"Quiet quitting" op de werkvloer

En ook niets mis mee om gewoon alles later te doen hé, ik denk dat ik maar zelden voor 20u eet en heb daar geen problemen mee, dat is vooral gewoonte en persoonlijke voorkeur.
Dat kan allemaal als je geen kinderen hebt (of er niks mee in zit om ze niet te zien). Maar als je wel kleine kinderen hebt is dat toch wat anders
 
Als je tot 19u werkt zal er toch iemand anders in dat huishouden zijn die wel op tijd moet stoppen voor het eten, de was, de boodschappen en de kindjes. Om dan mensen te beoordelen op het feit dat het gewoon onmogelijk is om zo'n belachelijke uren te kloppen vind ik er toch wat over.

Het is dus mogelijk om na 19h te eten, je was te doen en zelfs boodschappen te doen...

Wekker 6.45. Dan doe ik of de madam de kinderen naar de creche om 8h. Ik ga door naar werk en ben er om 9h. De madam werkt 10 min van thuis gaat de kinderen in de creche halen naast haar werk en is rond 5h thuis. Ik ben rond 7h thuis. Beide 8h gewerkt. Zo uitzonderlijk is dat niet.

Ik steek meestal de kinderen in bed first thing als ik thuiskom. Dan maak ik eten en rond 8h hebben we gegeten. Madam ruimt op terwijl ik meestal nog een meeting heb. Om 21h meestal klaar met alles. In de zomer ga ik dan nog de tuin in om wat te werken. De was en al het huishouden doe ik tijdens mijn thuiswerk dagen als middag pauze of gewoon als break. Soms maak ik zelfs eten voor 2 dagen of kook is op mijn thuiswerk dag smiddags al zodat we enkel moeten opwarmen.

Boodschappen zaterdag ochtend met een kind terwijl madam de was doet met een ander kind.

Zondag doen we meestal geen klop.

Kwestie van jezelf te organiseren. Ja, je moet geen 7 concerten op een week doen of je elke zaterdag lam zuipen... maar als je je werk zelf kunt inrichten, dan heb je veel tijd hoor.
 
Werken tot 19u of thuis om 19u zijn nog 2 verschillende dingen. Daarnaast bevestig je toch alleen wat ik zeg dat er toch iemand in het huishouden vroeger zal moeten kunnen stoppen.

Daarnaast ging het nog over overuren kloppen om zo een betere werknemer te zijn. Jij begint dus gewoon later maar doet ook gewoon 8u.

Geen idee dus waarom je mij quote want je lijkt het gewoon eens te zijn. Zou jij het dan fair vinden dat jouw vrouw afgerekend wordt omdat zij wel op tijd moet stoppen omdat jij dat niet kan?
 
Het is dus mogelijk om na 19h te eten, je was te doen en zelfs boodschappen te doen...

Wekker 6.45. Dan doe ik of de madam de kinderen naar de creche om 8h. Ik ga door naar werk en ben er om 9h. De madam werkt 10 min van thuis gaat de kinderen in de creche halen naast haar werk en is rond 5h thuis. Ik ben rond 7h thuis. Beide 8h gewerkt. Zo uitzonderlijk is dat niet.
Gisteren (vrijdag), kantoor terug verlaten om 19:00 uur, terwijl ik normaal om 17:00 zou moeten stoppen (en om 0730 gestart).
 
Ik werk ook in Information Security en heb een gelijkaardige werk ethos, maar toch is het niet nodig om systematisch +2u/dag over te werken. Misschien werk jij gewoon inefficient? Misschien ga jij steeds voor 100% terwijl het pareto principe toepassen in de meeste gevallen meer dan voldoende is.

Het kan ook zijn dat jij echt meer werk verzet dan jouw gemiddelde collega, maar dan zal je baas ongetwijfeld in zijn vuistje lachen. Want hij zal wel een hogere bonus binnenrijven omdat hij meer werk oplevert voor minder budget. Denk vooral niet dat je onmisbaar bent op je werk.

