Moderne slavenarbeid of Rationele bedrijfsvoering?

[Pierre-Jean]

Ik vind dat wat contradictorisch.

Als dat "scientific management" (wat een leuke, onschuldige term voor dat soort praktijken) er de facto voor zorgt dat elke poot die iemand uitsteekt op elk moment gemonitord wordt en beschikbaar wordt gesteld aan het management, in wat verschilt scientific management dan eigenlijk nog met het doodleuk monteren van een camera op elke werknemer zijn rug die 24/7 (t.t.z. elke minuut tijdens de werkuren) alles registreert?

Het enige verschil zijn nog de visuele beelden, maar het principe is toch exact hetzelfde? Het is wellicht omdat camera's verboden zijn, dat men nu het equivalent alternatief vindt in dat soort nauwgezette tijdsregistraties.

Wat is het menselijke aspect dan nog? "Ah beste werknemer 145, we zien aan uw cijfers dat je op maandag 18 mei 2019 een kwartier teveel naar het toilet bent geweest maar weet je wat? Omdat we menselijk zijn, zien we dat door de vingers!". Wauw, echt bedankt.
In mijn ogen zit het menselijke aspect er hem nu juist in dat er niet continu iemand op uw vingers staat te kijken en dat je bij niemand gratie moet krijgen omdat je eens een dagje wat minder productief bent geweest. En of dat dan letterlijk is met een camera-systeem of met danig uitgebreide tijdsregistraties, dat zal iedereen wel worst wezen denk ik dan. Het is toch niet dat je in uw blote op uw werk zit? Het draait hem om het gevoel continu in de gaten gehouden te worden.

Maar enfin zo overdrijven zeg... Met deze vooringenomenheid is het inderdaad moeilijk de menselijkheid te rijmen.

Als we zien dat er werknemers minder productief werken (en dat checken we heus niet wekelijks...) dan zoeken we naar oorzaken. Gebrek aan kennis, of net veel complexe dossiers, misschien is er een lastige thuissituatie etc etc. Om dan te zien of er misschien iets is wat wij als bedrijf er aan kunnen doen. We gaan niet raar opkijken als iemand traag werkt nadat die persoon bv pas terug is van een langdurige afwezigheid. Zie menselijke benadering.

We verwachten inderdaad dat er aan een bepaalde gemiddelde snelheid wordt gewerkt om de snelheid van de dienstverlening hoog te houden. Maar het is niet zo alsof dat wordt gemonitord op de cartooneske manier jij dat voorstelt. Er zijn bepaalde parameters waarmee we werken en die worden af en toe gecheckt als we zien dat we niet meer in mijn liggen met de doelstellingen. Dus zeker geen actieve monitoring van 24/7.

Vraag me nu vooral f waar die frustratie bij jou vandaan komt. Als jij met zo een werkcontext wordt geconfronteerd kan ik enkel maar aanraden eens iets anders te zoeken.

 

[mac-bc]

Maar enfin zo overdrijven zeg... Met deze vooringenomenheid is het inderdaad moeilijk de menselijkheid te rijmen.

Als we zien dat er werknemers minder productief werken (en dat checken we heus niet wekelijks...) dan zoeken we naar oorzaken. Gebrek aan kennis, of net veel complexe dossiers, misschien is er een lastige thuissituatie etc etc. Om dan te zien of er misschien iets is wat wij als bedrijf er aan kunnen doen. We gaan niet raar opkijken als iemand traag werkt nadat die persoon bv pas terug is van een langdurige afwezigheid. Zie menselijke benadering.

We verwachten inderdaad dat er aan een bepaalde gemiddelde snelheid wordt gewerkt om de snelheid van de dienstverlening hoog te houden. Maar het is niet zo alsof dat wordt gemonitord op de cartooneske manier jij dat voorstelt. Er zijn bepaalde parameters waarmee we werken en die worden af en toe gecheckt als we zien dat we niet meer in mijn liggen met de doelstellingen. Dus zeker geen actieve monitoring van 24/7.

