Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

  • Ja, en mijn partner gaat uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 98 38,4%
  • Ja, maar mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 72 28,2%
  • Nee, en mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 51 20,0%
  • Nee, maar mijn partner gaat toch uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 2 0,8%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou mogen

    Stemmen: 31 12,2%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou niet mogen

    Stemmen: 1 0,4%

  • Totaal aantal stemmers
    255
Speciale reacties langs alle kanten.
Ik ga of zou niet gaan eten met een andere vrouw. Mijn vrouw zou ook niet gaan eten met een andere man. Zouden niet weten waarom - ook al zijn dat oudere vrienden van vroeger.

Ik heb een tijd geleden een vrouwelijke collega gehad die vertrokken was in de zaak. Die wou graag met mij gaan drinken ergens om te praten over haar vent die haar bedrogen had en over haar nieuwe job. Ik zelf, wetend dat die af en toe "te graag" naar mij keek, had mijn twijfels erbij. Toen ik dit tegen mijn vrouw zei, was haar antwoord toch direct: "EUH.. da gade toch ni doen??" Ik persoonlijk was dolblij dat mijn vrouw zo reageerde. Ik zou zelf niet graag hebben dat mijn vrouw met een vent van haar werk gaat drinken - en dat gaf ze ook dan zelf toe dat ze dit totaal niet zou willen of weten waarom ze zoiets zou doen.

Pas op als er mensen zijn die toch zo'n tete a tete hebben. Mij niet gelaten, dat respecteer ik he. Echter zijn er helaas scenario's waar er te veel wijn en bubbels gedronken worden en het handje toch te ver gaat. Wat jammer is.
 
Speciale reacties langs alle kanten.
Ik ga of zou niet gaan eten met een andere vrouw. Mijn vrouw zou ook niet gaan eten met een andere man. Zouden niet weten waarom - ook al zijn dat oudere vrienden van vroeger.

Ik heb een tijd geleden een vrouwelijke collega gehad die vertrokken was in de zaak. Die wou graag met mij gaan drinken ergens om te praten over haar vent die haar bedrogen had en over haar nieuwe job. Ik zelf, wetend dat die af en toe "te graag" naar mij keek, had mijn twijfels erbij. Toen ik dit tegen mijn vrouw zei, was haar antwoord toch direct: "EUH.. da gade toch ni doen??" Ik persoonlijk was dolblij dat mijn vrouw zo reageerde. Ik zou zelf niet graag hebben dat mijn vrouw met een vent van haar werk gaat drinken - en dat gaf ze ook dan zelf toe dat ze dit totaal niet zou willen of weten waarom ze zoiets zou doen.

Pas op als er mensen zijn die toch zo'n tete a tete hebben. Mij niet gelaten, dat respecteer ik he. Echter zijn er helaas scenario's waar er te veel wijn en bubbels gedronken worden en het handje toch te ver gaat. Wat jammer is.
Kijk, alhoewel dat ik zelf mijn relatie liever niet op die manier 'inricht', denk ik niet dat iemand daar nu veel op kan tegen hebben.

Dat gevoel dat gij hebt waarbij ge dan blij zijt omdat uw vriendin een beetje ... gezonde jaloezie heeft zullen we maar zeggen, waar @Astrid het een aantal posts geleden ook al over had, dat is mij bijvoorbeeld vreemd. Ik zou dat zelfs liever niet hebben als ik mag kiezen.

Maar ik heb wel dezelfde reflex gehad toen ik een paar weken geleden aan de praat geraakte met een griet op een concert, en dat is dan een fijn gesprek, en dan vraagt ze of ik geen goesting heb om buiten een safke te gaan roken, en dat is ook nog gewoon allemaal gezellig, en dan vraagt die op een bepaald moment mijne nummer zodat we eens ne keer iets kunnen gaan drinken in de week.

Op dat moment zeg ik ook gewoon dat ik gerust wel eens ne keer ooit iets wil gaan drinken maar dat ik wel een vriendin heb (dat onderwerp was nog niet ter sprake gekomen - vond dat toen echt een beetje lullig om te zeggen omdat ik het ook stom vind om automatisch aan te nemen dat er uberhaupt romantische intenties aan gekoppeld zitten maar soit). Ze is daarna vrij snel afgedropen, mogelijks omdat ze mij een pretentieuze snul vond omdat ik ineens over mijn lief begon, mogelijks omdat ze romantische intenties had, dat weet ik niet.

