Betere werkgever zoeken.
Ik denk dat de werkgever ook liever niet betaald dan te blijven betalen terwijl je thuis zit...
(On)geoorloofde ziektebriefjes? (Tandarts, medische controle, ziek kind, ...)
- Onderwerp starter Michel Drets
- Startdatum
Ik denk dat de werkgever ook liever niet betaald dan te blijven betalen terwijl je thuis zit...
Wat weerom geen oplossing is als je om 7 uur 's morgens met dat probleem zit.
De realiteit is dat onze maatschappij een volgende generatie nodig heeft en dat we willen dat grootouders werken tot hun 67, dat man en vrouw gaan werken. Dan moet de maatschappij zich ook aanpassen aan het feit dat die volgende generatie moet opgevangen worden als er problemen zijn, zoals ziekte, breuken, etc En dat kan niet afhangen van de goodwill van de werkgever.
Ik denk zoals @Sylverscythe hier ook al een paar keer in het verleden aangehaald heeft, in Belgie heeft men nog veel te veel dat "kijk eens hoeveel ik mijn gezin/kinderen negeer voor het werk.. is dat niet flink?!" mentaliteit als een instituut. ( onze goede vriend mac-bc als een school voorbeeld) En dan verbaasd dat er verzuring is, record aantal zelfmoorden, etc
Vega
Well-known member
Jij gaat er al van uit dat de opvang onmogelijk is, dat is toch ook gewoon gek? Jij zegt "iemand moet thuisblijven, er zal op de werkplek dan wel iemand uit congé toch moeten gaan werken daardoor".... Waarom ga je daarvan uit? Dat zal vaak wel de realiteit zijn maar toch niet altijd of overal? Wat doen die werkplekken als een collega 's morgens onder een tram loopt, de boeken toedoen?
Alé, de mensen die eerst zeggen "je familie is alles, dat staat op nummer 1, de rest is bijzaak" zeggen met zo'n uitspraken eigenlijk "Je familie is alles, dat staat op nummer 1, de rest is bijzaak.... Zolang het in de planning van het werk past".
Sorry maar dat vind ik zever. Oftewel staat je familie op nummer 1 en gedraag je je er ook naar of geef je gewoon toe dat je familie op nummer 1 staat zolang het voor je werkgever past, niet meer, niet minder.
Nogmaals, hoeveel mensen zitten écht in een situatie waar het bedrijf stilvalt of niet meer verder kan als zij er niet zijn? Smoesjes zal je altijd hebben maar ik geloof nooit dat zelfs nog maar 50% van onze werkbevolking in een zodanig cruciale rol zit... Zelfs geen 30%. Maar ik herhaal, een uitleg van "ja dat komt niet goed uit" zal er altijd zijn.
Het is niet omdat de arts in de fout gaat dat dit OK is hé, ook dat is misschien een vraag over moraliteit waar nog een boek over gediscussieerd kan worden... Hier is ooit een discussie geweest over wanneer je aan de kassa foutief 50 EUR teveel krijgt en je ziet dat, geef je dat geld terug of doe je dat niet, volgt een beetje dezelfde trend.
Ik vind het helemaal geen doodzonde maar als mensen zeggen "ik moet een ziektebriefje aanvaarden van de dokter ook al ben ik niet ziek of ik kan niet op mijn kind passen" gewoon niet juist. Ik ben er wel van overtuigd dat dit het gemakkelijkste is, dat maakt het in mijn ogen niet minder onwaar. Ik vind het zeker geen doodzonde, ik heb gewoon een andere mening en zal als iemand blijft herhalen "ja maar het gaat niet anders" ook blijven herhalen wat de mogelijkheden nog zijn want die zijn er wel degelijk.
Ik vind je situatie zeer kut en gelukkig heb je die oplossing, maar... (en hiervoor ga ik waarschijnlijk weer 6 replies krijgen van mensen die mijn uitspraak niet vinden kunnen) Heeft je vriendin dit besproken met de werkgever om te kijken wat mogelijk was? Een oplossing was verlofdagen gebruiken en indien deze op zijn, onbetaald verlof nemen. Moest de werkgever dat dan niet willen toestaan zou ik zelf mogelijk ook het doktersbriefje gebruikt hebben maar wel tegelijkertijd ander job gaan zoeken...
