(On)geoorloofde ziektebriefjes? (Tandarts, medische controle, ziek kind, ...)

[Vega]

Als je er zelf onderdoor zit? Wat is het verschil met iemand die een ziektebriefje krijgt omwille van stresssymptomen/beginnende burnoutklachten?
Dat is net voorkomen dat die persoon langdurig uitvalt.

Zelf onderdoor zit? We hebben het hier over kinderen die ziek zijn en waar je opvang voor regelt, kom jij weer af met een ouder die er onderdoor zit... Krijg een flashback naar de startende IT'er van gisteren die nog maar net bezig was als zelfstandige, zijn been brak, maandenlang buitenstrijd was en geen gewaarborgd inkomen voorzien had.... Weer de gemiddelde zeker?

Komaan, even normaal doen, alsof we het hier hebben over de ouder die alles alleen moet regelen en er volledig onderdoor gaat... We hebben het hier over kinderen die ziek zijn en waar je opvang voor dient te voorzien, punt. Ik heb zelf al met zieke kinderen thuis gezeten, dat is niet plezant maar daar ga je voor alle duidelijkheid niet aan onderdoor hé? En kom nu aub weer niet af met als voorbeeld een kindje dat al 3 weken aan het sukkelen is en een ganse dag niets binnen houdt, ook daar hebben we het niet over.

Maar soit, om op uw vraag dan te antwoorden, als de dokter voor de ouder óók een briefje geeft omdat de ouder zelf ziek is, geen probleem daarmee (uiteraard).

Ik zeg nergens dat fraude ok is hoor. Het is trouwens niet omdat een dokter iemand thuiszet en die volgens een leek niet ziek is, dat het sowieso fraude is. Maar ik denk niet dat iedereen alles opgelost krijgt met familiaal verlof en dan betaald of onbetaald verlof. En uiteraard is misbruik zoals dat doen om betaald te blijven worden enkel maar af te keuren.

Veel zaken die jij als oplossingen ziet vind ik nogal hard je eigen situatie veralgemenen. Verlof nemen, betaald of onbetaald, dat moet toch goedgekeurd worden? En het eerste is beperkt en het 2de een gunst dacht ik. En dan thuiswerken, ik wil zo iemand eens een normale werkdag van 8u zien presteren, door thuiswerk op te nemen voor een ziek kind. Ook enkel maar mogelijk voor bepaalde bureaujobs.

Ik zeg niet dat ik de wijsheid in pacht heb maar voor mij is het zeer simpel, er zijn oplossingen/mogelijkheden te vinden wanneer je kind ziek is:

- Familiaal verlof vragen (dat is dan wel maar 1 dag zoals JPV zegt)
- Grootouders vragen om op te passen op het zieke kind
- Kennissen/vrienden/buren/overige familie vragen om op te passen op het zieke kind
- Zelf verlof vragen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuiswerk combineren met op je zieke kind te passen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuisoppas krijgen via een daarvoor voorziene onderneming (een jaar of 5-6 geleden werkte bij ons de OZ nog samen met zo'n bedrijf)

Om maar te zeggen, de mogelijkheden zijn legio en zijn heus niet enkel voor mij persoonlijk toepasbaar hoor. Maar ja, het is plan trekken en een beetje moeite doen. Neen, het gemakkelijke is => Ziektebriefke van de dokter. Sorry maar dat vind ik gewoon niet correct. Ik heb overigens al thuisgewerkt en tegelijkertijd op een ziek kind van 4 jaar gelet. Ik zal u maar zeggen dat een kind dat ziek is en thuis blijft niet meteen het meest actieve kind is. En voor die enkele dagen in't jaar heb ik er ook geen probleem mee om dat kind dan te "verwennen" met een ganse dag tablet/TV, dat kan je écht wel combineren met een kantoorjob. In plaats van werken van 8u30 tot 17u00 heb ik gewerkt van 8u00 tot 18u00 met daarin serieuze pauzes maar dan wel gewoon op mijn gemak aan 8u geraakt... Ook dit, plan trekken. En ja, ook daarvoor heb je wat empathie van je werkgever voor nodig maar hoef je niet een ziektebriefje te vragen/krijgen wanneer je zelf niet ziek bent.

Reality check: als het slecht gaat economisch dan dankt een werkgever je gewoon af. Geen enkel bedrijf houdt werknemers aan boord ‘uit sympathie’.

Lopen je werknemers er de kantjes vanaf: zoek er andere. Vind je geen betere werknemers aan dezelfde arbeidsvoorwaarden: dan zit er iets fout bij de verwachtingen van de werkgever.

Zowel werkgever als werknemer speelt z’n kaarten uit. Gaat het economisch goed dan heeft de werknemer leverage, gaat het slecht dan heeft de werkgever leverage. Al de rest is naïeve kumbaya-quatsch.

Je zegt "kaarten uitspelen" maar waar we hier over bezig zijn is niet meer kaarten uitspelen maar gewoon fraude plegen hoor. Als ik jouw vergelijking eventjes afmaak van "wat de werknemer doet, doet de werkgever ook", zouden we een voorbeeld moeten geven waarin de werkgever gewoon fraude pleegt en de wet overtreedt in het nadeel van zijn werknemer... Het kot zou hier te klein zijn als er iemand post dat zijn/haar werkgever de werknemer 's morgens naar huis gestuurd heeft met de boodschap dat ze vandaag niet moet werken en vandaag ook niet betaald zou worden (is zowat het beste equivalent dat ik kan bedenken aan frauduleus een ziektebriefje gebruiken).

Persoonlijk heb ik vooral de indruk dat alles moeten combineren iets is dat mensen wordt aangepraat en dat de overheid dit ook stimuleert. Als je ziet hoe in de aanloop van de vorige verkiezingen er plots problemen werden gemaakt van ouders die thuisblijven voor de kinderen en/of het huwelijksquotiënt, want iedereen moet werken en stuur kinderen maar naar de crèche waar een slecht betaalde twintiger voor 8 tegelijk zal zorgen.

Wij hebben echt niet zo'n geweldige regelingen voor ouders vergeleken met buurlanden.

Ondertussen is de gemiddelde werkvloer ingewikkelder dan vroeger, werken meestal beide ouders, en hebben mensen meer dan vroeger door dat de werkgever hun vriend niet is. Ik zou fraude eerder als een teken zien dat zoiets niet optimaal is maar goed.

