We werden de afgelopen jaren zowaar verwend op het vlak van remasters en remakes van klassieke (J)RGP's, waardoor fans van het genre heel wat klassiekers kunnen herontdekken. Waar ik echter helemaal geen remaster van had verwacht, is Anima: Gate of Memories en diens metgezel Anima: The Nameless Stranger. Deze obscure actie-RPG verscheen in 2016 voor PlayStation 4, Xbox One en pc, maar werd destijds lauw ontvangen. Hoewel ik wel bekend was met de titel, heeft deze echter nooit op mijn radar gestaan. Nu de twee spellen een remaster kregen voor de huidige generatie consoles, besloot ik om toch eens in de wereld van Anima te duiken. Al was het maar om mezelf warm te maken voor het aangekondigde derde deel, Anima: Song from the Abyss, wat waarschijnlijk wel de intentie was van ontwikkelaar Anima Project.
Hoewel je initieel zou denken dat je in Anima Gate of Memories: I&II Remaster aan de slag gaat met Japanse anime-achtige actie-RPG's, gaat het hier echter om een Spaans project dat deel uitmaakt van een bredere franchise die gevormd wordt door een tabletop RPG - denk Dungeons & Dragons - genaamd Anima Beyond Fantasy. Dit rollenspel putte inspiratie uit klassieke JRPG's en speelt zich af in de wereld van Gaïa waar magie en het bovennatuurlijke hand in hand gaan, maar verborgen zijn voor de gewone mens. Tegen deze achtergrond vertellen deze games een verhaal waarin het lot van de wereld op het spel staat en maken we kennis met enkele personages die hun eigen bijzondere rol spelen in de gebeurtenissen die zich ontrafelen.
Hoewel ik er niet aan twijfel dat Anima redelijk wat lore bevat dat het verhaal vormgeeft, voelde ik mij toch redelijk verloren in deze wereld van geheimzinnige ordes, verborgen oorlogen, profeties en mythische personages. Wie gekend is met de tabletop RPG zal zich hier waarschijnlijk thuis voelen, maar voor de gewone speler leekt dit alles mij veel te obscuur. Wat voor mij ook niet hielp, was dat de opzet van het spel zelf eigenlijk vrij simplistisch is. Eens aangekomen in Arcane, doorloop je vijf dungeons, waarbij je per dungeon minsters drie herinneringen moet vinden van Messengers, voordat je ze kan confronteren. Eens die verslaan zijn, werk je naar een van de eindes toe waarbij je een aantal eindbazen voorgeschoteld krijgt. Elk spel kan je in een kleine tien uur voltooien, al zullen completionists er waarschijnlijk toch wat meer uurtjes in kunnen steken.
Helaas brengt de gameplay het er niet beter vanaf. Ondanks verbeterde controls en andere zogenaamde Quality of Life-verbeteringen, voelt het vechten klungelig aan en ogen de animaties houterig. Het vechten zelf is ook zelden aangenaam omdat heel wat vijanden een knockback-effect hebben, waarbij ze ook nog eens constant projectielen op je afvuren of een soort van sprongaanval hebben. Als je meerder van zo'n vijanden hebt, is de kans groot dat je in een soort van knockback loop terechtkomt. Je dodge-beweging voelt helaas ook onnauwkeurig aan, wat voor de nodige frustratie kan zorgen. Het concept dat je in de eerste game wisselt tussen twee personages - omdat de Bearer bezeten is door een demonische entiteit die gevangen zit in een boek - is wel een leuke toevoeging, maar dit wordt ook te weinig benut. Soms heb je vijanden die immuun zijn tegen een bepaalde vorm of die je dwingen om regelmatig te wisselen tussen de twee personages, maar daar blijft het bij.
Wat ook niet hielp, is dat het spel je regelmatig trakteert op rotvervelende platforming- en puzzelsecties. Zelfs een groot aantal van de baasgevechten wist bij mij de nodige irritatie op te wekken wegens het frustrerende design van hun gevechten. En dan heb ik het nog niet over bepaalde elementen die aanwezig zijn waarover de makers duidelijk niet goed hebben nagedacht, zoals bijvoorbeeld de inverse controls als je de map opent of het feit dat healing items op de grond verdwijnen als je deze probeert op te nemen en je reeds het maximale items hiervan in je bezit hebt. De opeenstapeling van al deze gebreken gaven me vaak gewoon goesting om het spel links te laten liggen, en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.
Hoewel je initieel zou denken dat je in Anima Gate of Memories: I&II Remaster aan de slag gaat met Japanse anime-achtige actie-RPG's, gaat het hier echter om een Spaans project dat deel uitmaakt van een bredere franchise die gevormd wordt door een tabletop RPG - denk Dungeons & Dragons - genaamd Anima Beyond Fantasy. Dit rollenspel putte inspiratie uit klassieke JRPG's en speelt zich af in de wereld van Gaïa waar magie en het bovennatuurlijke hand in hand gaan, maar verborgen zijn voor de gewone mens. Tegen deze achtergrond vertellen deze games een verhaal waarin het lot van de wereld op het spel staat en maken we kennis met enkele personages die hun eigen bijzondere rol spelen in de gebeurtenissen die zich ontrafelen.
