Papa's die niet met kinderen om kunnen gaan

[Wilcao]

Stiekem denk ik dus van wel.
Nou, ik denk dat mensen zonder kinderen heel vaak de vraag krijgen waarom ze geen kinderen willen. Een kinderloze vriendin wees mij daar ooit eens op en sindsdien probeer ik die vraag in te slikken. Wij hebben kinderen en mijn man en ik hoeven ons eigenlijk haast nooit te verantwoorden waarom wij aan kinderen begonnen zijn. Het is ons wel eens gevraagd waarbij mijn man onmiddellijk iets had van, gaat jou dat wat aan dan…?

Ik weet niet of het makkelijk is kinderloos te zijn. Ja je hoeft met niemand rekening houden, je kan het leven leiden waar je zin in hebt, op het moment dat je er zin in hebt. Maar als het grootste deel van je vrienden kinderen krijgen en het contact ermee flink ziet minderen, jullie elkaar weinig te vertellen hebben omdat jullie levens zo anders zijn dat je ze kwijtraakt. En zonder kinderen, ben je ook vreselijk op elkaar aangewezen (of je gaat volledig je eigen gang, wat ook kan).. Het lijkt mij ook heel eenzaam.

Ik denk ook wel dat veel mensen op latere, oudere leeftijd wat spijt kunnen krijgen als ze geen kinderen hebben. Zeker als ze zelf geen broers of zussen hebben. Dus dat kan wel kloppen. In uw goede jaren gaat het wel veel makkelijker zijn om te kunnen doen en laten wat je wilt. Ikzelf heb er geen problemen mee, want ben tot mijn 28ste vrijgezel geweest en heb er goed van genoten. Nu geniet ik er ook met volle teugen van, maar samen met mijn gezin. Nu kan ik me wel voorstellen wanneer je een moeilijke of huilbaby hebt, dat je spijt hebt van de keuze om wel kinderen te nemen. Dus alles zal zeker afhangen van hoe alles evalueert.

 

[ThomasMore]

Weinig mensen kunnen inschatten wat de impact van kinderen is op hun leven. De meesten nemen echter wel hun verantwoordelijkheid op en leren snel hoe ze ermee omgaan, ongeacht man, vrouw of x.

Persoonlijk krijg ik het nogal op de zenuwen van de stelling dat vaders nogal hulpeloze mannen zijn die hoogstens goed zijn voor wat plezier te geven aan de kinderen maar complete nitwits zijn als het op zorgtaken aankomt.

 

[JelleCa]

Je moet hier toch wat lezen, alsof het leven van een kinderloze vrijgezel constant "makkelijk" is en plezier maken en geld uitgeven aan leuke dingen.

Niet iedereen heeft daarvoor gekozen hé. Niet iedereen kan de juiste partner vinden, waardoor men zich onvoldaan voelt qua relatie- en/of kinderwens, terwijl de maatschappij net héél gericht is op het traditionele gezin. De avonden alleen thuis, geen vaste partner om op terug te vallen als het eens wat minder gaat, ... daar staat men niet bij stil.

 

[Wilcao]

Je moet hier toch wat lezen, alsof het leven van een kinderloze vrijgezel constant "makkelijk" is en plezier maken en geld uitgeven aan leuke dingen.

Niet iedereen heeft daarvoor gekozen hé. Niet iedereen kan de juiste partner vinden, waardoor men zich onvoldaan voelt qua relatie- en/of kinderwens, terwijl de maatschappij net héél gericht is op het traditionele gezin. De avonden alleen thuis, geen vaste partner om op terug te vallen als het eens wat minder gaat, ... daar staat men niet bij stil.

Het gaat uiteraard over mensen die er bewust voor kiezen. Uiteraard is dat anders voor mensen die liever wel een gezin willen, maar door één of andere omstandigheden niet lukt.

 

[Mormel]

Zowel hier thuis als bij mijn mannelijke vrienden met kinderen (leeftijden van 0-6) valt het eigenlijk wel best mee moet ik zeggen. Uiteraard is het leuk om eens te kunnen zagen dat u kind den aap uithangt of iets niet eet, maar over het algemeen heb ik niet de indruk dat ze liever geen kinderen zouden gehad hebben.