Hoe ziet trouwens je persoonlijke situatie eruit? Moet je dan om 19u30 als je thuis komt nog aan het avondeten beginnen koken? Heb je kindjes? Moet je nog boodschappen doen? Huishouden? Hobbies? Of kan je gewoon bij mama en papa de voetjes onder tafel schuiven als je thuiskomt?
Ik beweer ook niet dat ik dagelijks 12uur werk, maar ik zit er niet mee in om overuren te doen zonder dat deze betaald zijn. In tegenstelling tot de quit quittters die geen enkel onbetaald overuur willen presteren. Ik vindt gewoon dat er reeds vele gunsten zijn de dag van vandaag die er vroeger niet waren (glijdende uren, telewerk, ...), daar mag dan ook af en toe wel iets tegenover staan (een beetje flexibiliteit in twee richtingen).

Effectief naar kantoor ga ik maar 2 a 3x week, de andere dagen zijn dus veel flexibeler in te vullen, maar zelfs op een thuiswerkdag betrap ik mij er regelmatig op dat ik langer werk dan 08:00 uur (waarschijnlijk zelfs meer dan op kantoor want ik heb geen verplaatsingen die dagen) en dat is niet omdat ik inefficient werk , maar gewoon omdat ik niet op mijn klok zit te staren, tijd vliegt voorbij gewoon zonder dat je beseft dat de werkdag eigenlijk al gedaan is en dan zeker nog als je telewerkt.
Op de dagen dat ik effectief naar kantoor ga inderdaad, dan draait mijn vrouw op voor de kinderen (afhalen op school etc) maar op de dagen dat zij naar kantoor gaat is het het omgekeerde. Maar zelfs indien ik slechts 08:00 uur zou werken is het op een kantoordag onmogelijk gewoon om kinderen af te zetten en op te halen aan school (school is reeds gedaan om 16:00 uur hé en start maar om 08:30). Ik moet bij een werkdag ook +/- 3 uur verplaatsing tellen (heen en terug uiteraard) afhankelijk van het tijdstip en gekozen vervoersmiddel.
Koken gebeurt dan ook afwisselend, maar ik heb het al aangehaald in een ander topic, minstens 3x week take away bij ons (niemand heeft veel zin om te koken).
Boodschappen doe ik op zondagmorgen.
Op vrijdag kookt er niemand. 's avonds halen we meestal gewoon frieten (na 20:00 uur).
Hobbies, ja toch wel, ik ga ook minstens 3x week sporten, maar dit doe ik regelmatig wel tijdens lunch tijd (neem ik gewoon anderhalf uur middag break).

Ter info:
Mijn routine op vrijdag was devolgende:
07:30 aanvang werk thuis.
11:30 - verplaatsing naar kantoor
13:00uur aanvang werk kantoor
19:00 einde kantoor
20:15 thuis
20:30 zoon afhalen sportclub
21:00 - 22:00 Gym
01:00: maffen
Dus uiteindelijk ook slechts 10:00 effectief gewerkt.
 
Laatst bewerkt:
Ik beweer ook niet dat ik dagelijks 12uur werk, maar ik zit er niet mee in om overuren te doen zonder dat deze betaald zijn. In tegenstelling tot de quit quittters die geen enkel onbetaald overuur willen presteren. Ik vindt gewoon dat er reeds vele gunsten zijn de dag van vandaag die er vroeger niet waren (glijdende uren, telewerk, ...), daar mag dan ook af en toe wel iets tegenover staan (een beetje flexibiliteit in twee richtingen).

