"Quiet quitting" op de werkvloer

Hier hebben we ook zo'n prille twintiger lopen die precies alles doet om zo weinig mogelijk effectief te werken.
Gaat 4x per dag op het wc zitten om zijn whatsapp te checken, als er niemand bij hem in de buurt is begint hij op zijn gsm te tokkelen. Als hij iets moet gaan halen blijft hij altijd extreem lang weg. Als het tijd is om de winkel te sluiten en iedereen is bezig wandelt hij gewoon buiten ipv al de poort zo te zetten dat er geen nieuwe klanten binnen kunnen.
Als je iets zegt over zijn werk dat niet goed was krijg je de repliek doe het dan zelf. Als de baas zegt dat hij wat minder op de pot moet gaan zitten is het niet waar, tis de eerste keer vandaag.
Wil ook zo weinig mogelijk bijleren, zodat er zeker niks van verantwoordelijk op hem zou komen. Zie dat je iets extra kan waardoor een nieuwe collega aan hem hulp zou komen vragen. Is al vaker "ziek" geweest op 10 maanden tijd als ik in de laatste 15 jaar. Of komt met een kater werken zodat hij voor de middag niks op normale manier kan uitvoeren.

Van mij mag het serieus crisis worden dat zo'n figuren ontslagen worden, is geweldig storend voor mensen die gewoon normaal hun job willen doen.
 
Avondland zei:
Dat hangt echt af van hoe hoog de druk zit. Als het rustig is: waarom niet? Als het héél druk is en er moeten een aantal dringende zaken afgewerkt worden, dan steek ik een tandje bij. Standaard een half uur of langer doorwerken zonder daarvoor betaald te worden doe ik niet, daarvoor is mijn paygrade niet hoog genoeg. Dat is anders als je kaderlid bent, maar dan is je loon ook wel navenant.
Klik om te vergroten...

Mja, officieel ben ik kaderlid en mijn loon is ook >5000 euro bruto (zonder al de voordelen) maar ik presteer geen structurele overuren. Heb dat vroeger gedaan en dat is slecht bevallen (andere werkgever), ik heb targets en deze breng ik zo goed mogelijk in orde. Als dat niet lukt en er is geen goede reden voor heb ik effectief een probleem, maar dat is nog nooit voorgevallen.

Ik zit ook redelijk vast in mijn paygrade aangezien die dezelfde is als leidinggevenden, (ook alle extralegale voordelen zoals auto, bonus etc) level hoger is onmiddelijk directors, dus mijn carrierepad is op mijn 40ste hier wel bepaald.
 
Airjinx, dat heeft dus weer niks te maken met "gewoon uw werk doen", dat is een schoolvoorbeeld van een slechte werknemer en het is aan de werkgever om die daarop aan te spreken, te evalueren en desnoods te ontslaan. Werknemers kunnen hier een signaalfunctie hebben.
 
Je moet ook een beetje bekijken in zijn context.

De quiet quitting rage is dan weeral iets van Amerika, het land waar verlof pakken bij wijze van spreken al vies bekeken wordt.

Als je ziet zijn er wel enkele fenomenen die dit allemaal voeden:
- De hele "work-hustle" cultuur, stevig opgeleerd door ouders. "Als je kei hard werkt dan bereik je x". Vele van de generatie die nu het probleem vormen voor de hele quiet quitting rage komen hier op het plafond. De wereld is niet meer zoals dat ze vroeger was, en de waarden en normen die de ouders hebben meegegeven kloppen gewoon niet meer. De wereld is gewoon veranderd, hard werken op één preeke en een huisje kopen, gezinnetje en huisdieren. Het klopt gewoon niet meer. De dag van vandaag moet er stevig gejobhopt worden en wil je verder geraken moet je in sommige bedrijven zeer sluw en slim iemand onverdacht van de rails proberen te rijden.

- Promotie kansen: doordat mensen harder en langer moeten werken om in de toekomst toe te komen met hun pensioen vormt er zich een virtueel plafond. Vele jongere werknemers zijn volledig geblokkeerd door ancien werkgevers die de promotieposten nog steeds bekleden. In de vorige generatie gingen die vele vlugger op pensioen.