Vraag me nu vooral f waar die frustratie bij jou vandaan komt. Als jij met zo een werkcontext wordt geconfronteerd kan ik enkel maar aanraden eens iets anders te zoeken.

Ik vind het toch een beetje de omgekeerde wereld om:
1) Eerst een beleid te gaan opleggen dat iedereen continu in de gaten moet gehouden worden
2) En als daar dan reactie op komt, dan te gaan stellen dat "men niet moet overdrijven" en "dat we erop moeten vertrouwen dat dat heus niet 24/7 bekeken zal worden".

Maar wie overdrijft er hier eigenlijk in de eerste plaats door actief alles al te willen monitoren? Wie heeft er eigenlijk in de eerste plaats al een vertrouwensprobleem door alles actief te willen monitoren?
Om dan vervolgens doodleuk de bal terug te kaatsen dat de gecontroleerden "niet moeten overdrijven" en "vertrouwen moeten hebben" vind ik zelfs ronduit cynisch.

 

[Tonerider]

Ik heb 20 jaar in fabrieken en magazijnen gewerkt en kan zeggen dat dit nog steeds leeft, vooral in fabrieken waar aan de lopende band wordt gewerkt. Een fabriek als volvo kent aan elke handeling een bepaalde tijd toe. Als de band sneller wordt gezet vanwege hoger aantal bestellingen, zal er dan bijv. een post bijkomen omdat ge per post ook maar zoveel seconde hebt om al uw handelingen uit te voeren. Opschuiven kan je niet, want dan beland je bij de volgende post.
Ik heb daar op posten gestaan, waar ge als uw neus moest snuiten, ge vervolgens met uw rubber dopkes toch naar de volgende post mocht hollen of uwe teamleader moest roepen om de auto`s die ge had doorgelaten op te vangen. En zelfs uw teamleader opbellen betekende natuurlijk dat ge weer een auto had doorgelaten
Een toeleverancier van Volvo die had grote schermen op de bureau waar elke machine werd weergegeven. Als een machine langer dan bijv. 5 minuten in stilstand stond ging daar een alarm af en kon je een teamleader verwachten. Of ge uwe target had gehaald of niet, ge kreeg onder uw vijs als die machine stil viel.
Bpost: nog geen 6 seconde per brief en heel de route berekend aan de hand van een georoutesysteem https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/0...rmaaltmenselijkpotentieeltotappelm-1-2873331/
In andere fabrieken is het minder duidelijk, maar worden bijv. de vroege tegen de late uitgespeeld door productietotalen steeds te vergelijken.


Maar zoals gezegd: dat bestaat al lang. Mijn vader klaagde er ook al over en die is ondertussen in de tachtig. En imo gaat dat nooit beteren. Bedrijven gaan altijd kosten willen drukken en efficientie willen vergroten. Op dat vlak is het goed dat vakbonden bestaan, want die zorgen er dan wel voor dat de grens van het mogelijke/menselijke niet met de voeten wordt getreden.

 

[Pierre-Jean]

Ik vind het toch een beetje de omgekeerde wereld om:
1) Eerst een beleid te gaan opleggen dat iedereen continu in de gaten moet gehouden worden
2) En als daar dan reactie op komt, dan te gaan stellen dat "men niet moet overdrijven" en "dat we erop moeten vertrouwen dat dat heus niet 24/7 bekeken zal worden".

Maar wie overdrijft er hier eigenlijk in de eerste plaats door actief alles al te willen monitoren? Wie heeft er eigenlijk in de eerste plaats al een vertrouwensprobleem door alles actief te willen monitoren?
Om dan vervolgens doodleuk de bal terug te kaatsen dat de gecontroleerden "niet moeten overdrijven" en "vertrouwen moeten hebben" vind ik zelfs ronduit cynisch.

Triestig gebrek aan kennis van zaken en toch zo kakken op een systeem... Je moet het maar doen!
Jammer, ik probeer het hier om een normale manier wat uit te leggen, maar je hebt kokerzicht en je zal nooit van je leven je lening herzien denk ik...

