Naar welke muziek luister je nu?
- Onderwerp starter kay-gell
- Startdatum
Eentje van een waanzinnige band uit de nineties.
Avondland
Well-known member
Perfecte plaat om Q-Music uit mijn oren te wassen.
Green Mamba
Well-known member
PBR Streetgang
Well-known member
Sylvie Kreusch - Montbray
King Gizzard and the Lizard Wizard - Head On/Pill
King Gizzard and the Lizard Wizard - Head On/Pill
Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf (album)
Al 22 jaar oud ondertussen. How time flies. No One Knows was mijn eerste kennismaking met de band toen ik 15 jaar was. Ik ben toen niet verder geraakt dan die single en Go With The Flow. Het album toen niet beluisterd. Tot ik in 2005 Lullabies To Paralyze leerde kennen na een positieve review in Focus Knack. Dat album was toen lange tijd het enige wat op mijn MP3-speler stond.
Niet heel erg lang daarna dan nog eens terug gegaan naar Songs For The Deaf en begon ik ook dat te appreciëren. Ik snap het concept wel maar de stukjes met de radio dj's daarentegen vind ik nog altijd overbodig. Het haalt er de vaart wat uit voor mij. Ook zo'n Oliveri niemendalletje als Six Shooter is nog altijd niet aan mij besteed. Of Another Love Song. Dat maakt dat het voor mij wat 'bloated' wordt. Het is nog altijd een goed (tot zeer goed) album maar voor mij zal het nooit hun beste zijn. Daarvoor duurt het te lang.
De opvolgers voelen dan coherenter aan (door het vertrek van Oliveri?) maar zijn daarom niet minder interessant.
Al 22 jaar oud ondertussen. How time flies. No One Knows was mijn eerste kennismaking met de band toen ik 15 jaar was. Ik ben toen niet verder geraakt dan die single en Go With The Flow. Het album toen niet beluisterd. Tot ik in 2005 Lullabies To Paralyze leerde kennen na een positieve review in Focus Knack. Dat album was toen lange tijd het enige wat op mijn MP3-speler stond.
Niet heel erg lang daarna dan nog eens terug gegaan naar Songs For The Deaf en begon ik ook dat te appreciëren. Ik snap het concept wel maar de stukjes met de radio dj's daarentegen vind ik nog altijd overbodig. Het haalt er de vaart wat uit voor mij. Ook zo'n Oliveri niemendalletje als Six Shooter is nog altijd niet aan mij besteed. Of Another Love Song. Dat maakt dat het voor mij wat 'bloated' wordt. Het is nog altijd een goed (tot zeer goed) album maar voor mij zal het nooit hun beste zijn. Daarvoor duurt het te lang.
De opvolgers voelen dan coherenter aan (door het vertrek van Oliveri?) maar zijn daarom niet minder interessant.
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
Zijn die stukjes ook niet gewoon heel late 90's/early 00's? Tool doet dat ook wel vaak, zeker op Aenema en Lateralus
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield
Well-known member
Naar aanleiding van de reunie nog eens naar Oasis geluisterd.
Definitely Maybe: blijft geweldig, van begin tot eind he. Zo 1 van die albums waar de hits alle straf zijn (Live Forever, Supersonic,...) maar de rest kan er moeiteloos naast staan, met Slide Away als beste nummer.
Morning Glory: zo een album dat u bij het eerste nummer vastgrijpt en u bij het laatste nummer loslaat. Hello heeft een heerlijke punch, gevolgd door die swing van Roll With it en daarna 2 parels van hits. Enkel Hey Now is wat minder, Morning Glory is misschien wel het beste album voor mij.
Die eerste 2 albums doen mij denken aan mijn Erasmus in Madrid, toen ik van metro naar bus moest hollen om op tijd in de les te zitten.
Daarna ook eens The Masterplan opgezet, die nog niet eerder gehoord. Vrij indrukwekkend dat dit b-kantjes zijn. Meeste van die nummers konden mee op de 2 bovenstaande albums met de titletrack en Half the world away als hoogtepunt.
Daarnaast ook op aanraden van @Cerulean eens naar Korn geluisterd.
Korn: goed groovey, heerlijk donker en toch catchy. Mocht soms iets sneller maar best goed.
Issues: vond ik eigenlijk beter al hoefde die intermezzos van anderhalve minuut niet voor mij.
Volgende week nog wat meer Korn
Definitely Maybe: blijft geweldig, van begin tot eind he. Zo 1 van die albums waar de hits alle straf zijn (Live Forever, Supersonic,...) maar de rest kan er moeiteloos naast staan, met Slide Away als beste nummer.
Morning Glory: zo een album dat u bij het eerste nummer vastgrijpt en u bij het laatste nummer loslaat. Hello heeft een heerlijke punch, gevolgd door die swing van Roll With it en daarna 2 parels van hits. Enkel Hey Now is wat minder, Morning Glory is misschien wel het beste album voor mij.
Die eerste 2 albums doen mij denken aan mijn Erasmus in Madrid, toen ik van metro naar bus moest hollen om op tijd in de les te zitten.
Daarna ook eens The Masterplan opgezet, die nog niet eerder gehoord. Vrij indrukwekkend dat dit b-kantjes zijn. Meeste van die nummers konden mee op de 2 bovenstaande albums met de titletrack en Half the world away als hoogtepunt.
Daarnaast ook op aanraden van @Cerulean eens naar Korn geluisterd.
Korn: goed groovey, heerlijk donker en toch catchy. Mocht soms iets sneller maar best goed.
Issues: vond ik eigenlijk beter al hoefde die intermezzos van anderhalve minuut niet voor mij.
Volgende week nog wat meer Korn
Kan zijn. Bij Aenima vind ik het in iedere geval ook een minpunt.
clercqie
Well-known member
Six Shooter vind ik anders wel machtig!
Maar ik kan je volgen hoor. Ik vind Songs... ook niet de beste QOTSA. Wel nog steeds erg goed, maar zowat derde plaats? Het radioconcept heb ik op zich wel altijd leuk gevonden.
Lullabies To Paralyze is en blijft mijn favoriet, da's voor mij de echte Josh Homme klassieker. Kort gevolgd door Rated R die van begin tot einde ook fantastisch is. Era Vulgaris is underrated vind ik. Nooit fan geweest van Like Clockwork en vanaf dan zijn ze me kwijt tbh..
BeyondMars
Active member
Data - Don't Sing feat. Benny Sings