Hierdoor zit je met een hele generatie die merkt dat extra werken en zwaar werken niet de gewenste resultaten oplevert die ouders, familie, vrienden en andere mensen hun beloofd hebben. Een generatie die feitelijk geen enkel probleem heeft met overuren of kei hard te werken, want dit hebben ze de laatste 5-10-15 jaar effectief gedaan. Het quiet quitting is een tegenreactie tegen het hele jarenlang profiteren van "gratis onbetaalde overuren", "gratis" "above and beyond" gaan. En het is niet zo dat mensen die nog steeds resultaat of efficientie ervaren in hun carrière ineens allemaal 9-to-5ers worden. Het is gewoon zo dat de markt serieus geshift is naar eerder eerst de top te belonen dan mensen die de resultaten kloppen. In sé geen probleem denk je dan, bazen mogen nu eenmaal meer verdienen. Maar wat als de route naar die top ineens structureel geblokkeerd wordt?

Mensen willen feitelijk gewoon erkenning of loon voor hun "meerwerk", volgt die er niet dan vervangt het "meerwerk" zich in gewoon "werk". We zitten nu gewoon met een bedrijfscultuur die de laatste decennia gegraaid heeft en een openstaande lening op deze generatie heeft die afloopt.

Elke keer als je je werknemers vraagt om "above and beyond" te gaan dan moet je weten dat je dit op een bepaalde moment toch gaat moeten compenseren, je pakt als het ware een lening op de werknemer. Hoe verlonen? Dat kan al zo simpel zijn als doorgroei mogelijkheden, hoeveel mensen van de millenial generatie hebben niet aan het begin van hun carrière keihard gewerkt om zo snel mogelijk een niveautje hoger te zijn. Verder is er nog extra verloning, bonussen, vakantie, etc... Mensen gaan niet eeuwig "above and beyond" gaan zonder effectief resultaat.

Nu, elke generatie heeft wel zijn tamzakken, dat zijn in sé geen quiet quitters maar zal wel volk zijn dat zich nu onder deze nieuwe noemer gaat willen verschuilen.
 
Laatst bewerkt:
Ooit ook een zot geweest die (te) hard werkte voor wat ik uiteindelijk kreeg.

Jongelingen werden sowieso aanzien als extra productief en nog kneedbaar, dus misbruikbaar.
Moesten nog door de werkelijkheid worden ingehaald.

Mss zijn de huidige jongelingen gewoon meteen sowieso wat slimmer en laten ze zich niet vangen.
De huidige jongelingen weten ook wat hun te wachten staat:
-flexibel zijn
-vroeg pensioen, vergeet het. Mogen zelfs bijbetalen voor een generatie wel vroeger kon gaan vaak.
-levenslang studeren en steeds maar aanpassen
-vastgoed veelal te duur, voor velen wordt het betonnen bunker op het zoveelste verdiep. De meer gegoeden kunnen voor enkele m²'s meer gaan.
-...
(En tevens worden ze voortdurend met nieuws rond de oren geslagen over de toestand van de planeet, waarbij alles toch al hopeloos begint aan te voelen.)

Met dat opgelegd, beginnen de meesten er ook maar meteen gezapig aan.

Uiteindelijk wordt er toch misbruik van u gemaakt.
Niet alleen door de bazen, maar ook de door de anciens.

Als ze doorhebben dat je goed bent in uw job, zal je eerder werk bijkrijgen i.p.v. enkel de centen.


Die in de wereld van interimcontracten zitten, voelen het allemaal eens zo erg.
Ze maken die wijs: werk hard en je krijgt een vast contract.
De realiteit: je bent een nummer die ze net op tijd weer buiten shotten.
Na een tijd doe je nog net het hoogst noodzakelijke, en dan zie je gewoon nog wel weer.



Nu zelf het roer omgeslagen.
Ik mag op zich niet klagen qua loon en voordelen nu.
Maar van wat ik nu vooruit ga, veel blijft er sowieso niet meer van over. Dus ambitie zit ergens in de verte.
1000 euro vooruitgaan, waar 200 euro van over blijft zekers, en meer shit aan uw hoofd hebben.
 
Laatst bewerkt:
ugar zei:
in het HLN ja.
Klik om te vergroten...
Niet enkel daar hoor. Ik ken in de regio meer werkgevers die het normaal vinden om je privé aan de kant te schuiven voor onbetaald werk dan werkgevers die dat niet doen. En diegene die die wel correct werken zijn bijna zonder uitzondering grote firma's waar de vakbonden kort op zitten. KMO's in onze regio zijn gewoon een ramp om voor te werken.
 
