Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Wie kon/kan er hier terecht bij de ouders om hun baby/peuter te laten overnachten?

Ben nieuwsgierig naar de antwoorden. Die 1,5 jaar dat we max 4 uur slaap hadden per nacht was volledig voor ons, wat ons bijna kapot gemaakt heeft. Zelfs nu, 9 jaar verder, hebben onze kinderen een handvol keer bij de grootouders blijven slapen (waarvan dan nog 1 keer met ons er bij, en ik denk dan nog enkele nachten tijdens onze huwelijksreis).
Voor ons eerste gevraagd of dat een optie was want we werken beiden oa nachten.

Normaal gaan ze toch wekelijks naar één van de grootouders
 
Wie kon/kan er hier terecht bij de ouders om hun baby/peuter te laten overnachten?

Ben nieuwsgierig naar de antwoorden. Die 1,5 jaar dat we max 4 uur slaap hadden per nacht was volledig voor ons, wat ons bijna kapot gemaakt heeft. Zelfs nu, 9 jaar verder, hebben onze kinderen een handvol keer bij de grootouders blijven slapen (waarvan dan nog 1 keer met ons er bij, en ik denk dan nog enkele nachten tijdens onze huwelijksreis).

Zolang ik borstvoeding gaf sowieso niet. En daarna was dat zeer sporadisch wanneer we echt opvang nodig hadden IVM een feest ofzo. Uiteindelijk is de afspraak geworden dat ze maandelijks wel eens mogen blijven slapen (geen harde afspraak, gebeurt minder), maar dat is meestal ook wanneer we concreet ergens naartoe moeten, niet gewoon om nog een avond op ons gemak te zitten (niet dat ik dat niet zou willen hé maar ik ga er ook niet om strijden, ik ben al blij dat het kan als het nodig is). We gaan ze trouwens ook altijd vroeg 's morgens halen (deels omdat we zelf vroeg wakker zijn, deels omdat we weten dat ze dat liever hebben). En dan staat ge daar en slapen de kinderen nog natuurlijk :').

Enkel de oudste is eens langer (van donderdagochtend tot zondagmiddag) bij mijn ouders gebleven toen de tweede werd geboren.

We hebben verder ook niet echt mensen waar ze kunnen blijven slapen of het zijn mensen waar ze nog niet veel bijgeweest zijn en dat is toch ambetant, dus dat zou enkel zijn als het echt nodig is.

Nu tijdens Corona zijn ze nog maar 2 keer blijven slapen (sinds lente/zomer 2021), telkens op vraag van de kinderen wel.

Maar op zich hadden we geluk dat ze 's nachts wel redelijk sliepen vanaf resp. 4 en 6 maand, kortere periodes (van een paar maand) daargelaten die we onder elkaar wel konden opvangen (ik meestal 's nachts de miserie en dan langer slapen en dutjes overdag :'), niet dat het allemaal veel langer had moeten duren).
 
Laatst bewerkt:
Wie kon/kan er hier terecht bij de ouders om hun baby/peuter te laten overnachten?

Ben nieuwsgierig naar de antwoorden. Die 1,5 jaar dat we max 4 uur slaap hadden per nacht was volledig voor ons, wat ons bijna kapot gemaakt heeft. Zelfs nu, 9 jaar verder, hebben onze kinderen een handvol keer bij de grootouders blijven slapen (waarvan dan nog 1 keer met ons er bij, en ik denk dan nog enkele nachten tijdens onze huwelijksreis).
De eerste keer dat de oudste niet thuis sliep was deze zomer toen hij op scouts kamp ging.

Beide grootmoeders kunnen het niet aan om alleen voor de kinderen te zorgen.

Sinds kort terug contact met mijn schoonvader en zijn vrouw. Zij zouden wel een optie zijn om 1 van de kinderen te laten slapen
 
Wie kon/kan er hier terecht bij de ouders om hun baby/peuter te laten overnachten?

Ben nieuwsgierig naar de antwoorden. Die 1,5 jaar dat we max 4 uur slaap hadden per nacht was volledig voor ons, wat ons bijna kapot gemaakt heeft. Zelfs nu, 9 jaar verder, hebben onze kinderen een handvol keer bij de grootouders blijven slapen (waarvan dan nog 1 keer met ons er bij, en ik denk dan nog enkele nachten tijdens onze huwelijksreis).

Hier gaan ze heel regelmatig ergens slapen.
Ze gaan meestal 1 à 2 keer door de week bij mijn ouders slapen aangezien we soms beiden vroeg moeten beginnen.
In het weekend slapen ze daar ook wel eens als we weg moeten. Of als ik geen vroeges heb gehad en ze er dus door de week niet geweest zijn. Want anders is het voor oma en de kindjes te lang 🙈.
Andere grootouders, tantes, meters, peters, ... staan ook altijd te springen om de kindjes op te vangen. Wij mogen echt niet klagen.
 
