Naar welke muziek luister je nu?

[?therapy?]

Al een paar dagen verslaafd aan dit nummer. Toffe afro sounds

 

[Bloody Gore]

Mogelijk een reunie .

 

[clercqie]

Rewind: Round One to Round Five – 1993-99 Main Street Records · Album Review ⟋ RA

The evolution of Basic Channel's iconic sound can be traced back to this stunning—and often overlooked—compilation of house and dub techno.

nl.ra.co

@Fusetea : dit is waarschijnlijk niet echt de '90s waar je naar op zoek was, maar my god wat een fenomenaal geweldige compilatie is dit!

Mark Ernestus & Moritz von Oswald zijn de peetvaders van de Duitse techno. Erg belangrijke namen in de muziekgeschiedenis die onder vele pseudoniemen muziek hebben uitgebracht, met Basic Channel als uitschieter. Deze Round One to Round Five kende ik echter nog niet, maar ik ben hier echt aan mijn stoel gekluisterd bij een eerste luisterbeurt. Prachtige prachtige deep house : jazzy, soulful, hypnotisch, alles ineen.

 

[PBR Streetgang]

Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf (album)

Al 22 jaar oud ondertussen. How time flies. No One Knows was mijn eerste kennismaking met de band toen ik 15 jaar was. Ik ben toen niet verder geraakt dan die single en Go With The Flow. Het album toen niet beluisterd. Tot ik in 2005 Lullabies To Paralyze leerde kennen na een positieve review in Focus Knack. Dat album was toen lange tijd het enige wat op mijn MP3-speler stond.

Niet heel erg lang daarna dan nog eens terug gegaan naar Songs For The Deaf en begon ik ook dat te appreciëren. Ik snap het concept wel maar de stukjes met de radio dj's daarentegen vind ik nog altijd overbodig. Het haalt er de vaart wat uit voor mij. Ook zo'n Oliveri niemendalletje als Six Shooter is nog altijd niet aan mij besteed. Of Another Love Song. Dat maakt dat het voor mij wat 'bloated' wordt. Het is nog altijd een goed (tot zeer goed) album maar voor mij zal het nooit hun beste zijn. Daarvoor duurt het te lang.

De opvolgers voelen dan coherenter aan (door het vertrek van Oliveri?) maar zijn daarom niet minder interessant.

Voor mij is Songs for the Deaf hun meesterwerk. Radio skits op mijn trommelvlies gebrand, neem ze weg en ik word kwaad. En A Song for the Dead is hun beste nummer. Lullabies is een al even perfecte opvolger, maar aangezien Songs mijn kennismaking was met QOTSA, wint die met gemak de battle tussen die twee. Rated R vind ik ook erg goed, maar dan denk ik dat ik misschien hun debuut iets beter vind. Not sure.

Latere albums doen me minder.

 

[Kid_C]

Voor mij is Songs for the Deaf hun meesterwerk. Radio skits op mijn trommelvlies gebrand, neem ze weg en ik word kwaad. En A Song for the Dead is hun beste nummer. Lullabies is een al even perfecte opvolger, maar aangezien Songs mijn kennismaking was met QOTSA, wint die met gemak de battle tussen die twee. Rated R vind ik ook erg goed, maar dan denk ik dat ik misschien hun debuut iets beter vind. Not sure.

Latere albums doen me minder.

Big up for 'A Song For The Dead'.

 

[PBR Streetgang]

Big up for 'A Song For The Dead'.

Die staat in mijn top 50 favourite songs 1996-2021!

 

[Bloody Gore]

"No Fillers, Just Killers!"

 

[Wulf OSB]

Blijft voor mij 1 van de beste bands ooit, zeker live.
Dit nummer ooit nog gecovered toen ik zelf in een orkestje zat

 

[Koonut]

 

[Bloody Gore]

 

[Green Mamba]

 

[Savatar]

 

[Wulf OSB]

 

[Fusetea]

Praga Khan - Twenty First Century Skin

Ik vind nog steeds niet elk nummer even wauw, maar een slecht nummer zit er zeker niet tussen. De meest duistere nummers zijn mijn favorieten waaronder Breakfast in Vegas, Far Beyond The Sun, Lonely en One Foot In The Grave.

 

[CerumenCrevice]

Phaeleh nieuwste EP, Tempest bringing the good old dubstep vibes.

 

[Deckard]

Praga Khan - Twenty First Century Skin

Ik vind nog steeds niet elk nummer even wauw, maar een slecht nummer zit er zeker niet tussen. De meest duistere nummers zijn mijn favorieten waaronder Breakfast in Vegas, Far Beyond The Sun, Lonely en One Foot In The Grave.

Door uw post ben ik ook nog eens door dat album aan het gaan. Man man, een ware trip down memory lane. Ik ken de meeste nummers nog goed vanbuiten. Al 25 jaar oud ondertussen .

De clip van Lonely werd toen regelmatig op TMF gedraaid en die wekte wel de interesse van de toen 12-jarige Deckard. Die CD toen echt plat gedraaid met mijn discman dat die op den duur begon te skippen. One Foot In The Grave was toen ook één van mijn favoriete nummers.

 

[Fusetea]

Door uw post ben ik ook nog eens door dat album aan het gaan. Man man, een ware trip down memory lane. Ik ken de meeste nummers nog goed vanbuiten. Al 25 jaar oud ondertussen .

De clip van Lonely werd toen regelmatig op TMF gedraaid en die wekte wel de interesse van de toen 12-jarige Deckard. Die CD toen echt plat gedraaid met mijn discman dat die op den duur begon te skippen. One Foot In The Grave was toen ook één van mijn favoriete nummers.

Ja, echt een sjiek onheilspellend nummer is dat.
Ligt het aan mij of hoor ik doorheen het hele album wat psytrance? (Aangezien zijn andere band Lords Of Acid heet vermoed ik van wel. )
Ik was destijds veel te jong en heb het enkele jaren geleden ontdekt. Breakfast in Vegas kende ik uiteraard wel, alsook Power Of The Flower, maar dat is van een andere album dat ik (nog) niet ken.

 

[Deckard]

Ja, echt een sjiek onheilspellend nummer is dat.
Ligt het aan mij of hoor ik doorheen het hele album wat psytrance? (Aangezien zijn andere band Lords Of Acid heet vermoed ik van wel. )
Ik was destijds veel te jong en heb het enkele jaren geleden ontdekt. Breakfast in Vegas kende ik uiteraard wel, alsook Power Of The Flower, maar dat is van een andere album dat ik (nog) niet ken.

Psytrance heb ik er nu nooit in gehoord . Het is vooral beïnvloed door industrial, breaks en dance, vind ik. Lords Of Acid kwam ook meer uit de newbeat en industrial.

Als je Twenty First Century Skin niet slecht vindt, zal opvolger Mutant Funk (waar Power Of The Flower ook opstaat) u misschien ook wel liggen. Ligt wat in het verlengde. Het album daarna (Freakazoidz) is dan weer veel meer electro/dance gebaseerd.

 

[Fusetea]

Psytrance heb ik er nu nooit in gehoord . Het is vooral beïnvloed door industrial, breaks en dance, vind ik. Lords Of Acid kwam ook meer uit de newbeat en industrial.

Als je Twenty First Century Skin niet slecht vindt, zal opvolger Mutant Funk (waar Power Of The Flower ook opstaat) u misschien ook wel liggen. Ligt wat in het verlengde. Het album daarna (Freakazoidz) is dan weer veel meer electro/dance gebaseerd.

Oeps, ik dacht door een bepaald soort "geluid" erin. (Hoe noem je dat? ) Nu ja, ik kan de verschillen tussen de stijlen in elektronische muziek sowieso nog niet echt goed uit elkaar houden en ken momenteel alleen wat trance, eurodance en dus psytrance. Industrial ken ik ook (Front 242 dan toch). Ik heb mij er nooit in verdiept zoals ik rock en metal.

 

[Koonut]

Voor één of andere reden, moest ik die plucky strings die zo rond de 2e minuut even passeren, nog eens horen. Misschien eens tijd om aan de remake te beginnen. Kak da'k het concert in Rotterdam heb gemist.