Met That Time I Got Reincarnated as a Slime ISEKAI Chronicles kregen we eindelijk een eerste adaptatie van deze populaire anime/manga voor pc en console. En uiteraard is het Bandai Namco die we kunnen bedanken voor deze adaptatie. Zij deden beroep op de relatief jonge en in Osaka gebaseerde studio ZOC. Zij werkten in het verleden al mee aan enkele Sword Art Online-titels, alsook Katamari Damaci Encore, maar dit is hun debuuttitel die ze zelf ontwikkeld hebben. Wie Bandai Namco en populaire anime-franchises hoort, denkt waarschijnlijk aan arena fighters. Maar That Time I Got Reincarnated werd een actie-RPG, al werd deze formule hier ook lichtjes anders geïnterpreteerd dan wat we gewoon zijn van bijvoorbeeld Bandai Namco en Square Enix.
Het verhaal van That Time I Got Reincarnated as a Slime ISEKAI Chronicles leent zich natuurlijk veel beter voor dit genre. Centraal staat namelijk Satoru Mikami, een salaryman uit Tokio die plots wordt neergestoken en reïncarneert in een fantasiewereld. Klein probleempje: hij is een slijmwezen, al heeft hij wel een speciale kracht waarmee hij andere dingen kan opeten en vervolgens imiteren. Wanneer hij op een gevangen draak stuit, die ons slijmwezen de naam Rimuru geeft, sluit hij een pact met de draak waarna hij de draak verorbert en hem zo bevrijdt. Door het verdwijnen van de draak ontstaat er echter onrust in de wereld en al snel stuit Rimuri op een groep kobolds die om hulp vragen tegen enkele reuzenwolven. Rimiru slaagt erin vrede te maken tussen de kobolds en wolven, met het resultaat dat hij hun leider wordt en hij een woonplaats voor hen wil stichten.
Het leuke aan het verhaal is dat je deze keer ook aan de kant staat van de kobolds, de wolven, de Oni, de orcs, ... De wezens die meestal je vijanden zijn in typische RPG's, zijn hier je vrienden en leven dankzij jou samen met de dwergen, elven en mensen. Dit geeft een unieke invalshoek aan de wereld van That Time I Got Reincarnated as a Slime. Je ontmoet dan ook heel wat kleurrijke en atypische personages in dit spel. Het verhaal is dan ook het sterkste punt van dit spel en het wordt leuk gebracht door een combinatie van dialogen met 2D-portretten en klassieke cutscenes. Je zal ook een dikke dertig uur bezig zijn om het einde van dit spel te bereiken, dus je zal ook wel eventjes zoet zijn met deze wereld.
Buiten de dungeons zal je ook de kans krijgen om je stad op te bouwen. Dit bouwaspect is echter vrij simpel uitgewerkt en vereist dat je grondstoffen verzamelt in de dungeons om vervolgens gebouwen op voorgedefinieerde plaatsen. Deze gebouwen geven kleine boosts aan je statistieken als je ze bezoekt en andere zal je eerder in functie van het verhaal bouwen. Het grootste probleem is dat deze gameplayloop van grondstoffen verzamelen om te bouwen, of omdat personages ze vragen, door dungeons te doorlopen en vervolgens de gebouwen neerplanten, niet echt boeiend is. Bovendien zal je dungeons meerdere keren moeten doorlopen en doordat ze vrij simplistisch zijn, kan dit vervelen door een gevoel van repetitiviteit. Soms had ik het gevoel dat ik me er wat moest doorworstelen om van het vervolg van het verhaal te kunnen genieten.
Waar ik verder wel aangenaam verrast door was, was hoe vlot het spel speelt op de Nintendo Switch. Meestal zijn dit soort third party-releases minder goed als het neerkomt op de performance op Nintendo Switch, maar de ontwikkelaar levert hier alvast een goede port af. De resolutie, framerate en laadtijden zullen natuurlijk nooit zo goed zijn als op pc of PlayStation 5 bijvoorbeeld. Maar de graphics zien er op de Nintendo Switch zowel in handheld als in docked modus alvast knap uit en de framerate leek mij ook redelijk stabiel. Ondanks de hoeveelheid actie op het scherm tijdens de gevechten, heb ik niet echt iets van framedrops gemerkt. Wie van plan was om dit spel te spelen om de Nintendo Switch, kan dus op zijn twee oren slapen.
Het verhaal van That Time I Got Reincarnated as a Slime ISEKAI Chronicles leent zich natuurlijk veel beter voor dit genre. Centraal staat namelijk Satoru Mikami, een salaryman uit Tokio die plots wordt neergestoken en reïncarneert in een fantasiewereld. Klein probleempje: hij is een slijmwezen, al heeft hij wel een speciale kracht waarmee hij andere dingen kan opeten en vervolgens imiteren. Wanneer hij op een gevangen draak stuit, die ons slijmwezen de naam Rimuru geeft, sluit hij een pact met de draak waarna hij de draak verorbert en hem zo bevrijdt. Door het verdwijnen van de draak ontstaat er echter onrust in de wereld en al snel stuit Rimuri op een groep kobolds die om hulp vragen tegen enkele reuzenwolven. Rimiru slaagt erin vrede te maken tussen de kobolds en wolven, met het resultaat dat hij hun leider wordt en hij een woonplaats voor hen wil stichten.