Effectief naar kantoor ga ik maar 2 a 3x week, de andere dagen zijn dus veel flexibeler in te vullen, maar zelfs op een thuiswerkdag betrap ik mij er regelmatig op dat ik langer werk dan 08:00 uur (waarschijnlijk zelfs meer dan op kantoor want ik heb geen verplaatsingen die dagen) en dat is niet omdat ik inefficient werk , maar gewoon omdat ik niet op mijn klok zit te staren, tijd vliegt voorbij gewoon zonder dat je beseft dat de werkdag eigenlijk al gedaan is en dan zeker nog als je telewerkt.
Op de dagen dat ik effectief naar kantoor ga inderdaad, dan draait mijn vrouw op voor de kinderen (afhalen op school etc) maar op de dagen dat zij naar kantoor gaat is het het omgekeerde. Maar zelfs indien ik slechts 08:00 uur zou werken is het op een kantoordag onmogelijk gewoon om kinderen af te zetten en op te halen aan school (school is reeds gedaan om 16:00 uur hé en start maar om 08:30). Ik moet bij een werkdag ook +/- 3 uur verplaatsing tellen (heen en terug uiteraard) afhankelijk van het tijdstip en gekozen vervoersmiddel.
Koken gebeurt dan ook afwisselend, maar ik heb het al aangehaald in een ander topic, minstens 3x week take away bij ons (niemand heeft veel zin om te koken).
Boodschappen doe ik op zondagmorgen.
Op vrijdag kookt er niemand. 's avonds halen we meestal gewoon frieten (na 20:00 uur).
Hobbies, ja toch wel, ik ga ook minstens 3x week sporten, maar dit doe ik regelmatig wel tijdens lunch tijd (neem ik gewoon anderhalf uur middag break).
Je beseft toch wel dat het grootste deel van de mensen GEEN glijdende werkuren heeft, flexibiliteit om van thuis uit te werken,...
Zou je die bereidheid nog steeds hebben wanneer je elke dag moet inklokken voor 8u30, pas om 17u mag vertrekken en dan nog een gezin hebt? Of zou je dan toch ook om 16u59 de laptop toe klappen om samen met je kinderen te kunnen eten?
 
Je beseft toch wel dat het grootste deel van de mensen GEEN glijdende werkuren heeft, flexibiliteit om van thuis uit te werken,...
Zou je die bereidheid nog steeds hebben wanneer je elke dag moet inklokken voor 8u30, pas om 17u mag vertrekken en dan nog een gezin hebt? Of zou je dan toch ook om 16u59 de laptop toe klappen om samen met je kinderen te kunnen eten?
In ons gezin, wordt er op weekdagen zelden of nooit samen gegeten.
Samen ontbijten, dineren etc is een luxe die volgens mij alleen is weggelegd voor de mensen die ofwel niet werken, of niet minimum acht uren werken (en daarbnij nog eens verplaatsingstijd hebben) of extreem dicht bij huis/school werken.
Als je met beide gaat werken, kan je nooit je uren afstemmen op de start en einduren van school, er is altijd iemand die dus vroeger zal moeten vertrekken/opstaan en iemand die vroeger zal moeten thuiskomen. Telewerk/glijdende uren lossen het schoolprobleem natuurlijk voor een groot stuk op.
 
In ons gezin, wordt er op weekdagen zelden of nooit samen gegeten.
Samen ontbijten, dineren etc is een luxe die volgens mij alleen is weggelegd voor de mensen die ofwel niet werken, of niet minimum acht uren werken (en daarbnij nog eens verplaatsingstijd hebben) of extreem dicht bij huis/school werken.
Als je met beide gaat werken, kan je nooit je uren afstemmen op de start en einduren van school, er is altijd iemand die dus vroeger zal moeten vertrekken/opstaan en iemand die vroeger zal moeten thuiskomen. Telewerk/glijdende uren lossen het schoolprobleem natuurlijk voor een groot stuk op.
Wat dus op geen enkele manier een antwoord op mijn vraag is.
 
