Ik heb nogal een no-brain aanpak dus ik wil wel altijd bijleren. Het is gewoon dat je sprak over een onevenwicht, maar dan denk ik spontaan aan de stereotype gymbro die enkel bench press doet en na verloop van tijd last krijgt aan zijn schouders doordat zijn bovenlichaam scheeftrekt. Het was mij niet helemaal duidelijk of je dat kan krijgen door een gezonde combinatie van compound lifts, aangezien die toch wel eerder elke spier aanspreken (met verschil in intensiteit wel).
Persoonlijk heb ik niet de tijd (en zin) om ook nog cardio te doen, dus die extra belasting heb ik niet, ik denk dat dit ook moeilijk te combineren zou zijn met mijn huidige powerlift-focus. Dat je kans op blessures sterk stijgt als je onvoldoende recupereert, snap ik dan wel volledig. Het is daarom dat ik ook soms wat meewarrig reageer als er iemand "het licht" heeft gezien en plots van 0 praktisch elke dag gaat beginnen trainen: meestal blijft dat niet duren door gebrek aan haalbaarheid.
Ik train al jaren op deze manier, en buiten dat ooit de leeftijd mij zal inhalen, ben ik tot nu toe eigenlijk bespaard geweest van zware blessures, op een verrekking/blockage in de rug na, en wat ontstekingen die meestal wel weggingen door rustiger aan te doen/wat bijkomende bewegingen. Daarom dat ik me altijd afvraag of ik nu zo'n uitzondering ben (genetisch of gewoon geluk), aangezien ik vaak mensen tegenkomen die een heel schema hebben voor mobiliteit/flexibiliteit/stretchen/... terwijl ik doorgaans meteen begin te squatten met 70 kg, en daarmee praktisch kan gaan neerzitten.