To trophy or not to trophy?

[sainsaw]

Ik ga meestal enkel voor de platinum als ik er extreem voor moet gaan in skills, als het een uitdaging is, grind fests en collectables doe ik niet, omdat dit meestal overdreven is en totaal niet fun. Voorbeelden zijn de Rock band 2 trophy waar je de hele game in één sitting zonder pauze moest uitspelen, of indie games like Shovel knight die je laten speedrunnen of zonder hit. Fury Unleashed is zo de laatste dat ik me herinner dat je de hele game in één combo moest uitspelen. Daar kan ik me echt wel voor zetten en proberen. Maar iets zoals Hogwarts Legacy interesseert het me niet omdat ik daar geen plezier uithaal om overal dingen te gaan zoeken, zelfs met guide.

Het triggert mij wel, en vroeger ook wat meer dan nu, maar zelfs nu vind ik het moeilijk om op de switch te spelen omdat daar geen trophies zijn.

 

[fomix]

Voor mij geven Trophies in 'onuitspeelbare games' een sense of progress. Voorbeelden, Football Manager & Cities Skylines.
Hoewel ik geen van beiden ooit platinum zal halen .

Ongeveer half jaar geleden wel men eerste platinum gehaald (GT7). Om dan vervolgens even gebeten te zijn door het platinum virus en 'my name is mayo' te vervolledigen. Dit gaf verre van het aangename gevoel dat ik had bij GT7.
Ik zal nu bij een game die ik wil spelen eerst is door de trophy list bladeren en als het er haalbaar uit ziet zal ik het wel pogen te doen. Krijg ik te hard een 'hier moet je grinden'-gevoel zal ik al passen.

Momenteel bezig met Transport Fever 2 Console Edition. Die ziet er mij redelijk haalbaar uit om platinum te halen. Ik speel ook maar 3-4 games per jaar.

 

[kenneke2.0]

Ik speel ook bijna geen switch games net omdat er geen trophy 's zijn pc ook niet. Er zij veel spellen met maar 5% ofzo veel opgestart ( permium) PS+ en vroeger dat streamen van ps3 games naar ps4.
Online trophy's vind ik ook ambetant dat zou eigenlijk een optie moeten zijn, mijn eerste was terminator Salvatian.

 

[UnFinished]

Ik was vroeger echt fan van trophies, maar uiteindelijk beseft dat dit eigenlijk alleen maar mijn speelplezier belemmerde. Daarnaast spoilde ik vaak het spel omdat ik al vanaf het begin guides ging raadplegen om geen trophies te missen. Alleen games zonder al te veel grinden of difficulty plats (zoals een God of War , Sekiro of Final Fantasy) durf ik nog wel eens te platten. Zolang het maar fun is. Ik heb er ook gewoon allemaal geen tijd en zin meer voor - en de backlog moet verdwijnen . Langs de andere kant, op sommige plats als Wipeout HD of Black Ops II blijf ik toch ergens ook trots dat ik ooit zo'n no-lifer was om die binnen te halen.

Sinds ik een andere mindset heb tov trophies merk ik dat ik nu games durf te spelen die ik 5 - 10 jaar geleden nooit zou aangeraakt hebben.

Dus, trophies zijn soms nog tof, maar niet meer het allerbelangrijkste voor mij.