Een verhaal dat zichzelf verliest in obscuriteit
In Anima: Gate of Memories speel je als de Bearer of Calamities, een mysterieuze vrouw die op pad wordt gestuurd door de orde van Nathaniel om de Byblos, een krachtig en mysterieus artefact, te recupereren nadat een afvallige dit had gestolen. Dit boek bevat namelijk een voorspelling van het einde van de wereld door toedoen van 21 "boodschappers van het einde". Na een confrontatie met deze afvallige, genaamd The Red Lady, en de geheimzinnige The Nameless, bevindt ons personage zich in de toren Arcane, die zich bevindt in een dimensie buiten tijd en ruimte. Hier is het aan jou om te achterhalen hoe je het einde van de wereld kan voorkomen - of net niet - en welke rol deze boodschappers hierbij spelen. In The Nameless Chronicles verken je dit verhaal vanuit het oogpunt van The Nameless en krijg je zo een ander perspectief op deze gebeurtenissen.Hoewel ik er niet aan twijfel dat Anima redelijk wat lore bevat dat het verhaal vormgeeft, voelde ik mij toch redelijk verloren in deze wereld van geheimzinnige ordes, verborgen oorlogen, profeties en mythische personages. Wie gekend is met de tabletop RPG zal zich hier waarschijnlijk thuis voelen, maar voor de gewone speler leekt dit alles mij veel te obscuur. Wat voor mij ook niet hielp, was dat de opzet van het spel zelf eigenlijk vrij simplistisch is. Eens aangekomen in Arcane, doorloop je vijf dungeons, waarbij je per dungeon minsters drie herinneringen moet vinden van Messengers, voordat je ze kan confronteren. Eens die verslaan zijn, werk je naar een van de eindes toe waarbij je een aantal eindbazen voorgeschoteld krijgt. Elk spel kan je in een kleine tien uur voltooien, al zullen completionists er waarschijnlijk toch wat meer uurtjes in kunnen steken.
Een sisser van formaat
Het verhaal was echter het minste van mijn zorgen, want Anima Gate of Memories: I&II Remaster kwam voor mij nog met een hele waslijst aan gebreken. Oké, de remaster heeft deze spellen een duidelijke glow-up gegeven en de graphics zien er beter uit, terwijl de spellen ook een stabiele performance hebben. Maar anderzijds ogen de omgevingen vaak kaal en ongeïnspireerd. Het design van de personages en vijanden valt mee, maar door budgetaire beperkingen kozen de makers ervoor om cutscenes weer te geven met statische 3D-modellen, wat niet enkel zeer steriel maar ook lelijk overkomt. Dit terwijl gelijkaardige titels in zo'n situatie trakteren op prachtige 2D-art. De bijhorende dialogen en voice-acting zijn bovendien ook van een pover niveau, en het geluidsdesign wist ook niet te overtuigen. Het enige lichtpuntje dat ik zie, is dat de muziek best wel goed is.Helaas brengt de gameplay het er niet beter vanaf. Ondanks verbeterde controls en andere zogenaamde Quality of Life-verbeteringen, voelt het vechten klungelig aan en ogen de animaties houterig. Het vechten zelf is ook zelden aangenaam omdat heel wat vijanden een knockback-effect hebben, waarbij ze ook nog eens constant projectielen op je afvuren of een soort van sprongaanval hebben. Als je meerder van zo'n vijanden hebt, is de kans groot dat je in een soort van knockback loop terechtkomt. Je dodge-beweging voelt helaas ook onnauwkeurig aan, wat voor de nodige frustratie kan zorgen. Het concept dat je in de eerste game wisselt tussen twee personages - omdat de Bearer bezeten is door een demonische entiteit die gevangen zit in een boek - is wel een leuke toevoeging, maar dit wordt ook te weinig benut. Soms heb je vijanden die immuun zijn tegen een bepaalde vorm of die je dwingen om regelmatig te wisselen tussen de twee personages, maar daar blijft het bij.
Anima Gate of Memories: I&II Remaster kwam voor mij met een hele waslijst aan gebreken.
Wat ook niet hielp, is dat het spel je regelmatig trakteert op rotvervelende platforming- en puzzelsecties. Zelfs een groot aantal van de baasgevechten wist bij mij de nodige irritatie op te wekken wegens het frustrerende design van hun gevechten. En dan heb ik het nog niet over bepaalde elementen die aanwezig zijn waarover de makers duidelijk niet goed hebben nagedacht, zoals bijvoorbeeld de inverse controls als je de map opent of het feit dat healing items op de grond verdwijnen als je deze probeert op te nemen en je reeds het maximale items hiervan in je bezit hebt. De opeenstapeling van al deze gebreken gaven me vaak gewoon goesting om het spel links te laten liggen, en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.
Conclusie
Anima Gate of Memories: I&II Remaster probeert nieuw leven te blazen in twee obscure actie-RPG's en voegt een aantal verbeteringen toe aan de twee games, waarbij vooral de grafische update opvalt. Helaas stelt de gameplay zwaar teleur en de productiekwaliteit valt op vele vlakken tegen, waardoor deze games meer garant staan voor een frustrerende ervaring dan dat ze weten te boeien met een meeslepend avontuur en spannende gevechten.
Pro
- Muziek
- Gevechtssysteem bevat enkele interessante concepten
- Diepgaande lore voor zij die graven of gekend zijn met de franchise
Con
- Frustrerende gameplay
- Tenenkrommende dialogen en voice-acting
- Levenloze omgevingen
- Lelijke cutscenes
- Vreemde designkeuzes
3
Over
Beschikbaar vanaf
7 november 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- RPG
Ontwikkelaar
- Anima Project
Uitgever
- Anima Project