Fraude is in mijn boekje nog altijd teken dat je vooral zelf niet zo moreel puur bent als dat je zelf denkt, ook al is het "maar" ten nadele van de werkgever. Wat je zegt klopt wel volledig, het is tegenwoordig de verwachting dat beide ouders zomaar 40u werken, een stel kinderen opvoedt, na het werk nog naar de fitness gaat, elke dag verse gezonde maaltijden bereidt, in het weekend toffe dingen gaat doen, die kinderen moeten natuurlijk ook hun na-schoolse activiteiten hebben, etc... Dat allemaal terwijl je (uiteraard) 2 auto's hebt per gezin, een huis met een mooie tuin en best elk jaar 2x op vakantie of je hebt niet geleefd.

Maar soit, dat is nog een andere discussie en heeft denk ik niets met de empathie van de werkgever te maken of de correctheid in het gebruik van ziektebriefjes.

 

[iamhollywood]

Zelf onderdoor zit? We hebben het hier over kinderen die ziek zijn en waar je opvang voor regelt, kom jij weer af met een ouder die er onderdoor zit... Krijg een flashback naar de startende IT'er van gisteren die nog maar net bezig was als zelfstandige, zijn been brak, maandenlang buitenstrijd was en geen gewaarborgd inkomen voorzien had.... Weer de gemiddelde zeker?

Komaan, even normaal doen, alsof we het hier hebben over de ouder die alles alleen moet regelen en er volledig onderdoor gaat... We hebben het hier over kinderen die ziek zijn en waar je opvang voor dient te voorzien, punt. Ik heb zelf al met zieke kinderen thuis gezeten, dat is niet plezant maar daar ga je voor alle duidelijkheid niet aan onderdoor hé? En kom nu aub weer niet af met als voorbeeld een kindje dat al 3 weken aan het sukkelen is en een ganse dag niets binnen houdt, ook daar hebben we het niet over.

Maar soit, om op uw vraag dan te antwoorden, als de dokter voor de ouder óók een briefje geeft omdat de ouder zelf ziek is, geen probleem daarmee (uiteraard).

Ik zeg niet dat ik de wijsheid in pacht heb maar voor mij is het zeer simpel, er zijn oplossingen/mogelijkheden te vinden wanneer je kind ziek is:

- Familiaal verlof vragen (dat is dan wel maar 1 dag zoals JPV zegt)
- Grootouders vragen om op te passen op het zieke kind
- Kennissen/vrienden/buren/overige familie vragen om op te passen op het zieke kind
- Zelf verlof vragen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuiswerk combineren met op je zieke kind te passen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuisoppas krijgen via een daarvoor voorziene onderneming (een jaar of 5-6 geleden werkte bij ons de OZ nog samen met zo'n bedrijf)

Om maar te zeggen, de mogelijkheden zijn legio en zijn heus niet enkel voor mij persoonlijk toepasbaar hoor. Maar ja, het is plan trekken en een beetje moeite doen. Neen, het gemakkelijke is => Ziektebriefke van de dokter. Sorry maar dat vind ik gewoon niet correct. Ik heb overigens al thuisgewerkt en tegelijkertijd op een ziek kind van 4 jaar gelet. Ik zal u maar zeggen dat een kind dat ziek is en thuis blijft niet meteen het meest actieve kind is. En voor die enkele dagen in't jaar heb ik er ook geen probleem mee om dat kind dan te "verwennen" met een ganse dag tablet/TV, dat kan je écht wel combineren met een kantoorjob. In plaats van werken van 8u30 tot 17u00 heb ik gewerkt van 8u00 tot 18u00 met daarin serieuze pauzes maar dan wel gewoon op mijn gemak aan 8u geraakt... Ook dit, plan trekken. En ja, ook daarvoor heb je wat empathie van je werkgever voor nodig maar hoef je niet een ziektebriefje te vragen/krijgen wanneer je zelf niet ziek bent.


Je zegt "kaarten uitspelen" maar waar we hier over bezig zijn is niet meer kaarten uitspelen maar gewoon fraude plegen hoor. Als ik jouw vergelijking eventjes afmaak van "wat de werknemer doet, doet de werkgever ook", zouden we een voorbeeld moeten geven waarin de werkgever gewoon fraude pleegt en de wet overtreedt in het nadeel van zijn werknemer... Het kot zou hier te klein zijn als er iemand post dat zijn/haar werkgever de werknemer 's morgens naar huis gestuurd heeft met de boodschap dat ze vandaag niet moet werken en vandaag ook niet betaald zou worden (is zowat het beste equivalent dat ik kan bedenken aan frauduleus een ziektebriefje gebruiken).



Fraude is in mijn boekje nog altijd teken dat je vooral zelf niet zo moreel puur bent als dat je zelf denkt, ook al is het "maar" ten nadele van de werkgever. Wat je zegt klopt wel volledig, het is tegenwoordig de verwachting dat beide ouders zomaar 40u werken, een stel kinderen opvoedt, na het werk nog naar de fitness gaat, elke dag verse gezonde maaltijden bereidt, in het weekend toffe dingen gaat doen, die kinderen moeten natuurlijk ook hun na-schoolse activiteiten hebben, etc... Dat allemaal terwijl je (uiteraard) 2 auto's hebt per gezin, een huis met een mooie tuin en best elk jaar 2x op vakantie of je hebt niet geleefd.

Maar soit, dat is nog een andere discussie en heeft denk ik niets met de empathie van de werkgever te maken of de correctheid in het gebruik van ziektebriefjes.

Ik gaf wel duidelijk aan dat ik niet sprak over een kind met een simpele verkoudheid maar effectief de situatie waarbij de ouder nachten aan een stuk niet slaapt, mag hollen van spetterpamper naar kots en misschien zelf nog paar keer spoed. Ja dat is stress en ik versta dat je als ouder er onderdoorgaat, dat een huisarts dan ingrijpt en je dat verhaal op de werkvloer niet aan de grote klok hangt. Ik vind het jammer dat sommige gefrustreerde jaloerse collega’s verbitterd reageren.
Elk kind is anders en het is niet omdat jullie grotendeels gespaard geweest zijn dat dat voor andere koppels ook geldt. Wat er ook gebeurt, familie eerst. En als dat via lastminute verlof kan opgevangen worden is dat mooi, maar dat kan niet in elke werksituatie.