Vertrouwensproblemen zijn zeker niet de basis, want dat is het zo efficiënt mogelijk organiseren van het werk om de klant zo goed mogelijk te helpen op een kostenefficiënte manier. De horror.

Los daarvan botsen we inderdaad vaak op issues die kunnen leiden tot vertrouwensproblemen. Maar dat speelt zich dan af in het team. Uit mijn ervaring weet ik toch dat die teamleden dan toch tevreden zijn dat wij het misbruik kunnen kwantificeren. Maar hey, we zijn slavendrijvers volgens jou...

 

[Wojak]

Triestig gebrek aan kennis van zaken en toch zo kakken op een systeem... Je moet het maar doen!
Jammer, ik probeer het hier om een normale manier wat uit te leggen, maar je hebt kokerzicht en je zal nooit van je leven je lening herzien denk ik...

Vertrouwensproblemen zijn zeker niet de basis, want dat is het zo efficiënt mogelijk organiseren van het werk om de klant zo goed mogelijk te helpen op een kostenefficiënte manier. De horror.

Los daarvan botsen we inderdaad vaak op issues die kunnen leiden tot vertrouwensproblemen. Maar dat speelt zich dan af in het team. Uit mijn ervaring weet ik toch dat die teamleden dan toch tevreden zijn dat wij het misbruik kunnen kwantificeren. Maar hey, we zijn slavendrijvers volgens jou...

Jij bent degene die triest is en de kop in het zand steekt. Je komt af met allerlei uitvluchten en gezever, maar feit is dat mensen effectief in veel bedrijven als vee worden aanzien en de handelingen die ze verrichten zijn daar het bewijs van. Zoals door andere leden eerder aangehaald, wordt in veel bedrijven toegepast wat Mac-BC beschrijft, eveneens kennissen van mij die hetzelfde meemakem/maakten.

Jij wil gewoon de feiten niet onder ogen zien.

 

[mac-bc]

Triestig gebrek aan kennis van zaken en toch zo kakken op een systeem... Je moet het maar doen!
Jammer, ik probeer het hier om een normale manier wat uit te leggen, maar je hebt kokerzicht en je zal nooit van je leven je lening herzien denk ik...

Vertrouwensproblemen zijn zeker niet de basis, want dat is het zo efficiënt mogelijk organiseren van het werk om de klant zo goed mogelijk te helpen op een kostenefficiënte manier. De horror.

Los daarvan botsen we inderdaad vaak op issues die kunnen leiden tot vertrouwensproblemen. Maar dat speelt zich dan af in het team. Uit mijn ervaring weet ik toch dat die teamleden dan toch tevreden zijn dat wij het misbruik kunnen kwantificeren. Maar hey, we zijn slavendrijvers volgens jou...

Aangezien jij zelf dergelijke systemen uitrolt is de kans groter dat jij met een tunnelvisie zit, dan ikzelf. Ik ben er trouwens vrij zeker ben dat velen in uw organisatie met gelijkaardige gedachten zitten zoals ik ze hier beschrijf, maar dat ze dit uiteraard nooit zullen aankaarten. Want dan gaat het al snel van: "Ah, heb je iets te verbergen misschien?". Cfr. de privacy-discussie, waar je zogezegd ook iets te verbergen hebt wanneer je tegen het feit bent dat er altijd en overal camera's moeten hangen. Dus ik zou mijn feedback niet zomaar afschieten en zelfs durven meenemen in uw job om de gevoeligheden te leren kennen.

Zijn jullie slavendrijvers? Wellicht niet. Mag een bedrijf zich niet zó organiseren dat ze efficiënter kunnen werken? Uiteraard mag dat. Ik zal u zelfs meer zeggen: zet morgen een eye-tracker op elke werknemer zijn oogbollen, en je zal nog meer data hebben en er misschien nog 0,01% extra efficiëntie kunnen uitpersen. Je kunt nog 25 extra controle-mechanismen op poten zetten ook hoor. Technisch, IT-gewijs, ... kan dat allemaal. Je hoeft geen rocketscience gestudeerd te hebben om dat te beseffen.

