Na de preview die ik vorig jaar op gamescom te zien kreeg, de overweldigende reviews waaronder die van mijn lieftallige collega Killjoy, en de geniale muzikale passage op de Game Awards 2023, stond Alan Wake 2 behoorlijk hoog op mijn backlog. Doordat ik dankzij NVIDIA de kans kreeg om de eerste DLC van deze topper te reviewen, smeet ik alles aan de kant en dook ik in de diepten van Alan Wake z'n nachtmerrie.
Je hoeft de main game niet (uit)gespeeld te hebben om van Night Springs te kunnen genieten, maar het pietje-precies in mij kon het niet verdragen iets te spelen zonder de volledige achtergrond eerst te ontdekken. De DLC duurt jammer genoeg maar een magere twee tot drie uur, maar eer ik dat aan kon raken, moest ik mezelf teisteren om eerst de main game uit te spelen. Begrijp me niet verkeerd, Alan Wake 2 is een fantastisch spel, maar ik doe het in mijn broek als ik spellen speel die enger zijn dan Luigi’s Mansion 2. Na Resident Evil Village in VR te moeten reviewen, want de hoofdredacteur is een grotere broekschijter dan ik, had ik mezelf voorgenomen dit niet meer te ondergaan. Maar kijk, negentien uur later kan ik eindelijk mijn mening geven over Night Springs.
In de eerste episode, Number One Fan, kruipen we in de huid van Rose Marigold, de door Alan Wake geobsedeerde serveuse en rusthuisverzorgster. Doorheen Alan Wake 2 kwamen we met Saga meerdere Alex Casey lunchboxes tegen die werden achtergelaten door Rose. Veel van deze brooddozen bevatten fanfictionverhalen over schrijver Alan Wake. In deze knotsgekke en hilarische episode brengen we zo’n fanfictionverhaal tot leven en moeten we in Bright Falls, rondknallend als een ketter met een shotgun, onze geliefde schrijver redden van zijn jaloerse duivelse tweelingbroer, waar niemand het bestaan van afwist! Number One Fan is de meest luchtige en actievolle van de drie afleveringen en een welkom absurd tussendoortje om even te bekomen na het serieuze hoofdverhaal vol horror en jumpscares.
Episode 3 daarentegen, Time Breaker, was voor mij het hoogtepunt van deze uitbreiding. We kruipen in de huid van acteur Shawn Ashmore die, heerlijk meta, bezig is met opnames voor het volgende spel van regisseur Sam Lake, gespeeld door niemand minder dan Sam Lake die al sinds Max Payne al te graag zijn uiterlijk uitleent in de games. Het multiversum barst los wanneer Shawn zijn eigen levenloze lichaam in zijn kleedkamer ziet liggen. Met hulp van Jesse Faden ontdekt hij dat hij door verschillende universums moet reizen om de moordenaar van zijn alternatieve zelve te vinden. Remedy doet hier opnieuw wat ze het beste kunnen en serveren je een portie storytelling van de bovenste plank. Veel meer wil ik hier niet over kwijt zodat jullie deze fantastische ervaring zelf kunnen ondergaan. Elementen van Quantum Break komen hier aan bod, maar ook zonder deze game te spelen had ik nooit het gevoel iets te missen.
Nog een kleine sidenote, het spel ziet en speelt fantastisch. Op zowel mijn high-end als mijn meer verouderd systeem is Alan Wake 2 fantastisch geoptimaliseerd waardoor het enorm vlot loopt. Spelers die een grafische kaart van de NVIDIA RTX-reeks hebben kunnen gebruik maken van de nieuwste Ray Tracing technologie, NVIDIA DLSS 3.5 en de DLSS Frame Generation voor een mooiere en vlottere speelervaring.
Je hoeft de main game niet (uit)gespeeld te hebben om van Night Springs te kunnen genieten, maar het pietje-precies in mij kon het niet verdragen iets te spelen zonder de volledige achtergrond eerst te ontdekken. De DLC duurt jammer genoeg maar een magere twee tot drie uur, maar eer ik dat aan kon raken, moest ik mezelf teisteren om eerst de main game uit te spelen. Begrijp me niet verkeerd, Alan Wake 2 is een fantastisch spel, maar ik doe het in mijn broek als ik spellen speel die enger zijn dan Luigi’s Mansion 2. Na Resident Evil Village in VR te moeten reviewen, want de hoofdredacteur is een grotere broekschijter dan ik, had ik mezelf voorgenomen dit niet meer te ondergaan. Maar kijk, negentien uur later kan ik eindelijk mijn mening geven over Night Springs.
That's the signpost up ahead - your next stop, Night Springs!