 

[parabellum]

Je zegt "kaarten uitspelen" maar waar we hier over bezig zijn is niet meer kaarten uitspelen maar gewoon fraude plegen hoor. Als ik jouw vergelijking eventjes afmaak van "wat de werknemer doet, doet de werkgever ook", zouden we een voorbeeld moeten geven waarin de werkgever gewoon fraude pleegt en de wet overtreedt in het nadeel van zijn werknemer... Het kot zou hier te klein zijn als er iemand post dat zijn/haar werkgever de werknemer 's morgens naar huis gestuurd heeft met de boodschap dat ze vandaag niet moet werken en vandaag ook niet betaald zou worden (is zowat het beste equivalent dat ik kan bedenken aan frauduleus een ziektebriefje gebruiken).

Ik heb het niet speciek over ziektebriefjes maar meer over de algemene houding van biljart.

‘Werk is tegenwoordig bijzaak’
Ja, werk is bijzaak voor praktisch elke werknemer. Als werkgever huur je de diensten in van iemand, maar als je verwacht dat die personen voor die paar duizend euro per maand ook nog een onvoorwaardelijk engagement gaan tonen, good luck with that. Werknemers weten dat ze een kost op de balans zijn en dat geen enkele werkgever ze op die balans zal houden als het niet meer nodig is.

Werk is bijzaak, gezondheid en familie zijn hoofdzaak. En als er werkgevers zijn die het omgekeerde menen dan gaan ze waarschijnlijk nog veel problemen met hun personeel kennen.

 

[Sylverscythe]

Ik zeg niet dat ik de wijsheid in pacht heb maar voor mij is het zeer simpel, er zijn oplossingen/mogelijkheden te vinden wanneer je kind ziek is:

- Familiaal verlof vragen (dat is dan wel maar 1 dag zoals JPV zegt)
- Grootouders vragen om op te passen op het zieke kind
- Kennissen/vrienden/buren/overige familie vragen om op te passen op het zieke kind
- Zelf verlof vragen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuiswerk combineren met op je zieke kind te passen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuisoppas krijgen via een daarvoor voorziene onderneming (een jaar of 5-6 geleden werkte bij ons de OZ nog samen met zo'n bedrijf)

Om maar te zeggen, de mogelijkheden zijn legio en zijn heus niet enkel voor mij persoonlijk toepasbaar hoor. Maar ja, het is plan trekken en een beetje moeite doen. Neen, het gemakkelijke is => Ziektebriefke van de dokter. Sorry maar dat vind ik gewoon niet correct. Ik heb overigens al thuisgewerkt en tegelijkertijd op een ziek kind van 4 jaar gelet. Ik zal u maar zeggen dat een kind dat ziek is en thuis blijft niet meteen het meest actieve kind is. En voor die enkele dagen in't jaar heb ik er ook geen probleem mee om dat kind dan te "verwennen" met een ganse dag tablet/TV, dat kan je écht wel combineren met een kantoorjob. In plaats van werken van 8u30 tot 17u00 heb ik gewerkt van 8u00 tot 18u00 met daarin serieuze pauzes maar dan wel gewoon op mijn gemak aan 8u geraakt... Ook dit, plan trekken. En ja, ook daarvoor heb je wat empathie van je werkgever voor nodig maar hoef je niet een ziektebriefje te vragen/krijgen wanneer je zelf niet ziek bent.

Ik vind die mogelijkheden niet zo legio eerlijk gezegd wanneer je spreekt over kinderen die vaak ziek zijn. Zelf gelukkig nooit dat probleem gehad, maar ook voor ons is een groot deel van die lijst al geen optie. Dus opnieuw, ik kan me inbeelden dat veel mensen hun "plan trekken" door het aangeboden ziektebriefje dan maar te aanvaarden.

En verder, nog eens, ik vind "thuiswerk" als een soort algemene oplossing voor elk ding dat niet met werk te combineren is nogal vreemd. Lijkt mij ook niet echt de bedoeling trouwens, en het is enkel het privilege van allerhande kantoorjobs.

Fraude is in mijn boekje nog altijd teken dat je vooral zelf niet zo moreel puur bent als dat je zelf denkt, ook al is het "maar" ten nadele van de werkgever. Wat je zegt klopt wel volledig, het is tegenwoordig de verwachting dat beide ouders zomaar 40u werken, een stel kinderen opvoedt, na het werk nog naar de fitness gaat, elke dag verse gezonde maaltijden bereidt, in het weekend toffe dingen gaat doen, die kinderen moeten natuurlijk ook hun na-schoolse activiteiten hebben, etc... Dat allemaal terwijl je (uiteraard) 2 auto's hebt per gezin, een huis met een mooie tuin en best elk jaar 2x op vakantie of je hebt niet geleefd.

Maar soit, dat is nog een andere discussie en heeft denk ik niets met de empathie van de werkgever te maken of de correctheid in het gebruik van ziektebriefjes.

Ik weet niet goed wat "moreel puur" hier komt doen eerlijk gezegd, het was een antwoord op @Biljart zijn mening dat mensen het werk niet meer zo prioritair zouden vinden als vroeger, al dan niet omdat het economisch goed gaat. Ik weet eerlijk gezegd niet vanwaar het idee komt dat mensen vroeger wel alles gaven voor hun werk, maar mij lijkt dat idee verkeerd. Verder zijn weinig mensen "moreel puur", ook werkgevers niet. Zaken zoals covid hebben volgens mij duidelijk gemaakt dat iedereen graag met uitgestoken hand subsidies aanvaard als het uitkomt, en graag fraudeert als de pakkans klein is. Als morgen de economie slecht gaat zal dat volgens mij ook heel wat mensen die werken op de eerste plaats zetten een illusie armer maken, maar soit.

Mijn mening is gewoon dat mensen algemeen meer aan hun hoofd hebben dan vroeger, door eigen toedoen of externe druk, waarschijnlijk beiden. Dat sommigen dan niet weten van welk hout pijlen maken leidt tot dit soort misbruik, omdat het eigenlijk amper slecht wordt bekeken en er geen negatieve gevolgen tegenover staan. Ik begrijp dat soort zaken dan ook, zonder het goed te keuren (wat jij lijkt te denken).