Moest ik nu echt denken dat ik een nieuwe vriendin heb gemaakt waar ik wel vaker iets mee zou willen gaan doen, zou ik wel eerst de tijd nemen om die griet voor te stellen aan mijn eigen madam, eventueel ne keer iets onder ons 3 gaan drinken of ze gewoon mee uitnodigen bij een andere groepsactiviteit, kwestie dat mijn vriendin die nieuwe persoon in mijn leven ook gewoon leert kennen en dat ze eventueel ook onderling vriendinnen kunnen worden.
 
Ik ben totaal niet conservatief. M'n vrouw mag gaan eten met wie ze wilt, maar dan moet het na 22u zijn. Dan mag ze van mij de keuken verlaten.

Maar even serieus: volgend scenario uit mijn omgeving. Moet kunnen? Te ver? Alarmbel? Geen vuiltje aan de lucht? Zonder elkaar aan te vallen, hoe denken jullie erover in de huidige situatie van uw relatie.

Collega's, man en vrouw moeten samen op reis voor het werk. 1 week. Beslissen beiden om 1 kamer te boeken omdat ze dan in een schoner hotel kunnen slapen i.p.v. 2 aparte kamers in een iets minder schoon hotel.

Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben. En als ik diegene zou zijn die op reis vertrekt, zou ik dat niet doen.

Edit: 1 i.p.v. 2 kamers in schoner hotel uiteraard om binnen budget van werkgever te blijven. Er kunnen in dat mooier hotel uiteraard ook 2 kamers geboekt worden mits eigen opleg.
 
Ik ben totaal niet conservatief. M'n vrouw mag gaan eten met wie ze wilt, maar dan moet het na 22u zijn. Dan mag ze van mij de keuken verlaten.

Maar even serieus: volgend scenario uit mijn omgeving. Moet kunnen? Te ver? Alarmbel? Geen vuiltje aan de lucht? Zonder elkaar aan te vallen, hoe denken jullie erover in de huidige situatie van uw relatie.

Collega's, man en vrouw moeten samen op reis voor het werk. 1 week. Beslissen beiden om 1 kamer te boeken omdat ze dan in een schoner hotel kunnen slapen i.p.v. 2 aparte kamers in een iets minder schoon hotel.

Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben. En als ik diegene zou zijn die op reis vertrekt, zou ik dat niet doen.

Edit: 1 i.p.v. 2 kamers in schoner hotel uiteraard om binnen budget van werkgever te blijven. Er kunnen in dat mooier hotel uiteraard ook 2 kamers geboekt worden mits eigen opleg.
Die van mij zou zeggen dat ze in de badkuip wel slaapt. Da's geen normale :D
 
mij zou het niet zo veel kunnen schelen. Slapen in dezelfde kamer, in 2 bedden apart, of in 1 groot 2-persoonsbed. Het is niet daar dat het vanaf zal hangen, denk ik.
 
Kijk, alhoewel dat ik zelf mijn relatie liever niet op die manier 'inricht', denk ik niet dat iemand daar nu veel op kan tegen hebben.

Dat gevoel dat gij hebt waarbij ge dan blij zijt omdat uw vriendin een beetje ... gezonde jaloezie heeft zullen we maar zeggen, waar @Astrid het een aantal posts geleden ook al over had, dat is mij bijvoorbeeld vreemd. Ik zou dat zelfs liever niet hebben als ik mag kiezen.
Hier is er ook wel enige "gezonde jaloezie", waar ik wel eens de vraag krijg wie er naar een social event komt, en als ik dan een vrouwennaam geef wil mijn vrouw wel weten wie dat is. Ik vond dat in het begin, na jaren single zijn, nogal vreemd. Voor mij is dát nu dan wel logisch geworden eigenlijk, en mijn vrouw kent ook wel min of meer de mensen waarmee ik omga en omgekeerd. Ik heb hier al aangehaald dat zij vroeger wel eens op stap ging met een kerel, omdat zij geen 9-5 had, die kerel ook tijd had met hopen, en ik dan werkte. Ik werd wel elke keer uitgenodigd, en ik heb die man en zijn vrouw wel enkele keren ontmoet uiteindelijk.

