Naar welke muziek luister je nu?
- Onderwerp starter kay-gell
- Startdatum
Hellcats2.0
Active member
Nice. De Tour of Duty compilaties waren voor mij de introductie naar al die muziek van indertijd.
SnoopWinckel
Active member
Ik heb altijd zin om mee te jammen met deze groep, maar ik heb helaas niet zoveel groove in huis
briambo
Member
eerste nummer van deze band. Er was heel wat marketing op instagram en dergelijke. Beetje een band die in dezelfde categorie valt als Sleep Token en Ghost. Stem doet mij niet geheel onbekend voor, maar ben er niet gaan achter beginnen graven, want wie die mensen zijn boeit mij eigenlijk geen reet.
Ik vind het wel wat hebben.
Deze nog redelijk wat beluisterd de laatste 2 weken en vind hem dus best wel goed. Gelaagde muziek die wat tijd nodig heeft om zich volledig prijs te geven.
Eerst het mindere. Nu ja, niet slecht, gewoon minder. The White Cliffs en The Spirit: de eerste 2 staan precies niet op hun plaats op dit album en zouden imo beter werken in een uitvoering door Radiohead of The Smile. Het voorlaatste nummer The Men Who Dance In Stag’s Heads komt mij wat over als een slechte interpretatie van The Velvet Underground. Een beetje zoals I'm Set Free door Brian Eno werd gecoverd op zijn album The Ship. Beiden werken gewoon niet voor mij. Hadden die 3 nummers er niet opgestaan en met betere tracklisting had het album een ietwat coherenter toppertje geweest van een goeie 45 minuten.
Maar bon, al het andere lekkers op dit album maakt dat eigenlijk meer dan goed. Een schitterende, slepende opener die traag begint, dan wat op gang komt en dan weer de remmen indrukt. Heerlijk nummer en de eerste topper dat dan overgaat in het wondermooie Ice Shelf. Eén van die nummers op het album dat samen met Bugging Out Again een soort hypnotiserende 'claustrofobische ambient' brengt vergezeld van Yorke's stem met heel wat effecten op. Ook het titelnummer is in diezelfde stijl al klinkt dat meer dreigend en doet het een beetje denken aan de b-kant van Bowie's Low. En dat is altijd een goeie referentie natuurlijk.
De meer uptempo nummers zijn van verschillend allooi. Back In The Game ben ik nog niet beu met die leuke beat en een heerlijke baslijn die enigzins op een tuba lijkt. Gangsters en This Conversation Is Missing Your Voice refereren dan weer lustig aan '80s synths en new wave alsook een goeie scheut Suicide en Kraftwerk. Heerlijk. Happy Days is best leuke spielerei waar ik moeilijk kan op stilzitten. "Happy days, happy days. Death and taxes, death and taxes" wordt er gezongen. Ook de pessimistische teksten van Yorke zijn er goed op en passen goed bij de muziek. De periode waarin het werd geschreven (2020) zal er natuurlijk ook mee te maken hebben.
De mooie afsluiter Wandering Genie hint dan weer een beetje naar mede Warp-artiesten Autechre en Gas.
Het debuut van Pritchard & Yorke op het Warp-label mag er toch zijn. De muziek is grotendeels top notch met dito lyrics van Yorke. Ook de variatie en effecten op zijn stem vind ik goed gedaan. Een omschrijving die ik op Wikipedia las is "a strange alien synthscape" en dat omschrijft het misschien wel goed. Het is duidelijk dat Yorke een 'sparring partner' nodig heeft om tot echt goeie resultaten te komen. Dit keer is dat Pritchard, andere keren The Smile of Radiohead. Zijn solodebuut en Atoms For Peace's Amok zijn bijvoorbeeld toch wat minder.
Maar deze is wel een aanrader!
Bloody Gore
Member
60s songs doet mij maar enkel kwijlen naar paarde steak en paarde worsten (Lokeren )en kermis foorwijven .