 

[zarathustra]

Ik zeg niet dat ik de wijsheid in pacht heb maar voor mij is het zeer simpel, er zijn oplossingen/mogelijkheden te vinden wanneer je kind ziek is:

- Familiaal verlof vragen (dat is dan wel maar 1 dag zoals JPV zegt)
- Grootouders vragen om op te passen op het zieke kind
- Kennissen/vrienden/buren/overige familie vragen om op te passen op het zieke kind
- Zelf verlof vragen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuiswerk combineren met op je zieke kind te passen (goedkeuring werkgever nodig)
- Thuisoppas krijgen via een daarvoor voorziene onderneming (een jaar of 5-6 geleden werkte bij ons de OZ nog samen met zo'n bedrijf)

Kijk naar Trump zijn voorbeeld waar dat verlof de dag vooraf zelfs geweigerd wordt. Veel geluk om om 7-8 uur 's morgens de manager te bereiken en die verlof te doen goedkeuren voor de dag zelf. ( zelfde met thuiswerk voor degenen waar dat zelfs nog maar mogelijk is)

Ditto met die thuisopppas die binnen ..wat? het halfuur moet opdraven zodat je op tijd naar het werk kan geraken?

En die grootouders, vrienden, kennissen en buren gaan ook allemaal werken normaal gezien, dus dat is hetzelfde probleem.

realiteit is dat de regelingen in Belgie voor dat soort zaken gewoon slecht zijn

 

[Renegadexxripxx]

Kijk naar Trump zijn voorbeeld waar dat verlof de dag vooraf zelfs geweigerd wordt. Veel geluk om om 7-8 uur 's morgens de manager te bereiken en die verlof te doen goedkeuren voor de dag zelf. ( zelfde met thuiswerk voor degenen waar dat zelfs nog maar mogelijk is)

Ditto met die thuisopppas die binnen ..wat? het halfuur moet opdraven zodat je op tijd naar het werk kan geraken?

En die grootouders, vrienden, kennissen en buren gaan ook allemaal werken normaal gezien, dus dat is hetzelfde probleem.

realiteit is dat de regelingen in Belgie voor dat soort zaken gewoon slecht zijn

Die regeling lijkt mij nog vooral te komen uit de tijd dat er een grote sociale cohesie was of moeder de vrouw nog beschikbaar was (al dan niet via grootmoeder). Waar grootmoeder gerust kon inspringen om even bij te springen aangezien die thuisvrouw waren in het verleden.

Wat in de hedendaagse tijd echter minder en minder het geval is en was. Mijn grootvader moest je niet vragen om klaar te staan, mijn grootmoeder was geen enkel probleem. Naast het feit dat ze tegenwoordig een eigen leven hebben, en in toch wel wat gevallen zich minder wegcijferen.
Toen ik jong was herinner ik mij nog dat ik regelmatig bij de buurvrouw terecht kon, en dat hun kinderen soms bij ons terecht kwamen. Nu lijkt mij dat veel minder common place.

 

[Sylverscythe]

Die regeling lijkt mij nog vooral te komen uit de tijd dat er een grote sociale cohesie was of moeder de vrouw nog beschikbaar was (al dan niet via grootmoeder). Waar grootmoeder gerust kon inspringen om even bij te springen aangezien die thuisvrouw waren in het verleden.

Wat in de hedendaagse tijd echter minder en minder het geval is en was. Mijn grootvader moest je niet vragen om klaar te staan, mijn grootmoeder was geen enkel probleem. Naast het feit dat ze tegenwoordig een eigen leven hebben, en in toch wel wat gevallen zich minder wegcijferen.
Toen ik jong was herinner ik mij nog dat ik regelmatig bij de buurvrouw terecht kon, en dat hun kinderen soms bij ons terecht kwamen. Nu lijkt mij dat veel minder common place.

Veel grootouders werken nu ook zelf nog zeker, en huisvrouwen/mannen zijn toch eerder zeldzaam. Toch moet ik zeggen dat in mijn vriendenkring heel wat koppels voltijds werken en heel wat steun krijgen van hun ouders, de grootouders dus.

Mijn vrouw is momenteel thuis om iets na 15u door de combinatie van uurrooster en naast de deur werken, en ook wel eens thuis door de week door weekendwerk. Dat is een gigantische hoop stress minder voor zowat alles dat met de dochter te maken heeft, en tenzij haar rooster verandert (wat wel eens zou kunnen) is dat ook ideaal voor het school later.

Zelf werk ik in Brussel, gemiddeld een uur pendeltijd, soms lange dagen. Moesten we dit beiden doen weet ik eerlijk gezegd niet of dat houdbaar zou geweest zijn wegens geen grootouders in de buurt en eerlijk gezegd ook niet echt vrienden of buren die ik mijn dochter zou laten opvangen. Natuurlijk heb ik het nog aan niemand gevraagd, maar ik heb zelf ook nog nooit de vraag gekregen een kind van de buren of vrienden op te vangen, vermits iedereen die ik ken dat toch wel oplost met grootouders.

 

[iamhollywood]

Die regeling lijkt mij nog vooral te komen uit de tijd dat er een grote sociale cohesie was of moeder de vrouw nog beschikbaar was (al dan niet via grootmoeder). Waar grootmoeder gerust kon inspringen om even bij te springen aangezien die thuisvrouw waren in het verleden.

Wat in de hedendaagse tijd echter minder en minder het geval is en was. Mijn grootvader moest je niet vragen om klaar te staan, mijn grootmoeder was geen enkel probleem. Naast het feit dat ze tegenwoordig een eigen leven hebben, en in toch wel wat gevallen zich minder wegcijferen.
Toen ik jong was herinner ik mij nog dat ik regelmatig bij de buurvrouw terecht kon, en dat hun kinderen soms bij ons terecht kwamen. Nu lijkt mij dat veel minder common place.

Grootmoeder is vandaag meestal zelf nog aan het werk. Huidige generatie krijgt kinderen rond 30 jaar, onze ouders gemiddeld op 25 jaar, dan is grootmoeder 55 en moet zij ook nog 10 jaar werken. Tegen dat grootmoeder op pensioen is zijn de meeste kinderziektes gepasseerd.
Vrienden/buren gaan ook niet staan springen om een ziek klein kind op te vangen, wie wil een ganse dag de kak en kots van een ander zijn kind opruimen met risico eigen gezin aan te steken? Vrienden/buren is een mogelijke hulp opvanghulp buiten de schooluren/openingsuren crèche of taxi bij gemeenschappelijke hobbies van de kinderen, maar imo niet bij ziekte.