Voor alle duidelijkheid, het huidig systeem faalt in jouw situatie en er zou inderdaad voor zieke kinderen een andere regeling moeten komen qua opvang voor de ouders. Maar ik blijf erbij, roeien met de riemen die er zijn betekent in eerste instantie de mogelijkheden die er zijn uitputten binnen het wettelijke. En die mogelijkheden zijn er meestal wel (maar zijn niet altijd de gemakkelijkste).
Ik denk nu niet dat je pas weet wat je werkgever in die situatie zou doen als het zover is om 7u 's morgens hé... Je weet dat meestal toch wel van je collega's of van andere verzoeken (last minute vakantieverzoeken etc.) wat je werkgever zou doen.
Tenzij je:
- Nog maar zeer recent daar werkt
- Geen enkele collega hebt die in dezelfde situatie heeft gezeten
- Nog nooit last minute verlof gevraagd hebt of geen weet hebt dat dit geweigerd zou worden.
Dus zeggen dat je pas weet hoe je werkgever daarop zou reageren als het zover is... Heb ik toch ook een andere mening over.
Klopt maar dan kan je nu leren uit deze les en op zoek gaan naar verbetering ivm werkgever.
Een ezel stoot zich ...
De maatschappij of het individu?
De maatschappij verplicht mij nergens toe.
Het is aan elk gezin om hun rekening en globaal plaatje zelf te maken.
Ik en mijn vrouw willen kinderen, wij zorgen ervoor met of zonder hulp van de grootouders, ...
Kan dit niet dan gaan we halftijds werken en doen we het wel met een vakantie minder per jaar,...
Het te bepamperen van de mensen mag echt wel eens stoppen.
Ligt puur aan hoe het individu aanzien wilt worden in de maatschappij, dus wederom zijn fout.
ThekillingGoku
Well-known member
Dit lijkt mij eerder iets van de moderne westerse maatschappij hoor. Is geen probleem uniek aan België.
In sommige landen mag je al van geluk spreken als je onze wettelijk verplichte 20d betaald verlof + feestdagen hebt. Laat staan dat velen er hier nog meer hebben, gaande van 32d op een 40u werkweek of nog veel meer voor velen die voor 't staat werken.
En dan spreek ik niet noodzakelijk over de extremen zoals Japan, China of Zuid-Korea waar men zich eerder dood werkt. Maar ook in pakweg de USA is betaald verlof een luxe voor velen.
Vroeger ging 1 persoon van het gezin werken & de ander bleef thuis. Dat werkte.
Tegenwoordig is dit voor velen een financiële onmogelijkheid. Dat werkt ... lastig.
But again ... da's niet enkel in BE het geval eh. Met dat statement zijn de problemen niet opgelost, obviously.
Vergeleken met compleet andere systemen zoals de VS komen wij er natuurlijk goed uit qua allerhande hulpmaatregelen. Als je ons vergelijkt met vergelijkbare systemen zoals pakweg Duitsland of de Scandinavische landen is dat al heel wat minder, als het specifiek over alles rond kinderen gaat. Ik heb alleszins niet de indruk dat het nu gelijkaardig of eenvoudiger is om kinderen te hebben dan vroeger, terwijl alles zowat erop lijkt te wijzen dat onze maatschappij kinderen nodig heeft.
Sorry maar een grotere collectie dooddoeners is moeilijk te vinden hé, alles is de fout van het individu en die persoon die op zijn tandvlees zit met een ziek kind moet maar gewoon eens ander werk zoeken. Stop de bepampering want mensen zouden het wel eens te gemakkelijk kunnen hebben!
Je bent zelf het product van een op wereldschaal ongeziene bepampering tenzij je naar hier bent gemigreerd uit een niet-Europees land trouwens.
Die persoon moet zich schikken naar de toekomst met een kind en niet meer naar zijn leventje ervoor. Ook ik heb mezelf dingen moeten ontzeggen de eerste jaren met kinderen, maar dit is precies niet voor iedereen normaal.