En zo heeft iedereen zijn eigen manier om daarmee om te gaan zeker.

De rest wat je beschrijft is voor mij ook gewoon je eigen grenzen stellen en een beetje zelfcontrole/besef te hebben. Als ik hier lees dat afspreken gevaarlijk is want er wordt gedronken en dan kan er vanalles gebeuren...mja ik zie dat bij mezelf nu niet echt gebeuren. Net zoals ik ook niet ga afspreken met een vrouw als het duidelijk is dat van haar kant de bedoeling meer dan vriendschap is.
 
Collega's, man en vrouw moeten samen op reis voor het werk. 1 week. Beslissen beiden om 1 kamer te boeken omdat ze dan in een schoner hotel kunnen slapen i.p.v. 2 aparte kamers in een iets minder schoon hotel.

Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben. En als ik diegene zou zijn die op reis vertrekt, zou ik dat niet doen.

Edit: 1 i.p.v. 2 kamers in schoner hotel uiteraard om binnen budget van werkgever te blijven. Er kunnen in dat mooier hotel uiteraard ook 2 kamers geboekt worden mits eigen opleg.
Ik zou het zelf niet doen.
- omdat ik gesteld ben op mijn eigen rust en privacy
- om niemand verkeerde signalen te geven.

Omwille van punt 1 zou ik ook bij een vrouwelijke collega mijn eigen kamer willen. 🤷🏼
 
Ik ben totaal niet conservatief. M'n vrouw mag gaan eten met wie ze wilt, maar dan moet het na 22u zijn. Dan mag ze van mij de keuken verlaten.

Maar even serieus: volgend scenario uit mijn omgeving. Moet kunnen? Te ver? Alarmbel? Geen vuiltje aan de lucht? Zonder elkaar aan te vallen, hoe denken jullie erover in de huidige situatie van uw relatie.

Collega's, man en vrouw moeten samen op reis voor het werk. 1 week. Beslissen beiden om 1 kamer te boeken omdat ze dan in een schoner hotel kunnen slapen i.p.v. 2 aparte kamers in een iets minder schoon hotel.

Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben. En als ik diegene zou zijn die op reis vertrekt, zou ik dat niet doen.

Edit: 1 i.p.v. 2 kamers in schoner hotel uiteraard om binnen budget van werkgever te blijven. Er kunnen in dat mooier hotel uiteraard ook 2 kamers geboekt worden mits eigen opleg.
Ja, als je je zorgen moet gaan maken dat er iets zou gebeuren (wat ook mogelijk is, dat hangt van de relatie/ voorgeschiedenis af) ga je je toch zorgen moeten maken in ieder geval hoor. Wat maakt het verschil tussen slapen in dezelfde kamer, hetzelfde bed of in een kamer tegenover elkaar? Als daar seksuele spanning is en men beslist om die te laten primeren dan gaat het volgens mij niks uitmaken of je dan al in dezelfde gang, dezelfde kamer of hetzelfde bed ligt. Het is niet alsof een van die 3 gevallen onoverkomelijk is natuurlijk.
 
Laatst bewerkt:
Ik zou het zelf niet doen.
- omdat ik gesteld ben op mijn eigen rust en privacy
- om niemand verkeerde signalen te geven.

Omwille van punt 1 zou ik ook bij een vrouwelijke collega mijn eigen kamer willen. 🤷🏼
Maar het gaat hier over een partner die aangeeft dat hij of zij het wel zou doen. Het gaat niet over de persoonlijke keuze he, het gaat over of je het ok vind als je partner dat zou doen.
 
Ja, als je je zorgen moet gaan maken dat er iets zou gebeuren (wat ook mogelijk is, dat hangt van de relatie/ voorgeschiedenis af) ga je je je toch zorgen moeten maken in ieder geval hoor. Wat maakt het verschil tussen slapen in dezelfde kamer, hetzelfde bed of in een kamer tegenover elkaar? Als daar seksuele spanning is en men beslist om die te laten primeren dan gaat het volgens mij niks uitmaken of je dan al in dezelfde gang, dezelfde kamer of hetzelfde bed ligt. Het is niet alsof een van die 3 gevallen onoverkomelijk is natuurlijk.
Dat was de vraag niet.