Night Springs is een fictieve ingame televisieserie à la The Twilight Zone, geschreven door ons eigenste hoofdpersonage Alan Wake. In deze DLC mogen we zelf de hoofdrol spelen in drie compleet verschillende episodes. Deze episodes staan op zich los van de main game, en spelen zich in een parallelle realiteit af, maar ik zou toch aanraden eerst het verhaal van Alan Wake 2 te voltooien eer je aan de DLC begint. De conclusie van Episode 3 geeft in mijn ogen toch een te groot punt weg. Qua gameplay is alles nagenoeg hetzelfde gebleven, alhoewel er van de mind place van Saga of de writer's room van Alan geen sprake meer is. Dit maakt alles veel meer straighforward.In de eerste episode, Number One Fan, kruipen we in de huid van Rose Marigold, de door Alan Wake geobsedeerde serveuse en rusthuisverzorgster. Doorheen Alan Wake 2 kwamen we met Saga meerdere Alex Casey lunchboxes tegen die werden achtergelaten door Rose. Veel van deze brooddozen bevatten fanfictionverhalen over schrijver Alan Wake. In deze knotsgekke en hilarische episode brengen we zo’n fanfictionverhaal tot leven en moeten we in Bright Falls, rondknallend als een ketter met een shotgun, onze geliefde schrijver redden van zijn jaloerse duivelse tweelingbroer, waar niemand het bestaan van afwist! Number One Fan is de meest luchtige en actievolle van de drie afleveringen en een welkom absurd tussendoortje om even te bekomen na het serieuze hoofdverhaal vol horror en jumpscares.
You are not coffee!
Een heel ander verhaal is Episode 2: North Star, waarin we aan de slag kunnen met Jesse Faden, het hoofdpersonage uit Control. Ontwikkelaar Remedy stak altijd al verschillende easter eggs in de games die verwezen naar andere games van de studio. Met deze DLC slagen ze erin om de Remedy Connected Universe uit zijn voegen te laten barsten en alles met elkaar te verbinden. Als Jesse gaan we, nog voor haar avonturen in Control, in het attractiepark Coffee World op zoek naar onze vermiste broer, ditmaal zonder haar speciale gaven. North Star leunt, van de drie episodes, het dichtst aan bij de gameplay met FBI-agente Saga. Persoonlijk vond ik deze episode amper iets toevoegen en ook meteen de minste van de drie. Je wordt gedwongen meermaals te backtracken en saaie puzzels op te lossen. Ook de finale vond ik uiterst frustrerend wanneer je ongezien moest sluipen. Werd je toch gezien, moest je meteen opnieuw beginnen na een veel te lang laadscherm. Het frustrerende gedeelte haalde meteen alle bedoelde humor en plezier weg en ik kon dan ook niet wachten deze zo snel mogelijk uit te hebben.Remedy doet opnieuw wat ze het beste kunnen: een stevige portie storytelling van de bovenste plank serveren.
Episode 3 daarentegen, Time Breaker, was voor mij het hoogtepunt van deze uitbreiding. We kruipen in de huid van acteur Shawn Ashmore die, heerlijk meta, bezig is met opnames voor het volgende spel van regisseur Sam Lake, gespeeld door niemand minder dan Sam Lake die al sinds Max Payne al te graag zijn uiterlijk uitleent in de games. Het multiversum barst los wanneer Shawn zijn eigen levenloze lichaam in zijn kleedkamer ziet liggen. Met hulp van Jesse Faden ontdekt hij dat hij door verschillende universums moet reizen om de moordenaar van zijn alternatieve zelve te vinden. Remedy doet hier opnieuw wat ze het beste kunnen en serveren je een portie storytelling van de bovenste plank. Veel meer wil ik hier niet over kwijt zodat jullie deze fantastische ervaring zelf kunnen ondergaan. Elementen van Quantum Break komen hier aan bod, maar ook zonder deze game te spelen had ik nooit het gevoel iets te missen.
Nog een kleine sidenote, het spel ziet en speelt fantastisch. Op zowel mijn high-end als mijn meer verouderd systeem is Alan Wake 2 fantastisch geoptimaliseerd waardoor het enorm vlot loopt. Spelers die een grafische kaart van de NVIDIA RTX-reeks hebben kunnen gebruik maken van de nieuwste Ray Tracing technologie, NVIDIA DLSS 3.5 en de DLSS Frame Generation voor een mooiere en vlottere speelervaring.
Conclusie
De Night Springs DLC zorgt voor, voor mij persoonlijk met uitzondering van episode 2, een leuk tussendoortje waarin Remedy bijna volledig de barrière doorbreekt en elk spel uit het ‘Remedyverse’ met elkaar verbindt. Number One Fan is veruit de grappigste en Time Breaker toont alweer wat voor een genie schrijver en director Sam Lake wel niet is. North Star voegt het minste toe omdat het te dicht aanleunt bij de gameplay met Saga uit de base game. Ook het repetitieve en frusterende eindsegment haalde de bedoelde humor er voor mij uit. Al bij al een leuke doch korte toevoeging van Alan Wake 2. En nu is het wachten geblazen op de volgende en waarschijnlijk laatste uitbreiding Lake House die momenteel voor oktober gepland staat.
Pro
- Het luchtige en amusante van Number One Fan
- Het geniale van Time Breaker
Con
- North Star
- Kort
8
Over
Beschikbaar vanaf
8 juni 2024
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Horror
- Survival
Ontwikkelaar
- Remedy Entertainment
Uitgever
- Epic Games
