volgens Lieven Scheire ligt dat aan uw locatie-data, en het feit dat veel mensen vaak dingen opzoeken.
dus bvb,
gij gaat op reis naar Pattaya. gij komt thuis en gij spreekt af met vriendengroep A, waar gij in geuren en kleuren over uw reis vertelt. het algoritme ziet adhv uw locatiegegevens dat gij samenzit met die vrienden, en dat achteraf een aantal van uw vrienden op hunne gsm de zoekopdracht "pattaya" in geven.
wat later spreekt ge af met vriendengroep B, en ge zit weer te vertellen, en die vriendengroep begint ook te zoeken naar informatie over Pattaya.
en een beetje later, vriendengroep C, denkt het algoritme al "het zal daar weer over Pattaya gaan", en tegen dat ge uitverteld zijt, en uw vrienden hunne gsm pakken, moeten ze al niet meer zoeken, want het komt er automatisch op.
in uw situatie lijkt het mij dan:
eerste vriend koopt marstek batterij, vertelt erover, andere vrienden zoeken het op, één of 2 kopen er ook één. volgende keer, spreken die er allemaal over, weer opzoeken, weer vrienden die het aanschaffen.
nu zit gij erbij, zijn er nog die er één gekocht hebben, en zegt het systeem: we zullen den Donny T. al maar reclam geven, dan moet hij niet meer zoeken.
echt afluisteren zou logistiek onmogelijk zijn (als ge élke telefoon élk gesprek moet afluisteren en analyseren...)