Wat me wel opvalt is dat ze allemaal (inclusief mezelf) heel erg hard blijven vasthangen aan ergens een moment voor zichzelf, en meer dan de vrouwen. Mijn vrouw haalt een stuk meer haar "identiteit" uit het moeder/gezin zijn, daar waar ik echt nog wel nood heb aan één keer per jaar een weekend met mijn vrienden, of eens blijven plakken na het sporten,...

Dat neemt niet weg dat ik ongelooflijk content ben met mijn dochter, en 't is een leuk avontuur om ze te zien opgroeien, maar tegelijkertijd enorm vermoeiend

Denk eigenlijk dat dat zo slecht niet is. Heb zelf redelijk wat vrouwen gezien die volledig opgingen in het moederschap en daarna in een zwart gat vielen eens de kinderen het huis verlieten (om nog niet te spreken over zij waar de volwassen kinderen amper/of zelfs geen contact meer zochten, die komen toch in aanmerking tot de meest bittere mensen die ik gezien heb).

 

[Tonerider]

Ik denk ook wel dat veel mensen op latere, oudere leeftijd wat spijt kunnen krijgen als ze geen kinderen hebben. Zeker als ze zelf geen broers of zussen hebben.

Ik denk dat dit vooral is bij mensen die wel kinderen wilden, maar waar het niet lukte. En schrik voor eenzaamheid in oudere jaren lijkt me een domme reden om kinderen te krijgen. Ook genoeg mensen die wel kinderen hebben maar ze amper zien eenmaal die hun eigen leven hebben. Dat lijkt me dan nog erger.
Ook genoeg mensen die zoveel miserie hebben met hun kinderen dat ze spijt hebben dat ze er wel hebben.
M.a.w. in beide gevallen ga je mensen hebben die achteraf spijt hebben. De ene keuze is niet beter dan de andere.
Zowel het kiezen voor kinderen of juist geen kinderen is deels gedreven door eigenbelang, ook daar zal de ene niet zoveel beter in zijn dan de andere.

 

[Obi Wan Kenobi]

Persoonlijk krijg ik het nogal op de zenuwen van de stelling dat vaders nogal hulpeloze mannen zijn die hoogstens goed zijn voor wat plezier te geven aan de kinderen maar complete nitwits zijn als het op zorgtaken aankomt.

Als mijn vrouw weg moet (soms meerdere dagen) voor het werk, doe ik alles alleen voor onze 2 jonge kinderen, zonder hulp van buitenaf (Ik vind dat zelf normaal). Maar blijkbaar volgens de collega's en vriendinnen van mijn vrouw ben ik blijkbaar daar bijna de enige in en vinden ze dat straf dat ik dat alleen doe en vragen die andere mannen bijna altijd hulp van (schoon)ouders en familie of moet de moeder des huize alles klaarzetten dag per dag omdat het anders niet in orde komt.

 

[derp]

Nu gescheiden met 2 jarige dochter maar daarvoor deed ik ook ook gewoon alles wat te maken had met de kleine. Ik ging ook alleen naar de zwangerschapscursus als mijn toenmalig lief niet kon. Stond ik daar met een nepbaby in mijn handen alle verschillende poses te oefenen die ge kunt aannemen bij het geven van borstvoeding te oefenen om dat achteraf thuis uit te kunnen leggen :’)

ik heb gekozen voor het vaderschap, voor alle aspecten van het vaderschap, inclusief het verversen, knippen van nagels, opstaan ‘s nachts, spelen, kleertjes kopen op Vinted, opofferen van mijn vrije tijd, inboeten op hobby’s etc. Allemaal met veel liefde en zonder terugblikken. Ik vind mannen die zonder hun lief verloren lopen met de kinderen ook echt sukkelaars eerlijk gezegd.

 

[Straddle]

Hier is het eerste onderweg, ik ben zelf benieuwd hoe ik ermee ga omgaan. Ben ergens wel blij dat ik de voorbije 18 jaar non-stop gereisd heb en alles gedaan heb wat op mijn wishlist stond, nu moet ik niet aftellen totdat de kinderen later 18 zijn vooraleer ik nog vanalles wil doen (zoals ik zie bij vrienden uit mijn kennissenkring).