Wat dus op geen enkele manier een antwoord op mijn vraag is.
Toch wel, wij stoppen dus niet expliciet vroeger om samen te kunnen eten. Het enige waar wel rtekening mee dienen houden is dat er iemand de kinderen naar en van school brengt. Indien je hiervoor alleen instaat dan zal je waarschijnlijk niet veel in de mogelkijkheid zijn om langer te werken (want schooltijd is nu wel eenmaal veel korter dan een werkdag). Indien je beide gaat werken dan heb je dagen dat je inderdaad overuren kan presteren en andere waar je dit niet kan (als je de kinderen van school dient op te halen).
Let wel voor de dagen van glijtijd/telewerk en andere faciliteiten was er bij ons nooit iemand die tijdig kon stoppen om kinderen op te halen op school (zelfs niet indien we slechts 8 uren werken). Dus ja wij deden ook wel overuren toen, maar waren inderdaad gelimiteerd tot de sluitingstijd van de opvang.
Mijn zoon heeft dus vele jaren in naschoolse opvang vertoeft, want niemand van ons kon om 16:00 uur aan de schoolpoort staan (zelfs niet indien we om 07:00 starten op het werk).
Het is enkel nu met de faciliteiten van telewerk/glijdende uren dat daar verandering is in gekomen (nu wisselen we perfect af omdat niet alle dagen kantoordagen zijn).
 
In ons gezin, wordt er op weekdagen zelden of nooit samen gegeten.
Samen ontbijten, dineren etc is een luxe die volgens mij alleen is weggelegd voor de mensen die ofwel niet werken, of niet minimum acht uren werken (en daarbnij nog eens verplaatsingstijd hebben) of extreem dicht bij huis/school werken.
Lijkt me eerder een kwestie van prioritering. Voor ons is dat een prioriteit om op zijn minst het avondeten samen te doen en 1 van ons samen met de kinderen te ontbijten. Als ik moet kiezen tussen dat of wat langer op kantoor zitten zodat de manager me daar kan zien zitten.. keuze snel gemaakt.

Soit het punt is dat dat soort zaken vaak afhangt van een partner die zich kan en wil opofferen. Ik werk nu 9/10 van thuis zodat mijn vriendin haar kan concentreren op haar nieuwe job. We kunnen niet beide zoveel naar kantoor gaan, dus keuzes moeten gemaakt worden. Mijn vorige job moest ik ook 2-3 keer per maand reizen. Expliciet van job veranderd voor dat we kinderen kregen omdat het gewoon egoïstisch zou zijn om mijn vriendin al die keren met de pasgeboren kinderen op te zadelen. Of nog maar ik mag/moet binnenkort een paar dagen naar New York, dat gaat ook maar enkel als zij daar mee akkoord gaat en het is uiteraard volledig ok moest zij zeggen 'nee, ik zit liever niet 5 dagen alleen met al de kinder toestanden'
 
Laatst bewerkt:
Je beseft toch wel dat het grootste deel van de mensen GEEN glijdende werkuren heeft, flexibiliteit om van thuis uit te werken,...
Zou je die bereidheid nog steeds hebben wanneer je elke dag moet inklokken voor 8u30, pas om 17u mag vertrekken en dan nog een gezin hebt? Of zou je dan toch ook om 16u59 de laptop toe klappen om samen met je kinderen te kunnen eten?
Dat is een redelijke zinloze hypothetical. Had je 10mrd, zou je 9.5mrd uitdelen? De vraag beantwoorden is bullshit because you just don't know.

Je kunt mensen niet beoordelen omdat ze het beste maken van een situatie die ze hebben.


Hier hebben we ook alle 2 heel flexibele werktijden en ook hier zijn de dagen waar we samen ontbijten en avondeten zeer beperkt. Ik ontbijt niet maar ik douche graag een kwartier. Ik ga geen half uur van mijn ochtend aan een tafel verspillen voor Piet snot. Savonds maak ik eten, maar het gebeurt vaak dat ik zelf niet mee eet of 1 of 2h later opwarm en dan pas eet wegens meetings.

Ik kan mij ook niet herinneren dat wij als kinderen ooit samen ontbeten hebben in de week. Mijn pa was om 5.30 de trein op, ik had de bus om 7.40 en mijn moeder ging met de fiets werken om 8.xx een kwartier van huis.

En savonds was het ook een duivenkot. Mijn ma was thuis ik weet niet wanneer (voor mij). Mijn pa om 7h, kind 1 om 6h, kind 2 om 5h en al gaan voetballen om 5.30 en pas thuis om 9h en kind 3 had boterhammen mee om savonds op school te eten en rechtstreeks naar weet ik veel waar te gaan en was om 8h thuis. Er stond een zak brood en een frigo met eten. Je moest maar zien dat je geen honger had.

