Naar welke muziek luister je nu?

Nog wat albums van de laatste dagen:
Portishead - Third (2008): 10/10
Parannoul - To See The Next Part of the Dream (2021): 10/10
Slowdive - Holding Our Breath (1991): 9/10
Erika De Cassier - Essentials (2019): 9/10
Melody's Echo Chamber - Melody's Echo Chamber (2012): 9/10 (*)
Ichiko Aoba - 0 (2013): 9/10
Joy Division - Closer (1980): 9/10 (*)
Joy Division - Unknown Pleasures (1979): 9/10 (*)
Beach House - Teen Dream (2010): 9/10 (*)
Fishmans - Long Season (1996): 9/10 (*)
Mercury Rev - Deserter's Songs (1998): 8/10
LOOΠΔ Odd Eye Circle - Max & Match (2017): 8/10
Dream, Ivory - Dream, Ivory (2016): 8/10
Eels - Beautiful Freak (1996): 8/10
Slowdive - Outside Our Room EP (1993): 8/10
Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city (2012): 8/10
Slowdive - Morningrise (1991): 8/10
Deafheaven - Infinite Granite (2021): 8/10
Armaggeda - Armaggeda (2003): 8/10
Marvin Gaye - What's Going On (1971): 7/10
The Aynsley Dunbar Retaliation - The Aynsley Dunbar Retaliation (1968): 7/10

Op de laatste vier na, wel zeker allemaal albums die ik nog zal beluisteren. Ik ben wel meestal selectief in mijn keuzes, en er waren een paar "moderne klassiekers" bij die ik nog niet heb beluisterd. Maar ik denk dat mijn ratingsysteem ook wat te hoog is, en ik dus zal wat moeten bijstellen in de toekomst, maar zolang ik dat niet doe, rate ik op gevoel. Het probleem is dat er weinig muziek (echt) slecht is, dus ja, ik kan moeilijk aan Marvin Gaye een lager cijfer geven dan 7? Ik vond het niet slecht. Maar ik hoor liever alle andere albums boven hem uit graag (incl. het black metal album van Armaggeda).
 

:cool:

Nog steeds met licht ongeloof dat de vocalist overleden is aan *** Corona... 62 jaar...
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Jesu is geen blackgaze of heeft daar toch geen oorsprong in. De vorige band van Justin Broadrick was Godflesh en dat is een Industrial icoon (Streetcleaner klinkt bij momenten als beton dat over elkaar schuurt in een fabriek, heerlijk!). Na Godflesh heeft hij die elementen verwerkt in een shoegaze/drone project genaamd Jesu. Aanraders zijn Jesu, Conqueror en de geweldige ep's 'Heart Ache' en 'Silver'. Let wel dat de sound van deze band een pak minder dreamy soundscape is dan pakweg Slowdive en MBV.

Voor blackgaze zit je goed bij Alcest en de eerste Deafheaven's, Sadness, White Ward, Altar Of Plagues, Amesoeurs...

@dat soort groepen hierboven: dat zijn allemaal volledig andere genres muziek die bands...
Ben mij vanavond toevallig ook eens aan het verdiepen in het werk van Justin Broadrick. Heel interessante mens, zo lijkt het uit een aantal interviews/features met hem die ik heb gevonden:


Ben nu bezig aan Godflesh - Post Self (2017), straks eens Jesu en JK Flesh opleggen
 

:coolbrows:

YOU'E SO SCA'ED THAT YOU'LL BE FO'GOTTEN
AS YOU STARE INTO THE SUN
A'E YOU SCA'ED YOU'LL BE FO'GOTTEN
AS YOU STARE INTO THE WATE'


(Rest van het album in playlist!)