Ik heb eigenlijk nooit echgt een grote kinderwens gehad, maar ben wel blij dat er nu eentje komt. De toekomst zal wel uitwijzen of het de juiste keuze was.

 

[Yo-Han]

Wat is precies het doel van dit topic? Sommige mensen zullen het inderdaad zwaarder hebben dan andere wat betreft kinderen. Lijkt me niks geks. Ik heb soms het gevoel dat mensen die geen kinderen willen, heel graag tal van redenen zoeken om die keuze te verantwoorden. Dat gevoel heb ik ook bij dit topic tbh. Terwijl het gewoon een keuze is zoals een ander.

Het makkelijkste is kinderloos en vrijgezel zijn, maar zodra je in een relatie zit of kinderen hebt, ga je rekening moeten houden met iemand anders. Ik ga zeker niet zeggen dat er geen zware momenten bij zitten, maar ik zie het ouderschap nog altijd als iets zeer leuks.

@Wilcao Alhoewel je vrij neutraal probeert te zijn voel ik toch wat oordeel over het kinderloos (en vrijgezel) zijn.
Iedereen heeft dat wel wat naar elkaar toe, dat oordeel of soms vooroordeel eigenlijk (en niet enkel over kinderen hebben).
Soms kan een woordje uitleg van iemand veel verhelderen, en begrip voor elkaar hebben doet al heel veel. Kinderloos of niet, getrouwd, samenwonend of niet.
Een single moeder kan het zwaarder hebben financieel en met werk omdat ze er alleen voor staat. Soms hebben mensen een kinderwens maar lukt het niet door omstandigheden, dan is het niet altijd een keuze. Maar meestel wel dus, akkoord. En positief dat je het niet als een wij zij verhaal ziet zoals sommigen.

@Tonerider haalt ook wel wat zaken aan dat voor kinderen gaan, of niet... ver van altijd een zwart wit keuze is.

 

[JanusDR]

Als mijn vrouw weg moet (soms meerdere dagen) voor het werk, doe ik alles alleen voor onze 2 jonge kinderen, zonder hulp van buitenaf (Ik vind dat zelf normaal). Maar blijkbaar volgens de collega's en vriendinnen van mijn vrouw ben ik blijkbaar daar bijna de enige in en vinden ze dat straf dat ik dat alleen doe en vragen die andere mannen bijna altijd hulp van (schoon)ouders en familie of moet de moeder des huize alles klaarzetten dag per dag omdat het anders niet in orde komt.

Ik vind mannen die zonder hun lief verloren lopen met de kinderen ook echt sukkelaars eerlijk gezegd.

Ik zou dat alleszins vervelend vinden om meerdere dagen op rij de hele dag pampers te verversen, nagels te knippen, etc.
Ik ben vader, geen babyverzorger.
Edit: ik vind die aspecten van het vaderschap gewoon afstompend.
In die extreme gevallen wordt er inderdaad afgewisseld met grootouders of kinderoppas, want ik heb betere dingen te doen ik doe het niet graag en zij wel.
Niet dat ik het niet doe, maar liefst zo weinig mogelijk.

Dat maakt mij volgens mij wel geen sukkelaar, gewoon geen interesse in de kak-was-plas stuff.
Mijn vrouw daarentegen vindt dat fantastisch, dus dat is lekker complementair

 

[Tomski]

Hier ook bewust voor het vaderschap gekozen en nog geen seconde spijt gehad. Mis ik soms bepaalde aspecten van mijn kinderloze leven? Ja, ik zou liegen als ik zou beweren van niet. Maar ik krijg er écht waar zoveel voor terug. Onze kinderen zijn ook wel échte papa's-kindjes, soms voel ik me beetje schuldig tegenover mijn madam omdat ze altijd naar mij toe trekken voor alles (Maar ze kan er wel tegen, en ze vind het ook minder erg, denk ik.. zij kan soms wel nood hebben aan een laat mij gerust momentje) . Denk wel dat ik de meeste pampers vervangen heb, het meeste flesjes gegeven en élke avond ben ik van in-bed-steek-dienst.