Enira zei:
Je moet ook een beetje bekijken in zijn context.

De quiet quitting rage is dan weeral iets van Amerika, het land waar verlof pakken bij wijze van spreken al vies bekeken wordt.

Als je ziet zijn er wel enkele fenomenen die dit allemaal voeden:
- De hele "work-hustle" cultuur, stevig opgeleerd door ouders. "Als je kei hard werkt dan bereik je x". Vele van de generatie die nu het probleem vormen voor de hele quiet quitting rage komen hier op het plafond. De wereld is niet meer zoals dat ze vroeger was, en de waarden en normen die de ouders hebben meegegeven kloppen gewoon niet meer. De wereld is gewoon veranderd, hard werken op één preeke en een huisje kopen, gezinnetje en huisdieren. Het klopt gewoon niet meer. De dag van vandaag moet er stevig gejobhopt worden en wil je verder geraken moet je in sommige bedrijven zeer sluw en slim iemand onverdacht van de rails proberen te rijden.

- Promotie kansen: doordat mensen harder en langer moeten werken om in de toekomst toe te komen met hun pensioen vormt er zich een virtueel plafond. Vele jongere werknemers zijn volledig geblokkeerd door ancien werkgevers die de promotieposten nog steeds bekleden. In de vorige generatie gingen die vele vlugger op pensioen.

Hierdoor zit je met een hele generatie die merkt dat extra werken en zwaar werken niet de gewenste resultaten oplevert die ouders, familie, vrienden en andere mensen hun beloofd hebben. Een generatie die feitelijk geen enkel probleem heeft met overuren of kei hard te werken, want dit hebben ze de laatste 5-10-15 jaar effectief gedaan. Het quiet quitting is een tegenreactie tegen het hele jarenlang profiteren van "gratis onbetaalde overuren", "gratis" "above and beyond" gaan. En het is niet zo dat mensen die nog steeds resultaat of efficientie ervaren in hun carrière ineens allemaal 9-to-5ers worden. Het is gewoon zo dat de markt serieus geshift is naar eerder eerst de top te belonen dan mensen die de resultaten kloppen. In sé geen probleem denk je dan, bazen mogen nu eenmaal meer verdienen. Maar wat als de route naar die top ineens structureel geblokkeerd wordt?

Mensen willen feitelijk gewoon erkenning of loon voor hun "meerwerk", volgt die er niet dan vervangt het "meerwerk" zich in gewoon "werk". We zitten nu gewoon met een bedrijfscultuur die de laatste decennia gegraaid heeft en een openstaande lening op deze generatie heeft die afloopt.

Elke keer als je je werknemers vraagt om "above and beyond" te gaan dan moet je weten dat je dit op een bepaalde moment toch gaat moeten compenseren, je pakt als het ware een lening op de werknemer. Hoe verlonen? Dat kan al zo simpel zijn als doorgroei mogelijkheden, hoeveel mensen van de millenial generatie hebben niet aan het begin van hun carrière keihard gewerkt om zo snel mogelijk een niveautje hoger te zijn. Verder is er nog extra verloning, bonussen, vakantie, etc... Mensen gaan niet eeuwig "above and beyond" gaan zonder effectief resultaat.

Nu, elke generatie heeft wel zijn tamzakken, dat zijn in sé geen quiet quitters maar zal wel volk zijn dat zich nu onder deze nieuwe noemer gaat willen verschuilen.
Klik om te vergroten...
Ik denk dat we ook wel vergeten zijn hoe de arbeidsmarkt vroeger in elkaar zat en hoe werkloosheid steeds als een spook rondwaarde, iets dat nu in de meeste landen drastisch gedaald is of zelfs virtueel niet meer bestaat. Niet meer zo hard willen werken en dat in de praktijk kunnen brengen kan je ook zien als een luxe die vroeger gewoon niet bestond. Je hebt als werknemer tegenwoordig alternatieven, het is niet meer alsof je je job moet behouden of riskeert om jaren werkloos te zijn. Ook de lonen zijn gestegen, je kan je met een gewone job al heel wat meer luxe verschaffen dan je vroeger kon.

Als je een huis kan kopen, elk jaar één of twee reizen kan maken en af en toe eens op restaurant kan gaan dan kan je je beginnen afvragen wat je precies nog weer wilt en hoeveel moeite tijd je daar nog voor wil opofferen.