Hier is de dochter deze zomer 1x blijven logeren bij mijn ouders omdat ze het zelf vroeg.

Paar weken terug zegt mijn moeder dat ze nog eens mag blijven logeren: "maar ik wil niet!" (Ze ziet mijn ouders 2x per week omdat ze er expliciet zelf om vraagt!)
Toen ik doorvroeg: "omdat ik je te veel ga missen, mama!" *Smelt* 😍

Mijn moeder had wel aangegeven dat ze streng was geweest bij het naar bed brengen: ze had al geplast maar in bed zei ze dat ze nog moest plassen en oma had streng neen gezegd. Denk dat dat is blijven plakken bij de dochter. Oma was in shock toen ik zei dat ze dat vaak dan nog eens vraagt én dan nog een grote plas doet, ze dacht dat het de typische trucken waren om bedtijd te rekken zoals mijn zus haar kinderen doen, they have messed up granny! 🤣
 
Wie kon/kan er hier terecht bij de ouders om hun baby/peuter te laten overnachten?

Ben nieuwsgierig naar de antwoorden. Die 1,5 jaar dat we max 4 uur slaap hadden per nacht was volledig voor ons, wat ons bijna kapot gemaakt heeft. Zelfs nu, 9 jaar verder, hebben onze kinderen een handvol keer bij de grootouders blijven slapen (waarvan dan nog 1 keer met ons er bij, en ik denk dan nog enkele nachten tijdens onze huwelijksreis).

Aangezien onze kinderen niet naar de creche gaan/gingen blijven/bleven ze dagelijks bij de grootouders.

En ik denk dat wij toch elke maand minstens 1 x samen weggaan (meestal 2 keer) en ze blijven dan met veel plezier slapen bij de grootouders en de grootouders doen niks liever dan op onze kindjes passen.

18 maanden en 4,5 jaar.

Alle 4 de grootouders al eventjes op (vervroegd) pensioen. Toen onze oudste werd geboren moest er nog 1 iemand een jaar werken en dan was iedereen op pensioen.
 
Bij ons gaan ze regelmatig naar mijn ouders (67 en 69, maar beide nog actief reizende, dus 't is wat tussen de reizen door). Blijven slapen bij de schoonouders is wat minder, ook al omdat die niet zo uitnodigend zijn (minder speelgoed, nog iets ouder, ...) en de opa niet echt een stevige waarde is in het verkeer (meenemen op uitstapjes is dus niet zo evident).

Vaker laten we ze echter bij mijn ouders een namiddag spelen. Zij hebben dat allemaal graag, wij kunnen dan op ons gemak boodschappen doen (soldenshoppen, meubels, ...)
 
Heb je nu al bruin/volkorenbrood geprobeerd voor ze gaat slapen? Verteert véél trager dan die melk.
Gisteren contact gehad met K&G. Blijkbaar wordt die 's nachts niet wakker omdat ze honger heeft (ondanks dat ze dan effectief nog véél verzadigende melk drinkt), maar omdat ze ons wil zien. K&G zegt dat ze zelf terug in slaap moet vallen, dus we moeten die laten huilen en als ze na 10 minuten nog niet slaapt moeten we haar gaan sussen (maar niet uit bed halen). We hebben volgens K&G een gewoonte gemaakt dat ze 's nachts uit haar bed gehaald wordt. Die gewoonte moeten we nu weer doorbreken.

Deze nacht sliep ze dan wel gewoon door tot 7u ...
 
De kinderen zijn 1 keer bij mijn vriendin haar ouders blijven slapen omdat we beiden niet vanonder een werk ding in de avond uit konden komen. Maar voor de rest nooit. Mijn ouders zouden het wel doen, maar die wonen 2 uur vliegen weg en haar ouders wonen toch ook 3 uur rijden weg.

Voor de rest ben ik ook van job veranderd voor dat we aan kinderen begonnen zodat we zaken als 'beiden vroeg op moeten' konden vermijden.
 
Alle, vandaag zijn we om 3u wakker geworden. Vrouwlief heeft dan om 5u een matras naar haar kamertje verhuisd en heeft ze bij in bed gelegd. Daar hebben ze nog een beetje kunnen slapen, maar ik ben natuurlijk weer blijven wakker liggen.

Gaat weer een productieve dag worden vandaag...
 