Het is kwestie van te organiseren. De kans dat je in een gezin van 4 of 5 9 to 5 gesynchroniseerd kunt lopen lijkt met contador gewijs 0,000000.
 
Laatst bewerkt:
het komt er gewoon op aan waar je prioriteiten liggen. De ene kiest ervoor om liever te werken dan om tijd met zijn gezin door te brengen. Of de ander doucht liever dan te ontbijten met de kinderen. Of nog een ander regelt zijn werk (indien mogelijk) zodat hij/zij zoveel mogelijk tijd doorbrengt met het gezin.
 
Het is kwestie van te organiseren. De kans dat je in een gezin van 4 of 5 9 to 5 gesynchroniseerd kunt lopen lijkt met contador gewijs 0,000000.
Hou het maar op 0.00001 %
Hier lukt het 95% van de tijd om samen te onbijten, avondeten en de kinderen zonder opvang van school te halen.
 
Ik moet bij een werkdag ook +/- 3 uur verplaatsing tellen (heen en terug uiteraard) afhankelijk van het tijdstip en gekozen vervoersmiddel.
...

Dus uiteindelijk ook slechts 10:00 effectief gewerkt.
Dus 10u werken + 3uur verplaatsing , wat een hel. Hopelijk is het om op je 50ste een olijfboomgaard te kopen of zo.

Het is een beetje een boutade, maar het aantal mensen dat terug kijkt op zijn leven en denkt dat ze toch nog iets harder hadden moeten werken is hééél klein. Om een eigen zaak uit te bouwen kan ik dat nog snappen, maar als werknemer :oink:
 
My 2 cents:

Ik heb sinds mijn 24ste steeds gewerkt in klantendienst-omgevingen. Intikken 5-10 minuten voor startuur en stipt uittikken op slotuur nadat je huidige taak is afgewerkt(je bent zelden langer dan 5 minuten na slotuur nog bezig).

Over de jaren heen ben ik kunnen overgaan naar andere projecten waar het werk wel aangenamer werd. Loon is gebonden aan PC. Buiten anciënniteit-stijging elk jaar moet je nooit erop rekenen in deze functie dat je kan onderhandelen over je loon tenzij je een duidelijk 'hogere' functie krijgt.

Ik doe men werk deftig naar mijn ogen, maar ze vragen quasi nooit om overtime te doen. Owv mijn lange anciënniteit binnen hetzelfde bedrijf verdien ik "ok", maar niets speciaal. Anderzijds kan ik 3 dagen op 5 comfortabel van thuis uit werken.

Enerzijds wil ik mijn werk wel deftig doen, maar echt extra uitblinken... die nood is zelden echt hoog omdat je gewoon ziet dat er quasi nooit iemand stijgt in functie in deze omgeving en veel "extra waardering" komt er zelden.

Die benaming quiet quitting is inderdaad wel een beetje onnozel gekozen. :p
 
Ik vind dat we ook niet mogen doorslaan. Laat iemand die graag veel werkt het gewoon doen zolang die niet richting burnout gaat. Voor sommige mensen is werken echt een hobby. Ik kan wel snappen dat je kan genieten van goedgevulde werkdagen. Als het geen compulsief gedrag is én je ook ruimte laat voor decompressie én je gezin er niet onder lijdt, is daar in mijn ogen weinig mis mee. Die grenzen en prioriteiten liggen voor iedereen anders.
 
Ik denk dat het ook een kwestie is van zich afvragen waarom je het allemaal doet en wat de prioriteiten zijn.

Wil je per se een villa op een grote lap grond/sportwagen/jaarlijks meermaals een verre reis/.... of ben je met een normaal huis/auto/reis/... ook content?
Dit vaak in combinatie met kinderen die je meer of minder ziet opgroeien/meer of minder actief met hen bezig bent.

Iedereen zoekt daar een evenwicht in.
Wij hebben na onze studies veel gewerkt en geprobeerd om veel te sparen, erna zijn de kinderen gekomen en zijn we veel blijven doorwerken.
Nu is het de bedoeling om de slinger meer naar de andere kant te proberen krijgen.