Niet dat wat jij hier stelt daarom niet klopt maar de reden dan onze normen anders zijn dan die van onze ouders op dit vlak lijkt me voor een deel ook wel gewoon te zijn dat wij nu de financiële mogelijkheid hebben om ze anders in te vullen.
 
Laatst bewerkt:
beryl zei:
Ik denk dat we ook wel vergeten zijn hoe de arbeidsmarkt vroeger in elkaar zat en hoe werkloosheid steeds als een spook rondwaarde, iets dat nu in de meeste landen drastisch gedaald is of zelfs virtueel niet meer bestaat. Niet meer zo hard willen werken en dat in de praktijk kunnen brengen kan je ook zien als een luxe die vroeger gewoon niet bestond. Je hebt als werknemer tegenwoordig alternatieven, het is niet meer alsof je je job moet behouden of riskeert om jaren werkloos te zijn. Ook de lonen zijn gestegen, je kan je met een gewone job al heel wat meer luxe verschaffen dan je vroeger kon.
Klik om te vergroten...
Zeker en vast. Zelfs ook het type werk is veranderd, terwijl er vroeger zeer weinig bureaujobs bestonden maar heel veel andere jobs waarbij effectief meetbare productiviteit bestond zal de situatie er ook niet anders op maken. Neem nu mijn grootvader of grootvader van de madam, allemaal in den bouw gewerkt. Eén zaterdagje extra of één pallet tegels meer of minder leggen was relatief moeilijk weg te steken, tenzij de fiscus kwam natuurlijk. En de stereotiepe bureaujob van onze huidige kennis economie leent zich nu eenmaal vele beter tot systematisch misbruik.

Anciënniteit was er ook meer, werken voor één baas 40 jaar lang? Dat zien we ook niet meer.

beryl zei:
Als je een huis kan kopen, elk jaar één of twee reizen kan maken en af en toe eens op restaurant kan gaan dan kan je je beginnen afvragen wat je precies nog weer wilt en hoeveel moeite tijd je daar nog voor wil opofferen.
Klik om te vergroten...
Draagt er waarschijnlijk ook weeral bij, quiet quitting zie je blijkbaar vooral verschijnen bij de millennial generatie. Laat dit nu een generatie zijn die in 2022 hoogstwaarschijnlijk een stevige vorm van anciënniteit, loon of carrière heeft opgebouwd die het toe laat om gewoon, ja, content te zijn. Velen zijn al 10 tot 15 jaar actief op de arbeidersmarkt en beginnen op hun plateau te zitten en te switchen van carrière maken naar gewoon een baan uitoefenen.

beryl zei:
Niet dat wat jij hier stelt daarom niet klopt maar de reden dan onze normen anders zijn dan die van onze ouders op dit vlak lijkt me voor een deel ook wel gewoon te zijn dat wij nu de financiële mogelijkheid hebben om ze anders in te vullen.
Klik om te vergroten...
Er zijn waarschijnlijk zeker ook nog andere facetten die er spelen, gezien de term relatief nieuw is zullen er nog meer zaken komen bovendrijven. Of dit nu een fenomeen, rage of effectief structureel probleem op de arbeidsmarkt gaat vormen, who knows. Ik ben allesinds benieuwd hoe dit afloopt.
 
Laatst bewerkt:
Toen ik vroeger 2u langer moest werken (kan gebeuren) mocht ik vrijdag als het kalm was 2u vroeger vertrekken.

Simpel toch?
 
MrKend54l zei:
Je kan ook gewoon uw job goed doen, al u werk rondkrijgen in uw 7 betaalde uren. Is er dan een probleem?
Heb je liever iemand die 9u werkt, en dus 2uren gratis overuren doet, maar wel maar hetzelfde werk kan verzetten?

U werk doen gaat niet over het aantal uren dat je aanwezig bent, wel over het werk dat je verzet. Ik doe zelf ook regelmatig meeruren, maar ik verzet ook effectief meer werk op die manier.
Klik om te vergroten...
Wij geven 24/7 ondersteuning in een soort mengeling van L1/L2 niveau. Dus wij hebben niet enkel vooropgesteld werk maar ook een hoop variabel werk dat binnenkomt. Mensen komen continu langs.

Ja, als iemand terwijl ik mijn laptop aan het wegsteken ben, met een issue langskomt kan ik makkelijk zeggen dat hij maar moet wachten tot mijn collega tijd heeft. Maar zo ben ik ten eerste niet want ik heb wel wat trots in mijn werk en wil de mensen helpen. En ten tweede, dat zijn zaken die opgemerkt worden. Dus ja, dan help ik die persoon en kan het zijn dat ik eens 10-15 minuten later naar huis ben (niet systematisch ofzo).

En dat wordt door die mensen gewaardeerd. Zij geven dat door aan hun managers en zo gaat dat verder tot het uiteindelijk bij mijn manager terecht komt. En buiten het feit dat ik mijn werk gewoon goed doe, gaat dat altijd zijn effect hebben. Ik heb met enkele collega’s gesproken die nogal graag klagen en zagen (type quiet quiters, kantjes eraf lopen en ik blijf geen seconde langer). Mensen die vrijwel gelijktijdig met hetzelfde loon zijn begonnen. En allemaal de afgelopen maanden gaan kijken voor opslag. Mijn opslagpercentage lag gemiddeld 2x - 3x hoger dan dat van hen.

Zij klagen en zagen daar wel continu over. Maar ja, als je geen efforekke wilt doen, moet je ook niets extra verwachten. Dat was eigenlijk een beetje mijn punt.
 
Laatst bewerkt:
Five-seveN zei:
Ik zie dat op mijn nieuw werk wel regelmatig zo mensen dat zeggen ik doe niks extra buiten mijn werk. HR organiseert dan vanalles en nope ze zijn er nooit bij, zelfs niet dingen die echt leuk zijn en waar ge niks moeite voor moet doen. Maar mogelijks is dat ook een statement dat ze niet tevreden zijn met het management en daarom niet meedoen, niet perse omdat ze "quiet quitters" zijn in hart en nieren.
Klik om te vergroten...
Tja ieder is vrij om daar wel of niet aan deel te nemen. Ik persoonlijk ben ook zeer weigerachtig om deel te nemen aan zo'n activiteiten buiten de werkuren, en al zeker op weekenddagen. Ik heb nu eenmaal nog een rijkgevuld leven buiten mijn werk waarin ik ook keuzes moet maken waar ik wel of geen tijd voor heb, en werkgerelateerde feestjes/events is meestal niet mijn eerste keuze. Ik werk al zo'n 40 uren samen met mijn collega's elke week, de behoefte om daar nog meer uren aan te breien is gewoon klein bij mij.
En je hebt ook een groep eerder introverte mensen die ook al sowieso wat weigerachtig staan tegen groepsactiviteiten en teambuildings, dat is gewoon hun ding niet, laat hen ook gewoon vrij om voor hun eigen te kiezen wat ze wel of niet willen doen.
 
SnowQuote zei:
Werk jij dan bewust overuren zonder daarvoor betaald te worden omdat je graag je werk doet ? Indien je gecompenseerd bent voor de overuren zie ik geen probleem. Maar zeggen dat mensen het minimum doen omdat ze 'maar' 8u/dag werken ?
Het is niet omdat mensen 2-3u overuren kloppen dat die even productief zijn in die overuren.
Klik om te vergroten...
Het was misschien verkeerd uitgedrukt, maar ik heb het niet over het aantal uur dat gewerkt wordt. Wel da manier waarop.
Sommige van mijn collega's zie ik gewoon mentaal afhaken. Daarmee wil ik zeggen dat ze hun werk wel doen, maar daarom niet kwalitatief genoeg (naar mijn mening). Dat zijn ook de mensen die niet deelnemen aan teambuildings of eentje mee gaan drinken na het werk. Of die ook geen input geven van wat zij liever zouden hebben op de werkvloer. Die komen er 8u zitten met tegenzin en doen in die tijd het minimum aan effort.
Maar om op je vraag te antwoorden: ja ik werk soms enkele uren per week te veel, maar dit is voornamelijk omdat ik zelf nog dingen wil uitzoeken in bijleren. En aangezien de job mij echt boeit vind ik dat ook niet erg. Mijn werkgever verwacht dat ook niet van mij, maar ziet dit wel. Waardoor evaluaties goed zijn en ook opslagen/promoties mijn kant uitkomen.
 