De mens kiest hoe moeilijk hij het zichzelf maakt. Wil je doorgroeien op uw werk maar kan uw vrouw/familie het kind niet opvangen, begin dan niet aan kinderen. Er zijn nog genoeg andere voorbeelden.
Nu gaan we wereldschaal vergelijken met individuele keuzes?
Ik zie echt niet in waar er hier ergens wordt gesteld dat mensen zich niet aanpassen aan het hebben van kinderen? De discussie kwam neer op wat je nu eigenlijk moet doen als werkend koppel wanneer je een jong kind hebt dat langduring ziek is, en jij komt nu af met mensen die zich niets willen ontzeggen wanneer ze kinderen hebben.
Als je een soort principiële discussie wil voeren hoe elke mogelijke situatie op voorhand maar moet ingecalculeerd worden denk ik dat we redelijk snel gaan eindigen bij een partner thuis aan de haard hoor.
Ik vergelijk niets, ik vind het enkel getuigen van weinig inzicht wanneer mensen die zelf opgroeien met een gigantische pamper aan op een bepaald moment, meestal wanneer grote tegenslagen uitblijven, vinden dat anderen te veel bepamperd worden.
Op voorhand hierover nadenken.
Aanvullingen mogen niet meer?
Is vaak het handigste met kinderen, maar daarvoor niet de beste oplossing.
We kunnen nog altijd niet kiezen waar en in welk gezin we geboren worden, wel hoe we ons leven leiden.
Wie zegt dat ik al geen grote tegenslagen meegemaakt heb, van veralgemening gesproken.
Vega
Well-known member
Ik begrijp wel niet hoe we gaan van gebruik uw verlofdagen en desnoods onbetaald naar => De conclusie zal zijn partner aan de haard.... Dat is wel een paar bruggen te ver om dit in iemands mond te gaan leggen denk ik dan maar soit.
Laten we een kat een kat noemen aub, het is gewoon gemakkelijker om een ziektebriefje bij de dokter te krijgen en geen vakantiedagen te moeten gebruiken (betaald of onbetaald) om op je kind te letten, niet meer, niet minder. De rest is zever, gezever. Het feit dat de meeste personen die hier zelf het tegendeel beweren door te zeggen "er zijn mensen die dat niet zomaar kunnen" stuk voor stuk mensen zijn die dat gewoon wel kunnen en waar er allicht geen probleem is met de werkgever om in zo'n situatie verlof te krijgen... Zegt al genoeg.
Ik zeg toch net dat het voor sommige beroepen minder evident is om zomaar ziek te bellen zoals je moeder deed? En er dus wel opvang moet zijn? In sommige sectoren is dat nu eenmaal niet zo evident, omdat er wel degelijk iemand moet zijn. Als er bij ons om 7u niemand was, werden er geen bewoners gewassen, geen medicatie gegeven, ... .
En ja, ook in die sectoren staat familie op 1. En je kan zeggen: niet mijn probleem, maar dat ligt gewoon moeilijker. Als er echt iets ernstig aan de hand is, is het natuurlijk een no brainer.
Als er 's morgens een collega onder tram loopt, zal er een andere collega uit zijn vrij worden teruggebeld om de dienst te verzekeren. Er moet iemand zijn
Met BG lonen is halftijds werken misschien een vakantie minder, voor anderen is dit misschien de gasrekening niet meer kunnen betalen. No big deal, toch?
Ik volg de redenering dat het uiteindelijk de verantwoordelijkheid van de arts is om iemand thuis te zetten. Vanaf dat deze dit schrijft, is er ook in België niet veel meer dat je kan doen dan ondergaan.
