Gisteren naar DIIV in AB geweest. Van de bindteksten* moeten ze het nooit hebben, en al zeker niet als de frontman aan het herstellen is van een longontsteking. 5 nieuwe nummers (waarvan er al 2 gereleased waren) aangevuld met 6 van het vorige album en 5 van de eerste 2 albums zorgden voor een leuke mix.
Ik zit al sinds gisterenavond met het nummer Incarnate Devil in m'n hoofd. Op plaat vond ik dat in eerste instantie niet bijzonder, maar na het gisteren live gehoord te hebben ben ik na bijna 10 jaar plots fan van het nummer. Absolute hoogtepunten qua sfeer waren zoals verwacht Blankenship en de klassieker Doused met o.a. een fan die met een salto mortale vanop het podium ondersteboven in een beginnende moshpit terechtkwam.
Muzikaal was het oprecht wel goed en ben ik heel blij dat Zachary Cole Smith ondertussen al bijna 7 jaar clean is. Ik had tot een paar jaar terug niet gedacht om die vent ooit nog nuchter op een podium te zien staan en z'n best te zien doen.
* Toppers waren: "So this is an old one" gevolgd door 20 seconden stilte en gepruts met pedalen waarna ze aan het nummer begonnen en "This is our encore" toen ze terug opkwamen, waarna ze zonder meer begonnen te spelen.