Is dit nu echt een goedkope poging om te zeggen dat ik het filmpje niet goed heb begrepen?
Ras en gender: Representatie in de filmwereld
- Onderwerp starter Atemo
- Startdatum
Het idee dat meer inclusiviteit en diversiteit in rollen zou leiden tot (creatieve) eenheidsworst, dat begrijp ik inderdaad totaal niet.
Je kan pas over diversiteit praten als je niet over elke rol of casting van een minderheidsgroep een grotere verantwoording moet afleggen of de keuze er voor in vraag wordt gesteld.
Wanneer media niet meteen afgebrand worden nog voor er een seconde beeld te zien is, louter en alleen omwille van de identiteit/casting van een personage.
Wanneer er geen nood meer is om te rapporteren over minderheidsgroepen in films, series en games omdat hun aanwezigheid genormaliseerd is in plaats van grote uitzonderingen.
Wanneer media met minderheidsgroepen niet aan arbitraire hogere kwaliteitseisen worden afgetoetst.
Je kan pas over diversiteit praten als je niet over elke rol of casting van een minderheidsgroep een grotere verantwoording moet afleggen of de keuze er voor in vraag wordt gesteld.
Wanneer media niet meteen afgebrand worden nog voor er een seconde beeld te zien is, louter en alleen omwille van de identiteit/casting van een personage.
Wanneer er geen nood meer is om te rapporteren over minderheidsgroepen in films, series en games omdat hun aanwezigheid genormaliseerd is in plaats van grote uitzonderingen.
Wanneer media met minderheidsgroepen niet aan arbitraire hogere kwaliteitseisen worden afgetoetst.
Laatst bewerkt:
Solide
Well-known member
Nee, ik dacht echt dat ge het niet gekeken had als dàt uw takeaway was .. Wow.
Weet ge wat? Ga dan eens inhoudelijk in op mijn post, zoals de regels van Pol en Actua het voorschrijven, ipv deze 2 onzinnige oneliners en een simpele "wow".
Solide
Well-known member
Okay fair enough.
Er wordt/werd vanuit feministische hoek gevraagd voor sterkere vrouwelijke personages maar de invulling die Disney daaraan geeft is om elk vrouwelijk personage een girlboss te maken. Zo reduceer je 'sterk vrouwelijk personage' tot een soort van karikatuur van vrouwen met een grote bek. Dan heb je een soort van oppervlakkig 'feminisme' maar geen echte vrouwelijke empowerment waarbij je een sterk vrouwelijk hoofdpersonage hebt met interessante karakter eigenschappen. Een bijvoorbeeld waar dat (naar mijn mening) veel beter is gedaan is Mirabel in de onlangs uitgekomen film Encanto: dat is een sterk vrouwelijk personage, maar zij is geen sterotiepe girlboss die iedereen eens goed zegt waar het op staat, alsof dat is wat het betekent om een sterke vrouw te zijn. Zij is onmiskenbaar vrouwelijk en sterk, maar dat sterk is niet gewoon 'stoer' zoals bv Jasmine bij de Alladin remake. Ze is sterk omdat ze sterke overtuigingen heeft, gedreven is etc.
Ik vind dat een mooi genuanceerde kritiek en dat afdoen als goedkoop en 'ze zijn toch nooit tevreden he seg' vind ik dan nogal goedkoop van jou kant uit dan.
Wel, dat is nu echt helemaal hoe ik haar uitleg in het filmpje ook had begrepen. Ik ben dus niet zo lomp als je denkt blijkbaar.
Maar, ik ben het er gewoon niet mee eens. Simpelweg omdat ze gewoon te ver overanalyseert en een beetje de woke ziekte van deze tijd heeft, nl in vaak goede bedoelingen, die voortkomen als reactie op de kritiek die ze zelf geeft of heeft, dan toch iets slechts zoeken of zien. En ik besef heel goed dat die "goede bedoelingen" er grotendeels zijn vanuit commercieel oogpunt, dus het zijn goede bedoeling met een kantje aan, dat uiteraard.