Ik ben ook een iets oudere papa (alhoewel dat tegenwoordig ook al normaal begint te worden). Ik was er bijna 40 toen de eerste geboren was, 42 bij de tweede. Ik heb genoeg gefeest daarvoor waardoor ik nu wel tijd én geld heb om aan mijn kinderen te besteden. Wel blij dat ik de kinderen heb met mijn tweede vrouw waar ik nu ondertussen 17 jaar mee samen ben. Met de eerste echtgenote was het een dramatischer situatie geweest met de scheiding. Dodged a bullet there.

 

[peppe]

Ik heb geen kinderen. De reden is een gevolg van iets waarvoor de BG moraalriddertjes (De heilige pausen onder ons) mij nog steeds voor bekritiseren.

Maar ik neem tenminste mijn verantwoordelijkheid op.

Ik hou van kinderen an sich en ik heb ook lang geleden veel liggen spelen (lees: Den oppas zijn) met de 6 jarige zus van mijn toenmalig lief. En dat ging best goed. Maar neen: Ik heb dus zelf geen kinderen.

Ik zal nooit kinderen hebben. De vrijheid die heb als kinderloze vrijgezel is prijsloos.

 

[JanusDR]

Sorry, maar dat vind ik zulk een ouderwets

Integendeel, het is net zeer modern.

Ouderwets is het opbod aan vaders die zoveel mogelijk rondvertellen hoeveel pis-kak-plas en huishoudelijk werk ze wel niet doen, om zich dan denigrerend uit te laten tegenover mensen die andere taakverdelingen afspreken.

En ouder zijn = baby/kind verzorgen. Dat weet je toch vooraleer je er aan begint?

Waarom? Als je afspreekt dat bepaalde verzorgingstaken meer zullen opgenomen worden door de vrouw of door andere mensen (grootouders, crèche, kinderoppas,...) dan is dat niet noodzakelijk zo.

"betere dingen te doen" hebben dan je kind verzorgen en gezond houden... Dat vind ik maar een heel rare uitspraak die, helaas, wel goed past bij de topictitel.

Deugniet, dat 'gezond te houden' heb je er stiekem bijgeplaatst om er een connotatie van verwaarlozing in te steken, maar dat is nogal vals hé.

In welk opzicht is een kind gezonder indien de pamper ververst/kots opgekuist wordt door x ofwel door y of z?
Ik weet alvast niet wie mijn pampers ververst heeft en het zal mij worst wezen of dat nu door mijn vader of de nanny gebeurd is.

Daarbovenop past de uitspraak helemaal niet bij de topictitel, want ik ben zowat het tegenovergestelde van depressief of wanhopig sinds de kleine er is.
Het is fantastisch.

 

[herc]

Alsof de kak-was-plas stuff zoveel tijd in beslag neemt? Hoop en al een half uur op een dag?

 

[fomix]

Een momentopname waarbij je als vader wat minder tijd aan u kind besteed maakt u nog geen slechte vader.
En al een geluk meten we liefde toch niet aan het aantal minuten dat je uw kind verzorgt?

Dit gezegd zijnde, onze zoon is nu bijna 2j en ik kan ondertussen wel zeggen dat ik de intensiteit als ouder best onderschat heb. Mijn vrouw en ik maken gewoon goede afspraken zodat we ook beide meer zijn dan "ouder van".

Trouwens, als ik mijn vrouw mag geloven, vrouwen klagen wel degelijk over de hoeveelheid taken die de vader al dan niet opneemt. Maar ze doen dat dan niet als hun partner erbij is .

 

[Frewi]

Integendeel, het is net zeer modern.

Ouderwets is het opbod aan vaders die zoveel mogelijk rondvertellen hoeveel pis-kak-plas en huishoudelijk werk ze wel niet doen, om zich dan denigrerend uit te laten tegenover mensen die andere taakverdelingen afspreken.


Waarom? Als je afspreekt dat bepaalde verzorgingstaken meer zullen opgenomen worden door de vrouw of door andere mensen (grootouders, crèche, kinderoppas,...) dan is dat niet noodzakelijk zo.


Deugniet, dat 'gezond te houden' heb je er stiekem bijgeplaatst om er een connotatie van verwaarlozing in te steken, maar dat is nogal vals hé.

In welk opzicht is een kind gezonder indien de pamper ververst/kots opgekuist wordt door x ofwel door y of z?
Ik weet alvast niet wie mijn pampers ververst heeft en het zal mij worst wezen of dat nu door mijn vader of de nanny gebeurd is.

