Stoorde me aan de recensie van Time Skiffs in het Nieuwsblad... Jongens toch. Luister je wel graag naar muziek, doe je je werk wel graag, vraag ik mij dan af. Waarom recenseer je iets dat je niet ligt?
www.humo.be
Bij de humo kennen ze er tenminste iets van.
www.humo.be
En deze ook een heel andere toon van AC.
Voor het eerst beluisterd:
The Cure - The Head on the Door (1985): 8/10
Wel minste album van The Cure vind ik tot nu toe van de 5 die ik beluisterde (Seventeen Seconds, Faith, Pornography and Disintegration). Meest fan hier van Faith, Pornography en Disintegration. Volgende dat ik ga beluisteren is Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me, en daar zal ik het voorlopig wel bij houden. Verder wil ik ook eens alle albums van The Smiths luisteren en ik heb nog wat singles / 1 album van New Order die ik ook nog wil beluisteren. Ik hou van het donkere ruwe in Faith & Pornography. Geweldig geluid ook, dat is een beetje minder aanwezig in The Head on the Door (blijkbaar sloeg The Cure toen een wat meer poppier richting uit), maar voor mij klinkt het wat "minder toegankelijk" lol. In between Days was wel een goed nummer. Maar met Disintegration heb je een prachtalbum dat nog zou volgen later.
Parannoul / Asian Glow / Sonhos Tomam Conta - Downfall of the Neon Youth (2021): 9/10
The Marshmallow Kisses - Ciao!Baby (2011): 8/10
De EP van deze twee pop band uit Hong Kong was iets beter, maar dit blijft wel leuk.
Verder ook nog 3 albums herbeluisterd van Björk en ook Medulla had ik onlangs voor het eerst geluisterd. Homogenic vind ik zeer goed, een beetje de Kid A van Björk, maar Vespertine gaat daar op en over en staat voor mij als het magnus opum in haar werk. Al moet ik alle albums na Medulla nog luisteren. Vespertine is voor mij het album dat qua geluid en sfeer, qua gevoel eigenlijk het dichtst in de buurt komt bij Halfaxa van Grimes - mijn favoriet album. Ook Pygmalion vind ik een dergelijk sfeer hebben van Slowdive, maar heeft minder een popoorsprong. Vespertine en Halfaxa zijn ook wat meer elektronischer van aard. Maar Pygmalion heeft vooral op hun B-sides (minder bekende EP's die daarop volgen) ook wel wat elektronische tracks, eigenlijk een hint voor waar Slowdive naartoe wou gaan. Veel groepen in dat gebied (post-rock, shoegaze etc.) gingen wel die richting uit. Shoegaze werd vervangen door britpop en post-rock zou na GSYBE een heel andere sound krijgen.