Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Éindelijk kan ik het hier ook zeggen :) was vrij paranoia dat er iemand irl dit ook volgde :laugh:

Eind oktober verwachten wij ons tweede kindje :) spannende tijden!

Na het eerdere miskraam is het deze keer dus wel allemaal goed :) zo blij/gerustgesteld
Hopelijk valt alles nog mee tot nu toe? :support:
 
Hopelijk valt alles nog mee tot nu toe? :support:
Vriendin heeft echt afgezien de eerste twee maanden. Van ons eerste was ze nauwelijks misselijk maar nu, oh boy :) gelukkig is het zo goed als over.

Ze voelt haar wel vaak schuldig dat ze zo vermoeid is en hierdoor wat minder in het huishouden doet.
Ik probeer haar duidelijk te maken dat er wel een minimensje in haar aan het groeien is dus dat het echt normaal is en ik helemaal geen probleem heb met alles wat op mij te nemen, het is het minste wat ik kan doen.

De eerste weken had ze last van bloedverlies, niet iets dat je wil zien als je zwanger bent... We zijn dan op controle geweest in de spoed en daar vertelde de verpleegster ons superdroog "ah maar das niks hoor mevrouw, je moet dit van je kunnen afzetten" the fuck :wtf: niet dat het over enkele druppels ging (en dan nog...)

dan toch beslist om een vervroegde afspraak bij onze gynaecologe vast te leggen, de placenta was deels los van wat ik heb begrepen maar heeft zich ondertussen gelukkig terug zelf aangehecht.

maar al bij al gaat alles zeer goed :) eventjes stress gehad qua crèche maar altijd komt alles goed. De eerste 2 maanden zal het maar 2 dagen in de week naar de crèche kunnen gaan dus dat wordt wat puzzelen met verlofdagen.
 
Hier is eentje zot van schuim in bad.

Ik heb onlangs eens zo een fles badschuim gekocht van kneipp.
Maar dat werk minder goed dan mijn gewone douchegel en was vrij snel weg.
Iemand een tips , voor een zot schuimbad waarbij het ook even blijft en niet direct weg is ?
Badschuim van Albert Heijn, kraan openzetten en vlak onder de kraan in het water doen.
 
De eerste weken had ze last van bloedverlies, niet iets dat je wil zien als je zwanger bent... We zijn dan op controle geweest in de spoed en daar vertelde de verpleegster ons superdroog "ah maar das niks hoor mevrouw, je moet dit van je kunnen afzetten" the fuck :wtf: niet dat het over enkele druppels ging (en dan nog...)
Hier had mijn vrouw ook bloedverlies, op een zaterdagavond. Dokter van wacht gebeld en de spoed, en beiden hun reactie kwam neer op "Ja afwachten, als het een beginnend miskraam is valt daar niets aan te doen, en anders naar je dokter gaan volgende week. Zo lang ze geen pijn heeft blijf je maar thuis."

Rationeel klopt het maar geruststellend is het niet.
 
Hier had mijn vrouw ook bloedverlies, op een zaterdagavond. Dokter van wacht gebeld en de spoed, en beiden hun reactie kwam neer op "Ja afwachten, als het een beginnend miskraam is valt daar niets aan te doen, en anders naar je dokter gaan volgende week. Zo lang ze geen pijn heeft blijf je maar thuis."

Rationeel klopt het maar geruststellend is het niet.
Amai, toen ik op 13w bloedverlies had ‘s avonds belden we naar de spoed en zeiden ze meteen om langs te komen. Daar dan wel vrij lang moeten wachten, tot 3x-4x toe hetzelfde verhaal moeten doen aan verschillende personen, een bloedafname (wordt dat meteen ‘s avonds/nachts nog geanalyseerd? je hoort er nadien niks meer over 🤷🏻‍♀️). Dan de assistent gynaecologie van wacht opgeroepen, waarop ge u afvraagt waarom ze dat niet meteen doen. Maar die nam alles wel heel serieus, het bleek een hematoom in de baarmoeder en ik kreeg dan ook utrogestan om de baarmoeder te kalmeren.

Intussen op slechts enkele dagen van de geplande keizersnede op woensdag 😬
 
Amai, toen ik op 13w bloedverlies had ‘s avonds belden we naar de spoed en zeiden ze meteen om langs te komen. Daar dan wel vrij lang moeten wachten, tot 3x-4x toe hetzelfde verhaal moeten doen aan verschillende personen, een bloedafname (wordt dat meteen ‘s avonds/nachts nog geanalyseerd? je hoort er nadien niks meer over 🤷🏻‍♀️). Dan de assistent gynaecologie van wacht opgeroepen, waarop ge u afvraagt waarom ze dat niet meteen doen. Maar die nam alles wel heel serieus, het bleek een hematoom in de baarmoeder en ik kreeg dan ook utrogestan om de baarmoeder te kalmeren.