Tijden zijn imo ook veranderd. De werkdruk ligt vandaag een stuk hoger dan wanneer onze ouders jong waren. Vroeger werd het aanvaard dat je op een verzonden brief 2 weken later respons kreeg, vandaag verwacht men op 100 dagelijkse mails meteen een antwoord. Laat staan de verwachtingen rond chatberichten op teams en overvolle agenda’s aan vergaderingen naast het gewoon operationeel werk. We moeten de overprikkeling van de werkmens niet enkel op de algemene perfectiedruk (sporten/hobbies/materialisme) van de maatschappij steken…

 

[Vega]

Ik gaf wel duidelijk aan dat ik niet sprak over een kind met een simpele verkoudheid maar effectief de situatie waarbij de ouder nachten aan een stuk niet slaapt, mag hollen van spetterpamper naar kots en misschien zelf nog paar keer spoed. Ja dat is stress en ik versta dat je als ouder er onderdoorgaat, dat een huisarts dan ingrijpt en je dat verhaal op de werkvloer niet aan de grote klok hangt. Ik vind het jammer dat sommige gefrustreerde jaloerse collega’s verbitterd reageren.
Elk kind is anders en het is niet omdat jullie grotendeels gespaard geweest zijn dat dat voor andere koppels ook geldt. Wat er ook gebeurt, familie eerst. En als dat via lastminute verlof kan opgevangen worden is dat mooi, maar dat kan niet in elke werksituatie.

Je noemt dan ook een situatie op dat bijzonder uitzonderlijk is, ik ken nu wel fameus wat gezinnen met kinderen, de momenten waarbij je verschillende nachten aan een stuk niet kan slapen en naar het spoed moet gaan zijn echt wel uitzonderlijk...

Zo uitzonderlijk dat er in principe geen probleem kan zijn om vakantie op te nemen als je voor je kind wil zorgen. Ga je er zelf "onderdoor" zoals je zegt verandert dat de situatie en heb ik er (uiteraard) geen probleem me dat die persoon zelf een ziektebriefje krijgt.

Dat de werkgever op dat moment ervoor kiest of kan kiezen om het verlof niet toe te staan vind ik dan weer wel schandalig. Ik zou eerlijk gezegd sowieso niet blijven bij zo'n werkgever.

Ik heb het niet speciek over ziektebriefjes maar meer over de algemene houding van biljart.

‘Werk is tegenwoordig bijzaak’
Ja, werk is bijzaak voor praktisch elke werknemer. Als werkgever huur je de diensten in van iemand, maar als je verwacht dat die personen voor die paar duizend euro per maand ook nog een onvoorwaardelijk engagement gaan tonen, good luck with that. Werknemers weten dat ze een kost op de balans zijn en dat geen enkele werkgever ze op die balans zal houden als het niet meer nodig is.

Werk is bijzaak, gezondheid en familie zijn hoofdzaak. En als er werkgevers zijn die het omgekeerde menen dan gaan ze waarschijnlijk nog veel problemen met hun personeel kennen.

Volledig akkoord met alles wat je zegt maar toch vind ik uw beeld van de werkgever te grim. Je pent het neer als een "wij tegen zij" waar ik sowieso al niet tegen kan. Verder uiteraard akkoord dat je werk maar een middel is in je leven en niet het leven of je doel in het leven zelf. Wel geef ik erbij dat je vaak meer met je collega's bezig bent dan met je familie (zeker door de week) en het niet slecht is om een werk te hebben waar je je 100% op je gemak voelt en minder een beeld moet schetsen van "zij vs ik".

Ik vind die mogelijkheden niet zo legio eerlijk gezegd wanneer je spreekt over kinderen die vaak ziek zijn. Zelf gelukkig nooit dat probleem gehad, maar ook voor ons is een groot deel van die lijst al geen optie. Dus opnieuw, ik kan me inbeelden dat veel mensen hun "plan trekken" door het aangeboden ziektebriefje dan maar te aanvaarden.

En verder, nog eens, ik vind "thuiswerk" als een soort algemene oplossing voor elk ding dat niet met werk te combineren is nogal vreemd. Lijkt mij ook niet echt de bedoeling trouwens, en het is enkel het privilege van allerhande kantoorjobs.

Ik weet niet goed wat "moreel puur" hier komt doen eerlijk gezegd, het was een antwoord op @Biljart zijn mening dat mensen het werk niet meer zo prioritair zouden vinden als vroeger, al dan niet omdat het economisch goed gaat. Ik weet eerlijk gezegd niet vanwaar het idee komt dat mensen vroeger wel alles gaven voor hun werk, maar mij lijkt dat idee verkeerd. Verder zijn weinig mensen "moreel puur", ook werkgevers niet. Zaken zoals covid hebben volgens mij duidelijk gemaakt dat iedereen graag met uitgestoken hand subsidies aanvaard als het uitkomt, en graag fraudeert als de pakkans klein is. Als morgen de economie slecht gaat zal dat volgens mij ook heel wat mensen die werken op de eerste plaats zetten een illusie armer maken, maar soit.

Mijn mening is gewoon dat mensen algemeen meer aan hun hoofd hebben dan vroeger, door eigen toedoen of externe druk, waarschijnlijk beiden. Dat sommigen dan niet weten van welk hout pijlen maken leidt tot dit soort misbruik, omdat het eigenlijk amper slecht wordt bekeken en er geen negatieve gevolgen tegenover staan. Ik begrijp dat soort zaken dan ook, zonder het goed te keuren (wat jij lijkt te denken).

Ook hier kom ik met quasi alles overeen, behalve dat er weinig mogelijkheden zijn naar kinderopvang buiten een ziektebriefje voor jezelf aanvaarden als je niet ziek bent.... Daar ga ik dus niet akkoord (wat geen probleem is natuurlijk, ik hoef uw loon niet te betalen als je niet werkt).

Kijk naar Trump zijn voorbeeld waar dat verlof de dag vooraf zelfs geweigerd wordt. Veel geluk om om 7-8 uur 's morgens de manager te bereiken en die verlof te doen goedkeuren voor de dag zelf. ( zelfde met thuiswerk voor degenen waar dat zelfs nog maar mogelijk is)

Ditto met die thuisopppas die binnen ..wat? het halfuur moet opdraven zodat je op tijd naar het werk kan geraken?