Het enige wat ik mij afvraag is: waar ligt de grens? Want daartegenover staat het menselijke aspect. En in tegenstelling tot wat jij (uiteraard) beweert (als betrokken partij), is dat hier dramatisch onderbelicht. Dat heb ik hier proberen beschrijven. Maar daar ga jij langs geen kanten op in. Bij deze een oproep daartoe. Of moet ik afsluiten met het equivalent van uw boutade? -> Maar hey, wij zijn de vuile profiteurs volgens jou...

 

[shellshock]

Vertrouwensproblemen zijn zeker niet de basis, want dat is het zo efficiënt mogelijk organiseren van het werk om de klant zo goed mogelijk te helpen op een kostenefficiënte manier. De horror.

Toch liggen vertrouwensproblemen imo deels mee aan de basis van zo'n systemen. Werkgever die zijn personeel duidelijk niet vertrouwt of zij wel constant productief/nuttig bezig zijn.

Hoe zou jij het noemen als je partner op uw gsm en computer een programma installeert om te controleren waar je mee bezig bent? Zou je dat ook benoemen als een hulpmiddel om je relatie zo efficiënt mogelijk in te richten? Tenzij je een stalker en/of een ongelofelijke narcist bent lijkt mij dat antwoord nee te zijn

 

[whirlpool123]

Mss wel relevant. Geniale scene

 

[Pierre-Jean]

Toch liggen vertrouwensproblemen imo deels mee aan de basis van zo'n systemen. Werkgever die zijn personeel duidelijk niet vertrouwt of zij wel constant productief/nuttig bezig zijn.

Hoe zou jij het noemen als je partner op uw gsm en computer een programma installeert om te controleren waar je mee bezig bent? Zou je dat ook benoemen als een hulpmiddel om je relatie zo efficiënt mogelijk in te richten? Tenzij je een stalker en/of een ongelofelijke narcist bent lijkt mij dat antwoord nee te zijn

Maar we doen dat niet.
Om verder te gaan in je voorbeeld. Mijn partner ziet aan het lange gras m, ongeschoren haag en rommelige garage dat ik niet heb gedaan wat we hebben afgesproken. Is ze dan een slavendrijfster die mijn privacy ondermijnt door na te gaan of ik de klusjes heb gedaan die ik zou doen?

 

[Nineshots]

Die monitoring is wel handig voor planning. Dat wordt niet altijd gebruikt om een stok achter de deur voor de arbeider te hebben, maar ook gewoon om planning te kunnen inschatten en dergelijke.

Ik werk trouwens in die sector, ik schrijf soms letterlijk software waarop er dan data analyse kan gedaan worden om productiviteit te berekenen.
En in China is het pas erg, daar wordt je loon echt bepaald op het aantal stukken dat je maakt. Heb je dus eens een slechtere dag, dan gaat je loon ook gewoon lager liggen die dag.
Software daarvoor schrijven was ook wel een stukje moeilijker, omdat ze echt op alle manieren proberen te 'frauderen' door hun productiviteit virtueel te verhogen. En met dat we niet overal sensors hadden konden we dat softwarematig niet altijd perfect achterhalen.

En je merkt ook dat de vakbonden nogal een sterke invloed hebben op de specificaties van de software, ze weten soms zeer goed een duidelijke grens te trekken

 

[Sylverscythe]

Is wat sommigen hier met veel hyperbolen (moderne slavenarbeid!!) beschrijven niet ook gewoon het resultaat van de "gouden tijden" ergens vorige eeuw? Want als ik eens rondkijk naar de oudere generatie bij kennissen en collega's was daar in veel functies nu ook gewoon nog veel marge, om het zonder emotie uit te drukken. Twee personen waarvan het werk door één iemand gedaan kan worden en dat soort zaken.