Intussen op slechts enkele dagen van de geplande keizersnede op woensdag 😬
Succes woensdag!
 
Hier had mijn vrouw ook bloedverlies, op een zaterdagavond. Dokter van wacht gebeld en de spoed, en beiden hun reactie kwam neer op "Ja afwachten, als het een beginnend miskraam is valt daar niets aan te doen, en anders naar je dokter gaan volgende week. Zo lang ze geen pijn heeft blijf je maar thuis."

Rationeel klopt het maar geruststellend is het niet.
Amai, toen ik op 13w bloedverlies had ‘s avonds belden we naar de spoed en zeiden ze meteen om langs te komen. Daar dan wel vrij lang moeten wachten, tot 3x-4x toe hetzelfde verhaal moeten doen aan verschillende personen, een bloedafname (wordt dat meteen ‘s avonds/nachts nog geanalyseerd? je hoort er nadien niks meer over 🤷🏻‍♀️). Dan de assistent gynaecologie van wacht opgeroepen, waarop ge u afvraagt waarom ze dat niet meteen doen. Maar die nam alles wel heel serieus, het bleek een hematoom in de baarmoeder en ik kreeg dan ook utrogestan om de baarmoeder te kalmeren.

Intussen op slechts enkele dagen van de geplande keizersnede op woensdag 😬
Hier hadden ze ons gezegd altijd direct te bellen naar het verloskwartier. Altijd heel serieus genomen geweest, lieve mensen die vroedvrouwen. Ik moet er wel bij zeggen dat de eerste "complicaties" waren omstreeks de levensvatbare fase, maar ik vermoed dat die vroedvrouwen ook wel empathischer woorden en meer kennis hebben voor voorvallen vroeger in de zwangerschap vergeleken met een vaak overbevraagde en algemene spoeddienst. Ik weet niet in welke mate dit ook in andere ziekehuizen mogelijk is... Telefoonnummer en melding om naar het verloskwartier te bellen kregen we mee samen met zo'n folder bij de eerste consultatie bij de gynaecoloog.
 
Onze dochter is nog te klein om ouders te ontmoeten via haar vriendjes maar, een beetje in zelfde lijn, ik merk echt dat de band met sommige van mijn "vrienden" echt aan het verwateren is.

Ze tonen weinig tot geen interesse in onze dochter, gaan nauwelijks in op uitnodigingen om eens een koffie te gaan drinken oid.
Als we dan eens een pint gaan pakken hoor ik dan van sommige "ik vind het tof dat ge nog steeds dezelfde zijt en niet constant over uw dochter praat" wat ik érgens kan begrijpen maar andere kant, ik begin er niet over omdat ze zelf geen interesse tonen en ze is een belangrijk (het belangrijkste) in ons leven...Dus maar normaal dat je erover wilt babbelen zeker?

ik denk dat de verschillende fases in't leven gewoon duidelijk begint te worden. Zij gaan nog graag ieder weekend op de lappen en pintelieren terwijl mij dit nu steeds minder begint te "interesseren" (let op, ik ga ook graag nog een pint pakken maar tot 4-5u hoeft niet meer :))

Het probleem is dat tijd vinden om af te spreken met vrienden zonder je kinderen veel moeilijker/zeldzamer is dan tijd vinden om als familie af te spreken. In dat eerste geval moet ik mijn kinderen bij mijn vrouw alleen laten, wat maakt dat ze haar dag ook moet spenderen aan mijn afspraak, zonder erbij te zijn. Afspreken met de partner & kinderen erbij is dan stuk simpeler, zeker als er nog andere kinderen/huis/tuin zijn die de kinderen bezig houden, dan kan je als volwassenen zelfs wat babbelen :p. En je hebt wat kwality tijd met u partner ook

Daarbovenop is dat eerste geval ook nog is eerder tegen de avond, wat het nog lastiger maakt, met dat de andere dan de kinderen alleen te slapen moet leggen.

Dus daardoor spreek ik een stuk minder af dan vroeger met mijn oude vrienden. Maar we gaan 1x per jaar op weekend, en daarnaast nog is paar keer afspreken per jaar, is opzich wel genoeg om de relatie te onderhouden. Wat ideaal is voor de huidige situatie/levensfases.

