Ras en gender: Representatie in de filmwereld

Dat is jouw perspectief en daar heb je alle recht op.

Voor mij was het wel één van de grote minpunten van de film, en maakt het voor mij een stevig gedateerde verfilming van een tijdloos verhaal.
En voor dezelfde usual suspects weer afkomen met de duw richting het extreem-rechts verdomhoekje: dezelfde kritiek heb ik ook gehoord in podcasts/YouTube kanalen die ik al vele jaren volg, die besprekingen doen van historische films/series. Wat mij betreft gaat die kritiek evenzeer om de vikingboot waar men mee rondvoer voor de film, terwijl er blijkbaar een perfect, authentieker alternatief was geweest.
Als eender welke boot de immersie niet zou breken, had men evengoed een modern zeiljacht kunnen nemen...

Toegegeven we gaan nu ook niet doen alsof dit de eerste Hollywood-verfilming is waar qua historische authenticiteit het één of ander (of zeer veel aan schort). Maar hier werden wat mij betreft net iets te veel 'foute' keuzes gemaakt, om géén impact te hebben op het genot van de film.

Het gaat overigens niet om de 5 minuten dat Helena in beeld kwam (over de verminking van half haar gezicht stel ik me overigens wél vragen, komt ook niet uit het originele verhaal), het gaat om de geforceerde diversifiëring van alles wat Westerse mythologie, geschiedenis of fictie is, terwijl men dit bij niet-Westerse adaptaties eerder verguist. Daar zit wel degelijk een ideologische insteek achter, mogelijks op een niveau dat Christopher Nolan er misschien niet eens bewust over nagedacht heeft, maar de grotere trend is duidelijk.
Voor dergelijke kritiek hoef je de film inderdaad niet eens gezien te hebben, zou maar erg zijn mocht dat zo zijn...

Als het overigens slechts om 5 minuten ging, kan je ook die logica omkeren hé: je had heus wel on site een Griekse figurante kunnen vinden. Ik bedoel: het doet er toch niet toe?
Ik heb me bewust uit deze discussie gehouden voorbije dagen/weken, al was het interessant iedereens perspectief te lezen.

Je antwoordt nu eigenlijk op een punt dat ik niet maak. Ik beweer nergens dat een zwarte Helena de meest brongetrouwe castingkeuze is, of dat historische en mythologische authenticiteit totaal onbelangrijk zijn. Mijn punt is veel simpeler: na de film effectief gezien te hebben, bleek die vooraf aangekondigde ramp voor mij amper te bestaan. Ze is nauwelijks in beeld en haar casting had werkelijk nul impact op mijn filmervaring. Bij u blijkbaar wel, en dat mag uiteraard!

En ja, men kan de casting op voorhand bekritiseren, maar je kan toch moeilijk zonder de film gezien te hebben toch weten hoeveel ze de immersion of het genot van de film breekt? Dat kan je imo toch pas beoordelen wanneer ge haar in de film en in de context van die rol ziet. Dat was net mijn punt: maanden culture-war-gedoe over iets wat in de uiteindelijke film vrijwel een voetnoot blijkt te zijn.

Waar ik u vooral kwijt raak, is de sprong van “ik vind deze casting niet passend” naar “de geforceerde diversifiëring van alles wat Westers is” en “daar zit een ideologie achter, misschien zonder dat Nolan het zelf beseft”. Dat is natuurlijk gemakkelijk: Nolan hoeft het zelf niet te beseffen, de film hoeft niet gezien te zijn en bewijs van een concrete ideologische beslissing is blijkbaar ook niet nodig... maar de conclusie staat wel al vast. Dan hebben we het niet meer echt over deze film, maar wordt elke afwijkende casting gewoon bewijs voor een veel groter verhaal dat men vooraf al heeft aangenomen.

I mean, ik kan het evengoed in het belachelijke trekken en zeggen dat als we historische authenticiteit echt als maatstaf nemen, moeten we die dan ook niet consequent toepassen? De halve cast bestaat uit blanke Amerikanen en Noordwest-Europeanen die nu ook niet bepaald ogen alsof ze rechtstreeks uit het Myceense Griekenland komen gewandeld. Matt Damon, Tom Holland (lol), Anne Hathaway en Robert Pattinson worden blijkbaar automatisch aanvaard als “Grieks genoeg”, maar bij een zwarte Helena wordt huidskleur plots DE immersion-breaking historische fout. Nogal selectieve vorm van authenticiteit.

Again, men mag zeker Lupita Nyong’o een slechte castingkeuze vinden, maar dan moeten we ook niet doen alsof de rest wel zorgvuldig op een authentiek Grieks of mediterraan uiterlijk gecast werd.

Wederom: dit is geheel mijn mening over deze film. On the other hand... don’t get me started over Rings of Power, waar ze imo zowel het verhaal hebben verkracht als een aantal bijzonder dubieuze castingkeuzes hebben gemaakt. Het is dus niet alsof elke kritiek op diversiteitscasting voor mij per definitie verboden is.
 
Ik vind Page zijn casting net erg geslaagd, omdat Sinon er ongeschikt voor de oorlog moet uitzien. Het zet nog verder in de verf wat voor een lafaard Antinous is.

Grab the swords! Grab the shields!! Grab the spears!!!!!!!!!!!
Ik heb de film zelf nog niet gezien, en ik probeer spoilers te vermijden, maar misschien is het interessant om even te vermelden dat Sinon niet wordt vermeld door Homerus, maar wel door Vergilius in de Aeneis (een werk dat heel bewust parallellen en echo's vertoont met Homerus' Odyssee). Daarnaast vroeg ik me af of Nolan misschien ook passage met de dood van Laocoön zou verfilmen, omdat Vergelius het verschijnen van de monsterachtige slangen uit de zee op een cinematische manier beschrijft: je hoort eerst de diepe dreunen, en de beschrijving van de slangen is heel geleidelijk. Maar mosterachtige slangen zijn dan ook weer een soort fantasy-element. Ik herinner me dat we in de lessen Latijn disproportioneel veel tijd hebben besteed aan het vertalen van die sectie, wellicht omdat dat één van de meest dense passages is uit de Aeneis: Vergelius doet daarin zoveel tegelijk. Over elke regel kan je wellicht wel een college geven. Die passage is misschiebn vergelijkbaar met de episode rond Achilles en Priamus, of het afscheid tussen Hector en Andromache en hun zoontje.

In die orale traditie van de Ilias en Odyssee kende iedereen zowat de grote lijnen van het verhaal. Wat het publiek vooral waardeerde was de manier waarop het verhaal deze keer werd herteld in de performance.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb de film vrijdagavond gezien en ben uiteindelijk wel blij dat er van alle verhalen dat Page Achilles zou spelen niks van aan is (hoewel jonge Achilles wel voor een vrouw kon doorgaan volgens minstens één verhaal :D). Maar Page speelde zijn rol wel goed.

Ook de casting van Zendaya hield steek in het verhaal uiteindelijk.

Bij Nyong'o blijf ik het een rare casting vinden. Deze Helena is geen schip om duizend gezichten te lanceren (en ze alluderen er zelf ook nog op grappig genoeg), maar voor de 5 minuten ofzo dat ze in beeld komt (als het al zoveel is), is het de commotie helemaal niet waard. Eigenlijk een miskenning van het talent van Nyong'o dat ze zo weinig rol heeft.
 
Terug
Bovenaan