Maar nemen we toch eens de laatste Disney films, zowel animatie als live action. Dan zijn de vrouwelijke hoofdrollen daarin toch net heel divers, zowel qua stijl als karakter? Je kan toch echt niet al die vrouwelijke rollen gaan reduceren tot "ze maken er stereotyperende girlbosses van"? Akkoord dat er opnieuw wat prinsessen in mooie kastelen rondlopen, maar hey, het blijft natuurlijk wel Disney. Maar pakweg Belle en Jasmine uit de live action remakes, Vanellope, de 2 zussen uit Frozen, Vaiana, Mirabel,... ja zelfs Jolie in Maleficent als "slechte" lead, kan je die echt quasi allemaal, behalve dan Mirabel volgens jou, onder diezelfde noemer gaan plaatsen? Karikaturale girlbosses als oppervlakkig feminisme? Daar ben ik het dus absoluut, helemaal niet mee eens. En dus vind ik het vnl spijkers op laag water zoeken.
Laatst bewerkt:
Mwah met de laatste films zet Disney al goede stappen. Ook qua setting v/d verhalen gebruiken ze eens een andere setting, bij Raya and the Last Dragon was dat Zuid-Oost Azie, nu dus Latijns-Amerika en vooral Colombia. Bij Pixar heb je met Coco Mexico en met Soul ook een muziekstijl die soms wat onderbelicht is die in de kijker komen te staan. Dat zijn allemaal goede evoluties. Ook is er wat meer kleur in de personages te zien, en dat is goed om te zien.
Ik vind Mirabel ook geen stereotiepe prinses, qua uiterlijk niet en ook niet qua houding enzovoort. Verder qua liedjes is het ook iets minder stereotiep. Ik vind het echt een heel goede zaak dat die "we don't talk about bruno" is doorgebroken, want daardoor kan het beeld van de "powersong" van een prinses doorbroken worden, en gaat Disney misschien ook wat meer inzetten op originaliteit in songs wat verhalend en qua setting nieuwe deuren kan openen. Encanto was eigenlijk meer een musical dan de andere Disneyfilms met ook een choreografie die sterk was. De film kan echt wel een gamechanger geweest zijn, ook en zelfs vooral qua stijl. Volgens mij is het de voorloper van een nieuwe Disney era.
Ik vind Mirabel ook geen stereotiepe prinses, qua uiterlijk niet en ook niet qua houding enzovoort. Verder qua liedjes is het ook iets minder stereotiep. Ik vind het echt een heel goede zaak dat die "we don't talk about bruno" is doorgebroken, want daardoor kan het beeld van de "powersong" van een prinses doorbroken worden, en gaat Disney misschien ook wat meer inzetten op originaliteit in songs wat verhalend en qua setting nieuwe deuren kan openen. Encanto was eigenlijk meer een musical dan de andere Disneyfilms met ook een choreografie die sterk was. De film kan echt wel een gamechanger geweest zijn, ook en zelfs vooral qua stijl. Volgens mij is het de voorloper van een nieuwe Disney era.
the_fox
Well-known member
Dus, laten we de volgende gewoon ff vergeten want de "andere setting" die je aankaart gebeurt nog maar in de laatste films:
Jungle Book (1967)
Aladdin (1992)
Mulan (1998)
The Emperor's New Groove (2000)
Lilo & Stitch (2002)
Brother Bear (2003)
Arjun (2012) (Al kan je die mogelijks schrappen, was maar co-productie door Disney en niet echt bekend buiten Indië)
PS: dit zijn enkel nog maar de teken / geanimeerde films over menselijke karakters, The Lion King speelt zich in Afrika af maar dat tel ik niet mee
Ik zeg niet dat Disney dat nog nooit gedaan heeft. Ik vind het wel een positieve evolutie. Ik heb verder 2 films gezien van jouw lijst van voorbeelden: Jungle Book en Aladdin. Moana kan je daar misschien ook bijrekenen maar dat is ook een vrij recente film. Maar The Jungle Book telt ook niet helemaal omdat het minder over "een cultuur" gaat. Het is toch meer een dierenwereldfilm met de jungle als setting en Mowgli is volgens mij het enige menselijke personage. Maar ja, je hebt wel gelijk dat ze het al eerder hebben gedaan, maar het gebeurt frequenter. Het is ook wel zo dat de Latijns-Amerikaanse wereld in latere jaren commercieel interessanter is geworden, dus dat speelt ook mee natuurlijk.
In Mulan was er volgens mij ook wat kritiek over hoe de wereld was opgebouwd als ik me niet vergis, of wie het speelde (al denk ik dat dat over de live-action film ging).