Wij zijn de enige met kinderen, dus op het moment zijn onze levens toch gigantisch verschillend. Ik neem aan dat binnen wat jaren wel terug veranderd.
 
In de Eurovision rabbithole gevallen op Youtube en deze nog eens tegen gekomen -- Zo herkenbaar, het nieuwsgierig zijn hoe je kleine denkt/gaat denken.
 
DInsdag op een controle bij Kind & Gezin te horen gekregen dat er een ruis op ons zoontje zijn hartje zit.
2de opinie bij de huisdokter moeten doen en daar stellen ze hetzelfde vast. Veel kans dat het niet veel zal betekenen maar als je weet dat dat met zijn hartje te maken heeft kruipt dat toch in je hoofd.
Volgende week woensdag gelukkig al afspraak bij de kindercardioloog voor verder onderzoek.

Ik kan het wel een plaats geven maar mijn wederhelft slaapt bijna niet meer. Iedere ochtend start de dag met 'ga jij eens kijken of hij nog leeft'.
't Is grappig en tragisch tegelijk.
 
DInsdag op een controle bij Kind & Gezin te horen gekregen dat er een ruis op ons zoontje zijn hartje zit.
2de opinie bij de huisdokter moeten doen en daar stellen ze hetzelfde vast. Veel kans dat het niet veel zal betekenen maar als je weet dat dat met zijn hartje te maken heeft kruipt dat toch in je hoofd.
Volgende week woensdag gelukkig al afspraak bij de kindercardioloog voor verder onderzoek.

Ik kan het wel een plaats geven maar mijn wederhelft slaapt bijna niet meer. Iedere ochtend start de dag met 'ga jij eens kijken of hij nog leeft'.
't Is grappig en tragisch tegelijk.
Hier heeft ze dat nog steeds, op 4j laatste controle gehad bij de kindercardioloog. Die mensen kunnen je gelukkig heel goed geruststellen met de kleurtjes op de echo. Eventueel je vrouw nog eens langs de huisarts sturen voor geruststelling?
 
Ik heb dat ook gehad. In de meeste gevallen groeit dat vanzelf toe, gewoon goed opvolgen. Is zelden een probleem
 
Hier heeft ze dat nog steeds, op 4j laatste controle gehad bij de kindercardioloog. Die mensen kunnen je gelukkig heel goed geruststellen met de kleurtjes op de echo. Eventueel je vrouw nog eens langs de huisarts sturen voor geruststelling?
Goh,
We zijn al 2 maal bij de huisarts geweest en die stelde ons nu niet super gerust. Her en der eens rondvragen heeft me geleerd dat het nu ook niet zo uitzonderlijk is.
Maar ja, het is haar oogappel waar ze zo veel jaren naar verlangd heeft. Ik begrijp haar en stel ze zoveel mogelijk gerust.
Ze denkt nu dat het aan haar zal liggen omdat ze al 39 was bij de bevalling. Hopelijk blijft dat idee nu niet hangen, we hadden er graag nog eentje gehad.
 
Goh,
We zijn al 2 maal bij de huisarts geweest en die stelde ons nu niet super gerust. Her en der eens rondvragen heeft me geleerd dat het nu ook niet zo uitzonderlijk is.
Maar ja, het is haar oogappel waar ze zo veel jaren naar verlangd heeft. Ik begrijp haar en stel ze zoveel mogelijk gerust.
Ze denkt nu dat het aan haar zal liggen omdat ze al 39 was bij de bevalling. Hopelijk blijft dat idee nu niet hangen, we hadden er graag nog eentje gehad.
Ohjee, da's wel al heel ver/negatief denken. 😞
Gezien de leeftijd heeft ze waarschijnlijk ook meer echo's gehad tijdens de zwangerschap dan standaard? Misschien kan je er haar nog eens op wijzen dat ernstige defecten dan al worden opgespoord. (Die blauwe en rode kleurtjes)
Wij hadden een heel goeie gynaecoloog die elke echo heel mooi uitleg gaf van wat ze onderzocht en waarom dus toen we na 6 weken te horen kregen dat er een ruisje was (was gelukkig in het UZ dat ze dat hoorden waar ze voor iets anders was doorverwezen) waren we eigenlijk niet echt ongerust voor grote problemen. Scheelde wel dat we enkele uren later al gelijk naar de kinder cardioloog konden doorgeschoven worden.
Maar echt kak dat de huisarts jullie niet kan kalmeren! 😣
 
Goh,
We zijn al 2 maal bij de huisarts geweest en die stelde ons nu niet super gerust. Her en der eens rondvragen heeft me geleerd dat het nu ook niet zo uitzonderlijk is.
Maar ja, het is haar oogappel waar ze zo veel jaren naar verlangd heeft. Ik begrijp haar en stel ze zoveel mogelijk gerust.
Ze denkt nu dat het aan haar zal liggen omdat ze al 39 was bij de bevalling. Hopelijk blijft dat idee nu niet hangen, we hadden er graag nog eentje gehad.
Mijn eerste had dat ook en ik was 29 bij de bevalling. Ze mag dat echt niet op zichzelf gaan steken.
Mij werd ook verteld dat dat heel vaak voorkwam en meestal vanzelf weggaat (gaatje dat nog moet toegroeien). Hij moest terug op controle op 6 maand en dat was toen prima in orde.

(Maar al die kinderartsen en kind en gezin hebben dan weer wel jarenlang gemist dat er 1 balletje niet ingedaald was :v)
 
Goh,
We zijn al 2 maal bij de huisarts geweest en die stelde ons nu niet super gerust. Her en der eens rondvragen heeft me geleerd dat het nu ook niet zo uitzonderlijk is.
Maar ja, het is haar oogappel waar ze zo veel jaren naar verlangd heeft. Ik begrijp haar en stel ze zoveel mogelijk gerust.
Ze denkt nu dat het aan haar zal liggen omdat ze al 39 was bij de bevalling. Hopelijk blijft dat idee nu niet hangen, we hadden er graag nog eentje gehad.
Correcte wetenschappelijke info voor de vrouw : https://www.gezondheidenwetenschap.be/richtlijnen/hartgeruis-bij-een-kind
Weet wel dat er heel laagdrempelig wordt verder onderzocht, niet enkel bij vermoeden van ernstig zoals hier staat
Als jullie kind verder geen gekke dingen doet (blauw worden, kortademig, ...) is de kans op iets ernstigs kleins. Je ziet hoe frequent het voorkomt, zeker niets om zich schuldig over te voelen. Vaak is het niets of gaat het om een VSD dat spontaan dicht groeit vaak nog (hoe oud is jullie kind?)

Va
 
Bijna een maand gaat onze dochter naar school, maar de vermoeidheid en intensiteit van volle dagen begint zich toch wel te wreken. 's Avonds is ze over haar toeren, ze zit ongetwijfeld nog in een soort sprongetje en er is heel veel gejank en heel veel ge-"nee!". Ik probeer mijn best te doen om er niet kwaad op te worden omdat ze haar draai nog moet vinden, maar die heeft rust nodig. Het helpt ook niet dat we morgen bijvoorbeeld al twee uur in de auto moeten zitten voor een verjaardagsfeestje van haar nichtje. Dat wordt weer een drukke dag vol prikkels. Zondag wat rustiger, maar dat is niet genoeg. Gelukkig is het volgende week een korte week, hopelijk is het dan goed weer en kunnen we gewoon eens een dagje met het gezin in de tuin chillen.

Ik begrijp wel waarom ze zeggen dat je kinderen ook halve dagen naar school kan brengen in het begin, maar als je met twee voltijds werkt is dat niet zo evident.
 
Bijna een maand gaat onze dochter naar school, maar de vermoeidheid en intensiteit van volle dagen begint zich toch wel te wreken. 's Avonds is ze over haar toeren, ze zit ongetwijfeld nog in een soort sprongetje en er is heel veel gejank en heel veel ge-"nee!". Ik probeer mijn best te doen om er niet kwaad op te worden omdat ze haar draai nog moet vinden, maar die heeft rust nodig. Het helpt ook niet dat we morgen bijvoorbeeld al twee uur in de auto moeten zitten voor een verjaardagsfeestje van haar nichtje. Dat wordt weer een drukke dag vol prikkels. Zondag wat rustiger, maar dat is niet genoeg. Gelukkig is het volgende week een korte week, hopelijk is het dan goed weer en kunnen we gewoon eens een dagje met het gezin in de tuin chillen.

Ik begrijp wel waarom ze zeggen dat je kinderen ook halve dagen naar school kan brengen in het begin, maar als je met twee voltijds werkt is dat niet zo evident.
Ik denk dat het goed zou doen om eens een week verlof te nemen en uw kind een week niet naar school te brengen. Kinderen van 2.5 jaar zijn eigenlijk echt nog niet gemaakt voor het schoolritme en ze zouden die veel vaker eens wat tijd om te recupereren moeten geven...
 
Terug
Bovenaan