SlashDotDash zei:
Het blijft mij verwonderen dat productiviteit in vele bedrijven nog steeds in hoofdzaak gemeten wordt in "aantal gewerkte uren". Of dat diegene met de meeste lopende "projectjes" gezien wordt als de beste werknemer, want zie die eens hard werken en druk zijn.

Voor mij persoonlijk zijn er een aantal simpele regels:
- Zorg dat je beschikbaar/bereikbaar bent tijdens de uren van je contract.
- Zorg dat je je werk kan indelen in verschillende prioriteiten zodat je niet systematisch meer uren moet kloppen dan je contract. Anders gesteld: als je niet genoeg tijd hebt doe je gewoon de low priority dingen niet en praat erover met uw baas.
- Zorg dat het werk dat je doet wat impact heeft op "uw business", en niemand gaat klagen.

Bij vele multinationals is het bijna schrijnend hoe (vaak zinloos) werk gecreëerd wordt om de illusie van productiviteit naar hoger management te creëren en/of "visibiliteit" te geven. Van de 100 projectjes die worden opgestart zijn er misschien 30 die worden afgerond en misschien 5-10 die echt waardevol zijn voor de onderneming. Altijd een beetje cynisch wanneer je dan 1u verliest aan een "kick-off meeting" van iets waarvan je weet dat het na 3 maanden een stille dood gaat sterven.



Zelfs bij die hogere functies kan je je imho afvragen hoe zinvol het is dat ze 50-60u per week werken. Misschien moeten ze beter leren delegeren dan :)

Pas op, er zijn mensen die gewoon uit passie makkelijk 60u werken en daar geen problemen mee hebben, en die tijd ook zinvol & productief kunnen besteden. Dat zijn meestal de echt straffe GM's/CEO's. Maar die zijn dun bezaaid hoor, ik zou het niet kunnen, mijn familie en hobby's zijn me daar veel te dierbaar voor.
Klik om te vergroten...
Exactly.

Hier bij ons zijn er wel wat structurele problemen. Waarschijnlijk al gemerkt aan mijn posts....

De flipside van die problemen is dat het bijna ridicuul gemakkelijk is om goed te presteren als je wat je kop erbij houdt.

Er zijn structureel projecten die nergens heen gaan. Elke week meetings met 25-30 man, een projectleider die niks doet, geen alignment, geen actiepunten, gewoon black hole time consumption. Altijd dezelfde muppets die slide shows maken elke week met 30 kleurtjes en fancy transitions maar 0 inhoud. Na 2 meetings heb je snel door "going nowhere" en je gaat niet meer. Overgrote deel van die projecten worden uiteindelijk na 1 of 2y in de vuilbak gekieperd en elke keer iedereen verwonderd...

Projecten en producten die je gewoon met een back of the enveloppe berekening na een half uur als niet rendabel kunt beschouwen etc etc. Yet, iedereen blijft daar maar werk en tijd in proppen... uiteindelijk is er toch iemand die van bovenaf die dingen killt. Kun je maar beter zelf er geen tijd in gestoken hebben.

Yet, een groot deel van de workforce (typisch dinos die daar al 10 of 20y hetzelfde doen en misvormd zijn) zit te klagen dat ze overwerkt zijn, maar hun divisies zijn weinig rendabel (verwonderlijk...).

Ik probeer 40 max 45h per week te werken en mijn werkdag is gewoon een prioritisatie oefening. Elke ochtend door de 100 bullshit emails gaan, 90% deleten, 10% prioritizen. En als het emmertje vol is, is het vol. Wil je je project naar boven op de lijst, ga maar naar het hoger mgmt.

Bij ons is er een 1 2 3 ranking, 10% is rank 1 company wide en bonus flappentapper. Je kunt ze na 2 weken identificeren. Rank 3 zit structureel in bullshit meetings maar doet geen klop. Rank 2 doet wel iets maar lost geen structurele shit op. Gewoon easy sailing en dingen doen, belangrijke of niet, just do it. Rank 1 kan door de rommel heen zelf zijn prios goed zetten. In ons team in belgie is de helft Rank 1, gelukkig.

Soms voelt het alsof er een parallel universum van niks doeners is. We noemen ze soms al smalend "de parking". Sinds een jaar of 7-8 is er een nieuwe C suite en beetje bij beetje worden die legacy "parkings" opgeruimd. Teams opkuisen, hele sites sluiten, producten discontinuen etc etc.