Dat zal nu ook niet overal zo zijn, maar de verzuchting dat er "meer moet gedaan worden met minder" lijkt me wel overal aanwezig, en is soms gebaseerd op een referentiesituatie van vroeger die je nu ook niet echt meer verantwoord krijgt denk ik.

Op wereldschaal denk ik dat we nog altijd in een gouden kooitje zitten, toch wat betreft jobs voor mindergeschoolden hoor. De jaren van vakbondsmacht hebben daar echt wel mooie zaken verricht. Echter wil ik toch opmerken dat het anti-vakbondsentiment, dat ik ook soms deel, wel bijdraagt tot het verlies van sommige privileges.

Dit alles staat natuurlijk los van het heel simpele principe dat enkelingen het voor de meerderheid ook saboteren: zowel de manager die niet kan loslaten en zijn werknemers niet vertrouwt als de werknemer die vanaf hij niet in het oog wordt gehouden geen poot uitsteekt bestaan. Ook, bijkomend, ben ik nog bijna niemand tegengekomen die vond dat hij te weinig werk had of niet hard werkte.

 

[oxbow1]

Altijd een moeilijk afweging, als ik een planning opmaakt voor leveringen,
Zet ik die voor chauffeurs op elk uur 1 levering. (leveren zelf is 3-4 minuten)

Die halen dat elke keer opnieuw met moeite... (dus conclusie ik ben een slavendrijver.)
Wanneer ik zelf leveringen doe, (want jaja ik kom naar de praktijk toe,zodat ik weet hoe het er echt aan toe gaat.)
Plan ik voor mezelf 5 leveringen op 4 uur, en haal dat vrijwel altijd vlotjes... (hoe zit het nu eigenlijk, zijn de werknemers traag of verwacht ik gewoon teveel?)

Zelfde voor een werk, als ik het zelf zou doen, max 5 uurtjes werk. (je stuurt er arbeiders op af, en die krijgen het op 1 dag niet klaar...)
Ja, maak maar een planning zo he.

Wat fabrieken betreft, als je daar door de poort gaat, weet je dat je niets meer bent dan een nummer. Alle crazy tot op de minuut controle, massa afvloeiingen en dergelijk hoort daar gewoon bij.
Word op veel fabrieken dan ook gecounterd door het personeel door absoluut zo weinig mogelijk uit te voeren.

 

[Nick28]

Dat je in een productieproces alle machines zo strak mogelijk programmeert om zoveel mogelijk taken uit te voeren op een zo kort mogelijke tijd, lijkt me logisch. Dat je daarnaast ook elk element en sub-element in uw proces op elk moment zoveel mogelijk monitort om te zien of de machines ook daadwerkelijk presteren wat je geprogrammeerd hebt, lijkt me ook logisch.

Maar het lijkt me een steeds toenemende trend om dit ook bij mensen te doen. Vinden we dit dan even normaal? Aan een arbeider bijvoorbeeld de doelstelling opleggen: je moet minstens 6 bouten per minuut indraaien. Dit ook effectief gaan monitoren, elke dag en op elk moment: hoeveel heeft hij er daadwerkelijk ingedraaid? Hoeveel hebben andere arbeiders er ingedraaid? Wat zijn de gemiddeldes? En indien het gemiddelde op 7 bouten ligt per minuut ligt, dan kunnen we de doelstellingen aanpassen naar 7 per minuut. Waarna diegenen die het meeste vrezen voor hun job, nog een tandje zullen bijsteken naar 8 bouten per minuut. Waardoor het gemiddelde opnieuw hoger komt te liggen, waarna ze opnieuw de doelstellingen kunnen verhogen. Enzovoort. De eeuwige ratrace. Hoe scoort arbeider x t.o.v. het gemiddelde zodat we druk kunnen zetten op de slechtst-presterende arbeiders om het beter te doen of ze te ontslaan. Enzovoort. Wat met het risico dat een bout breekt? Moet het angstzweet je dan direct uitbreken? Wat als je eens niet goed geslapen hebt en je moet onmiddellijk op het matje komen omdat je vandaag slechts 5 bouten per minuut hebt ingedraaid. De volgende keer dat je slecht slaapt kun je al stress beginnen krijgen voor de volgende ochtend.