EDIT: Bij The Lion King is het gebaseerd dacht ik op een Japanse verhaal. Even opzoeken op een Japanse anime: Kimba and the White Lion, maar blijkbaar heeft Disney dat nooit erkend. Kan zijn dat het toeval is, gebeurt soms (Suzanne Collins heeft ook de wereld van de Hunger Games geschreven nadat de film Battle Royale al bestond, maar ik kan geloven dat je als Britse schrijver die Japanse film - hoewel commercieel succesvol daar - nooit gezien hebt, en dat er meer dan één iemand is die op dat soort concept uitkomt. Ook wordt dat verder totaal anders uitgewerkt, dus is er sowieso geen sprake van gelijkaardigheid. Verder heb je het concept van de https://en.wikipedia.org/wiki/Twin_films , en soms is dat ook gewoon toeval.
the_fox
Well-known member
Maar dan kan je moeilijk over een evolutie spreken natuurlijk, dit was hiervoor ook al.
En ja, de kritiek ging over de live-action Mulan uit 2020.
Ik heb mijn post even bewerkt. Het is niet het baanbrekende aan Encanto. Maar ik vind het wel nog steeds een originele setting, en Disney zet wel gedurende zijn bestaan meer in op dat soort verhalen. Misschien moet je dan eerder spreken over een trend dan over een evolutie. Maar het baanbrekende van Encanto is volgens mij eerder de stijl van de film, maar het past binnen de trend die het zet. Ik vind het verder ook een moderne film, met minder een gepolariseerde goede en slechte kant van de karakters en ook geen "annoying sidekick" etc. Ik vind het eigenlijk wel een intelligente film, maar misschien heeft dat minder met de discussie te maken en meer met film. Dus excuses maar het punt gewoon: ik vind dat er een goede stap gezet wordt richting diversiteit bij Disney. Ik denk niet dat daar veel over valt te zeggen.
Laatst bewerkt:
starspike
Well-known member
Waarom werder de verhaallijnen minder? Omdat ze jaar na jaar dezelfde sociale problematiek wilde aanpakken in een licht aangepaste verpakking. En ik vond dat aanvanklijk zelfs verfrissend in de eerste paar seizoenen. Maar na een tijd wordt het gewoon saai dat ze telkens hetzelfde punt wilden maken.
Zijt ge nu niet btw wat "white knight" aant uithangen? Ik verzon wel niet wat ik vertelde over hoe ze naar die serie zijn gaan kijken binnen LGBTQ middens. Uiteraard sprak ik daar niet mee voor de hele wereld, maar mijn ex-vriendin haar "cirkel" is bvb wel groot genoeg om daar low-key gevolgen aan vast te hangen. Wereldsteden (dan heb ik het over Los Angeles en consoorten), gigantisch grote LGBTQ middens EN zelfs werkend aan series als Arrow, Legends, Lois&Clark, ... en die mening wordt daar redelijk unaniem gevolgd. Ze vonden het daar grotendeeld inspiratieloos cashen op hun sociale issues. En laat de LGBTQ groep die dingen toch iets beter inschatten dan wij.
Alé, we zijn weer vertrokken met mensen in hokjes steken. Moet dat nu echt, gooien met termen als "white knight"? Waar halen jullie toch ook altijd dat soort kinderachtige onzintermen?
Omdat uw lgbtq vriendin in LA woont en aan Arrow heeft gewerkt, is mijn mening irrelevant? Ja, in Supergirl zijn de verhaallijnen doordrenkt van sociale problematiek, maar jouw bewering is gewoon het kip of het ei verhaal he. Voor jou is het de sociale problematiek die (op den duur) de verhaallijnen minder interessant maakte, terwijl voor mij de mindere scripts er voor zorgen dat de boodschap die de serie wil uitdragen minder goed overkomt. Hadden de scripts van de latere seizoenen op hetzelfde (of betere) niveau geweest van het eerste, dan had je volgens mij veel minder snel komen klagen.
Omdat uw lgbtq vriendin in LA woont en aan Arrow heeft gewerkt, is mijn mening irrelevant? Ja, in Supergirl zijn de verhaallijnen doordrenkt van sociale problematiek, maar jouw bewering is gewoon het kip of het ei verhaal he. Voor jou is het de sociale problematiek die (op den duur) de verhaallijnen minder interessant maakte, terwijl voor mij de mindere scripts er voor zorgen dat de boodschap die de serie wil uitdragen minder goed overkomt. Hadden de scripts van de latere seizoenen op hetzelfde (of betere) niveau geweest van het eerste, dan had je volgens mij veel minder snel komen klagen.
