Dit weekend teruggekomen uit Italië met drie koters op de achterbank (weliswaar met een derde zitrij, dus een verdeling van 2 - 2 - 1) . Eerste keer dat ik niet in 1 trek naar huis rijd en ik vermoed dat ik het ook in de toekomst niet meer ga doen. +1500 km in 1 keer naar huis rijden is wel op het randje van aanvaardbaar, je zit nog altijd met je kostbaarste bezit op de achterbank. In het verleden genoeg gedaan maar nu lijkt me een 1000 km wel de grens van het aanvaardbare, daarmee geraak je op dag 1 toch ook al tot rond Milaan.
Nu als ik de kostprijs van de verplaatsing eens op een rijtje zet wordt die wel gigantisch. Zal nog eens in detail uitpluizen maar heb al zeker voor 625 euro benzine erdoor geblazen, gecombineerd met een 160 euro overnachting in de heenrit en een 320 euro in de terugrit (twee kamers en het ontbijt was blijkbaar not included

, oeps). Bovenop de huurpijs van de woning is dat dus al ruim boven de 1000 euro verplaatsingskosten aangevuld met peage (op die route weliswaar beperkt) / vignet zwitserland / pedaggio maar reken toch ook maar rap op 250 euro en plus gespreid over de vakantie.
Italie is trouwens ook niet te vergelijken met een Spanje wanneer het op supermarktprijzen aankomt, veel "winst" hebben we daar ook niet gemaakt.
Maar bon, neemt niet weg dat Italië voor mij altijd bovenaan zal staan in vakantiebestemmingen.
Wat reizen met kinderen betreft zijn die gasten wel rotverwend qua luxe en comfort. Plaats te over, elk een schermpje, wat filmpjes gedownload, games mee, wat muziek op spotify als ze willen hun ogen toedoen, aangenaam temperatuur terwijl het buiten +35graden is. In mijn tijd was het gewoon "tel eens de gele auto's" of random zwaaien in de file.