Het leven van een slijm
Dit alles leer je in de proloog van het spel, want het avontuur van That Time I Got Reincarnated as a Slime ISEKAI Chronicles gaat eigenlijk hierna pas echt van start. Terwijl je jouw rustige leventje probeert op te bouwen als leider van de kobolds en de reuzenwolven, kom je namelijk al snel in contact met andere inwoners van deze wereld, van andere rassen tot legendarische helden, en hoewel sommigen zich willen aansluiten, zijn er anderen met minder goede bedoelingen. Het spel laat je het verhaal van That Time I Got Reincarnated as a Slime tot de strijd tegen het Kingdom of Falmuth, maar bevat daarnaast twee nieuwe avonturen die werden neergepend door Fuse, de bedenker van de manga. Wie al bekend is met het verhaal, heeft dus ook iets nieuws om naar uit te kijken.Je ontmoet dan ook heel wat kleurrijke en atypische personages in dit spel.
Het leuke aan het verhaal is dat je deze keer ook aan de kant staat van de kobolds, de wolven, de Oni, de orcs, ... De wezens die meestal je vijanden zijn in typische RPG's, zijn hier je vrienden en leven dankzij jou samen met de dwergen, elven en mensen. Dit geeft een unieke invalshoek aan de wereld van That Time I Got Reincarnated as a Slime. Je ontmoet dan ook heel wat kleurrijke en atypische personages in dit spel. Het verhaal is dan ook het sterkste punt van dit spel en het wordt leuk gebracht door een combinatie van dialogen met 2D-portretten en klassieke cutscenes. Je zal ook een dikke dertig uur bezig zijn om het einde van dit spel te bereiken, dus je zal ook wel eventjes zoet zijn met deze wereld.
Leuk voor eventjes
De gameplay voelt ook anders aan in deze actie-RPG want we krijgen geen (semi-)open wereld om te verkennen. In de plaats daarvan speelt de actie zich af in kleine dungeons vanuit een 2D-perspectief. De lay-out van deze dungeons is vrij eenvoudig, af en toe stijg of daal je wel een verdieping, maar verwacht je niet aan de doolhoven die je kent uit metroidvania's. Het leveldesign is vrij simpel en rechtlijnig, maar gelukkig draait het vooral om de gevechten in deze dungeons. Het vechten zelf is leuk, omdat je heel wat speciale aanvallen krijgt en je kan afwisselen tussen drie teamgenoten om je aanvalscombo's op te bouwen. Daarnaast heb je nog twee ondersteunende personages die je kan inzetten voor een speciale aanval, die net als de ultieme aanval van je personages, gepaard gaat met een hele cutscene. De actie is ook snel en je zal heel wat zitten rollen om vijandelijke aanvallen te ontwijken.Buiten de dungeons zal je ook de kans krijgen om je stad op te bouwen. Dit bouwaspect is echter vrij simpel uitgewerkt en vereist dat je grondstoffen verzamelt in de dungeons om vervolgens gebouwen op voorgedefinieerde plaatsen. Deze gebouwen geven kleine boosts aan je statistieken als je ze bezoekt en andere zal je eerder in functie van het verhaal bouwen. Het grootste probleem is dat deze gameplayloop van grondstoffen verzamelen om te bouwen, of omdat personages ze vragen, door dungeons te doorlopen en vervolgens de gebouwen neerplanten, niet echt boeiend is. Bovendien zal je dungeons meerdere keren moeten doorlopen en doordat ze vrij simplistisch zijn, kan dit vervelen door een gevoel van repetitiviteit. Soms had ik het gevoel dat ik me er wat moest doorworstelen om van het vervolg van het verhaal te kunnen genieten.
Waar ik verder wel aangenaam verrast door was, was hoe vlot het spel speelt op de Nintendo Switch. Meestal zijn dit soort third party-releases minder goed als het neerkomt op de performance op Nintendo Switch, maar de ontwikkelaar levert hier alvast een goede port af. De resolutie, framerate en laadtijden zullen natuurlijk nooit zo goed zijn als op pc of PlayStation 5 bijvoorbeeld. Maar de graphics zien er op de Nintendo Switch zowel in handheld als in docked modus alvast knap uit en de framerate leek mij ook redelijk stabiel. Ondanks de hoeveelheid actie op het scherm tijdens de gevechten, heb ik niet echt iets van framedrops gemerkt. Wie van plan was om dit spel te spelen om de Nintendo Switch, kan dus op zijn twee oren slapen.
Conclusie
Met That Time I Got Reincarnated as a Slime ISEKAI Chronicles krijgt de gelijknamige populaire manga/anime een game-adaptatie die het verhaal op een stijlvolle en leuke manier brengt. Hoewel de gevechten die het spel je voorschotelt boeiend kunnen zijn, wordt de ervaring helaas wat tegengehouden door matig leveldesign, een repetitieve gameplayloop en simplistische city building.
Pro
- Draait vlot op de Switch
- Tof verhaal
- Leuke visuele stijl
Con
- Repetitief
- Zwakke gameplayloop
6
Over
Beschikbaar vanaf
8 augustus 2024
Gespeeld op
- Nintendo Switch
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- RPG
Ontwikkelaar
- ZOC Co.,Ltd.
Uitgever
- Bandai Namco Entertainment
