinkt het daar wel echt niet als een goeie situatie mac, maar dat weet ge zelf ook. Kunt echt niet zo driftig rondlopen. Hoe gaat uw madam om met zo’n dagen waarbij ze hele dagen zijn aan het krijsen, kan die dat beter plaatsen?
 
Laatst bewerkt:
Het Wit-Gele Kruis heeft vroedvrouwen. Na de bevalling zijn die dacht ik zelfs gratis. Dit vonden wij toch ook een serieuze meerwaarde, en werd ons aangeraden door vrienden.
 
Het Wit-Gele Kruis heeft vroedvrouwen. Na de bevalling zijn die dacht ik zelfs gratis. Dit vonden wij toch ook een serieuze meerwaarde, en werd ons aangeraden door vrienden.
De zelfstandige trek je ook gewoon terug van de ziekenkas.

Nu, in het geval van mac-bc schat ik de kans op enkel medische problemen, klein in. Aangezien de problemen er al waren voor de geboorte van de 2e...
 
Ons kind van 9 maanden oud, heeft nogal een klein hoofd. We zouden graag beginnen met fietstochtjes, maar blijkbaar beginnen de kleinste helmpjes aan 45 cm en daar zit ze nog niet :unsure:
 
Ons kind van 9 maanden oud, heeft nogal een klein hoofd. We zouden graag beginnen met fietstochtjes, maar blijkbaar beginnen de kleinste helmpjes aan 45 cm en daar zit ze nog niet :unsure:
Kleinste afmeting van helm begint inderdaad aan hoofdomtrek 44-48 cm.
 
Terug
Bovenaan