Het leken mij scenario's uit de film Dhaens uit de 19de eeuw, Chinese dwangarbeid of Vietnamese kinderarbeid maar ik heb de indruk dat dit bij ons steeds meer het nieuwe normaal wordt onder het mom van "meten is weten" en allerlei fancy management-talk.

En ik stel niet in vraag of dat geen nuttige informatie kan zijn. Dat zal vast en zeker zo zijn. Mijn vraag is eerder ethisch van aard: moeten we dit eigenlijk allemaal normaal vinden? Ik krijg toch de indruk dat sommige bedrijven de term "Human Resources" ietsje te letterlijk nemen en mensen beginnen beschouwen als eender welke andere random grondstof. Los van het feit dat dit nuttige informatie kan zijn, maar moet een manager niet zelf kunnen inschatten welke werknemer goed werk levert of niet in plaats van gewoon naar een lijstje met parameters te staren en op basis daarvan zijn conclusies te trekken? Is dit hoe we mensen gaan motiveren om tot hun 67ste te werken?

Enfin, enkele vragen om het debat op gang te krijgen. Vergeet ook niet de poll in te vullen aub.

Als ingenieur leren wij veel over zo'n dingen in onze opleiding.

Bedrijven kunnen op twee manieren concurreren met elkaar:
- Op basis van kosten (typisch in lage loon landen)
- Op basis van tijd (Lean management)

Op basis van tijd wil zeggen dat de tijd om een product te maken aanzienlijk wordt verkleint en dat kunnen lage loon landen minder goed. Time is money mag je letterlijk nemen. Zo kunnen wij nog concurreren met China.

Tegenwoordig wil de klant steeds meer gepersonaliseerde producten waardoor het gamma ook veel breder wordt en hierdoor wordt er veel flexibiliteit van mens en machines verwacht. De klant verwacht ook een levertijd alsof het product in stock moet liggen. Eigenlijk de consument, die alles maar zo goedkoop mogelijk wilt de grote schuldige.

Een grote voorraad/ stock kost zeer veel geld voor een bedrijf en dat tracht met zoveel mogelijk te vermijden.

De oplossing is het JIT (just in time) principe. Dat betekent dat de goederen worden geleverd op het moment dat ze nodig zijn in goede kwantiteit en kwaliteit.

Kanban (= een bord met de dagdoelstellingen) wordt vaak toegepast binnen dit principe van JIT.

Er worden dus doelstellingen per dag gemaakt afhankelijk van het aantal bestellingen van de klant. En eens de bestelling gebeurd is moet het product zo snel mogelijk tot bij de klant geleverd worden. Bv. 80 producten in 8 uur -> 10 producten per uur die moeten gemaakt worden.

Om de doelstellingen te halen wordt er aan lijnbalansering gedaan. Hierbij gaan ze het productieproces gaan ontleden in verschillende productiestappen en op basis van dit onderzoek wordt de productie onderverdeelt in verschillende werkposten, die elk hun eigen taken en verantwoordelijkheid hebben. Met het voorbeeld van hierboven (10 producten per uur), wil dit zeggen dat elke werkpost zijn taak in 6 minuten moet uitvoeren.

Als dit langer duurt. Moet de hele productielijn wachten op die werkpost en dit kost heel veel geld.

Vele principes van hierboven zijn overgenomen uit Japan. Er wordt normaal ook veel aandacht besteed aan het menselijke indien alle principes worden toegepast.

Als er een bedrijf is waar mensen echt als machines worden behandeld (bv. bij Amazon), wil dit ook zeggen dat bovengenoemde en andere principes niet goed worden georganiseerd door het bedrijf. Maar Amazon is een bedrijf die juist heel sterk inspeelt op voorraad en stock en dit is juist NIET wat de huidige evolutie is. Tesla en Toyota zijn bijvoorbeeld twee bedrijven dit dit wel goed doen.