En die grootouders, vrienden, kennissen en buren gaan ook allemaal werken normaal gezien, dus dat is hetzelfde probleem.

realiteit is dat de regelingen in Belgie voor dat soort zaken gewoon slecht zijn

Als je werkgever je geen verlof kan geven omdat je op een ziek kind moet passen is dat een groot probleem van die werkgever, ik zou dus zoals gezegd al niet bij zo'n werkgever werken... Maar als je bij zo'n werkgever zit en je wéét dat... Dan is dat ook uw eigen keuze om daar te blijven en moet je als het zover is ook niet komen janken dat je kind ziek is en je mogelijks geen verlof krijgt en geen oplossing hebt hé? We zitten hier in België waar er quasi overal een personeelstekort is en er rond uw oren wordt gezwierd met jobaanbiedingen. Voor mij is een werkgever die empathisch met het personeel omgaat bvb. al belangrijker dan als er 100 EUR per maand elders meer verdiend kan worden. Ook dan heb je nog steeds het heft in handen en zoek je gewoon een werkplek waar je (minstens) wel je kind mag opvangen als deze ziek is.

 

[iamhollywood]

Je noemt dan ook een situatie op dat bijzonder uitzonderlijk is, ik ken nu wel fameus wat gezinnen met kinderen, de momenten waarbij je verschillende nachten aan een stuk niet kan slapen en naar het spoed moet gaan zijn echt wel uitzonderlijk...

Zo uitzonderlijk dat er in principe geen probleem kan zijn om vakantie op te nemen als je voor je kind wil zorgen. Ga je er zelf "onderdoor" zoals je zegt verandert dat de situatie en heb ik er (uiteraard) geen probleem me dat die persoon zelf een ziektebriefje krijgt.

Dat de werkgever op dat moment ervoor kiest of kan kiezen om het verlof niet toe te staan vind ik dan weer wel schandalig. Ik zou eerlijk gezegd sowieso niet blijven bij zo'n werkgever.


Volledig akkoord met alles wat je zegt maar toch vind ik uw beeld van de werkgever te grim. Je pent het neer als een "wij tegen zij" waar ik sowieso al niet tegen kan. Verder uiteraard akkoord dat je werk maar een middel is in je leven en niet het leven of je doel in het leven zelf. Wel geef ik erbij dat je vaak meer met je collega's bezig bent dan met je familie (zeker door de week) en het niet slecht is om een werk te hebben waar je je 100% op je gemak voelt en minder een beeld moet schetsen van "zij vs ik".


Ook hier kom ik met quasi alles overeen, behalve dat er weinig mogelijkheden zijn naar kinderopvang buiten een ziektebriefje voor jezelf aanvaarden als je niet ziek bent.... Daar ga ik dus niet akkoord (wat geen probleem is natuurlijk, ik hoef uw loon niet te betalen als je niet werkt).

Als je werkgever je geen verlof kan geven omdat je op een ziek kind moet passen is dat een groot probleem van die werkgever, ik zou dus zoals gezegd al niet bij zo'n werkgever werken... Maar als je bij zo'n werkgever zit en je wéét dat... Dan is dat ook uw eigen keuze om daar te blijven en moet je als het zover is ook niet komen janken dat je kind ziek is en je mogelijks geen verlof krijgt en geen oplossing hebt hé? We zitten hier in België waar er quasi overal een personeelstekort is en er rond uw oren wordt gezwierd met jobaanbiedingen. Voor mij is een werkgever die empathisch met het personeel omgaat bvb. al belangrijker dan als er 100 EUR per maand elders meer verdiend kan worden. Ook dan heb je nog steeds het heft in handen en zoek je gewoon een werkplek waar je (minstens) wel je kind mag opvangen als deze ziek is.

Bij jullie is dat misschien uitzonderlijk, in onze vriendenkringen toch niet ze. RSV, collega onlangs kleuter kinkhoest op zomerkamp opgelopen en de baby des huizes aangestoken (ondanks vaccinatie), mazelen, aanhoudende buikgriep, continu oorontstekingen met hoge koorts, buisjes plaatsen etc. Vaak 2 kleine kinderen in huis, tegen dat ze met kind 1 enkele dagen thuis zijn van het ziekenhuis mogen ze met kind 2 naar spoed lopen. De moeder van mijn petekind heeft haar wagen perte totale gereden door gebrek aan slaap, inschattingsfout bij inhaalmanoeuvre van geparkeerde wagen.
We hebben eveneens vrienden die er met een snotvalling en wat puffers vanaf komen. Elk kind is anders. En heb de indruk dat sommige regio’s harder getroffen worden dan anderen, kinkhoest en mazelen zijn hier in het Brusselse sterk aanwezig.

Niet elke werkomgeving/sector kan zomaar last minute verlof toekennen. Denk maar aan de zorg, het onderwijs, kuisploegen of winkelbediendes waar vaste planningen opgemaakt worden. Je kan daar niet zomaar onverwacht vrij krijgen. De vader van mijn petekindje is een winkelbediende, zelf familiaal verlof wordt daar geweigerd, de impact op de winkel is te groot als iemand ongepland uitvalt. Wat doe je dan?

 

[Vega]

Bij jullie is dat misschien uitzonderlijk, in onze vriendenkringen toch niet ze. RSV, collega onlangs kleuter kinkhoest op zomerkamp opgelopen en de baby des huizes aangestoken (ondanks vaccinatie), mazelen, aanhoudende buikgriep, continu oorontstekingen met hoge koorts, buisjes plaatsen etc. Vaak 2 kleine kinderen in huis, tegen dat ze met kind 1 enkele dagen thuis zijn van het ziekenhuis mogen ze met kind 2 naar spoed lopen. De moeder van mijn petekind heeft haar wagen perte totale gereden door gebrek aan slaap, inschattingsfout bij inhaalmanoeuvre van geparkeerde wagen.
We hebben eveneens vrienden die er met een snotvalling en wat puffers vanaf komen. Elk kind is anders. En heb de indruk dat sommige regio’s harder getroffen worden dan anderen, kinkhoest en mazelen zijn hier in het Brusselse sterk aanwezig.