én je gezin er niet onder lijdt
Komt dat besef bij velen niet vaak te laat?
Als ik naar mijn baas + hogerop kijk dan zijn het stuk voor stuk mensen die carrière op de eerste plaats hebben gezet.
Met als gevolg echtscheidingen, gebroken gezinnen en stroef/verwaterd contact met hun kinderen.

Als je er vroeger niet was voor uw kinderen of als uw partner meer alleen thuis zat dan iets anders, wat verwacht je dan...
 
Ik vind het gezin zeer belangrijk. Het laatste jaar was echt YOLO, elke schoolvakantie op reis met het gezin. Achteraf misschien een beetje overdreven, maar die momenten nemen ze ons niet meer af.

Sinds ik in bijberoep werk, werk ik wel iets meer, maar ik probeer de schoolvakanties vrij te houden. Dat bijberoep is ook een soort hobby omdat ik zo praktisch bezig blijf en op het einde van de dag resultaat heb van mijn werk.

Mijn hoofdberoep zorgt voor het gewaarborgd loon, al doe ik hier wel soms aan quiet quitting om meer in bijberoep te kunnen werken. Mijn uurrooster pas ik aan aan mijn gezin zodat we samen kunnen ontbijten en s avonds samen eten. Uiteindelijk is het doel om een zo hoog mogelijke ratio loon/gewerkte dag te bekomen.

Edit: door in het onderwijs te werken ligt het aantal gewerkte dagen beduidend lager dan in de privé :)
 
Ik vind het gezin zeer belangrijk. Het laatste jaar was echt YOLO, elke schoolvakantie op reis met het gezin. Achteraf misschien een beetje overdreven, maar die momenten nemen ze ons niet meer af.

Sinds ik in bijberoep werk, werk ik wel iets meer, maar ik probeer de schoolvakanties vrij te houden. Dat bijberoep is ook een soort hobby omdat ik zo praktisch bezig blijf en op het einde van de dag resultaat heb van mijn werk.

Mijn hoofdberoep zorgt voor het gewaarborgd loon, al doe ik hier wel soms aan quiet quitting om meer in bijberoep te kunnen werken. Mijn uurrooster pas ik aan aan mijn gezin zodat we samen kunnen ontbijten en s avonds samen eten. Uiteindelijk is het doel om een zo hoog mogelijke ratio loon/gewerkte dag te bekomen.
En je zou zot zijn om dat niet zo te doen. Is uiteindelijk ook wat een bedrijf zelf tracht te doen. Zo efficiënt mogelijk werken.

Wat dat dan precies is hangt natuurlijk van je eigen doelen af.
 
Ik las juist een artikel over een fenomeen dat een beetje in dezelfde sfeer zit als quiet quitting: overemployment.

Overemployment wil zeggen dat je 2 (of meer!) remote jobs tegelijk doet. Je hebt 2 laptops van 2 werkgevers naast elkaar staan en bent tegelijk voor die 2 werkgevers aan het werken. Typisch gaat het dan over niet erg interactieve/veeleisende jobs, bv. 2 jobs als administratief bediende of als programmeur. Er wordt strategisch gepuzzeld met meetings, je zet je standaard op afwezig in beide Teams/Slack/... omgevingen, ... . Alles om ervoor te zorgen dat ze je met rust laten en je er dus in slaagt om 2 voltijdse dagtaken gedaan te krijgen op 1 (lange) werkdag.

Blijkbaar is dat in de Verenigde Staten een ding aan het worden.


Wat denken jullie hiervan? Welke jobs zouden hiervoor het best in aanmerking komen?

Mijn vrouw is freelance HR consultant en heeft soms meerdere projecten tegelijk lopen, maar echt simultaan voor meerdere klanten tegelijk werken (2 laptops tegelijk openhebben, telefoons van beide bedrijven door elkaar opnemen --> dubbel factureren) heb ik haar nog niet zien doen. Werken en Netflixen tegelijk dan weer wel... :p
 
Terug
Bovenaan