Edit: maar ik kan eruit concluderen dat jij er geen probleem mee zou hebben? Of zou er toch argwaan zijn omwille van bovenstaande?
 
Maar het gaat hier over een partner die aangeeft dat hij of zij het wel zou doen. Het gaat niet over de persoonlijke keuze he, het gaat over of je het ok vind als je partner dat zou doen.
Zou 100% afhangen van mijn beeld van de kamergenoot.
Of ik inschat dat ze een bedreiging zou kunnen zijn of niet. En hoe die eruit ziet is niet doorslaggevend, wel de klik tussen die 2.
 
Ik ben totaal niet conservatief. M'n vrouw mag gaan eten met wie ze wilt, maar dan moet het na 22u zijn. Dan mag ze van mij de keuken verlaten.

Maar even serieus: volgend scenario uit mijn omgeving. Moet kunnen? Te ver? Alarmbel? Geen vuiltje aan de lucht? Zonder elkaar aan te vallen, hoe denken jullie erover in de huidige situatie van uw relatie.

Collega's, man en vrouw moeten samen op reis voor het werk. 1 week. Beslissen beiden om 1 kamer te boeken omdat ze dan in een schoner hotel kunnen slapen i.p.v. 2 aparte kamers in een iets minder schoon hotel.

Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben. En als ik diegene zou zijn die op reis vertrekt, zou ik dat niet doen.

Edit: 1 i.p.v. 2 kamers in schoner hotel uiteraard om binnen budget van werkgever te blijven. Er kunnen in dat mooier hotel uiteraard ook 2 kamers geboekt worden mits eigen opleg.

Ik denk dat van die werkreizen wel wat affaires doen ontstaan, en niet omdat er kamers worden gedeeld, maar omdat iedereen daar ver van huis zit en vaak een hoop activiteiten samen doet. Zelf toch al wat wetenschappelijke conferenties gedaan en ben ervan overtuigd dat na het obligate "conference dinner" niet iedereen in zijn eigen bed ligt.

Maar dus een kamer willen delen om sjieker te zitten (vaak is dat ook dichter bij de venue) op zich vind ik geen alarmbel.
 
Ik ben totaal niet conservatief. M'n vrouw mag gaan eten met wie ze wilt, maar dan moet het na 22u zijn. Dan mag ze van mij de keuken verlaten.

Maar even serieus: volgend scenario uit mijn omgeving. Moet kunnen? Te ver? Alarmbel? Geen vuiltje aan de lucht? Zonder elkaar aan te vallen, hoe denken jullie erover in de huidige situatie van uw relatie.

Collega's, man en vrouw moeten samen op reis voor het werk. 1 week. Beslissen beiden om 1 kamer te boeken omdat ze dan in een schoner hotel kunnen slapen i.p.v. 2 aparte kamers in een iets minder schoon hotel.

Persoonlijk zou ik het daar moeilijk mee hebben. En als ik diegene zou zijn die op reis vertrekt, zou ik dat niet doen.

Edit: 1 i.p.v. 2 kamers in schoner hotel uiteraard om binnen budget van werkgever te blijven. Er kunnen in dat mooier hotel uiteraard ook 2 kamers geboekt worden mits eigen opleg.
Als werkgever zou ik altijd zorgen voor een aparte kamer per persoon en niet toelaten dat er één kamer wordt geboekt voor 2 collega's. Je werknemers de mogelijkheid tot rust en privacy gunnen op een business trip is een vorm van respect.

Echter, ik had 's een business idee waar ik samen met een potentiële vennoot voor moest reizen en toen hebben we ook een kamer gedeeld om de kosten (die we zelf moesten betalen) te drukken. Situationeel kan je dus wel wat uitzonderingen bedenken op het 1 kamer / persoon principe.

Moest mijn vriendin op dezelfde kamer moeten overnachten met een collega zou ik dus vooral vinden dat ze een slechte werkgever heeft. Als zij dat echter zelf wilt doen om dan een betere kamer te hebben dan is dat wel ok voor mij. Ik zou het er ook niet moeilijk mee hebben.

Dat ze samen met een collega een kamer deelt of na haar training met de personal coach in de sauna duikt of whatever... Doet geen afbreuk aan de emotionele band die we samen hebben hoor.
 
Laatst bewerkt:
Ik slaap toch liever in een minder fancy kamer dan een wc-pot te moeten delen met een collega, persoonlijk. :unsure:
 
Ik spreek mischien vooral voor mezelf maar ik dacht gewoon dat bij de typische BG-poster (ergens eind 20 tot eind 30, redelijk opgeleid, niet religieus of conservatief, ...), dit niet echt een twistpunt zou zijn, omdat bijna iedereen toch vrienden van vroeger heeft. Sommige van de standpunten hier, en zeker de verwoordingen, zou ik gewoon eerder verwachten bij streng-conservatieve of veel oudere mensen.
Jij labelt die standpunten nu als streng-conservatief, maar voor mij is dat toch veel eerder een etiquette regel hoe welopgevoede mensen uit fatsoenlijke milieus met elkaar omgaan. Dit onderzoek bevestigt dat ook:
Vreemdgaan is van alle tijden, maar toch vooral bij de lagere sociale klasses.

Ik heb hier eens rondvraag gedaan op het werk en praktisch alle collega's (30'ers, hoogopgeleid) denken er hetzelfde over:
Als ge naast uw vaste partner ook nog met een ander op regelmatige basis afspreekt, dan zijt ge 'met vuur aan het spelen'. De meerderheid geeft aan dat ze zich daar totaal niet comfortabel bij zouden voelen moest hun partner dat doen.

Een fatsoenlijke partner hoort helemaal geen 1 op 1 banden op te bouwen of onderhouden met een 'vriend van vroeger', zelfs al zijn die afspraakjes zogenaamd "puur platonisch/niet-romantisch". Als dat contact zo belangrijk is dat een partner dat niet wil verbreken, dan is dat juist dubbel verdacht dat er toch meer gevoelens en aantrekking rondhangen dan toegegeven wordt. De kans is groot dat ofwel de huidige relatie dan niet goed zit, ofwel zijn er verborgen gevoelens die men aan zichzelf niet wil toegeven en die men op de reservebank plaatst omdat men op dat moment al in een relatie zit en niet beschikbaar is.
 
Jij labelt die standpunten nu als streng-conservatief, maar voor mij is dat toch veel eerder een etiquette regel hoe welopgevoede mensen uit fatsoenlijke milieus met elkaar omgaan. Dit onderzoek bevestigt dat ook:
Vreemdgaan is van alle tijden, maar toch vooral bij de lagere sociale klasses.

Ik heb hier eens rondvraag gedaan op het werk en praktisch alle collega's (30'ers, hoogopgeleid) denken er hetzelfde over:
Als ge naast uw vaste partner ook nog met een ander op regelmatige basis afspreekt, dan zijt ge 'met vuur aan het spelen'. De meerderheid geeft aan dat ze zich daar totaal niet comfortabel bij zouden voelen moest hun partner dat doen.

Een fatsoenlijke partner hoort helemaal geen 1 op 1 banden op te bouwen of onderhouden met een 'vriend van vroeger', zelfs al zijn die afspraakjes zogenaamd "puur platonisch/niet-romantisch". Als dat contact zo belangrijk is dat een partner dat niet wil verbreken, dan is dat juist dubbel verdacht dat er toch meer gevoelens en aantrekking rondhangen dan toegegeven wordt. De kans is groot dat ofwel de huidige relatie dan niet goed zit, ofwel zijn er verborgen gevoelens die men aan zichzelf niet wil toegeven en die men op de reservebank plaatst omdat men op dat moment al in een relatie zit en niet beschikbaar is.

Maar allez gast, telkens als wij hier gans love peace and harmony zijn aan't worden komt gij hier van die wacko posts neervlammen. Als het zo blijft doorgaan ga ik u toch er uit stemmen bij de volgende eilandraad.
 
Terug
Bovenaan