Blij om te zien dat de meesten hier toch een back-up hebben om hun kind te slapen te leggen (en zelf eens de batterijen op te laden). Het is soms niet makkelijk: mijn vrouw haar ouders hoeven we zelfs niets te vragen, die zijn in die 9 jaar één keer komen babysitten. Bovendien zijn de externe babysitters allemaal gestopt. Momenteel 'overleven' we als koppel met 3-4 keer per jaar iets samen te doen. Wij zijn dan alle twee nog (deels) zelfstandig, wat het soms wel zwaar maakt. Een goede raad: zorg voor jullie kinderen, maar minstens even goed voor jullie zelf als koppel. Een goede backup is daarin onontbeerlijk.
 
Blij om te zien dat de meesten hier toch een back-up hebben om hun kind te slapen te leggen (en zelf eens de batterijen op te laden). Het is soms niet makkelijk: mijn vrouw haar ouders hoeven we zelfs niets te vragen, die zijn in die 9 jaar één keer komen babysitten. Bovendien zijn de externe babysitters allemaal gestopt. Momenteel 'overleven' we als koppel met 3-4 keer per jaar iets samen te doen. Wij zijn dan alle twee nog (deels) zelfstandig, wat het soms wel zwaar maakt. Een goede raad: zorg voor jullie kinderen, maar minstens even goed voor jullie zelf als koppel. Een goede backup is daarin onontbeerlijk.
Ik zie in onze omgeving wel een paar gevallen waar ik zelf "mijn twijfels" bij heb. Een (bewust) alleenstaande moeder die ver van haar familie woont, die dan toch een 2e kind krijgt.
Nu ook een bevriend koppel (Belgische met een Friese man) die "in het midden" zijn gaan wonen, in Maastricht (niet het midden, maargoed). Zij is longspecialist, hij werkt halftijds als werknemer, maar runt ook nog mee de boerderij in Friesland. In de weekends gaat hij dus naar de boerderij, als zij geen weekendshift heeft. De dichtsbijzijnde familie aan haar kant is 1.5u rijden. Aan zijn kant een uur of 3 rijden. Vrienden wonen er ook niet in de buurt. Net bevallen van hun eerste kindje, en ik zie dat persoonlijk niet goed komen met hun manier van leven momenteel.
 
Blij om te zien dat de meesten hier toch een back-up hebben om hun kind te slapen te leggen (en zelf eens de batterijen op te laden). Het is soms niet makkelijk: mijn vrouw haar ouders hoeven we zelfs niets te vragen, die zijn in die 9 jaar één keer komen babysitten. Bovendien zijn de externe babysitters allemaal gestopt. Momenteel 'overleven' we als koppel met 3-4 keer per jaar iets samen te doen. Wij zijn dan alle twee nog (deels) zelfstandig, wat het soms wel zwaar maakt. Een goede raad: zorg voor jullie kinderen, maar minstens even goed voor jullie zelf als koppel. Een goede backup is daarin onontbeerlijk.

Mijn madam heeft destijds een postnatale depressie gehad, alle dokters, psychologen en sociaal assistenten die ons geholpen hebben, waren unaniem dat het noodzakelijk is en absoluut geen schande is om hulp te vragen aan familie of vrienden. Al is het om eens een nachtje te blijven slapen, helpen bij huishoudelijke taken of eender wat, je bewijst er niets mee om alles alleen te doen.
 
Wij kennen verschillende koppels die geen kraamhulp/poetshulp willen (of waar de vrouw niet mag). Dat is het gewoon jezelf moeilijk maken é .

Mannen die hun vrouw verbieden om poetshulp te nemen maar zelf geen klop in het huishouden doen :eek:
 
Ik probeer mijn vrouw al een aantal jaar te overtuigen om poetshulp in te schakelen, maar zij wilt niet.

Ik kan me eerlijk gezegd niet meer herinneren wanneer we de oudste voor het eerst laten slapen hebben bij de grootouders. Ik denk dat dat toch ook pas rond een maand of 10 gaat geweest zijn. Onze ouders bleven wel hier regelmatig slapen, 1 of 2 nachten per week in de periodes dat we het echt moeilijk hadden.

De grootouders wisselen hier week om week af om woensdag en donderdag te babysitten op de dochter (en de oudste de woensdag van school te halen). De dochter blijft dan bij de grootouders slapen (soms blijven mijn ouders wel hier slapen, gezien ze veel verder moeten rijden), de zoon soms. Wanneer we het echt moeilijk hebben, zoals nu, dan komen mijn ouders soms al van dinsdagavond.

Deze nacht is mijn schoonmoeder dan blijven slapen (gelukkig, want intussen ook mijn vrouw met buikgriep), en nu gaan de kinderen beiden twee nachten daar slapen.

Wij zouden het ouderschap echt niet aankunnen zonder de steun van onze ouders. Niet met zo'n gebrek aan slaap. Ons dochtertje is ook voortdurend ziek, moesten wij steeds congé moeten nemen om voor haar te moeten zorgen ... Neen, geen idee hoe anderen dat doen zonder die steun.
 
Bovendien zijn de externe babysitters allemaal gestopt.
Is een babysit via de gezinsbond geen optie?
Wij hebben al 2x via hen een babysit geregeld en het was 2x hetzelfde meisje. 1e jaar lidmaatschap was voor ons gratis. Je betaalt per aanvraag 1 euro/credit en 5€/u.

Midden volgende maand gaat ons zoontje van dan net geen jaar oud voor de 1e maal een nachtje soepel bij mijn schoonouders. Enerzijds met een bang hartje maar anderzijds kan er ook niet veel mislopen toch? Ik ga wel zijn dagverloop eens uitschrijven; wanneer hij ongeveer opstaat, wat hij eet, wanneer dutjes en wanneer hij ‘s avonds gaat slapen. Dat is hier om 20u en hij slaapt tot 7-8u ‘s ochtends, met sporadisch eens moeten opstaan om zijn tuutje te geven.
Wij gaan eens een weekendje met z’n 2 naar Durbuy, wat welnessen en eens goed gaan eten, wat broodnodige quality time
 
Is een babysit via de gezinsbond geen optie?
Wij hebben al 2x via hen een babysit geregeld en het was 2x hetzelfde meisje. 1e jaar lidmaatschap was voor ons gratis. Je betaalt per aanvraag 1 euro/credit en 5€/u.

Midden volgende maand gaat ons zoontje van dan net geen jaar oud voor de 1e maal een nachtje soepel bij mijn schoonouders. Enerzijds met een bang hartje maar anderzijds kan er ook niet veel mislopen toch? Ik ga wel zijn dagverloop eens uitschrijven; wanneer hij ongeveer opstaat, wat hij eet, wanneer dutjes en wanneer hij ‘s avonds gaat slapen. Dat is hier om 20u en hij slaapt tot 7-8u ‘s ochtends, met sporadisch eens moeten opstaan om zijn tuutje te geven.
Wij gaan eens een weekendje met z’n 2 naar Durbuy, wat welnessen en eens goed gaan eten, wat broodnodige quality time
Wij kunnen een babysit via de gezinsbond alleen maar aanraden. Het valt of staat natuurlijk allemaal een beetje bij wie je bij jou krijgt maar die meisjes/jongens worden wel opgevolgd hoor. Als die eens negatief worden beoordeelt worden die al extra in de gaten gehouden hoor. Soms hangt het er natuurlijk ook vanaf wat je van hun verwacht ook eh.
Bij ons is het meestal zo dat we onze dochter zelf nog in bad steken, pyjama aandoen en dergelijke. Zodat de babysit ze enkel nog in bed moet leggen of gewoon moet "Waken". Enige negatieve dat wij kunnen zeggen is dat de babysit geen goede smaak heeft op gebied van films :-p (ze had een film gekeken via onze netflix, met onze toestemming uiteraard).
 
Op uitstap met de kinderen, zoon 5 jaar is al een hele tijd aan het kijken naar een vrouw/meisje van rond de 20j die achter de kassa staat.

Zoon heeft een zwak voor blonde vrouwen en kan zichzelf geen houding geven.

Ik vraag aan hem of hij iets tegen haar wilt gaan zeggen?
Zoon: Ja maar ik durf niet.
Ik: Zou je met het meisje willen trouwen?
Zoon: nee papa, die is toch veel ouder, eer ik groot ben is die al lang gestorven.
Ik: zo oud zal ze wel niet zijn denk ik.
Zoon: Nee ik ga toch niet met haar kunnen trouwen, want als je gaat trouwen moet je ook paren en mijn zaadjes werken nog niet.

Ik vraag me toch af of andere 5 jarigen ook zo reageren.
 
Laatst bewerkt:
De bevalling nadert (uitgeteld op 1 oktober) en ik ben maar aan’t peinzen over hoe baby ready het huis hier is.

We hebben een park in de living & een wiegje bij ons op de kamer, dus geen aparte kinderkamer. Alle baby spullen staan op een oude kleine kamer boven. Dus heb het gevoel dat alles wel gereed is, maar tegelijk ook helemaal niets…

Is dat een begrijpelijke gedachte voor (nieuwe) ouders? :p
 
Terug
Bovenaan