Maar de realiteit is ook dat opvang van een ziek kind een lastige situatie is, omdat mensen geen buffer hebben en niet in het minst op financieel vlak. Het gaat vaak om het referentiekader, want oplossingen zijn legio:
- er is verlof (maar dat is om op vakantie te gaan)
- er zijn betalende opvangmogelijkheden (maar voor die kost kan ik beter niet gaan werken)
- er is onbetaald verlof (maar dan verdien ik niet genoeg om op vakantie te gaan)
- er is ouderschapsverlof (maar dat is om een lang weekend te hebben)
- etc
Een afwezigheidsattest kan er voor zorgen dat je bepaalde dingen geregeld krijgt zonder in een uitzichtloze situatie (die kan leiden tot verdere medische problemen) te komen, maar het nadeel van die oplossing is dat deze voor de persoon zelf de financieel interessantste is.
De firma trakteert want die zijn toch rijk genoeg.
Ik denk dat weinig werkgevers in zo’n omstandigheden niet gaan meedenken (want in een extreemste geval zijn ze die werknemer kwijt), zeker als het iemand betreft die goed werk levert en die men graag ziet terugkomen als de situatie weer stabiel is.
Maar ook daar bouwen mensen tegenwoordig weinig marge/buffer door wat goodwill te tonen.
Ik denk echt niet dat het probleem zo groot is, want de meerderheid hebben zoiets als een moreel kompas. T zijn zoals zo vaak een kleime groep mensen die het verpesten voor iedereen…
Maar de realiteit is ook dat opvang van een ziek kind een lastige situatie is, omdat mensen geen buffer hebben en niet in het minst op financieel vlak. Het gaat vaak om het referentiekader, want oplossingen zijn legio:
- er is verlof (maar dat is om op vakantie te gaan)
- er zijn betalende opvangmogelijkheden (maar voor die kost kan ik beter niet gaan werken)
- er is onbetaald verlof (maar dan verdien ik niet genoeg om op vakantie te gaan)
- er is ouderschapsverlof (maar dat is om een lang weekend te hebben)
- etc
Een afwezigheidsattest kan er voor zorgen dat je bepaalde dingen geregeld krijgt zonder in een uitzichtloze situatie (die kan leiden tot verdere medische problemen) te komen, maar het nadeel van die oplossing is dat deze voor de persoon zelf de financieel interessantste is.
De firma trakteert want die zijn toch rijk genoeg.
Ik denk dat weinig werkgevers in zo’n omstandigheden niet gaan meedenken (want in een extreemste geval zijn ze die werknemer kwijt), zeker als het iemand betreft die goed werk levert en die men graag ziet terugkomen als de situatie weer stabiel is.
Maar ook daar bouwen mensen tegenwoordig weinig marge/buffer door wat goodwill te tonen.
Ik denk echt niet dat het probleem zo groot is, want de meerderheid hebben zoiets als een moreel kompas. T zijn zoals zo vaak een kleime groep mensen die het verpesten voor iedereen…
Ik krijg soms van een collega een briefje binnen als hij naar t ziekenhuis moest gaan waar er duidelijk vermeld staat dat het om een raafplegikg staat. Collega is dan wat kwaad dat hij niet als ziekte staat ingeschreven op m'n werk.
Andere collega zorgt ervoor, dat ze hiervoor wel een doktersbrief krijgt.. alles hangt af van je huisdokter.
Andere collega zorgt ervoor, dat ze hiervoor wel een doktersbrief krijgt.. alles hangt af van je huisdokter.
Vega
Well-known member
Toch even tegenspreken dat verlof dient om op vakantie te gaan... Verlof dient om niet te hoeven werken maar betaald te krijgen. Kan mij eerlijk gezegd weinig gezinnen inbeelden die de pakweg 25 - 30 verlofdagen die ze hebben gebruiken om 25-30 dagen op vakantie te gaan.
Dus je verlof dient om niet te hoeven werken... Wat je dus kan gebruiken om op een ziek kind te letten.
Verder sla je koppen met spijkers.
Veel ouders hebben hun verlof ingepland in functie van het verlof van de kinderen en niet per se om op vakantie te gaan. Uw kind is ziek, oké maar uw kind is straks ook thuis in de herfstvakantie, de krokusvakantie, de kerstvakantie, de paasvakantie, de zomervakantie en dan zijn er nog pedagogische studiedagen of facultatieve verlofdagen. Het is zo goed als onmogelijk (en voor sommigen misschien onbetaalbaar) om al die vakanties op te vangen met opvang/kampjes. Mijn verlof is voor de start van elk kalenderjaar al ingedeeld van wat wanneer met hier en daar enkele dagen op overschot voor random dagen/noodgevallen/ziektes/afspraken tandarts/... Ik kan ook niet zomaar 10 dagen rekenen om zieke kinderen op te vangen zonder voor een andere periode een oplossing te moeten zoeken.