D
Deleted member 658
Guest
Artistieke restricties beknotten artistieke vrijheid. Zo moeilijk is dat niet om te begrijpen.
Stel je voor dat Picasso ooit gedicteerd werd wat hij wel en niet mocht schilderen of hoe ieder schilderij een representatie van de samenleving hoort te zijn om 'inclusief' genoeg te zijn. Iedereen zou daar mee lachen, maar voor sommigen is dit dus het nieuwe 'normaal' voor de filmindustrie.
Het overvloed aan nieuwe diversiteitsregeltjes waarmee Hollywood enerzijds wil voorkomen dat artiesten nog kunst produceren die bepaalde minderheidsgroepen stoort of kwetst en anderzijds deugpunten uitdeelt voor het aanhalen van ‘social justice’ thema’s, is verantwoordelijk voor de cringe state waarin de filmindustrie momenteel verkeert.
Die eenheidsworst is nu al zichtbaar. Terwijl Hollywood zich op de borst klopt met diversiteitsrapporten, is het aanbod aan films nog nooit zo schraal en ééntoning geweest met de ene na de andere woke superhelden film van inspireerloze karakters die telkens slechter is dan de vorige.
Het tweede probleem is het kwaliteitsverlies door het moeten aanwerven van ondergekwalificeerde personeel om aan diversiteitsquota’s te geraken en anderszijds de uitstroom door het ontslaan van toptalent op basis van huidskleur en gender.
Met het constante gezeur over links progressieve politieke en ideologische thema’s stopt Hollywood voor veel mensen entertainment te zijn.
Je ziet dat ook aan het aantal mensen dat de Oscar uitreikingen volgt. In de hoogdagen van de cinema haalden die 40-50 miljoen kijkers. Dit jaar waren er dat nog maar 9 miljoen, en deze neerwaartse trend was er al sinds 2015, ver voor covid.
Oscars viewing figures hit an all time low with 9.85million viewers
The number of people who tuned into watch the Oscars last night has hit an all time low with just 9.85 million viewers.
Het resultaat is dat mensen hun entertainment elders zoeken. Op sociale media platformen en low budget series op netflix floreert het entertainment en creativiteit dat hollywood niet meer durft te maken gelukkig terug. Een artiest als Joe Rogan alleen al haalt met zijn spotify podscasts 11 miljoen kijkers per episode, dat is dus meer dan de oscar uitreikingen.
Maar ook daar zie je diezelfde woke mob aankloppen die de filmindustrie verpest heeft om Joe Rogan en Dave Chappelle te cancelen.
Dit soort op identiteitspolitiek gebaseerde ‘social justice’ heeft geen fluit te maken met de kwaliteiten van een film en kunnen mij geen moer schelen. Het is gewoon het pamperen van minderheden.
Laatst bewerkt door een moderator:
Dat klinkt allemaal heel mooi, alleen is dat historisch gezien natuurlijk absolute quatsch. Had Picasso in zijn tijd een mainstreamfilm proberen te maken met zwarte lgbtq hoofdpersonages, dan had hij geen enkele filmstudio bereid gevonden om die film te draaien. Kans is reëel dat hij er zelfs voor in de cel gegooid zou zijn.
Heeft niets te maken met woke (voor zover het al zou kloppen dat het aanbod schraler en eentoniger is dan vroeger), enkel en alleen met $$$. De ene na de andere superheldenfilm wordt gemaakt, omdat die dingen waanzinnig veel geld opbrengen en razend populair zijn. En door streamingdiensten als Netflix voor wie het belangrijker is om zoveel mogelijke nieuwe content hun platform binnen te pompen, dan om originele, kwaliteitsvolle content te maken.
Tja, dat trek je ook weer gewoon uit je gat he. In theorie zou er net kwaliteitswinst moeten zijn, want Hollywood vist nu in een veel ruimere vijver van acteurs en ander personeel dan twintig jaar terug. In de praktijk kunnen noch jij noch ik daar over oordelen.
En als je gaat beweren dat er in Hollywood mensen worden ontslaan louter en alleen op basis van hun huidskleur of gender, dan mag je dat toch even komen bewijzen hoor.