 

[Demon_Slayer]

Na het lezen van sommige reactie op het topic wil ik ook wel even duidelijk maken dat ik op sommige punten de WG ook wel begrijp. Maar ik wil even mijn werkplaats even als voorbeeld nemen, ik durf wel te zeggen dat 50% in ons team profiteurs zijn, waar sommige 2u doen voor een onderhoud doe ik het in 30min met als excuus dat ze gebruiken dat ze er effectief 2u voor krijgen dus 2u over doen. Dit vind ik zelf ook een foute instelling. Maat ze weten welke personen het zijn en doen er niks aan.
Langs de andere kant de grote werken zijn meestal ook fysiek zware jobben en die moet dan een persoon van +55 uitvoeren wat ik dan ook niet verantwoord vind, aan opleidingen wordt bij ons o,o euro aan uitgegeven, alleen als er is eentje verplicht is. Ik werk nu bij deze WG 4 jaar en ben nog maar 1x op bijscholing moeten gaan terwijl in mijn sector vooral nu met hybriden auto's en elektrische auto's veel nieuwigheden zitten. En dan wordt er verwacht dat we met alles mee zijn en alles kunnen.
Versta me niet verkeerd ik ben iemand die wil werken en kan werken maar wordt hier ook niet voor gemotiveerd. Stel dat ik zoals in men eerste post zei, dat ik aan men 120% productiviteit kom, volgende aand gaan ze vragen voor de 125% wat voor mij een moderne zweepslag is.
Ik ben er rats van overtuigd wanneer de WG het team gezond houd, dat je zowizo aan de gewenste resultaten komt en dat dit prioriteit moet krijgen van plaats direct met allerlei regels en eisen te komen.

 

[John1307]

Op wereldschaal denk ik dat we nog altijd in een gouden kooitje zitten, toch wat betreft jobs voor mindergeschoolden hoor. De jaren van vakbondsmacht hebben daar echt wel mooie zaken verricht. Echter wil ik toch opmerken dat het anti-vakbondsentiment, dat ik ook soms deel, wel bijdraagt tot het verlies van sommige privileges.

Het is nogal makkelijk om te komen beweren dat lageropgeleiden 'verwend' zijn als je zelf nooit aan de onderkant van de arbeidsmarkt hebt gestaan.

Ik heb zelf een tijdje in een zelfstandige 'groene' Delhaize gewerkt en na verloop van tijd begin je dan wel het belang van vakbonden in te zien. Vooral als je hoort dat ze in de echte 'rode' Delhaize op 5 km iets verderop in de straat veel betere loons-en arbeidsvoorwaarden krijgen voor hetzelfde werk.

 

[Nineshots]

Het is nogal makkelijk om te komen beweren dat lageropgeleiden 'verwend' zijn als je zelf nooit aan de onderkant van de arbeidsmarkt hebt gestaan.

Het is ook maar wat je de onderkant van de arbeidsmarkt noemt.
Met mijn project in China heb ik toch gezien dat het daar van een totaal andere grootorde is dan hier.

Niet dat ik wil ontkennen dat de vakbonden geen zin hebben natuurlijk. Al durven ze het soms wel wat te ver te drijven.

 

[Nesjamag]

Het is normaal dat men tijden bijhoudt voor planning/calculatie.

Maar de manier waarop het in veel bedrijven (voornamelijk in mature sectors) aangepakt wordt is achterlijk:
- Productieverhoging proberen te vinden bij harder werken ipv investeren in automatisatie of gewoon verbeteren van processen.
- Fragiel maken van gans de organisatie door te plannen op best case scenario, terwijl zeker in productie (meestal mature sector/bedrijven) men zeker marge zou moeten incalculeren voor onvoorziene gebeurtenissen.