Stel me altijd de vraag hoe het 10-15y geleden was. Ik erger me nu soms groen, blauw, paars aan de inefficiëntie en er is 25% marge. 10y geleden was er 10-12% marge
 
Paar jaar geleden bij mijn vorig bedrijf was ik de zot die alles en nog wat deed voor de ploegbaas maar hetzelfde betaald kreeg.

Uiteindelijk kreeg ik mijn tijdelijk contract en 2 maanden later was de burn-out daar, 2 weken voor mijn contract gedaan was kreeg ik een telefoon en was dag en bedankt..

Dus nu doe ik gewoon waarvoor ik betaald word, ik zal het goed doen ma niet meer niet minder.. Mensen die meer doen en er niets voor terug krijgen zijn zotten in mijn ogen. Tenzij de baas zwart/wit op papier zet dat je een promotie krijgt als je zo verder doet zou ik dit nooit meer uit mezelf doen. Heb al genoeg mensen gezien die hier in de val mee zijn gelokt.
 
Five-seveN zei:
Zolang het verloop van verloning en opportuniteiten voor de werknemers samenloopt met de geleverde prestaties, maakt het mij geen fuck uit wie zich als quiet quitter gedraagt en wie er vol voor gaat. Dit zal ook betekenen dat indien er ontslagen vallen de quiet quitters als die minder goed presteren als eerste buiten vliegen natuurlijk. Is volkomen logisch ook. Dus ja je mag een quiet quitter met minder prestaties dan de anderen zijn maar ga dan niet bij uw baas reclameren dat ge geen promoties of dikkere bak krijgt terwijl uw collega "met dezelfde job" die 2x zo hard werkt dat wel krijgt.

Ik zou zelf pas beginnen zagen bij het omgekeerde: als ge zelf u dubbel plooit voor de firma en de baas zelf geen klop uitsteekt, en dat niet leidt tot opportuniteiten, groei of extra loon. Of als uw collega van dezelfde leeftijd jarenlang meer krijgt en meer verdient, gewoon omdat hij dat jaren geleden zo onderhandeld heeft, en gijzelf vast zit in een functie terwijl u prestaties en ervaring beter zijn.

Ik zie dat op mijn nieuw werk wel regelmatig zo mensen dat zeggen ik doe niks extra buiten mijn werk. HR organiseert dan vanalles en nope ze zijn er nooit bij, zelfs niet dingen die echt leuk zijn en waar ge niks moeite voor moet doen. Maar mogelijks is dat ook een statement dat ze niet tevreden zijn met het management en daarom niet meedoen, niet perse omdat ze "quiet quitters" zijn in hart en nieren.
Klik om te vergroten...
Ik snap echt niet dat "niet aanwezig zijn op de activiteiten die HR buiten de werkuren organiseert" gezien wordt als "die doen geen moeite".
Als HR die activiteiten nu eens gewoon binnen de werkuren organiseert, dan is iedereen daar bij hoor. Er zijn nu eenmaal veel mensen "in het werkveld" die ook nog een gezinsleven/privéleven hebben daarbuiten. Je zit 8u per dag bij uw collega's en minder tijd bij uw gezin en nog veel minder tijd bij uw vrienden. En dan zou je in uw vrije tijd ook nog eens activiteiten moeten gaan doen met die collega's om "een goeie werkkracht" te zijn?
 
Als er bij ons activiteiten, training of wat dan ook gepland staan die buiten mijn uurrooster vallen dan schrijf ik ALTIJD die uren en word ik die overuren betaald+ verlof. Een andere manier van werken kan ik mij niet voorstellen want gebeurt te vaak dat ik van mijn uurrooster moet afwijken.
En de werkgever maakt daar geen enkel probleem van. Al de uren die ik boek worden zonder vragen goedgekeurd. (Ik kan alles wel verantwoorden en heb goeie redenen natuurlijk)
Ze zijn al blij dat je bereid bent om nog meer tijd vrij te maken voor hun.

Omdat de werkgever niet moeilijk doet probeer ik alles aan te pakken met veel zin en een echte "Alright let's fucking do this!" attitude.
Dat lijkt goed te werken voor beide partijen.
 