Dat ge een oppas voor een ziek kind kunt regelen via de mutualiteit is volgend mij niet zeer gekend. Ik heb ook geen idee in hoeverre ze daar elke aanvraag effectief verder kunnen helpen. Ergens wringt het bij mij ook dat (eender welk) werk blijkbaar zo belangrijk is dat de voorkeur gaat naar een onbekende persoon inhuren om bij uw ziek kind te blijven. Ik denk dat dat voor veel mensen (en kinderen) moeilijk ligt.
Voor u en mij is onbetaald verlof misschien geen probleem, maar er zijn gezinnen genoeg waar het niet opnemen van onbetaald verlof niet gaat over 'anders kan ik niet op vakantie' maar over 'anders gaan we het deze maand zeer moeilijk hebben om iedereen eten te geven'
Ouderschapsverlof kan je niet gebruiken voor een keertje een lang weekend. Dat kan je opnemen per volle maand, of voor tijdelijk deeltijds te werken (4/5de, 9/10de). Dat moet ge ook x tijd op voorhand aanvragen. (en als ge bedoelt dat mensen die hun 4/5de doen met vrijdag als vrije dag, als zij daarmee hun huishouden beter gerund krijgen dan is dat net waar dat verlof voor bedoelt is).
Hoe ge met ouderschapsverlof een ziek kind gaat opvangen, tenzij een chronisch ziek kind, dat is mij niet duidelijk (en daarvoor heb ge ook tijdskrediet). Voor zwaar zieke kinderen bestaat er ook zoiets als verlof voor medische bijstand (https://www.rva.be/burgers/loopbaan...bijstand#:~:text=Ja.,te staan of te verzorgen.). Daarmee kunt ge een tijdje voltijds of halftijds thuisblijven voor een zwaar ziek kind. Ook te gebruiken als uw kind in het ziekenhuis ligt (kunt ge 2 keer 1 week mee thuisblijven). Maar niet inzetbaar voor de gewone zieke kinderen natuurlijk.
En de oplossingen zijn legio, als uw werkgever u dat ook wilt toestaan. Bij uw oplossingen ivm verlof kunnen ze dat gewoon weigeren. Ze moeten evenwel wél zorgverlof aanvaarden (5 dagen per jaar, vaak ook onbetaald, maar hangt af van uw werkgever).
Nu goed, de realiteit is dat de meeste mensen die hier zitten niet direct problemen hebben om de ziekte van hun kinderen op te vangen wegens hun type werk, financiën, kennis over de juiste opties (en meestal sociaal vangnet). Ik ben ook nog altijd niet overtuigd dat er een horde artsen is die ziektebriefjes geven aan de ouders wanneer enkel hun kind ziek is. Ik denk dat het vooral makkelijk is om vanaf de zijlijn te gaan beoordelen dat iemand er niet ziek uitziet en dat er maar een oplossing moet kunnen worden gezocht ongeacht of de werkgever een beetje mee wil werken.
Mijn punt was dat we allemaal bepamperd worden en dan plots op een ander is het "te". Verder ben jij het die over bepampering spreekt bij anderen alsof er een of andere objectieve maatstaf is en je mensen hun situatie kent.
Ik leg geen woorden in iemand zijn mond, de toon van zijn post was gewoon dat je maar op voorhand moet plannen (wat daarna werd afgezwakt tot het nietszeggende nadenken) als je kinderen hebt. Iedereen kan zaken tegenkomen waarvoor je niet even kan plannen, dus IK zeg dat als je altijd safe wil zitten we snel eindigen bij mensen aan de haard.
Ook een beetje moeite doen om mijn posts te lezen in plaats van gewoon je eigen standpunt nog eens te herhalen.