Niet elke werkomgeving/sector kan zomaar last minute verlof toekennen. Denk maar aan de zorg, het onderwijs, kuisploegen of winkelbediendes waar vaste planningen opgemaakt worden. Je kan daar niet zomaar onverwacht vrij krijgen. De vader van mijn petekindje is een winkelbediende, zelf familiaal verlof wordt daar geweigerd, de impact op de winkel is te groot als iemand ongepland uitvalt. Wat doe je dan?

Moeilijkheden zal je overal vinden, ik veracht gedrag waarbij je zegt "het zit gewoon allemaal tegen". Het is zeer simpel => Nieuw werk zoeken. Ik ken geen 1 persoon op deze ganse aardkloot die onmisbaar is. Zeg me aub nu niet dat als 1 winkelbediende er niet is, opeens de winkel moet sluiten?! Zorg, onderwijs, kuisploegen, winkelbediendes, ga me nu niet vertellen dat als je ziek bent en niet kan gaan werken die van de ene dag op de andere failliet zijn? Wees gerust, dat ligt puur aan de werkgever en niet de sectoren hoor.

Mijn moeder heeft jaar en dag als poetsvrouw voor een dienstenchequebedrijf gewerkt (OZ destijds, nu niet de kleinste), ik heb een tante die in de zorgsector zit, denk je echt dat zij hebben moeten smeken in hun leven om vrijaf te krijgen om voor hun kinderen te zorgen als we ziek waren? Tuurlijk niet, mijn moeder heeft al wel eens iets moeten zeggen à la "ik kom niet werken, oftewel noteer je een dag verlof, oftewel doe je maar onbetaald" aan de telefoon, je mag 3x raden wat daarvan gekomen is... Helemaal niets. Ook dat is een keuze. Uw repliek zal weer zijn "niet iedereen kan dat zomaar". Tuurlijk kan iedereen dat maar het is gemakkelijker om braaf te slikken, te doen wat je onredelijke werkgever van je vraagt en dan gaan janken "het is niet eerlijk, ik kan niet anders dan gehoorzamen". Kijk naar dat voorbeeld van Trump, het personeel zegt gewoon foert en komt gewoon niet opdagen. Denk je echt dat die dan zonder boe of ba worden ontslagen? Als je dan nog eens als reden zou hebben dat je kind ziek is...

Maar zoals gezegd, wie altijd maar redenen vindt om in de shit te blijven dabben zal telkens ook shit vinden.

 

[makila]

Fraude is in mijn boekje nog altijd teken dat je vooral zelf niet zo moreel puur bent als dat je zelf denkt, ook al is het "maar" ten nadele van de werkgever.

Voor wat hoort wat vind ik. Als een werkgever mij rotslecht behandelt dan ben ik moreel niet altijd puur geweest in het verleden, in het andere scenario wel. Maar het hangt ook van de collega's af. Ik ga nooit collega's in de shit steken als we goed samenwerken.

Het belangrijkste is maw vertrouwen en wederzijds respect.

 

[Vega]

Voor wat hoort wat vind ik. Als een werkgever mij rotslecht behandelt dan ben ik moreel niet altijd puur geweest in het verleden, in het andere scenario wel.

Het belangrijkste is vertrouwen en respect.

Als je werkgever je rotslecht behandelt dan zoek je een nieuwe denk ik dan, dit spreekt fraude met ziektebriefjes toch nog niet goed?

 

[makila]

dit spreekt fraude met ziektebriefjes toch nog niet goed?

Neen. Dat zeg ik ook niet. Ik heb niet alles liggen lezen wat je neergepend hebt dat is vermoeiend

Ik las gewoon uw opmerking over moreel puur zijn. Dat kan ook zijn: Iets minder uw best doen of al dan niet die extra inspanning leveren, terwijl je iets anders aan het zoeken bent. Allé ja voor mij is moreel puur zijn een erg ruim begrip.

Mij zeggen die woorden veel en niks tegerlijkertijd. Ik vind het gewoon een rare bewoording. Ik heb die woorden nog nooit in mijn leven uitgesproken. (En velen met mij denk ik).

 

[Be-Li]

Mijn moeder heeft jaar en dag als poetsvrouw voor een dienstenchequebedrijf gewerkt (OZ destijds, nu niet de kleinste), ik heb een tante die in de zorgsector zit, denk je echt dat zij hebben moeten smeken in hun leven om vrijaf te krijgen om voor hun kinderen te zorgen als we ziek waren? Tuurlijk niet, mijn moeder heeft al wel eens iets moeten zeggen à la "ik kom niet werken, oftewel noteer je een dag verlof, oftewel doe je maar onbetaald" aan de telefoon, je mag 3x raden wat daarvan gekomen is... Helemaal niets. Ook dat is een keuze. Uw repliek zal weer zijn "niet iedereen kan dat zomaar". Tuurlijk kan iedereen dat maar het is gemakkelijker om braaf te slikken, te doen wat je onredelijke werkgever van je vraagt en dan gaan janken "het is niet eerlijk, ik kan niet anders dan gehoorzamen". Kijk naar dat voorbeeld van Trump, het personeel zegt gewoon foert en komt gewoon niet opdagen. Denk je echt dat die dan zonder boe of ba worden ontslagen? Als je dan nog eens als reden zou hebben dat je kind ziek is...

Maar zoals gezegd, wie altijd maar redenen vindt om in de shit te blijven dabben zal telkens ook shit vinden.

Je kan hard zijn en zeggen iedereen kan dat. Maar er is wel degelijk een verschil tussen je moeder die dat doet waardoor er ergens een dag niet gepoetst wordt en een verpleegster of verzorgende die dat doet waardoor de dienst onderbemand is en er collega's uit hun vrij terug moeten komen.
En ook daarover zal je waarschijnlijk zeggen: niet uw zorg, maar zo werkt het niet. Als dat eens 1x voorvalt okee, maar als dit meermaals is, put je je al overbevraagde team helemaal uit.

 

[zarathustra]

Als je werkgever je geen verlof kan geven omdat je op een ziek kind moet passen is dat een groot probleem van die werkgever, ik zou dus zoals gezegd al niet bij zo'n werkgever werken... Maar als je bij zo'n werkgever zit en je wéét dat... Dan is dat ook uw eigen keuze om daar te blijven en moet je als het zover is ook niet komen janken dat je kind ziek is en je mogelijks geen verlof krijgt en geen oplossing hebt hé? We zitten hier in België waar er quasi overal een personeelstekort is en er rond uw oren wordt gezwierd met jobaanbiedingen. Voor mij is een werkgever die empathisch met het personeel omgaat bvb. al belangrijker dan als er 100 EUR per maand elders meer verdiend kan worden. Ook dan heb je nog steeds het heft in handen en zoek je gewoon een werkplek waar je (minstens) wel je kind mag opvangen als deze ziek is.