Airjinx zei:
Hier hebben we ook zo'n prille twintiger lopen die precies alles doet om zo weinig mogelijk effectief te werken.
Gaat 4x per dag op het wc zitten om zijn whatsapp te checken, als er niemand bij hem in de buurt is begint hij op zijn gsm te tokkelen. Als hij iets moet gaan halen blijft hij altijd extreem lang weg. Als het tijd is om de winkel te sluiten en iedereen is bezig wandelt hij gewoon buiten ipv al de poort zo te zetten dat er geen nieuwe klanten binnen kunnen.
Als je iets zegt over zijn werk dat niet goed was krijg je de repliek doe het dan zelf. Als de baas zegt dat hij wat minder op de pot moet gaan zitten is het niet waar, tis de eerste keer vandaag.
Wil ook zo weinig mogelijk bijleren, zodat er zeker niks van verantwoordelijk op hem zou komen. Zie dat je iets extra kan waardoor een nieuwe collega aan hem hulp zou komen vragen. Is al vaker "ziek" geweest op 10 maanden tijd als ik in de laatste 15 jaar. Of komt met een kater werken zodat hij voor de middag niks op normale manier kan uitvoeren.

Van mij mag het serieus crisis worden dat zo'n figuren ontslagen worden, is geweldig storend voor mensen die gewoon normaal hun job willen doen.
Klik om te vergroten...
Jij schets de Voka definitie van quiet quitting, das niet wat het eigenlijk wil zeggen. Das hetzelfde als mannen bij ons die eerst hun 15 minuten schof pakken om 9u en dan om 9u15 eerst nog even een sigaretje gaat roken vóór ze terug beginnen... en dan zeggen dat dat ook onder quiet quitting valt. Nee, die werken gewoon 15minuten te weinig (en dan zwijg ik nog over al die andere sigaretten, en klapkes...)

Ik doe mijn werk, als ik tegen een deadline aan zit en die laatste 2 dagen worden dagen van 10u geen probleem maar die 4u schrijf ik wel op en die pak ik ergens anders wel terug als het kan. Flexibiliteit betekend voor mij iets anders dan structureel gratis overuren draaien voor de schoon ogen van den baas, flexibiliteit is voor mij uren presteren als dat nodig is. De ene dag wat meer en een andere dag dan ook eens wat minder.
Mijn directe baas blijkt daar trouwens ook geen problemen mee te hebben, mijn evaluaties zijn elk jaar goed. Ik zou mezelf dus gerust in die quiet quitting groep mensen durven plaatsen, maar dat wil niet zeggen dat ik niet inzit met de kwaliteit van mijn werk. Ik vind dat ook niet iets om trots op te zijn, maar ik hoef mij daar toch ook niet voor te schamen? Ik vind dat een gezonde mentaliteit, je doet waarvoor je betaald wordt... mits een beetje geven en nemen.

Five-seveN zei:
Dat zeg ik ook niet, er zijn namelijk ook activiteiten die onze HR binnen de werkuren organiseert, en daar passen die ook voor.
Behalve als het een frietkraam is of ijsjes.
Klik om te vergroten...
Tis niet HR georganiseert an sich hier maar gewoon zaken als de jaarlijkse teamvergadering en het teambuilding-weekend zijn ook veelal verplichte nummertjes voor mij. Wij zitten met een team met een hele hoop super-extraverte mensen en dat vreet energie, zeker als je zo een hele dag door moet. Het grappige is wel dat zowat alle collega's van de engeneering zijde daar op die manier over denken: ofwel gaan ze gewoon niet, ofwel is het eigenlijk tegen hun goesting (wat ze evenwel niet laten zien op de dag zelf).
 
Laatst bewerkt:
Five-seveN zei:
Dat zeg ik ook niet, er zijn namelijk ook activiteiten die onze HR binnen de werkuren organiseert, en daar passen die ook voor.
Behalve als het een frietkraam is of ijsjes.

En ik snap ook wel dat niet iedereen zin heeft om een interviewke te krijgen dat dan op de website komt, maar als het nogmaar gewoon is "stem hier op uw favoriete muziek!" en ge reageert nog niet ja dan ist gewoon een fuck it mentaliteit.
Klik om te vergroten...
Dus HR organiseert een team-building, en dan zeggen die "nee, ik ga op mijn bureau zitten"? Want de enige manier hoe ik dat zie gebeuren, is als er deadlines worden opgelegd zonder dat dat soort dagen in rekening wordt genomen?
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan