Mentaal Welzijn

Welke diagnose heb jij?

  • Depressie

    Stemmen: 63 29,9%
  • Angst- en/of paniekstoornis

    Stemmen: 69 32,7%
  • AD(H)D

    Stemmen: 36 17,1%
  • Autisme

    Stemmen: 36 17,1%
  • OCD - obsessief compulsieve stoornis

    Stemmen: 15 7,1%
  • PTSS - posttraumatisch stresssyndroom

    Stemmen: 20 9,5%
  • Borderline

    Stemmen: 7 3,3%
  • Bipolair

    Stemmen: 8 3,8%
  • Schizofrenie

    Stemmen: 4 1,9%
  • Eetstoornis

    Stemmen: 18 8,5%
  • Verslaving

    Stemmen: 26 12,3%
  • Burn-out

    Stemmen: 35 16,6%
  • Ander

    Stemmen: 30 14,2%

  • Totaal aantal stemmers
    211
Is slaap apneu altijd met snurken? Of is dat gewoon het plots niet ademhalen voor een tijdje tijdens de nacht? Volgens mijn vriendin tandenknars /klem en mompel ik in mijn slaap maar nooit snurken.
Nee, is niet altijd met snurken. Is ook niet altijd met plots snakkend naar adem wakker worden, is ook niet altijd hoorbaar voor een partner,...
Wat wel een constante is, is nooit uitgeslapen wakker worden, ondanks het aantal uren slaap.
Slaaponderzoek is de enige manier om er achter te komen.
 
Is slaap apneu altijd met snurken? Of is dat gewoon het plots niet ademhalen voor een tijdje tijdens de nacht? Volgens mijn vriendin tandenknars /klem en mompel ik in mijn slaap maar nooit snurken.
Nee, ik snurk zelf niet maar deed wel 50 apneus per uur.

Volgens mij doet mijn jongste zoon ook apneus. Die zit te tandenknarsen gelijk zot in zijn slaap en ik hoor hem regelmatig apneus doen de keren dat hij bij mij slaapt. Het zal wel familiaal zijn aangezien mijn vader ook met een CPAP slaapt. De oudste is dan weer een ferme snurker maar doet geen apneus (die heeft al een slaaponderzoek gehad een paar jaar terug).
 
Heftige emoties om te lezen hier in dit topic.

Voor de mensen die het gevoel hebben in een slechte job te zitten, weinig familie of vrienden en geen partner hebben, zou het geen oplossing zijn om eens even van de aardbol te verdwijnen en een reis van enkele maanden te maken naar een zonnig oord? Ergens waar niemand je kent en waar je niemand moet zijn die je niet wil zijn.

Nogal kort door de bocht natuurlijk en niet altijd mogelijk voor iedereen. Maar ik heb het gevoel dat vele mensen vast zitten in een negatieve donkere spiraal en eigenlijk altijd hetzelfde blijven doen. Elke dag dezelfde sleur en dezelfde verplichtingen. Een verplaatsing van omgeving kan misschien wel een kickstart betekenen.
 
5 weken sertraline en eigenlijk merk ik echt een algemene verbetering:

* Niet meer slecht gezind opstaan
* Niet meer door het lint gaan bij het minste, amper nog geprikkeld. Vandaag ging er een wandelaar mij aanvallen met een paraplu, enkele weken terug ging ik van mijn mtb stappen en door het lint gaan, nu laat dat mij gewoon koud.
* Niet meer of amper piekeren over onnodige dingen. Ik onderga veel meer de zaken en het kan me ook allemaal minder schelen

Voor de mensen die last hebben van de winter kan ik niet genoeg het belang beamen van ook in de winter buiten te komen. Ik weet dat heel veel mensen geneigd zijn om te vervallen in indoor-activiteiten zoals tv, Netflix, cinema, shoppingcentra. Het is belangrijk om de buitenlucht op te zoeken. Gisteren een regen en wind-dag, toch een stevige tempo wandeling gedaan. Vandaag weer dik 50 km met de mtb, zelf wat zon gezien.
 
Voor de mensen die last hebben van de winter kan ik niet genoeg het belang beamen van ook in de winter buiten te komen. Ik weet dat heel veel mensen geneigd zijn om te vervallen in indoor-activiteiten zoals tv, Netflix, cinema, shoppingcentra. Het is belangrijk om de buitenlucht op te zoeken. Gisteren een regen en wind-dag, toch een stevige tempo wandeling gedaan. Vandaag weer dik 50 km met de mtb, zelf wat zon gezien.
Absoluut, mijn stappenteller draait overuren de laatste maanden. En dat druilerige herfstweer mag dan triestig lijken, het levert ook schitterende wolkenbeelden en soms schoon licht op.
Voor de mensen die het gevoel hebben in een slechte job te zitten, weinig familie of vrienden en geen partner hebben, zou het geen oplossing zijn om eens even van de aardbol te verdwijnen en een reis van enkele maanden te maken naar een zonnig oord? Ergens waar niemand je kent en waar je niemand moet zijn die je niet wil zijn.
Even een paar maanden van de aardbol verdwijnen is een verre utopie voor de meesten. Onbetaalbaar en zeker met kinderen praktisch onmogelijk. Ik heb ook mijn vragen bij het effect als je daarna opnieuw dezelfde mallemolen instapt. Maar ik heb dan ook in het algemeen hoe langer hoe meer vragen bij de noodzaak van verre/spectaculaire reizen. Concrete stappen zetten in uw dagelijkse leven heeft veel meer effect IMHO maar dan stuit je dus op hetzelfde probleem: Je moet er de mentale ruimte en energie voor hebben. Reizen is vaak letterlijk weglopen van het probleem.
 
Heftige emoties om te lezen hier in dit topic.

Voor de mensen die het gevoel hebben in een slechte job te zitten, weinig familie of vrienden en geen partner hebben, zou het geen oplossing zijn om eens even van de aardbol te verdwijnen en een reis van enkele maanden te maken naar een zonnig oord? Ergens waar niemand je kent en waar je niemand moet zijn die je niet wil zijn.

Nogal kort door de bocht natuurlijk en niet altijd mogelijk voor iedereen. Maar ik heb het gevoel dat vele mensen vast zitten in een negatieve donkere spiraal en eigenlijk altijd hetzelfde blijven doen. Elke dag dezelfde sleur en dezelfde verplichtingen. Een verplaatsing van omgeving kan misschien wel een kickstart betekenen.
Da's gewoon dezelfde shit maar op een andere plaats. Je laat niet achter wie je bent, en je moet weer terugkeren naar wat je achtergelaten hebt.
 
Nee, ik snurk zelf niet maar deed wel 50 apneus per uur.

Volgens mij doet mijn jongste zoon ook apneus. Die zit te tandenknarsen gelijk zot in zijn slaap en ik hoor hem regelmatig apneus doen de keren dat hij bij mij slaapt. Het zal wel familiaal zijn aangezien mijn vader ook met een CPAP slaapt. De oudste is dan weer een ferme snurker maar doet geen apneus (die heeft al een slaaponderzoek gehad een paar jaar terug).
Sorry maar wat zijn "apneus" dan? "Ik deed wel 50 apneus per uur" klinkt bijna alsof je aan het stoefen bent over de snelheid van je nieuwe auto :p .
 
Sorry maar wat zijn "apneus" dan? "Ik deed wel 50 apneus per uur" klinkt bijna alsof je aan het stoefen bent over de snelheid van je nieuwe auto :p .
Niet veel om over te stoefen hoor. Dat zijn perioden dat je in uw slaap stopt met ademen (omwille van anatomie van uw luchtwegen waardoor die geblokkeerd zitten = obstructief of zonder anatomische oorzaak = centraal, ik doe beide). Ge ademt dan een 30tal seconden niet waarna uw lichaam een shot adrenaline geeft en ge plots naar adem hapt. Uw zuurstofsaturatie in uw bloed is dan ook veel te laag (de mijne zat onder de 80% terwijl dat normaal boven de 95% moet zitten). Zeer nefast voor uw slaapkwaliteit want ge wordt dus in mijn geval een 50tal keer per uur half wakker (onbewust) en op de lange termijn een sterk verhoogd risico op hartfalen.
 
Afkicken anti-depressiva (in gradaties uiteraard). Extreem prikkelbaar, en uiteraard alles steekt tegen. Serieuze FML momenteel.
Waarom wil je ermee stoppen dan?
Serieuse vraag, als het je helpt èn er is geen "noodzaak" toe (zoals zwangerschap, nevenwerkingen die toch te erg worden,...) waarom dan afbouwen wanneer het duidelijk niet okee voelt?
Hier ook al meermaals vermindert, zelfs gestopt en telkens terug moeten starten/ophogen. Tja. Teken dat die extra chemicaliën wel een nut hebben denk ik dan...
 
Waarom wil je ermee stoppen dan?
Serieuse vraag, als het je helpt èn er is geen "noodzaak" toe (zoals zwangerschap, nevenwerkingen die toch te erg worden,...) waarom dan afbouwen wanneer het duidelijk niet okee voelt?
Hier ook al meermaals vermindert, zelfs gestopt en telkens terug moeten starten/ophogen. Tja. Teken dat die extra chemicaliën wel een nut hebben denk ik dan...
Ik heb mijn bloed onderzoek terug gekregen. Lever en gal staan in rode cijfers, cholesterol extreem slecht. Blijkbaar door de antidepressiva. (ik heb drie verschillende al gehad van verschillende types en mijn lichaam reageert er niet goed op).

Het eindigt ook altijd dat mijn lichaam er aan gewent en ze het moeten opdrijven waardoor de rest van de waardes nog slechter worden.
En heel eerlijk, what's the point begin ik mij af te vragen.
 
Ik heb mijn bloed onderzoek terug gekregen. Lever en gal staan in rode cijfers, cholesterol extreem slecht. Blijkbaar door de antidepressiva. (ik heb drie verschillende al gehad van verschillende types en mijn lichaam reageert er niet goed op).

Het eindigt ook altijd dat mijn lichaam er aan gewent en ze het moeten opdrijven waardoor de rest van de waardes nog slechter worden.
En heel eerlijk, what's the point begin ik mij af te vragen.
Dat klinkt idd als moeten kiezen tussen de pest en cholera. 😞

Misschien eens een 2de opinie vragen bij een andere psychiater en je lijstje meenemen met wat je al gehad hebt in welke doseringen?
De ene psychiater is duidelijk de andere niet als het op medicatie aankomt.
Ik had gelukkig een goeie op dat vlak, maar hoor van anderen dat ze na verloop van tijd een stevige cocktail nemen waarvan niemand nog weet wat waarom werd opgestart en welk medicijn nu precies voor welke problemen zorgt...
 
Dat klinkt idd als moeten kiezen tussen de pest en cholera. 😞

Misschien eens een 2de opinie vragen bij een andere psychiater en je lijstje meenemen met wat je al gehad hebt in welke doseringen?
De ene psychiater is duidelijk de andere niet als het op medicatie aankomt.
Ik had gelukkig een goeie op dat vlak, maar hoor van anderen dat ze na verloop van tijd een stevige cocktail nemen waarvan niemand nog weet wat waarom werd opgestart en welk medicijn nu precies voor welke problemen zorgt...
Ik ben nu bij een apotheker en daar heb ik qua pillen mijn hart kunnen luchten. (vrouwelijke apotheekster) en zij heeft mij paar natuurlijke AP's gegeven die blijkbaar goede resultaten geven. We zullen dit proberen.
 
5 weken sertraline en eigenlijk merk ik echt een algemene verbetering:

* Niet meer slecht gezind opstaan
* Niet meer door het lint gaan bij het minste, amper nog geprikkeld. Vandaag ging er een wandelaar mij aanvallen met een paraplu, enkele weken terug ging ik van mijn mtb stappen en door het lint gaan, nu laat dat mij gewoon koud.
* Niet meer of amper piekeren over onnodige dingen. Ik onderga veel meer de zaken en het kan me ook allemaal minder schelen

Voor de mensen die last hebben van de winter kan ik niet genoeg het belang beamen van ook in de winter buiten te komen. Ik weet dat heel veel mensen geneigd zijn om te vervallen in indoor-activiteiten zoals tv, Netflix, cinema, shoppingcentra. Het is belangrijk om de buitenlucht op te zoeken. Gisteren een regen en wind-dag, toch een stevige tempo wandeling gedaan. Vandaag weer dik 50 km met de mtb, zelf wat zon gezien.

Asking for a friend ( :unsure: ) : wat was jouw diagnose?
 
Voel me nu al een paar maand depressief. Ik vermoed dat het gewoon seizoensdepressie is maar heb het toch zwaar zitten. Heb af en toe een breakdown waarbij ik zonder enige trigger of aanleiding begin te wenen. Ik slaap ook al een tijdje zéér slecht. Word bijna dagelijks wakker rond 3 u 's nachts en lig dan een uurtje wakker gevolg door een zeer lichte slaap. Ik let heel hard op wat ik eet (veel groenten, fruit, noten, voldoende proteïne), ga bijna dagelijks sporten, zie twee of drie avonden per week vrienden, ga vaak op restaurant, heb een goede relatie met collega's... Maar wanneer ik dan alleen in m'n bed lig 's nachts in m'n appartement nemen de donkere gedachten alles over. Begin te piekeren, word angstig en voel een algeheel ontevreden over mijn eigen leven. Ik zie nu sinds kort een nieuwe psycholoog (de vorige een jaartje geleden gestopt) maar daar ben ik dus nog maar net mee begonnen.

Verder merk ik ook op dat hoe ouder ik word, hoe minder... enthousiast of levendig ik ben? Een paar maand terug was ik aan het rondreizen in Oost-Azië en had daar ook heel vaak momenten bij mezelf waarbij ik zei: "is dit het?". Soms bedenk ik me dat ik eens een totaal nieuwe hobby moet zoeken of eens met iets nieuws moet beginnen. Ben wel een sociaal type en woon in Brussel dus meer dan genoeg mogelijkheden maar er is precies niets dat me interesseert. Ik doe af en toe wat vrijwilligerswerk maar ik ervaar het ook maar als tijdsverdrijving.
 
Laatst bewerkt:
Verder merk ik ook op dat hoe ouder ik word, hoe minder... enthousiast of levendig ik ben? Een paar maand terug was ik aan het rondreizen in Oost-Azië en had daar ook heel vaak momenten bij mezelf waarbij ik zei: "is dit het?". Soms bedenk ik me dat ik eens een totaal nieuwe hobby moet zoeken of eens met iets nieuws moet beginnen. Ben wel een sociaal type en woon in Brussel dus meer dan genoeg maar er is precies niets dat me interesseert. Ik doe af en toe wat vrijwilligerswerk maar ik ervaar het ook maar als tijdsverdrijving.
In dit kan ik mij ook wel sterk vinden. Tenzij ik op verlof ga, of bij bepaalde personen, voel ik mij wat enthousiaster. Maar voor de rest... geen idee wat er scheelt eigenlijk.
 
Met ongefundeerde stigma's blijf je beter weg.
Ik geloof niet in mentale stoornissen.

Iedereen is gewoon wie hij is.
autisme bijvoorbeeld, iemand die autistisch is heeft zaken dat hij beter in is dan mensen zonder autisme.
Sommige mensen met autisme hebben meer oog op detail.
Kan men dan van een stoornis spreken, als ze er toch positieve eigenschappen aanwezig zijn die beter zijn dan anderen?

Ik geloof gewoon dat iedereen zijn eigen karakter heeft.
Men kan er ook vanuit gaan dat iemand die verlegen is of introvert ook een stoornis heeft é...


Over depressie gesproken. We leven in een luxe maatschappij waar jongeren hoge verwachtingen krijgen.
je moet studeren, je moet een huis kopen, je moet dit, je moet dat...
ga ééns een maand in een 3de wereld land wonen. En kom dan ééns terug. Je zal merken dat we ons hier druk maken voor niets.
 
Laatst bewerkt:
Iedereen is gewoon wie hij is.
autisme bijvoorbeeld, iemand die autistisch is heeft zaken dat hij beter in is dan mensen zonder autisme.
Sommige mensen met autisme hebben meer oog op detail.
Kan men dan van een stoornis spreken, als ze er toch positieve eigenschappen aanwezig zijn die beter zijn dan anderen?

Ik geloof gewoon dat iedereen zijn eigen karakter heeft.
Men kan er ook vanuit gaan dat iemand die verlegen is of introvert ook een stoornis heeft é...
Tot daar ben ik het met je eens.

Over depressie gesproken. We leven in een luxe maatschappij waar jongeren hoge verwachtingen krijgen.
je moet studeren, je moet een huis kopen, je moet dit, je moet dat...
ga ééns een maand in een 3de wereld land wonen. En kom dan ééns terug. Je zal merken dat we ons hier druk maken voor niets.
Maar dit?

Het wordt op den duur wel een beetje ouwemannetjesgezeur, dat we het hier zo goed hebben en ze in derdewereldlanden pas ongelukkig mogen zijn.

Je weet niet half wat mensen hier soms meemaken. Misbruik, trauma's, slechte opvoedingssituaties, huiselijk geweld, vreselijke ongelukken, verkrachtingen of gezinsleden verliezen. Depressie is echt niet alleen "ik voel me een beetje ambetant, boehoe."

Als je shit hebt meegemaakt en dan komt er nog eens iemand op je kop kakken van "allez kom, de zon schijnt hier en ge hebt een dak boven uw hoofd, wat zit ge eigenlijk te bleiten, denk eens aan de arme mensen in Timboektoe!" dan komt alle shit nog eens dubbel zo hard aan, want ge wordt nog maar eens geconfronteerd met het feit dat uw leven en wat ge meegemaakt hebt niet eens in te beelden is voor anderen.

Ik zeg ook niet dat enkel mensen die erge dingen meegemaakt hebben zich zo moeten voelen, maar waarom constant de rekening voor anderen zitten maken? Wat voegt dat in hemelsnaam toe? Wie wordt daar beter van?
 
Terug
Bovenaan