Ah, ok dus heel de discussie is zever, mensen die dat doen doen het uit gemakszucht en wie anders argumenteert is aan het liegen want ze zitten zelf niet in die situatie. Ik weet het niet, ik kan me andere situaties voorstellen dan de mijne, ik dacht dat iedereen dit kon. Moest mijn vrouw bijvoorbeeld alleen vallen dan zat zij in die situatie, het verschil is dat zij niet op BG komt posten omdat op een forum posten moeilijk te combineren is met koken voor 100 man.
Kijk hé: bijna iedereen op dit forum zit in een bevoorrechte situatie van een of andere vrij goed betaalde kantoorjob. Dat zie je in elke discussie. Elke scheet kunnen we oplossen met thuiswerk, en als iets je niet aanstaat zoek je toch gewoon ander werk? En vanuit die tunnelvisie wordt er in deze discussie ook weer gereageerd, want hoe durven mensen toch een doktersbriefje aanvaarden, zo moreel fout zeg. Vang toch gewoon je ziek kind op met thuiswerk, of klop eens op tafel bij de werkgever dat je niet komt, en anders moet je maar ander werk zoeken hé.
Vega
Well-known member
Je hoeft niet zo opgefokt te geraken, ik lees uw posts wel degelijk grondig, moet je niet zo pissig om worden dat ik helemaal niet akkoord ga met uw standpunt.
Je kan wel degelijk goed voorbereid zijn voor iets onverwacht hoor. Maar jij bent eerder iemand die altijd zal eindigen met "ja maar niet iedereen kan zomaar voorbereid zijn". Niemand spreekt dat ook tegen, in misschien 10% van de gevallen zal je écht niet voorbereid kunnen zijn en zit je hopeloos in de shit. Maar wat we proberen te zeggen is dat je in de 90% andere gevallen wél mogelijkheden hebt buiten "je kan er niets aan doen". Jij focust liever op die 10% die er niets aan kan doen en wil dat dan als standaard pakken, dat is gewoon jammer. ALTIJD voorbereid zijn gaat inderdaad niet, 9 van de 10 voorbereid zijn gaat gewoon wel.
Alé, hier leg je ook geen woorden in mijn mond zeker? Heb ik überhaupt gezegd dat heel deze discussie zever is? Ik zeg letterlijk dat het vooral gemakzucht is waardoor je liever naar een dokterbriefje grijpt dan je eigen vakantiedagen te gebruiken, als je iets anders beweert (of je moet weer teruggrijpen naar heel de "ja maar niet iedereen kan dat zomaar") ben je gewoon aan het zeveren. Nogmaals, ik weet niet welk percentage van de bevolking ééééécht geen oplossing heeft als een kind ziek valt maar als ik naar mijn eigen omgeving kijk (ik ken nu wel veel mensen uit allerlei lagen van de bevolking, mede door mijn job), dan is 10% dat echt totaal geen enkele oplossing heeft buiten een doktersbriefje te nemen eigenlijk al ruim gerekend.
Uw tegenargument is dan "Ja maar bij niet iedereen kan dit zo simpel".. Jah.... Zeg ik ook niet maar als ik mijn mening ergens over vorm dan kijk ik naar de overgrote meerderheid en niet naar de uitzonderingen.
Denk je echt dat ik mijn mening enkel en alleen maar vorm met mijn situatie of naar het gemiddelde BG-lid?
En ja, naar de BG-leden toe vind ik het effectief fout van een doktersbriefje te aanvaarden als je zelf niet ziek bent om gemakkelijk je kind op te kunnen vangen want zeker voor de BG-leden zijn de mogelijkheden gewoon talrijk aanwezig.
Dus euh... Je hebt gelijk?
Brt
Banned
Mijn ervaring is dat er enorm veel misbruik is met ziekteverzuim.
Ik heb ooit gewerkt in een bedrijf waar je 1 dag per maand afwezig mocht zijn wegens ziekte zonder doktersbriefje: resultaat: daar werd enorm veel misbruik van gemaakt en hebben ze moeten afschaffen: Jaar nadien, ziekteverzuim meer dan gehalveerd.
