Naar welke muziek luister je nu?
- Onderwerp starter kay-gell
- Startdatum
David Bowie - Heroes (album)
Op de een of andere manier nog eens totaal hooked aan dit album de laatste week. Wat een album alweer. Eigenlijk het vierde album dat hij uitbracht in 1977 na voorganger Low en Iggy Pop's The Idiot en Lust For Life waar hij ook quasi alle muziek voor schreef. Alleen al daarom is 1977 een magisch muziekjaar.
Het enige album van de zogenaamde 'Berlin trilogy' dat volledig werd opgenomen in Berlijn. Alleen al daarom vind ik die term 'Berlin trilogy' compleet belachelijk. Daarnaast is opvolger Lodger voor mij namelijk muzikaal al een heel ander beestje dan zijn 2 voorgangers.
Nee dit album en Low zijn zoals een twee-eiige tweeling. Ze lijken heel hard op mekaar. Maar Heroes is als de meer positieve, meer gejaagde en ietwat chaotischere versie van Low, of toch de eerste helft. Waar Low wat meer bedachtzaam klinkt en meer uitgewerkt is de toon en atmosfeer hier wat optimistischer en het klinkt soms wat spontaner. Waar Low bedrukt klinkt, klinkt Heroes druk.
Het album werd opgenomen met bijna dezelfde bezetting als Low met daaraan toegevoegd mister Robert Fripp. En vooral het gitaarwerk van die laatste zorgt voor de gejaagdheid en speelt over het algemeen toch een grote rol op dit album. Uiteraard zijn gitaar die zweeft doorheen het titelnummer. Maar luister eens naar die intro van Joe The Lion waarna die gitaar maar blijft doordraaien in dat nummer
. Jongens toch. Ook die intro's van Beauty And The Beast en Blackout zijn zo in your face. Blackout blijft een van mijn favoriete Bowie-nummers. Ook de nummers worden spontaner gezongen, met meer passie zo lijkt het wel. Alsof hij soms de longen uit zijn lijf wil schreeuwen.
En dan die tweede helft die begint met het wonderlijk V-2 Schneider. Hoe meer ik ernaar luister, hoe beter dat blijft worden. Zeker wanneer je op alle details begint te letten in dat nummer. Het is daarnaast ook nog eens een geweldige oorwurm. Daarna gevolgd door het wondermooie, maar dreigende Sense Of Doubt dat prachtig overvloeit in het wat vriendelijkere Moss Garden. Dat gaat dan (opnieuw) prachtig over in Neuköln met die nerveuze sax die altijd maar prominenter wordt.
Afsluiter The Secret Life Of Arabia is zo'n popsong die alleen Bowie kan schrijven. Licht hintend naar dat andere topnummer Golden Years maar zou ook helemaal niet misstaan op opvolger Lodger.
Bon dit was weer een zoveelste Bowie-schrijfsel. Goh jongens toch, wat kan ik mij toch hopeloos verliezen in de muziek van die man.
Op de een of andere manier nog eens totaal hooked aan dit album de laatste week. Wat een album alweer. Eigenlijk het vierde album dat hij uitbracht in 1977 na voorganger Low en Iggy Pop's The Idiot en Lust For Life waar hij ook quasi alle muziek voor schreef. Alleen al daarom is 1977 een magisch muziekjaar.
Het enige album van de zogenaamde 'Berlin trilogy' dat volledig werd opgenomen in Berlijn. Alleen al daarom vind ik die term 'Berlin trilogy' compleet belachelijk. Daarnaast is opvolger Lodger voor mij namelijk muzikaal al een heel ander beestje dan zijn 2 voorgangers.
Nee dit album en Low zijn zoals een twee-eiige tweeling. Ze lijken heel hard op mekaar. Maar Heroes is als de meer positieve, meer gejaagde en ietwat chaotischere versie van Low, of toch de eerste helft. Waar Low wat meer bedachtzaam klinkt en meer uitgewerkt is de toon en atmosfeer hier wat optimistischer en het klinkt soms wat spontaner. Waar Low bedrukt klinkt, klinkt Heroes druk.
Het album werd opgenomen met bijna dezelfde bezetting als Low met daaraan toegevoegd mister Robert Fripp. En vooral het gitaarwerk van die laatste zorgt voor de gejaagdheid en speelt over het algemeen toch een grote rol op dit album. Uiteraard zijn gitaar die zweeft doorheen het titelnummer. Maar luister eens naar die intro van Joe The Lion waarna die gitaar maar blijft doordraaien in dat nummer
. Jongens toch. Ook die intro's van Beauty And The Beast en Blackout zijn zo in your face. Blackout blijft een van mijn favoriete Bowie-nummers. Ook de nummers worden spontaner gezongen, met meer passie zo lijkt het wel. Alsof hij soms de longen uit zijn lijf wil schreeuwen. En dan die tweede helft die begint met het wonderlijk V-2 Schneider
. Hoe meer ik ernaar luister, hoe beter dat blijft worden. Zeker wanneer je op alle details begint te letten in dat nummer. Het is daarnaast ook nog eens een geweldige oorwurm. Daarna gevolgd door het wondermooie, maar dreigende Sense Of Doubt dat prachtig overvloeit in het wat vriendelijkere Moss Garden. Dat gaat dan (opnieuw) prachtig over in Neuköln met die nerveuze sax die altijd maar prominenter wordt. Afsluiter The Secret Life Of Arabia is zo'n popsong die alleen Bowie kan schrijven
. Licht hintend naar dat andere topnummer Golden Years maar zou ook helemaal niet misstaan op opvolger Lodger. Bon dit was weer een zoveelste Bowie-schrijfsel. Goh jongens toch, wat kan ik mij toch hopeloos verliezen in de muziek van die man.
Spinvis - Trein Vuur Dageraad
Dixaq
Active member
The Sabres Of Paradise - Sabresonic (album)
De laatste dagen wat aandachtiger aan het beluisteren. Zeker niet slecht eigenlijk. Had het album eerder al eens beluisterd samen met Haunted Dancehall. Precies dat die laatste wel wat meer mijn voorkeur zal wegdragen omdat er wat meer trip hop invloeden inzitten.
Nog fans/luisteraars @Koonut @clercqie?
De laatste dagen wat aandachtiger aan het beluisteren. Zeker niet slecht eigenlijk. Had het album eerder al eens beluisterd samen met Haunted Dancehall. Precies dat die laatste wel wat meer mijn voorkeur zal wegdragen omdat er wat meer trip hop invloeden inzitten.
Nog fans/luisteraars @Koonut @clercqie?
willydrama
Well-known member
Nieuwe Soulwax, volgens Humo interviewer lijkt de piano op track 1 op die van Take A Parachute. Niet dus.
clercqie
Well-known member
Met de heruitgaves ben ik ook beginnen luisteren. Was eigenlijk niet zo bekend met het werk van Weatherall.. Ben meer fan van het meer dancey debuut dan het tragere Haunted Dancehall tbh. Klinkt voor mij ook wel 'van zijn tijd', maar tis wel minder verouderd dan bv een Future Sound of London
BeyondMars
Active member
Chinese Man - The Groove Sessions Vol.1 (album)
Wizard of midian
Active member
Machine Head Burn My Eyes album
Vond ik keihard destijds, maar na dat eerste album verloor ik m'n interesse wat in Machine Head.
Misschien omdat de drummer Chris Kontos enkel op dit album speelde? Want die speelt wel lekker.
Ik herinner me nog dat iem zei, "Machine Head das de nieuwe Metallica!" lol.
Kwam onlangs voorbij in spotify in de auto en vandaag de cd nog eens bovengehaald.
Vond ik keihard destijds, maar na dat eerste album verloor ik m'n interesse wat in Machine Head.
Misschien omdat de drummer Chris Kontos enkel op dit album speelde? Want die speelt wel lekker.
Ik herinner me nog dat iem zei, "Machine Head das de nieuwe Metallica!" lol.
Kwam onlangs voorbij in spotify in de auto en vandaag de cd nog eens bovengehaald.
Damasta007
Member
Hebben ze paar jaar geleden integraal gespeeld in Vorst (met nog een andere set ervoor), blijft echt met voorsprong het beste dat MH gemaakt heeft. The Blackening is ook goed, maar daar kiezen ze voor veel langere songs. Niets van hen kan ooit tippen aan die break op het einde van Davidian.Machine Head Burn My Eyes album
Vond ik keihard destijds, maar na dat eerste album verloor ik m'n interesse wat in Machine Head.
Misschien omdat de drummer Chris Kontos enkel op dit album speelde? Want die speelt wel lekker.
Ik herinner me nog dat iem zei, "Machine Head das de nieuwe Metallica!" lol.
Kwam onlangs voorbij in spotify in de auto en vandaag de cd nog eens bovengehaald.
(Live gezien op alcatraz dees jaar, en vond het eigenlijk echt verschrikkelijk. Robb Flynn was gewoonweg irritant)