Heeft niets te maken met identiteitspolitiek. Maar ik ben heel blij dat je het eens bent met het feit dat de aanwezigheid van rollen/castings van minderheden op zich niets te maken hebben met de intrinsieke kwaliteit van een film
.
Solide
Well-known member
Right.
Dat je het er niet mee eens bent kan goed zijn, maar dat is niet hetzelfde als de kritiek die je origineel gaf waarbij je een soort van hypocrisie insinueerde. Als iemand een hamburger besteld en dan een beyond burger voorgeschoteld krijgt mag die toch klagen zonder dat die daarom 'nooit tevreden' is?
Verder ga ik wel deels akkoord met je post en vind ik de video in de context van de hele Disney catalogus ook wel wat overdreven hoor maar dat wil niet zeggen dat er geen goede argumenten worden aangehaald. Want heb je de video echt wel volledig gezien en niet gewoon wat doorheen geskipt? Want :
1. De video gaat enkel over de live-action remakes en op welke manier ze werden opgefrist tov het origineel. De kritiek gaat over hoe oudere 'problematische' personages en plotwendingen werden geherinterpreteerd in de moderne tijd. Gaat niet enkel over feminisme maar zie oa ook de dierenmishandeling in Dumbo. Dus Moana, Frozen, Wreck-It-Ralph, etc alle nieuwe Disneyfilms komen daar niets bij zoeken.
De live action remakes van Belle & Beest, Aladin heb ik zelf niet gezien dus ik ga enkel af op de commentaar die ze daarop geeft en die lijkt me wel gegrond te zijn.
(En om dit nog even verder uit te breiden: Ik heb de nieuwe Mulan niet gezien maar daar is dé kritiek toch ook dat de nieuwe Mulan gewoon een sterke girlboss die ass kicked owv haar chi of whatever itt de originele film waarbij ze een kluns is die door harde training capabel wordt. )
2. In de video haalt ze juist Maleficent aan als een goed voorbeeld van hoe het wél moet dus ik weet niet waarom je zegt dat die zogezegd onder de noemer 'hoe het niet moet' ziet geplaatst?
Squidward
Well-known member
Ik vind diversiteit belangrijk maar ik erger mij wel aan het plaatsen van bepaalde personages in plaatsen waar je ze echt niet zou tegenkomen. In de film Munich: the edge of war (Netflix, eerder meh) zie je op een heel hooggeplaatst onderhoud met Chamberlain een man die daar echt nooit zou gezeten hebben. Voor mijn gevoel is dat geen representatie zoals het hoort. Anne Boleyn met Jodie Turner Smith, prachtige vrouw maar waarom niet een van de véle zwarte koninginnen die echt bestaan hebben. Ik snap ook wel dat het ‘film’ is maar ik snap niet wat voor goed je daar mee doet. Breng verhalen op film die geschreven en/of beleefd zijn voor/door je doelgroep.
Maar als ik mij bovenstaande bedenking maak, vraag ik mij af of ik fout zit? Moet een Afrikaans persoon zich kunnen zien als vrouw van Henry VIII? Als hooggeplaatst collega van een notoir racistische PM? Ik weet het niet meer.
Maar als ik mij bovenstaande bedenking maak, vraag ik mij af of ik fout zit? Moet een Afrikaans persoon zich kunnen zien als vrouw van Henry VIII? Als hooggeplaatst collega van een notoir racistische PM? Ik weet het niet meer.
Een v/d redenen van het slechte AA seizoen afgelopen jaar was ook de andere datum, de niet echt spannende synops en dat veel films zijn uitgesteld en de pool v. films hoofdzakelijk minder bekende films waren. Volgens mij hebben ook minder zenders die awards uitgezonden. En sowieso evolueert de wereld van film, maar ook de wereld van TV en dergelijke. Minder mensen dan vroeger kijken TV, en doen dat nu meer via on demand of streaming services.
Ik begrijp wat je bedoelt met dat Hollywood entertainment moet zijn, maar winnaars zoals Chicago of Crash kennen toch niet veel meer mensen meer. Vandaag is de competitie eigenlijk wat breder dan toen en is het moeilijker voor een blockbuster om zich te plaatsen. En inderdaad thema's als diversiteit spelen meer mee. Maar de kijkcijfers tonen geen volledig beeld, en al zeker de oscars van vorig jaar.