Men focust vooral op marges en het besparen van kosten, ipv te kijken naar investeren voor productiviteitsverhogingen, die vrijwel overal met bijzonder hoge ROIC te vinden zijn.
Resultaat is dat die kostenbesparingen op lange termijn duur kunnen uitvallen als er dingen fout gaan (moeilijk te vervangen personeel dat verdwijnt, klanten die vertrekken omdat betrouwbaarheid en kwaliteit omlaag gaat).

 

[shellshock]

Maar we doen dat niet.
Om verder te gaan in je voorbeeld. Mijn partner ziet aan het lange gras m, ongeschoren haag en rommelige garage dat ik niet heb gedaan wat we hebben afgesproken. Is ze dan een slavendrijfster die mijn privacy ondermijnt door na te gaan of ik de klusjes heb gedaan die ik zou doen?

Partner zonder controlesoftware => 's avonds in de zetel: "Ah schat, hoe komt dat je die klusjes niet gedaan hebt? Te warm? Ja idd het was vandaag wel warm. Doe het maar als het wat minder warm is."

Partner mét controlesoftware => komt op een willekeurig moment binnengestormd: "En waarom heb je het gras niet gemaaid? Je zou vandaag én het gras doen én de haag én de garage opruimen? Je hebt vandaag zelfs vijf minuten op BééGéé gezeten!! Watte? Was het te warm? Bullshit! Je bent lui. Dat was de afspraak niet hé makker. Zo werkt een relatie niet. Als je tijd hebt om vijf minuten op BééGéé te zitten, maar zogezegd niet om te werken, dan hou je niet meer van mij want je wil geen moeite doen. No sex for you tonight zenne. Trek u(w plan) maar"

 

[makila]

Hoe zit het eigenlijk met de privacy als je je eigen privé laptop verplicht bent te gebruiken voor uw werk?
Ik persoonlijk moet namelijk via een aparte Citrix omgeving (via de webbrowser) inloggen op de omgeving van de werkgever via .. mijn eigen laptop.

Wat als je plots dan een boze telefoon krijgt van uw werkgever, dat je net via uw privé email client een mail hebt gestuurd naar uw nonkel (ik zeg maar wat), tijdens de werkuren? Een werkgever mag het privé-gedeelte van uw laptop toch nooit monitoren laat staan deze mails lezen? Of wel?

 

[Nineshots]

Het is normaal dat men tijden bijhoudt voor planning/calculatie.

Maar de manier waarop het in veel bedrijven (voornamelijk in mature sectors) aangepakt wordt is achterlijk:
- Productieverhoging proberen te vinden bij harder werken ipv investeren in automatisatie of gewoon verbeteren van processen.

Dit kan ook als gevolg hebben dat er mensen overbodig worden. En dat leeft wel onder de arbeiders.
Soms als wij nieuwe software brengen dat het proces vergemakkelijkt, krijgen we wel eens de vraag van de arbeider hoe de evolutie gaat zijn. Of dat ze moeten vrezen voor hun job.

Hoe zit het eigenlijk met de privacy als je je eigen privé laptop verplicht bent te gebruiken voor uw werk?
Ik persoonlijk moet namelijk via een aparte Citrix omgeving (via de webbrowser) inloggen op de omgeving van de werkgever via .. mijn eigen laptop.

Wat als je plots dan telefoon krijgt van uw werkgever, dat je net via uw privé email client een mail hebt gestuurd naar uw nonkel (ik zeg maar wat), tijdens de werkuren? Een werkgever mag het privé-gedeelte van uw laptop toch nooit monitoren laat staan deze mails lezen? Of wel?

Tenzij je in die citrix omgeving mailt, gaat die werkgever dat niet kunnen zien. Of je zou een vpn op je laptop moeten staan hebben van je werk dat je volledige internetverkeer via die vpn stuurt.
Open bijvoorbeeld eens google maps buiten de citrix omgeving en kijk waar google denkt dat je bent. Is het bij je thuis of bij je werk?
Maar ze mogen dat niet controleren bij een privé laptop. Bij een werklaptop ligt het wat gevoeliger dacht ik, maar daar ben je denk ik ook redelijk goed beschermd.