-


:love:
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Uiteindelijk nu toch Sunbather van Deafheaven kunnen beluisteren, eerste album. Ja, het neigt wel meer naar metal, maar het is dus blackgaze. Dan is blackgaze dan ik dacht toch iets zwaarder (hoewel ik deze morgen een ander blackgaze album luisterde dat me perfect lag). Dit heeft meer variatie tussen zwaardere tracks en rustigere tracks (relatief dan). Instrumenteel vind ik het alleszins heel goed, doet zelfs met momenten wat aan de structuren van post-rock denken, met net zoals daar ook met momenten erg lange tracks. Maar het geschreeuw is toch soms een beetje te. Zo een albums moeten misschien ook wel groeien, heb ook niet echt een referentie tov andere metal. Ik moet wel zeggen dat het uiteindelijk dan wel "went" en dat je dan de mooiheid ervan begint in te zien. Uiteindelijk naar het einde toe went het allemaal wel, en is het wel goed. Maar het is op het randje van wat ik aankan, denk ik. En ik dan toch dat mijn voorkeur bij net iets zachters ligt. Hele dagen naar metal luisteren, zal ik wel niet doen. Maar af en toe zal ik wel eens een album uitproberen, en ik zal ook proberen mee doen aan Metallica en Tool classic artists of the week, en wat Black Sabbath inhalen. Verder wil ik ook wat meer van Deftones, Alcest, en misschien dus Jesu, Boris, dit enzovoort luisteren, althans voorlopig de relatief softe metal, maar ik heb een afspeellijst gevonden met veel blackgaze/screamo liedjes (de screamo zal me wat minder liggen), maar ik ga dat ook wel eens een keer checken, als ik eens wat tijd/zin heb. Maar voorlopig met te veel andere dingen bezig. En Sonic Youth begint ook binnenkort, en daar wou ik zeker veel van luisteren (maar dat is geen metal natuurlijk, maar wel aan de hardere of vooral snellere kant van rock). Wat ik wel echt goed vind aan dit soort muziek is de focus op sfeer en absorptie. 8/10

Binnenkort ook nog eens Ecailles de Lune eens herluisteren, want dat vond ik IIRC een erg goed album. Maar ik heb het maar 1 keer geluisterd.

@Hayrus
 
Laatst bewerkt:

Mooi album van Faye Wong... Ik kende al een paar nummers, maar ik wou het nu in het geheel beluisteren. Vooral het vierde nummer is goddelijk. Het tweede nummer is het meest bekendste en misschien catchiest. Het zevende nummer vind ik ook opnieuw prachtig. Je hoort wel de invloeden van Cocteau Twins duidelijk. Ik hoor ook invloeden uit de 80s, en trip-hop invloeden in dit album. Blijkbaar een wat aparte plaat van een mainstream artieste uit het verre Oosten. Ze speelt ook mee in twee goed ontvangen films in het westen: Chungking Express en 2046. Over het algemeen een heel sterke plaat. Een must-hear voor fans van Cocteau Twins. 9/10

Verder komt ze voor in de soundtrack van Final Fantasy VIII met de theme song, komt ze voor in de soundtrack van Chungking Express, waar ze dus ook in acteert, en heeft ze verder ook de single Serpentskirt met Cocteau Twins op de Hong Kong versie van het album Milk & Kisses.

Dit vat het goed samen
Faye Wong is undoubtedly the most enigmatic pop star to have ever existed, and I say that in every good way possible. Her success in China is tantamount to that of, say, Madonna to the West, where Faye Wong was (and remains) otherwise unknown. There is something that Faye Wong possesses however that no other pop idol of her recognition has ever been able to, and that is the ability to completely abandon all senses of commercialism in her music, not even a scintilla remaining, and Fúzào is the very embodiment of that. In this album, Faye finally closes her arms in her embrace with dream pop, and hugs it quite tightly as well. No mainstream artist of her calibre has ever released something so daring, and of course it was a commercial failure in comparison to the rest of her discography, but there is no wonder why it is a cult hit with her fanbase today, why it's her personal favourite album and also why it is her most popular in the West. At times the album is sugary - almost saccharine - and in others it is mellow and subtle, but consistently dreamy.

Wiki
Faye Wong (born Xia Lin on 8 August 1969) is a Hong Kong singer-songwriter and actress, often referred as the "Diva of Asia". Early in her career she briefly used the stage name Shirley Wong. Born in Beijing, she moved to British Hong Kong in 1987 and came to public attention in the early 1990s by singing in Cantonese, often combining alternative music with mainstream Chinese pop.[1] Since 1994 she has recorded mostly in her native Mandarin. In 2000 she was recognised by Guinness World Records as the Best Selling Canto-Pop Female.[2] Following her second marriage in 2005 she withdrew from the limelight, but returned to the stage in 2010.[3][4]

Popular in Mainland China, Taiwan, Hong Kong and Singapore, she has also gained a large following in Japan. In the West she is perhaps best known for starring in Wong Kar-wai's films Chungking Express and 2046.[1][5] While she has collaborated with international artists such as Cocteau Twins, Wong recorded only a few songs in English, including "Eyes on Me"—the theme song of the video game Final Fantasy VIII. Wong is known to be a "diva with few words" in public, and has gained a reputation for her "cool" personality.[6][7] In Encyclopedia of Contemporary Chinese Culture, Jeroen de Kloet characterised her as "singer, actress, mother, celebrity, royalty, sex symbol and diva all at the same time".[8] Wong is considered by some as one of East Asia's biggest popstars [9] with a career of over 30 years.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan