Hij had de dag ervoor zelf gezegd dat twee toch wat te lang duurde!
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Zo ziet het er hier uit als we er gewoon bijzijn hoor
Wij hebben hier nogal het moto "spelen is spelen", zijn al lang blij dat we niet moeten meespelen 
Green Mamba
Well-known member
Zo ziet het er hier uit als we er gewoon bijzijn hoor
Meespelen gebeurt hier wel af en toe. Ze is dan ook enig kind en het zinnetje, nu gaan we opruimen is nog steeds geen topper hierWij hebben hier nogal het moto "spelen is spelen", zijn al lang blij dat we niet moeten meespelen
Vierkant
Well-known member
Al twee nachten deze beker (hoeft ze niet op te heffen, lekt niet en is luchtdicht) in haar bed. De eerste nacht geen resultaat maar deze nacht slechts één keer moeten opstaan. Het flesje was al half leeg maar ze had precies toch even aandacht / hulp nodig. Een minuut vastgepakt en dan kunnen terugleggen.
Fingers crossed! Bedankt voor de tip in ieder geval.
onze dochter van 15 maanden heeft de laatste weken het weer moeilijk s'nachts.
In slaap vallen bij ons, wegleggen, dat gaat allemaa lgoed.
Maar na enkele uren wordt ze wakker, meestal begint het met wroeten in bed, dan een luide schreeuw, even terug stilte en dan opeens geween en wakker.
Wat helpt is haar dan bij ons nemen en na x aantal tijd kan je ze weer wegleggen.
Vannacht viel het al bij al mee.
Maar de vorige nachten was het vaak dat ze terug in slaap viel maar eens we ze weg leggen, weer wakker.
Of als ze tussen ons ligt zit ze te woelen, precies of ze haar geen houding weet te vinden.
vermoeiend...
In slaap vallen bij ons, wegleggen, dat gaat allemaa lgoed.
Maar na enkele uren wordt ze wakker, meestal begint het met wroeten in bed, dan een luide schreeuw, even terug stilte en dan opeens geween en wakker.
Wat helpt is haar dan bij ons nemen en na x aantal tijd kan je ze weer wegleggen.
Vannacht viel het al bij al mee.
Maar de vorige nachten was het vaak dat ze terug in slaap viel maar eens we ze weg leggen, weer wakker.
Of als ze tussen ons ligt zit ze te woelen, precies of ze haar geen houding weet te vinden.
vermoeiend...
Dat klinkt als nachtmerries...
Onze zoon verveelt hem weer in de klas. Door veel afwezigen op school is er dit jaar niet echt veel tijd geweest om zorg te geven aan de sterkere kinderen en het ergert hem meer en meer. Gisteren had hij een soort van toets over België en op het einde staat er altijd wat je vond van de toets. Zijn antwoord: "ik wil meer". Hij zit samen met een ander kindje telkens bij de top en "schreeuwt" naar extra leerstof. Als hij dan in de klas op zijn bank zit rond te lummelen omdat hij weeral klaar is met een rekenopdracht, stoort hij natuurlijk de andere kinderen. Af en toe krijgt hij wel iets extra's, maar we verstaan perfect dat de leerkrachten geen mogelijkheden hebben om zich extra bezig te houden met hem (hij heeft nu al een team van 3 leerkrachten die elk 1-2 dagen les geven omdat we niemand voltijds vinden).
We dachten dat we tot eind lager onderwijs relatief 'op ons gemak' gingen zijn sinds hij gesprongen had (die sprong is wel relatief, gezien hij van januari is en dus maar 1 maand scheelt met sommige andere kinderen), maar we stellen ons toch vragen hoe we hem niet schoolmoe kunnen maken tegen eind lager onderwijs.
Vorige keer was het emotionele iets dat ons lang tegenhield om hem te laten springen (hij is nog kinds qua spelen en sommige emoties), maar dat is na enkele maanden niet echt een probleem gebleken. Nu nog eens springen is echter zeker een no-go. Hij wil ook graag niet "speciaal" zijn.
Hopen dat hij in het vijfde door Frans wat nieuwe uitdaging vindt, maar het is lastig. Het vreemde is dat hij een maand-tweetal maand geleden zélf even down was omdat hij dacht dat hij binnenkort weer ging moeten springen. Mijn vriendin/zijn mama, die zélf zorgjuf is op zijn school, had dat zo niet aangevoeld dat hij terug op het max zit, maar nu moet ze hem eigenlijk gelijk geven, hij groeit te rap. Erg dat hij het eigenlijk beter aanvoelt dan wijzelf.
We dachten dat we tot eind lager onderwijs relatief 'op ons gemak' gingen zijn sinds hij gesprongen had (die sprong is wel relatief, gezien hij van januari is en dus maar 1 maand scheelt met sommige andere kinderen), maar we stellen ons toch vragen hoe we hem niet schoolmoe kunnen maken tegen eind lager onderwijs.
Vorige keer was het emotionele iets dat ons lang tegenhield om hem te laten springen (hij is nog kinds qua spelen en sommige emoties), maar dat is na enkele maanden niet echt een probleem gebleken. Nu nog eens springen is echter zeker een no-go. Hij wil ook graag niet "speciaal" zijn.
Hopen dat hij in het vijfde door Frans wat nieuwe uitdaging vindt, maar het is lastig. Het vreemde is dat hij een maand-tweetal maand geleden zélf even down was omdat hij dacht dat hij binnenkort weer ging moeten springen. Mijn vriendin/zijn mama, die zélf zorgjuf is op zijn school, had dat zo niet aangevoeld dat hij terug op het max zit, maar nu moet ze hem eigenlijk gelijk geven, hij groeit te rap. Erg dat hij het eigenlijk beter aanvoelt dan wijzelf.
Ik vrees dat in veel scholen er weinig aandacht is daarvoor. Bij de school die wij gekozen hebben, hebben ze in de presentatie expliciet aangehaald dat er extra aandacht is voor zowel de zwakkere als de sterkere kindjes. Maar of dat in praktijk ook zo is, is altijd moeilijk te weten. Het is voor leerkrachten ook gewoon moeilijk om dat in te schatten he, in het lager zat ik zelf ook in zo'n situatie, en de oefeningen die voor een heel uur voorzien waren, waren regelmatig op 10min klaar. Ge kunt wel iéts extra voorzien, maar niet 5x zoveel he...
Dat laatste is het zeker. Wees gerust dat ze moeite doen op school (en dat mijn vrouw als zorgjuf ook wel eens wat extra toesteekt), maar het is lastig. Nu heeft hij bvb alle vlaggen van de landen van de wereld mee naar school (dat interesseerde hem onlangs). Binnenkort vragen we ze op en krijgt hij wat extra zakgeld voor op reis (hij zal wel nog mogen uitrekenen hoeveel die dollars waard zijn). Gewoon iets om alleen bezig te kunnen zijn als er niemand met hem kan bezig zijn en hij niet wéér eens wat extra wiskunde wil krijgen.
Het is ook niet dat hij uitzonderlijk slim is, hij is wel getest en heeft een héél hoge verwerkingssnelheid. Zelf als kind dezelfde 'problematiek' gehad, maar daar eigenlijk minder last van ondervonden (allez, ik toch, mijn ouders mss veel meer
).En ik weet dat het eigenlijk een soort van luxeprobleem is, de aandacht MOET imho ook vooral gaan naar kinderen die het moeilijker hebben (omdat die vaak thuis ook minder ondersteuning kunnen krijgen), maar 't zou wel leuk zijn mocht je hier in de buurt zo een klasje hebben waar bij af en toe eens naartoe kan en wat extra uitdaging zou kunnen krijgen zonder dat hij zich daarom terug anders moet voelen (in het eerste leerjaar zat hij het laatste van het jaar quasi voltijds alleen te werken, tot hij op het einde naar het tweede kon gaan om dan mee te gaan naar het derde)
Je kan ook wat meer variatie voorzien op tafel. Hier eet de dochter vaak geen boterhammen, maar dan een appel ofzo...Dochter wil haar boterhammen niet eten. Ze lust het nochtans wel, maar ze heeft geen zin. Moet ik volharden en zeggen dat als ze geen boterhammen eet, ze helemaal niets eet en zonder eten van tafel gaat?
Avondland
Well-known member
Het is een banaan geworden.
Ik maak aanstalten om de banaan te pellen
- "IKKE MOET DAT DOEN!"
*twee seconden later*
- "HELPEEEEEN"
De mijne heeft ook zo’n periode gehad; een strijd die ik niet wou aangaan. Ik heb ze dan van tafel laten gaan en de boterhammen in de frigo bewaard tot ze wel zin(honger) had en na enkele keren at ze ze gewoon samen met ons aan tafel op.Dochter wil haar boterhammen niet eten. Ze lust het nochtans wel, maar ze heeft geen zin. Moet ik volharden en zeggen dat als ze geen boterhammen eet, ze helemaal niets eet en zonder eten van tafel gaat?
Avondland
Well-known member
Wel, ze doet dat 's avonds ook. Ze heeft wel degelijk honger, maar eist dan koekjes of chocolade maar we geven dat niet. En na een kwartier begint ze er dan soms van te eten, al helpt het dat ze bij ons op de schoot zit.
Het is een koppige trees.
Klinkt zéér herkenbaar
Iets anders krijgt ze hier dan ook niet, tenzij wat groenten of fruit idd, maar meestal koos ze dan uiteindelijk toch voor de boterhammen.