Als ik naar de dokter ga (al dan niet op een vrije dag) voor 'pijn' aan mijn kleine teen dan krijg ik standaard een ziekteattest voor die dag. Dat is bij veel dokters zo: wie schrijft, die blijft.
Toen ik nog als arbeider werkte in een multinational was er de regeling dat je 3 dagen per jaar betaald afwezig mocht zijn voor ziekte zonder ziektebriefje. Dit werd onderling tussen de arbeiders besproken: welke dag pak jij uw ziektedag? Dan pak ik een andere dag zodat er altijd voldoende personeel is.
Moest er een computer bestaan die een mens objectief kan 'scannen' (dus ook psychische problemen) om te bevestigen of iemand recht heeft op ziekteverlof of niet, ik denk dat de sociale zekerheid miljarden op jaarbasis zou besparen.
Ik heb ooit gewerkt in een bedrijf waar je 1 dag per maand afwezig mocht zijn wegens ziekte zonder doktersbriefje: resultaat: daar werd enorm veel misbruik van gemaakt en hebben ze moeten afschaffen: Jaar nadien, ziekteverzuim meer dan gehalveerd.
Als ik naar de dokter ga (al dan niet op een vrije dag) voor 'pijn' aan mijn kleine teen dan krijg ik standaard een ziekteattest voor die dag. Dat is bij veel dokters zo: wie schrijft, die blijft.
Toen ik nog als arbeider werkte in een multinational was er de regeling dat je 3 dagen per jaar betaald afwezig mocht zijn voor ziekte zonder ziektebriefje. Dit werd onderling tussen de arbeiders besproken: welke dag pak jij uw ziektedag? Dan pak ik een andere dag zodat er altijd voldoende personeel is.
Moest er een computer bestaan die een mens objectief kan 'scannen' (dus ook psychische problemen) om te bevestigen of iemand recht heeft op ziekteverlof of niet, ik denk dat de sociale zekerheid miljarden op jaarbasis zou besparen.
contextbinder
Well-known member
Het probleem is steeds hetzelfde, een bepaalde groep gaat daar misbruik van maken en het spel zit op de wagen. Verder vind ik het redelijk normaal dat je "ziek" bent als je kinderen ziek zijn, als je zelf een onderzoek moet ondergaan of dat je (indien de job het toelaat) eens 2 uur weg bent om bij de tandarts te gaan.
Maar dan begint het - wat met de collega die 5 kinderen heeft, die komt dus niet aan werken toe want elke week is er wel één ziek. Hoe begin je daaraan precies? En dan hebben we het nog niet over de werktijden want heel die bende moet naar 2 verschillende scholen, hebben elk 3 verschillende hobby's ...
Van het langdurig of halftijds ziek gaan we het niet hebben, dat statuut is bij bepaalde werkgevers echt mega -populair. Je kan dat ook combineren met een zelfstandig bijberoep en zonder verlies van loon: Je bent werknemer (in dit geval de witte sector) met verzekering gewaarborgd loon, je bent halftijds ziek (drager van een bepaalde ziekte) en bent voltijds betaald, vervolgens start je een bijberoep en kan je dat combineren.
Maar dan begint het - wat met de collega die 5 kinderen heeft, die komt dus niet aan werken toe want elke week is er wel één ziek. Hoe begin je daaraan precies? En dan hebben we het nog niet over de werktijden want heel die bende moet naar 2 verschillende scholen, hebben elk 3 verschillende hobby's ...
Van het langdurig of halftijds ziek gaan we het niet hebben, dat statuut is bij bepaalde werkgevers echt mega -populair. Je kan dat ook combineren met een zelfstandig bijberoep en zonder verlies van loon: Je bent werknemer (in dit geval de witte sector) met verzekering gewaarborgd loon, je bent halftijds ziek (drager van een bepaalde ziekte) en bent voltijds betaald, vervolgens start je een bijberoep en kan je dat combineren.
Laatst bewerkt:
Sloan
Banned
Vorige werkgever had een clausule dat je minstens 80% (ofzoiets) van je geplande uren moest werken, ziekte inclusief.