@M°°nblade;
De kritiek op Joe Rogan kwam volgens mij vooral van grote(re) namen, niet van mensen zoals ik en jou of zelfs progressieven. En was ook niet gericht op gebrek aan diversiteit of racisme of dergelijke dit en dat, maar puur omwille van desinformatie mbt covid. Ik kan daar niet over oordelen, en ik heb zelf al meermaals uitgelaten over wat Neil Young, Joni Mitchell etc. doen, maar dat heeft niets te maken met ras-en genderrepresentatie in de filmwereld met woke crowds, maar wel met andere zaken die misschien ook terugkeren in het woke gedoe. Kijk, ik vind dat het goed is opgelost zoals Spotify het nu doet (met de covid disclaimer met informatie erop). Maar ik vind ook niet dat het Spotify's taak moet zijn om alles te gaan corrigeren, want straks gaan mensen verwachten dat multinationals ook al aan ideologie en politiek doen, en dat lijkt mij geen taak die wij aan hen moeten geven, want dat kan rap escaleren. Maar we geven wel het signaal aan dat soort bedrijven dat ze een ideologisch beleid moeten beginnen uitstippelen, en dat wil je echt niet. Als Joe Rogan fake nieuws verspreidt (ik kan het niet verifieren, ik luister niet), maar als dat zo is, dan moet een overheid ingrijpen, en niet Spotify.
Ik begrijp wat je bedoelt met dat Hollywood entertainment moet zijn, maar winnaars zoals Chicago of Crash kennen toch niet veel meer mensen meer. Vandaag is de competitie eigenlijk wat breder dan toen en is het moeilijker voor een blockbuster om zich te plaatsen. En inderdaad thema's als diversiteit spelen meer mee. Maar de kijkcijfers tonen geen volledig beeld, en al zeker de oscars van vorig jaar.
@M°°nblade;
De kritiek op Joe Rogan kwam volgens mij vooral van grote(re) namen, niet van mensen zoals ik en jou of zelfs progressieven. En was ook niet gericht op gebrek aan diversiteit of racisme of dergelijke dit en dat, maar puur omwille van desinformatie mbt covid. Ik kan daar niet over oordelen, en ik heb zelf al meermaals uitgelaten over wat Neil Young, Joni Mitchell etc. doen, maar dat heeft niets te maken met ras-en genderrepresentatie in de filmwereld met woke crowds, maar wel met andere zaken die misschien ook terugkeren in het woke gedoe. Kijk, ik vind dat het goed is opgelost zoals Spotify het nu doet (met de covid disclaimer met informatie erop). Maar ik vind ook niet dat het Spotify's taak moet zijn om alles te gaan corrigeren, want straks gaan mensen verwachten dat multinationals ook al aan ideologie en politiek doen, en dat lijkt mij geen taak die wij aan hen moeten geven, want dat kan rap escaleren. Maar we geven wel het signaal aan dat soort bedrijven dat ze een ideologisch beleid moeten beginnen uitstippelen, en dat wil je echt niet. Als Joe Rogan fake nieuws verspreidt (ik kan het niet verifieren, ik luister niet), maar als dat zo is, dan moet een overheid ingrijpen, en niet Spotify.
Het probleem bij historische films is dat het nog altijd Europese settings hoofdzakelijk gaat. Oost-Azie zal misschien dat soms eens doen met Oost-Aziatische historie, maar hetgeen wat terugkomt, films uit "de nieuwe wereld", uit Afrika enzovoort worden zelden gemaakt. Ken jij een film die in de nieuwe wereld afspeelt of in Afrika. Ik ken er 2: Gods of Egypt en Apocalypto. Die laatste was zeer inaccuraat rond het vertellen van de gebeurtenissen en mixt maya's met azteken. Maar in Gods of Egypt zijn de hoofdrollen voor blanke mensen, terwijl de Egyptenaren in het oude Egypte donkerbruine mensen waren. Tijdens de Ptolemaische overheersing (Grieken) was er al sprake van racisme en door repressie van de oorspronkelijke bevolking door de blanke Griek. Misschien niet per se racistisch maar wel etnisch conflict.
Als men Kingdom Come Deliverance bekritiseerd omdat er alleen maar blanken meedoen... ik denk dat er in middeleeuws Tsjechie weinig zwarte mensen rondliepen, dus dat soort kritiek is idioot. Maar bij Gods of Egypt was het volledig terecht.
Bij historische films is het probleem dat de geschiedenis van Zuid-Oost Azië/Indonesië, Afrika en de nieuwe wereld compleet onderschat wordt in belang en genegeerd wordt in de filmindustrie omdat het niet commercieel interessant is. EN JA dat vind ik een groot probleem, want daar zit het "racisme" nog veel prominenter dan in een film maken over de Vikings en dan daar gaan zagen dat er geen zwarte mensen meedoen. Waarom hebben we nog geen films over Menelik II of Haile Selassie, waarom maar één film over de Azteken/maya's? Waarom geen film over de Inca's. etc. Maar over de Vikingen heb je wel super veel films, series en nog veel meer games. Tegenwoordig kun je zelfs zeggen dat er een "viking genre" in games is. Assassin's Creed doet ook hoofdzakelijk westerse thema's: Vikings/Engelsen, Engelse industriele revolutie, Amerikaanse revolutie, de Peloponnesische oorlog, Italiaanse renaissance. Terwijl veel mensen al jaren en jaren vragen voor Japan of China bijvoorbeeld en een AC in de nieuwe wereld super goed zou werken (en Black Flag covert dat IMO niet). Oké met Ghosts of Tsushima is een Japanse AC er dan toch gekomen maar niet door AC zelf.
Dus ja, het probleem is niet dat er bvb. geen zwart personage in The Crown voorkomt bijvoorbeeld, het probleem is dat historische films te Eurocentric (of VS-centric) zijn, en daar zit het racisme in. En zolang een film of serie commercieel succesvol moet zijn, kan je nooit die racistische bias uitroeien. Toch niet bij het maken van een project rond een historische setting. Idem dito voor kostuumdrama's. Heb jij ooit al een kostuumdrama met een zwarte dame in de hoofdrol gezien. Ik niet. Met Portrait de la jeune fille en feu wel met een LGBTQ-thema. Maar nog niet met een Afro-Amerikaan of zwarte in een hoofdrol.
Het zijn de keuzes van de thema's die misschien niet "racistisch" zijn, toch niet actief, maar waar een bias inzit waardoor als je alle films samentelt je geen correcte weergave of representatie krijgt, soms omdat de keuzes van thema's commercieel leefbaar moeten gezien worden.
Aan de andere kant als je een film kan maken over Dalton Trumbo of Herman J. Mankiewicz, dan kan je er ook één maken over Haile Selassie bijvoorbeeld.
EDIT: En dan maak je meteen komaf met die idioten die zeggen dat de geschiedenis van de zwarte mens insignificant is, want de filmmakers geven die mensen nu wel gelijk, terwijl dat gewoon totaal niet klopt. Maar goed als een film commercieel moet opbrengen dan is diversiteit plots niet meer van belang enzovoort. Dan primeert het commerciële weer. Ik kan het allemaal maar moeilijk serieus nemen, maar dan krijg je wel eindeloos veel films over film zelf of over obscure filmschrijvers enzovoort, die heel de Academy dan wel voortdurend bejubelt. Ik vind het zo storend. Daarom dat ik het eigenlijk maar moeilijk kan serieus nemen.
Ik heb het al gezegd, ik weet niet of het hier was, maar de blanke "trumpstemmer" is wellicht meer in aanraking gekomen met zwarte acteurs dan de academy zelf in de jaren '90 en '00. Je hebt acteurs als Foxx, Samuel L. Jackson, Denzel Washington, Wesley Snipes, Morgan Freeman, etc. nu Dwayne Johnson bvb.. En dat de actrice van Jackie Brown niet eens genomineerd werd voor een rol op de AA's, was ook wel belachelijk. Julie Christie uit Afterglow kreeg wel een nominatie, een film met amper 3000 stemmen op IMDb voor een film van 25 jaar oud, met een rating van 6,1. Wellicht ook deels te maken met een minachting voor het type film dat Tarantino toen maakte en dat ze soms echt in een bubbel leven qua filmstijlen, ook omdat er vandaag zoiets is als de academy film, films die alle clichès checken om in aanmerking te komen voor enkele nominaties op de awards en dan voor de rest vergeten te worden.
En vergeet niet, we hebben het hier over Afro-Amerikaanse acteurs die grotere rollen moeten krijgen, maar als je zwart bent en geen Amerikaan wordt je nog steeds stelselmatig genegeerd.
Laatst bewerkt: