Musical memory lane: 2005

In dat jaar was ik 17 en maakte ik een uitschuiver richting hardtek oftewel hardtechno. Bassleader, Footworxx en toestanden waren dan mijn ding. Ik vind daar nog weinig muziek van terug.

Geen idee wat mij bezielde.
 
1739640233640.png


Ik zweer dat ik in 2006 betere muzieksmaak kreeg. :unsure: 2005 was voor mij een overgangsjaar.

Ook eventjes gedoken in mijn meest gespeelde nummers. Right Where It Belongs heb ik dat jaar 69 keer gespeeld. Dan vooral nummers van De-Loused en Frances The Mute van The Mars Volta. Daarnaast ook vrij veel uit de albums A Natural Disaster en Judgement van Anathema.

Wat ik toen ook echt kapot heb gespeeld is een djset van Erol Alkan in Plastic People: https://de.ra.co/events/3662 Dat was voor mij wel een eye-opener. Vanaf 2005 ook veel elektronische muziek beginnen luisteren maar dan vooral djsets: DJ Hell, The Hacker, The Advent, Tiefschwarz, Dr. Lektroluv, Ivan Smagghe, Miss Kittin, ...

Maar interessanter is welke andere nummers er tussen zaten die meer aan de foute kant van het spectrum zaten. Alhoewel, alle muziek is de moeite om te beluisteren. Denk ik.

Dit lag veel op, samen met de rest van hun debuut. Ik dacht dat dit genant ging zijn maar eigenlijk vind ik dit nog steeds een heerlijk nummer. Beetje fout wel, also depressing as fuck.



Dit precies ook veel gespeeld, nou. Vlaemsche classic I guess. Klinkt bij momenten wel verrrry power metal.


Kan losjes in de categorie van Finntroll en Korpiklaani, still catchy as hell. Suck it Rammstein.

 
Bekijk bijlage 38307

Ik zweer dat ik in 2006 betere muzieksmaak kreeg. :unsure: 2005 was voor mij een overgangsjaar.

Ook eventjes gedoken in mijn meest gespeelde nummers. Right Where It Belongs heb ik dat jaar 69 keer gespeeld. Dan vooral nummers van De-Loused en Frances The Mute van The Mars Volta. Daarnaast ook vrij veel uit de albums A Natural Disaster en Judgement van Anathema.

Wat ik toen ook echt kapot heb gespeeld is een djset van Erol Alkan in Plastic People: https://de.ra.co/events/3662 Dat was voor mij wel een eye-opener. Vanaf 2005 ook veel elektronische muziek beginnen luisteren maar dan vooral djsets: DJ Hell, The Hacker, The Advent, Tiefschwarz, Dr. Lektroluv, Ivan Smagghe, Miss Kittin, ...

Maar interessanter is welke andere nummers er tussen zaten die meer aan de foute kant van het spectrum zaten. Alhoewel, alle muziek is de moeite om te beluisteren. Denk ik.

Dit lag veel op, samen met de rest van hun debuut. Ik dacht dat dit genant ging zijn maar eigenlijk vind ik dit nog steeds een heerlijk nummer. Beetje fout wel, also depressing as fuck.



Dit precies ook veel gespeeld, nou. Vlaemsche classic I guess. Klinkt bij momenten wel verrrry power metal.


Kan losjes in de categorie van Finntroll en Korpiklaani, still catchy as hell. Suck it Rammstein.

Stiekem 79 keer Stand My Ground luid meegekeeld in 2005?
 
Vind het wel boeiend om zien dat er toen toch duidelijk een voorkeursgenre was. Zou er bij Last FM ook een functie bestaan dat je de evolutie door de jaren heen kan zien qua aandeel van genres of artiesten.
Lijkt me wel cool om te zien in welke mate muzieksmaak diversifieert doorheen de jaren bij iedereen.

Zelf wel aant balen dat ik ga moeten wachten tot het 2012 topic om de Last FM geschiedenis boven te kunnen halen.
 
Vind het wel boeiend om zien dat er toen toch duidelijk een voorkeursgenre was. Zou er bij Last FM ook een functie bestaan dat je de evolutie door de jaren heen kan zien qua aandeel van genres of artiesten.
Lijkt me wel cool om te zien in welke mate muzieksmaak diversifieert doorheen de jaren bij iedereen.

Zelf wel aant balen dat ik ga moeten wachten tot het 2012 topic om de Last FM geschiedenis boven te kunnen halen.
Ik merk vooral dat ik veel meer artiesten luister en niet meer tientallen keren hetzelfde album.

Misschien dat je met last.fm pro meer details kan ophalen?
 
Echt balen dat ik last.fm heb vanaf 2007 maar pas vanaf 2022 echt opnieuw ben beginnen gebruiken. Zou het echt cool gevonden hebben om doorheen de jaren exact te zien waar ik naar luisterde. Ik ben nu eens op mijn oude harde schijven gaan kijken welke albums uit 2005 ik allemaal gedownload had, dat geeft wel al een beetje een beeld. Eigenlijk was ik op 16-17 al een heel grote muzieknerd met een vrij brede muzieksmaak. Vooral alles wat met indie te maken had maar ook al een paar zijsprongen naar metal (de coole variant), elektronische muziek, pop,... Valt me vooral ook op hoeveel muziek ik toen al beluisterde, alles wat ergens een goeie review of een aanbeveling kreeg precies. En daarnaast nog een hele hoop muziek die toen al ouder was uiteraard.

Vermoedelijk mijn meest gedraaide albums dat jaar:
  • Sufjan Stevens - Illinois (heb ik ook op cd)
  • My Morning Jacket - Z (op cd)
  • Bloc Party - Silent Alarm (op cd)
  • LCD Soundsystem - s/t (op cd)
  • Sigur Ros - Takk (op cd)
  • Broken Social Scene - s/t (op cd, ik was een enorme fan van You Forgot It In People en keek heel hard uit naar de opvolger)
  • The Mars Volta - Frances The Mute (op cd, paar dagen geleden nog eens opgezet en niet meer helemaal mijn ding, Deloused eerder wel nog)
  • Animal Collective - Feels
  • Wolf Parade - Apologies to the Queen Mary
  • MIA - Arular
  • Spoon - Gimme Fiction
  • The White Stripes - Get Behind Me Satan (ook naar deze keek ik enorm uit, vond White Blood Cells en Elephant fantastisch)
  • Lightning Bolt - Hypermagic Mountain
  • Sleater-Kinney - The Woods
  • Bright Eyes - I'm Wide Awake, It's Morning
  • Smog - A River Ain't Too Much To Love
  • Kanye West - Late Registration
  • Common - Be
  • Franz Ferdinand - You Could Have It So Much Better
  • Queens of the Stone Age - Lullabies To Paralyze
Andere albums van dat jaar die ik op de harde schijf gevonden heb. Zal er hier en daar nog wel over het hoofd gezien hebben.
... And You Will Know Us By The Trail of Dead - Worlds Apart
Akron/Family - s/t
American Analog Set - Set Free
Andrew Bird - The Mysterious Production of Eggs
Annie - Anniemal
Antony and the Johnsons - I Am A Bird Now
Architecture in Helsinki - In Case We Die
Beck - Guero
Black Dice - Broken Ear Record
Boards of Canada - The Campfire Headphase
Bonnie Prince Billy & Matt Sweeney - Superwolf
The Books - Lost and Safe
British Sea Power - Open Season
Broadcast - Tender Buttons
Calla - Collisions
Cave In - Perfect Pitch Black
Clap Your Hands Say Yeah - s/t
Daft Punk - Human After All
Dälek - Absence
Death Cab For Cutie - Plans
Deerhoof - The Runners Four
Devendra Banhart - Cripple Crow
dEUS - Pocket Revolution
Dirty Three - Cinder
Edan - Beauty and the Beat
Eluvium - Talk Among The Trees
The Go! Team - Thunder, Lightning, Strike
The Hold Steady - Seperation Sunday
Hood - Outside Closer
Jaga Jazzist - What We Must
Jens Lekman - Oh You're So Silent Jens
The Kills - No Wow
Maximo Park - A Certain Trigger
M83 - Before The Dawn Heals Us
Mu - Out of Breach
The National - Alligator
The New Pornographers - Twin Cinemas
Nine Inch Nails - With Teeth
Pelican - The Fire In Our Throats Will Becon The Thaw
Red Sparowes - At The Soundless Dawn
Ryan Adams - 29
Ryan Adams - Cold Roses
Ryan Adams - Jacksonville City Nights
Six Organs of Admittance - School of the Flower
Soulwax - Nite Versions
Sun Kil Moon - Tiny Cities
Sunn O))) - Black One
Super Furry Animals - Love Kraft
Venetian Snares - Rossz Csillag Allat Szulettet
Vitalic - OK Cowboy
Xiu Xiu - La Foret
 
Hmm. Late Registration van Kanye West toch ook wel veel beluisterd net als Absence van Dälek. Net als Plans van Death Cab For Cutie.

Ik zal waarschijnlijk de enige (of 1 van de weinigen) zijn bij wie LCD Soundsystem echt niet klikt. Tribulations vond ik een beestig nummer maar al de rest werkte nooit bij mij.
 
Ik was toen sixteen going on seventeen en zat nog volop in mijn classic rock fase.
Led Zeppelin leerde ik al eerder kennen via een verzamel cd (met die graancirkels als ik me niet vergis) gekocht in de Kloosterstraat hier in Antwerpen) en Jimi Hendrix was al een legende voordat ik er de eerste noot van luisterde. Die eerste noot kwam allicht mijn PC binnen via Kazaa en dat zal wel Hey Joe of Purple Haze geweest zijn. Maar het verheugt me om jullie te mogen melden dat ik ook naar de plaatselijke CD winkel trok (toen was er nog de Bilbo vlakbij de Groenplaats) en naar huis ging met een van de beste liveplaten ooit: Band of Gypsies. Ik kocht het album omwille van de mooie hoes, maar al snel werd ik verliefd op de muziek, het openingsdeuntje Who Knows en later uiteraard het bikkelharde Machine Gun. Deep Purple en Black Sabbath waren me al bekend via een mixtape van mijn vader die ik bijna kapotgespeeld heb, maar Machine Head op CD en al de rest van Warez-bb gehaald, met veel dank aan een Rapidshare account. Ik zou graag zeggen dat ik toen AC/DC al ontgroeid was, maar ik vrees dat ik ze toen nog geregeld opzette. Niet alleen dat, ik kocht ook een paar albums en zelfs live DVDs, God help me.

Maar naast al die fijne 4/4 muziek, ging er ook een andere deur voor mij open. En de sleutel voor die deur was 21st Century Schizoid Man, een nummer waarvan ik bij de eerste luisterbeurt al wist dat ik het nooit meer uit mijn hoofd zou krijgen. Tijdens die nerdy prog periode waren het vooral King Crimson en Rush waar ik veel naar luisterde, maar ook Emerson lake and Palmer, Yes en zelfs Gentle Giant en Van der Graaf Generator kwamen soms aan bod. Het feit dat ik toen ietwat serieuzer begon te drummen had ook veel te maken met mijn liefde voor dit subgenre. Wat ik Neil Peart, Bill Bruford en Carl Palmer toen hoorde spelen... ik wist niet dat het allemaal mogelijk was en hoewel ik niet veel meer naar deze bands luister, ze hebben een duidelijke indruk gemaakt op mijn muzieksmaak. Oneven maatsoorten, tempo switches, composities bestaande uit meerdere stukken, verschillende soorten toonaarden en phrasings in de gitaarsolos, noem maar op... Jawel jawel.

Maar goeie muziek hoefde niet altijd van de ouwe garde te komen. Radio luisteren deed ik al jaren niet meer, maar af en toe kwam er wel een band die ik kende af met een album waar ik veel naar luisterde. Queens of the Stone Age hadden net Lullabies to Paralyze uit, niet lang na Songs for the Deaf wat een van mijn favorieten was. Millionaire kwam af met Paradisiac (ben ze toen nog in Petrol gaan kijken, kort na de release). The Mars Volta brachten Frances the Mute met die ellenlange track Cassandra Gemini (het verbaast wellicht niet dat dit mijn favoriet nummer was op dat album). Mauro werd lid van dEUS en Pocket Revolution was voor mij het beste album dat ze ooit maakten.




M'n favoriete skatefilm was toen trouwens Sorry van Flip met de hilarische commentaar van Johnny Rotten.
"They're brilliant on a skateboard but they're fuckin' idiots off them."
Oh man, samen met One Step Beyond van Adio ook mijn meest bekeken skatefilm, en in beide gevallen ook goeie muziek hierdoor leren kennen. I Wanna Be Your Dog van Iggy Pop, Venus in Furs van Velvet Underground, Ain't Talkin Bout Love van Van Halen, Get a Move on van Mr. Scruff... Ik heb zelfs Radiohead leren kennen door The National Anthem dat Tony Hawks segmentje begeleidde in die film!
 
2005 was voor mij het jaar waarin ik muziek écht ontdekte en leerde appreciëren. Dankzij een of andere top (de tijdloze van StuBru?) Stairway to heaven leren kennen, die eerste luisterervaring was dermate magistraal dat het precies een spirituele beleving was. 2005-2006 stond daarom volledig in het kader van Led Zeppelin (ofwel herinner ik me weinig anders). Platen, dvds, bootlegs, boeken, fora, nummers leren spelen, ... Het duurde even eer ik uit die bubbel was, gewoon om daarna (2007 e.v.) in de ruimere classic rock bubbel te vallen.

Voor de Led Zeppelin fans, recent verschenen: https://www.imdb.com/title/tt10365912 en binnenkort in sommige cinema's in België.
 
Pas vandaag begonnen met Last.fm en ik denk dat ik in 2019 pas ben begonnen met Spotify. Voordien wel met Youtube wat geluisterd en ik heb ook nog jarenlange een iPod gehad en via iTunes geluisterd, ik weet niet in hoeverre mate ik dat allemaal kan samenbrengen? Ergens wel jammer dat ik het niet allemaal kan kwantificeren, maar het is wat het is.
 
De-Loused net opgelegd. Godmiljaar wat een album is dat toch.

Heerlijke Pitchfork review ook, ook al is dat voor het 2003 topic: https://pitchfork.com/reviews/albums/5117-de-loused-in-the-comatorium/

Dat van Frances The Mute, uit 2005, is nog beter, een echte classic Pitchfork review: https://pitchfork.com/reviews/albums/5118-frances-the-mute/

Indie and prog-rock have a lot more in common than most of their listeners might like to admit. Both are dominated by apostate wallflowers who act a lot cooler and more self-assured than they really are, and their artists, despite creating an aura of aloofness, are notoriously defensive. If you wanna take the psychoanalytic bent, both have masculinity issues: Prog compensates with double kick drums and the phallic gratification of rabid shrrredding, while indie prefers to spin its shortcomings into anti-heroism. This is not to detract from the legacy of either music-- both have rich and diverse histories-- but the reps of each have been tarnished by generations of feckless dudes whose spotlight-hogging has rendered the genres unusually susceptible to generalizations. In fact, the terms themselves are generalizations, almost always used negatively: These days, bands are most commonly dubbed "prog" or "indie" when their music isn't provocative enough to earn a more individually tailored description.

en

But no matter what your feelings for De-Loused, at least the band had a mind to curtail their most capricious jams before they lost all context. Here, they seem hellbent on making an album that's as contiguous as possible, and the result is a homogeneous shitheap of stream-of-consciousness turgidity.
 
De-Loused net opgelegd. Godmiljaar wat een album is dat toch.

Heerlijke Pitchfork review ook, ook al is dat voor het 2003 topic: https://pitchfork.com/reviews/albums/5117-de-loused-in-the-comatorium/

Dat van Frances The Mute, uit 2005, is nog beter, een echte classic Pitchfork review: https://pitchfork.com/reviews/albums/5118-frances-the-mute/



en
Gisteren Frances The Mute voor het eerst in jaren nog eens opgezet en toch wel een paar momenten gehad dat mijn aandacht er niet meer bij was. Er staan awesome stukken op maar toch ook wel proggy wankery zoals de saaie geluidscollages die soms te lang doorgaan. Deloused vind ik nu een pak beter, die is goed ouder geworden. Denk dat ik de band tot Octahedron gevolgd heb maar bij elk album nam mijn interesse af.

Die Pitchfork reviews zijn zalig, ik weet dat het toen elitaire nonsens was maar gewoon heel leuk geschreven, bij momenten grappig. Liever dat dan de saaie brave lameness die ze nu geworden zijn.

Ben zelf een hoop albums van 2005 aan't herbeluisteren en bijna alles vind ik nu nog goed.
 
Hmm. Eens in de archieven gegraven en nog wat schijfjes bovengehaald.

Audion - Just F*cking. Wat een banger nog altijd.

Modeselektor - Kill Bill Vol 4. Nog een banger.

Shameboy - Rechoque. Ook nog altijd wel goed hoewel ik dat indertijd wat beu was gehoord. Op iedere fuif en zender werd dat 1000x op een dag gedraaid.
 
Terug
Bovenaan