Mormel
Member
En heb je dan niet de ene verslaving voor de andere geruild?Ik heb ondertussen sinds kerstmis geen druppel meer aangeraakt. Daarvoor dronk ik best wel wat, niets problematisch natuurlijk. Maar zelfs gewoon thuis in het weekend dronk ik eigenlijk altijd wel wat zware bieren 's avonds.
Ik heb mezelf niet verboden om alcohol te drinken. Maar sinds ik naar de fitness ga, merk ik wat een effect dat eigenlijk op mijn lichaam heeft. Zelfs maar na een klein beetje alcohol, was ik geen klop waard in de fitness. Het verschil tussen niet drinken en wel drinken was bij mij echt enorm. Het was dan een hele sessie compleet afzien, om eigenlijk toch gewoon een minderwaardige training af te leveren. En dat was het gewoon niet meer waard. Ik train ondertussen 4 dagen in de week, en mijn beste sessies liggen op zaterdag en zondag, dus dat komt er nu op neer dat ik eigenlijk echt geen zin meer heb om dan alcohol te drinken.
Ik denk dat dat ook de enige manier is om er op een goeie manier mee te stoppen, als je echt een goede reden hebt, die je fysiek ook kan voelen. Na een tijdje neemt die zin om te drinken ook gewoon af. En als ik nu zatte maten ergens op een feestje zie rondwaggelen en hoor lallen, dan begint mijn maag eigenlijk zelf te draaien
De eerste keren dat ik op stap ging, wel zo wat opmerkingen/bijna veroontwaardigde reacties gehad. Ergens wel begrijpelijk, want ik dronk gewoon ook veel en graag. Maar ondertussen is iedereen dat wel gewend en bestellen ze zonder problemen een frisdrank voor me als er een rondje gegeven wordt, of raden ze zelfs 0% biertjes aan die ze zelf eens een keer geproefd hebben.
Binnenkort is het graspop, en dan heb ik me wel voorgenomen om me nog eens een keer te laten gaan. Dat zijn sowieso 4 aaneengesloten dagen waarop ik toch niet naar de fitness kan. Maar eerlijk gezegd weet ik niet of het drinken me dan nog wel gaat bevallen. Voor hetzelfde geld schakel ik snel weer over op frisdrank. We zien wel.
Alvast veel plezier op Graspop.
@derp: waarom gezond leven? Om het lijden zo lang mogelijk te rekken? Dat gevoel gelukkig te zijn is mij vreemd; toch niet compleet, ik voelde dit toen ze twintig jaar geleden de verkeerde diagnose maakte van lymfeklierkanker. Waarom? Onze samenleving is naar de klote met een streven naar 80% betaalde arbeid waarmee we wederom meer consumeren dan onze planeet aan kan. Zelf heb ik geen kinderen, maar ik heb onze stiefzoon wel geleerd waar hij wat kan oogsten in de natuur, net zoals ik hem aanleerde om met een vuurwapen om te gaan.
Diegene die menen dat onze huidige samenleving zich nog 100 jaar verder zet, dwalen volgens mij. Enkele jaren geleden zou ik gezegd hebben dat we met scherp zullen schieten op vluchtelingen, ondertussen heeft de realiteit ons in gehaald. Het gebeurd nu en het is hoog tijd dat iedereen wakker wordt.

Helaas heb je dat allemaal niet te kiezen. Er zijn mensen die sinds dag 1 fysiek letterlijk hevige pijn leiden en die mensen moeten ook door hun leven willen of niet.