Ik vind dat eerlijk gezegd allemaal makkelijk gezegd door iemand die al +/- heel zijn carriere op dezelfde plaats werkt en zelf in een semi leidinggevende functie zit.

Je weet niet hoe uw werkgever gaat reageren in november als het kind ziek is en je geen verlof meer hebt tot dat effectief gebeurt. Er is ook een groot verschil tussen "sorry ik moet van thuis werken" en "sorry ik kan de winkel niet openen". De realiteit is dat bij de meeste jobs die de grootste flexibiliteit hebben ( aka wat oververtegenwoordigd is hier op het forum) het er meestal eigenlijk niet echt toe doet of het werk vandaag of volgende week gedaan is.

En wat betreft uw uitspraken over fraude met ziektebriefjes, die aanklacht moet je naar de arts richten, niet naar de patient. Als de specialist zegt op papier dat je ziek bent, wie ben jij als leek dan om daar tegen in te gaan?

 

[Sylverscythe]

Ook hier kom ik met quasi alles overeen, behalve dat er weinig mogelijkheden zijn naar kinderopvang buiten een ziektebriefje voor jezelf aanvaarden als je niet ziek bent.... Daar ga ik dus niet akkoord (wat geen probleem is natuurlijk, ik hoef uw loon niet te betalen als je niet werkt).

Zoals al gezegd heb ik dat nog nooit gedaan en ben ik er nu ook niet zo'n fan van, maar ik vind het evengoed kennelijk minder een doodzonde dan jij.

Moeilijkheden zal je overal vinden, ik veracht gedrag waarbij je zegt "het zit gewoon allemaal tegen". Het is zeer simpel => Nieuw werk zoeken. Ik ken geen 1 persoon op deze ganse aardkloot die onmisbaar is. Zeg me aub nu niet dat als 1 winkelbediende er niet is, opeens de winkel moet sluiten?! Zorg, onderwijs, kuisploegen, winkelbediendes, ga me nu niet vertellen dat als je ziek bent en niet kan gaan werken die van de ene dag op de andere failliet zijn? Wees gerust, dat ligt puur aan de werkgever en niet de sectoren hoor.

Om je eigen logica te gebruiken, denk je dat men overal zit te wachten op pakweg winkelbediende #427 die ontslag heeft genomen? Sommige mensen zijn onterecht bang om van werkgever te veranderen, maar soms is dat volgens mij een gezonde reflex.

Mijn moeder heeft jaar en dag als poetsvrouw voor een dienstenchequebedrijf gewerkt (OZ destijds, nu niet de kleinste), ik heb een tante die in de zorgsector zit, denk je echt dat zij hebben moeten smeken in hun leven om vrijaf te krijgen om voor hun kinderen te zorgen als we ziek waren? Tuurlijk niet, mijn moeder heeft al wel eens iets moeten zeggen à la "ik kom niet werken, oftewel noteer je een dag verlof, oftewel doe je maar onbetaald" aan de telefoon, je mag 3x raden wat daarvan gekomen is... Helemaal niets. Ook dat is een keuze. Uw repliek zal weer zijn "niet iedereen kan dat zomaar". Tuurlijk kan iedereen dat maar het is gemakkelijker om braaf te slikken, te doen wat je onredelijke werkgever van je vraagt en dan gaan janken "het is niet eerlijk, ik kan niet anders dan gehoorzamen". Kijk naar dat voorbeeld van Trump, het personeel zegt gewoon foert en komt gewoon niet opdagen. Denk je echt dat die dan zonder boe of ba worden ontslagen? Als je dan nog eens als reden zou hebben dat je kind ziek is...

Maar zoals gezegd, wie altijd maar redenen vindt om in de shit te blijven dabben zal telkens ook shit vinden.

Maar dus, gewoon zeggen "ik kan niet komen, los het op" of zonder dat gewoon niet komen opdagen is dan beter dan een ziektebriefje aanvaarden dat je wordt aangeboden, wetende dat niemand de moeite heeft gedaan om het loon in te houden?

Ik had nu precies de indruk dat de leidraad in de discussie was dat werknemers zich te veel permitteren?

 

[sainsaw]

Wij zitten nu beetje in deze situatie, vriendin werkt als psychologisch verpleegkundige, was in augustus na een incident op t werk vertrokken en week thuisgeschreven door dokter. Ik zelf had toen maand ouderschapsverlof. Zij terug gaan werken erna en zondag 1 september had ze een late shift alleen (wat normaal niet mag). Al een week in angst daarvoor en die dag bleitend naar t weel vertrokken, mr uiteindelijk geen incidenten en alles goed verlopen.

Maandag 2 september eerste schooldag en zoon breekt zijn elleboog op school, ik was op kantoor en vriendin dag verlof, dus zij ermee naar het ziekenhuis, operatie en nacht blijven, week sociaal verlof van haar (en dan was t op). Zoon is nu wel minstens een maand thuis, mag met pinnen niet naar kleuterschool wegens te gevaarlijk. Vriendin terug naar de dokter gegaan voor briefje omdat t haar allemaal teveel werd en we het anders niet overbrugd krijgen. Ikzelf ga eind deze maand nog twee weken verlof nemen en dan is het ook op.

Ik weet legit niet hoe we dit hadden kunnen oplossen als de dokter geen ziektebriefje had geschreven voor de vriendin, en dan heb ik nog geluk dat ik nu meer kan thuiswerken en kan helpen want ze zit er ook en mag effectief door. Het zou toch makkelijker zijn als er ziektebriefjes voor de kinderen door ouders mogen gebruikt worden.

 

[Castil]

Vriendin terug naar de dokter gegaan voor briefje omdat t haar allemaal teveel werd en we het anders niet overbrugd krijgen.

Onbetaald verlof vragen aan de werkgever...

 

[zarathustra]

Onbetaald verlof vragen aan de werkgever...

Wat een gunst is, geen recht. Dus dat is geen oplossing