Daarbovenop past de uitspraak helemaal niet bij de topictitel, want ik ben zowat het tegenovergestelde van depressief of wanhopig sinds de kleine er is.
Het is fantastisch.

Ik had mijn bericht reeds verwijderd, maar omdat je toch antwoord hebt gegeven: neen, stoer doen over hoe je kind verversen en onderhouden (nagels knippen enzoverder) "vervelend" is en hoe je "iets beters te doen hebt", dat is erg ouderwets. Dat vervelend vinden, dat doen de meeste mensen wel, maar dan zo wat arrogant wezen over hoe jij dat allemaal niet doet...

Ik steek die "gezond" erbij omdat dat wel degelijk de essentie is. Je kind verversen, de nagels knippen, haar wassen; de "pis-kak-plas en huishoudelijk werk" dus, dat doe je allemaal om je kind gezond te houden. Zeggen dat je "betere dingen te doen hebt" dan dat te doen, ik vind dat wel degelijk zo'n unsure smiley waard. Want ja, bijna niemandt vindt dat leuk. Maar dat is wel degelijk deel van ouder zijn. En wat kan er "betere dingen" zijn dan je kind onderhouden en gezond houden?

Let op: ik zeg niet dat je een slechte vader bent, of dat je je kind niet graag ziet (of omgekeerd). Het gaat er hem niet om dat je vrouw de meeste van die taken op zich neemt, het gaat hem om de stoerdoenerij in de verwoording. En dat soort uitspraken zijn toevallig zaken die je vaak hoort van die papa's die niet goed met kinderen kunnen omgaan, behalve dan om de leukerd uit te hangen wanneer ze er zin in hebben. Vandaar mijn uitspraak.

Maar goed, het ging er dus wat over vond ik, vandaar de verwijdering langs mijn kant. Maar omdat je nog antwoord hebt gegeven, geef ik nog snel terug. Verder kan ik inderdaad niet oordelen over jouw situatie. Prettige dag verder nog!

 

[Monty]

Onze kleine zit al een dikke twee weken in een pittige slaapregressie. Wanneer ik in het holst van de nacht uren ‘slaap kindje slaap’ zing, droom ik wel eens van een tradwife die alle nachten geduldig voor haar zorgt, terwijl ik met mijn maten rustig pinten pak en toch frisser dan nu op het werk sta

 

[Pskonejott]

Die trad wives hadden ook geen job. Alleja, hun job was huishouden en kind.

 

[Obi Wan Kenobi]

Maar mijn kind is gezond, want het verzorgingswerk wordt wel degelijk gedaan. Dus wat is uw punt?

Ik heb het gewoon neutraal verwoord, zonder denigrerende woorden als 'sukkelaar' te gebruiken.
Net zoals dweilen of eten maken, heb ik betere dingen te doen dan pis opkuisen. Is dat per se stoer?

Ik doe wel alles van
- administratie (zonet de aanmoedigingspremie Vlaamse overheid ontdekt, hop 2400 ballen voor het vrouwtje ).
- aankopen van babymateriaal met bijhorend uitzoeken van alle veiligheidstesten
- welke vaccinaties geven en wanneer
- zwangerschapsboek en babyboek van 400p's doorlezen om te zien wat de pediaters aanraden doorheen die periodes, milestones etc.

Anderen zouden dat dan weer saai vinden en 'betere dingen te doen hebben'.
Het is maar wat je zelf leuk vindt, of wat nuttig is en niet kan ge-outsourced worden.

Iedereen heeft betere dingen te doen dan kak,pis en het huis opruimen, ook uw vriendin heeft hopelijk betere dingen te doen dan dat.
Ik snap dat het minder leuk is en dat als je het kan laten aan je vriendin als die thuis is, dat je dat dan probeert.

Maar ik denk dat de meeste het wel vreemd vinden dat je andere mensen naar je huis of ergens naar toe gaat voor de verzorging omdat je wel iets beters hebt te doen als je vriendin niet thuis is. (want zo lees ik toch je tekst).

Iedereen heeft normaal zeker zijn eigen taken in het huishouden, pampers vermijden vinden de meeste zeker ok , maar ze outsourcen vinden de meeste mensen wat vreemd. (denk/hoop ik )