Kleine vragen: economie & recht

Ouders hebben een schenking zonder registratie gedaan aan mijn zus, voor aankoop van een woning. Ze willen mij hetzelfde bedrag schenken, maar gezien er geen cash meer vrij is willen mijn ouders mij effecten schenken.

Is dat dezelfde regeling als een schenking zonder registratie? Moet niet gemeld worden aan belastingsdienst, maar als ouders binnen 3j overlijden zijn er successierechten verschuldigd? Of moet dit net wel gemeld worden aangezien het geen geld maar effecten betreft?
Dat is effectief dezelfde regeling (in de praktijk), zie "onrechtstreekse schenking":
 
Ouders hebben een schenking zonder registratie gedaan aan mijn zus, voor aankoop van een woning. Ze willen mij hetzelfde bedrag schenken, maar gezien er geen cash meer vrij is willen mijn ouders mij effecten schenken.

Is dat dezelfde regeling als een schenking zonder registratie? Moet niet gemeld worden aan belastingsdienst, maar als ouders binnen 3j overlijden zijn er successierechten verschuldigd? Of moet dit net wel gemeld worden aangezien het geen geld maar effecten betreft?
Zelfde regel in principe, normaal kan de bank de effecten overschrijven naar een rekening op jouw naam
 
Wanneer kan je best je ondernemingsnummer (tijdelijk) schrappen. Laatste dag van het jaar, eerste dag van het nieuwe jaar? Wanneer er geen geplande inkomsten meer zijn?
Of maakt dat allemaal niet echt uit?

Moet je alle betalingen ontvangen hebben? Of kan dit daarvoor? (Ik verwacht nog een grote betaling, maar die betalen zéééér laat)
 
Ik heb hierboven nog iets toegevoegd terwijl jij reageerde. Leefloon zou me ècht verbazen dat je dat krijgt terwijl je thuis blijft wonen. (Simpelweg omdat de ouders "verplicht" zijn je te laten studeren én je al een studiebeurs krijgt)
Als zelfstandig student zou een leefloon wel een optie zijn, maar dan moet je ook echt zelfstandig gaan wonen: niet meer daar gedomicilieerd zijn en dat zal betekenen aan een hogere kost dan je kot waardoor het kan zijn dat je financieel niet eens beter af bent.
Hey Mulan, wou even laten weten dat mijn leefloon aanvraag is goedgekeurd (samenwonend student). Nogmaals dank voor de adviezen! :)
 
In het appartementsgebouw waar ik woon is er achteraan een binnenkoer waarop alle garageboxen uitgeven.
Op die binnenkoer is niet ontzettend veel plaats, maar aan 1 kant is er een klein stukje waar een auto kan staan (half in de weg, maar wel nog doorgang mogelijk).
Die plek wordt door iedereen gebruikt om te laden en te lossen (boodschappen/reiskoffers/eender wat) en nadien wordt die wagen verplaatst.
Nu is er 1 bewoner die zichzelf die plek heeft toegeëigend als private parkeerplaats. Elke dag hij van zijn werk komt en hij geen parkeerplek vindt in een straal van 20m rond het gebouw staat hij daar.
Er is gratis parking op nog geen 100m van de deur waar heel het jaar door meer dan plek genoeg is maar dat is te ver blijkbaar.

Al meermaals gevraagd om daar niet meer te parkeren maar dat helpt dus niet.
De vraag is dus hoe dit best aan te pakken. Is er een of andere wet/regel die we kunnen gebruiken om dit af te dwingen ?

Onze syndicus is nutteloos dus probeer ik het hier eens
 
In het appartementsgebouw waar ik woon is er achteraan een binnenkoer waarop alle garageboxen uitgeven.
Op die binnenkoer is niet ontzettend veel plaats, maar aan 1 kant is er een klein stukje waar een auto kan staan (half in de weg, maar wel nog doorgang mogelijk).
Die plek wordt door iedereen gebruikt om te laden en te lossen (boodschappen/reiskoffers/eender wat) en nadien wordt die wagen verplaatst.
Nu is er 1 bewoner die zichzelf die plek heeft toegeëigend als private parkeerplaats. Elke dag hij van zijn werk komt en hij geen parkeerplek vindt in een straal van 20m rond het gebouw staat hij daar.
Er is gratis parking op nog geen 100m van de deur waar heel het jaar door meer dan plek genoeg is maar dat is te ver blijkbaar.

Al meermaals gevraagd om daar niet meer te parkeren maar dat helpt dus niet.
De vraag is dus hoe dit best aan te pakken. Is er een of andere wet/regel die we kunnen gebruiken om dit af te dwingen ?

Onze syndicus is nutteloos dus probeer ik het hier eens
syndicus + parkeren = @kay-gell :unsure:
 
Ik heb een zaak "gewonnen" bij het vredegerecht. Ik had de zaak zelf ingeleid dus ik heb op voorhand 22 euro gestort naar de griffie.
Het vonnis:
Veroordeelt verwerende partij tot de gedingkosten, die in hoofde van eisende partijen worden vastgesteld op 22,00 € bijdrage aan het fonds voor juridische tweedelijnsbijstand. De vrederechter veroordeelt [de verwerende partij] , tot betaling van het rolrecht van € 50,00. Dit rolrecht is na uitnodiging te betalen aan de Belgische Staat.
Als ik het me goed herinner, krijg ik nu die 22 euro die ik heb "voorgeschoten" terug.
De vraag is, wat moet ik hier praktisch nog voor doen? Bezorg ik mijn rekeningnummer aan de verwerende partij? Of storten zij dit aan de staat die dit terugstort naar mij? Gebeurt dit dan automatisch of vraag ik hier zelf nog even naar bij bijvoorbeeld de griffie?
 
Ik heb een zaak "gewonnen" bij het vredegerecht. Ik had de zaak zelf ingeleid dus ik heb op voorhand 22 euro gestort naar de griffie.
Het vonnis:

Als ik het me goed herinner, krijg ik nu die 22 euro die ik heb "voorgeschoten" terug.
De vraag is, wat moet ik hier praktisch nog voor doen? Bezorg ik mijn rekeningnummer aan de verwerende partij? Of storten zij dit aan de staat die dit terugstort naar mij? Gebeurt dit dan automatisch of vraag ik hier zelf nog even naar bij bijvoorbeeld de griffie?

Da's zonder tussenkomst van overheid, gerecht of griffie. Jij geeft de tegenpartij een rekeningnummer (of aan advocaat als ze die hebben) en ze betalen hierop.
 
Bedankt, ik vreesde er al voor. Heb ik opties als men nalaat dat te doen?
Ja,, het is deel van het vonnis, dus de mogelijkheden zijn dezelfde als wanneer ze bvb een in dat vonnis toegekende schadevergoeding niet zouden betalen, je kan met dat vonnis naar de deurwaarder gaan en hem het laten invorderen.
 
Dankjewel, hopelijk hoeft het zover niet te komen :)

Edit: @beryl als het toch zo ver zou komen, staat hier een tijdslimiet op? Ik wil de tegenpartij zeker in vakantieperiode uit hoffelijkheid de kans geven om dit "vrijwillig" te doen maar wil ook niet dat het op een bepaald moment te laat is.
Als het zover komt, zijn die extra kosten van betekenen en de deurwaarder dan ook sowieso voor de tegenpartij, al staat deze kosten (die pas na het vonnis gemaakt worden) niet expliciet in het vonnis?
 
Laatst bewerkt:
Mijn vrouw en ik krijgen en ik zijn beide eigenaar van onze gezinswoning. We hebben 1 kind.

Stel dat één van beide zou overlijden dan interpreteer ik dat het volgende zou gebeuren:

Waarde woning: 100.000 euro
Splitsen door 2: 50.000 - 50.000
Overleden partner deel: 50.000 delen door aantal erfgenamen: 25k voor langstlevende, 25k voor kind.

Is er een manier dat we nu kunnen verankeren in een testament dat de langstlevende gebruik kan maken van de volledige 50k voor aankoop nieuw onroerend goed waarbij een gedeelte beschreven wordt op naam van het kind (en die dus eigenaar is)?

We willen voorkomen dat we elkaar/onszelf in de voet schieten als we omwille van bijvoorbeeld emotionele redenen deze woning willen verkopen en niet voldoende fondsen hebben (zonder extra lening). Langs de andere kant zijn we er wel van overtuigd dat die 25k volledig toebehoort aan de het kind en dat we dus geen volledig vrij keuzebeding willen.

Sowieso willen we passeren bij de notaris, maar ik wou de visie van BG al eens horen.
 
Zolang het kind minderjarig is, kan het deel van de woning van het kind perfect verkocht worden (aan een normale prijs) om bvb een andere woning te kopen, zolang het kind daarvan mee "profiteert" (vandaar dus het verbod om te verkopen onder de marktprijs).

Dus als je kind de meerderjarige leeftijd nog niet bereikt binnenkort, is er op korte termijn niet echt een probleem.

En om aan te vullen: mss kan je de aankoop van die andere woning dan doen met 100% vruchtgebruik voor de partner, maar een relatief hoog % eigendomsrecht voor het kind. Maar da's mss té creatief, @Xeo ?
 
Mijn vrouw en ik krijgen en ik zijn beide eigenaar van onze gezinswoning. We hebben 1 kind.

Stel dat één van beide zou overlijden dan interpreteer ik dat het volgende zou gebeuren:

Waarde woning: 100.000 euro
Splitsen door 2: 50.000 - 50.000
Overleden partner deel: 50.000 delen door aantal erfgenamen: 25k voor langstlevende, 25k voor kind.

Is er een manier dat we nu kunnen verankeren in een testament dat de langstlevende gebruik kan maken van de volledige 50k voor aankoop nieuw onroerend goed waarbij een gedeelte beschreven wordt op naam van het kind (en die dus eigenaar is)?

We willen voorkomen dat we elkaar/onszelf in de voet schieten als we omwille van bijvoorbeeld emotionele redenen deze woning willen verkopen en niet voldoende fondsen hebben (zonder extra lening). Langs de andere kant zijn we er wel van overtuigd dat die 25k volledig toebehoort aan de het kind en dat we dus geen volledig vrij keuzebeding willen.

Sowieso willen we passeren bij de notaris, maar ik wou de visie van BG al eens horen.
Als je het standaard huwelijkscontract hebt en geen testament dan gaat het vruchtgebruik van de gezinswoning volledig naar je partner en de blote eigendom volledig naar je kind.

Als het over een minderjarig kind gaat dan heb je al het recht om die woning te verkopen en een andere te kopen met zijn of haar blote eigendom. Jullie als ouders (Of in dit geval als langstlevende ouder) beheren hoe dan ook al het vermogen van jullie kind. Voor drastische zaken zoals een huis kopen/verkopen moet je weliswaar goedkeuring van de vrederechter hebben maar als dat om een normale transactie gaat (die het kind dus duidelijk niet benadeeld) is dat niet meer dan een extra formaliteit.

Als je dit recht ook wil geven aan de langstlevende partner bij meerderjarige kinderen wordt het wat moeilijker want je kan je kinderen niet volledig onterven, en ze niet de volledige zeggenschap geven hun geërfde eigendom komt neer op het verkleinen van hun erfenis. Dat wordt soms opgelost door een boeteclausule: een clausule die stelt dat als je kind niet akkoord met je voorwaarden (hier het beheer van de erfenis uit handen geven), de erfenis beperkt wordt tot het wettelijk minimum( reservatair deel), wat 50% is van de erfenis. In dat geval moet je kind dus ofwel akkoord met je voorwaarden en 100% van de naakte eigendom krijgen, of niet akkoord gaan en slechts 50% krijgen. Maar hiermee kom je wel in complexere situaties die je best met een notaris bespreekt.
 
Mijn vrouw en ik krijgen en ik zijn beide eigenaar van onze gezinswoning. We hebben 1 kind.

Stel dat één van beide zou overlijden dan interpreteer ik dat het volgende zou gebeuren:

Waarde woning: 100.000 euro
Splitsen door 2: 50.000 - 50.000
Overleden partner deel: 50.000 delen door aantal erfgenamen: 25k voor langstlevende, 25k voor kind.

Is er een manier dat we nu kunnen verankeren in een testament dat de langstlevende gebruik kan maken van de volledige 50k voor aankoop nieuw onroerend goed waarbij een gedeelte beschreven wordt op naam van het kind (en die dus eigenaar is)?

We willen voorkomen dat we elkaar/onszelf in de voet schieten als we omwille van bijvoorbeeld emotionele redenen deze woning willen verkopen en niet voldoende fondsen hebben (zonder extra lening). Langs de andere kant zijn we er wel van overtuigd dat die 25k volledig toebehoort aan de het kind en dat we dus geen volledig vrij keuzebeding willen.

Sowieso willen we passeren bij de notaris, maar ik wou de visie van BG al eens horen.
Je kan best een huwelijkscontract maken met een keuzebeding. Dan kan de langstlevende van jullie kiezen om de gezinswoning volledig in volle eigendom te erven (wat belastingvrij is).

Als het kind -18j is gebruik je dat keuzerecht zeker, zodat je geen akkoord van de vrederechter nodig hebt bij eventuele verkoop en nieuwe aankoop. Je kan dan al een groter deel in geld naar het kind laten gaan als je dat wil.

Als het kind +18j is, kan je kiezen om al een deel naar het kind te laten gaan zodat er op lange termijn minder erfbelasting moet betaald worden door het kind.

Je kan dus altijd de beste praktische/fiscale keuze maken, en het mooie is dat je nu nog niet echt hoeft te kiezen maar enkel de mogelijkheid moet voorzien. Je behoudt dus alle vrijheid.

Uiteindelijk gaat normaal gezien toch alles dat jullie hebben naar jullie kind gaan, en is het niet erg om elkaar eerst wat meer te beveiligen.

In een testament kan je zoiets moeilijk bepalen zoals Beryl zegt.

Huwelijkscontract met keuzebeding is een vaak voorkomende akte bij de notaris die rond de 600 euro kost. Als je nog iets moet regelen om het onroerend goed in je huwelijksvermogen te krijgen, kan het wel naar +- 1500 euro oplopen.
 
Laatst bewerkt:
En om aan te vullen: mss kan je de aankoop van die andere woning dan doen met 100% vruchtgebruik voor de partner, maar een relatief hoog % eigendomsrecht voor het kind. Maar da's mss té creatief, @Xeo ?
Dat is mogelijk, maar dan zal je zowel voor de verkoop als de aankoop een machtiging van de vrederechter nodig hebben

Dat is niet echt praktisch, en kan best vermeden worden door een huwelijkscontract te maken.
 
Zolang het kind minderjarig is, kan het deel van de woning van het kind perfect verkocht worden (aan een normale prijs) om bvb een andere woning te kopen, zolang het kind daarvan mee "profiteert" (vandaar dus het verbod om te verkopen onder de marktprijs).

Dus als je kind de meerderjarige leeftijd nog niet bereikt binnenkort, is er op korte termijn niet echt een probleem.

En om aan te vullen: mss kan je de aankoop van die andere woning dan doen met 100% vruchtgebruik voor de partner, maar een relatief hoog % eigendomsrecht voor het kind. Maar da's mss té creatief, @Xeo ?

Als je het standaard huwelijkscontract hebt en geen testament dan gaat het vruchtgebruik van de gezinswoning volledig naar je partner en de blote eigendom volledig naar je kind.

Als het over een minderjarig kind gaat dan heb je al het recht om die woning te verkopen en een andere te kopen met zijn of haar blote eigendom. Jullie als ouders (Of in dit geval als langstlevende ouder) beheren hoe dan ook al het vermogen van jullie kind. Voor drastische zaken zoals een huis kopen/verkopen moet je weliswaar goedkeuring van de vrederechter hebben maar als dat om een normale transactie gaat (die het kind dus duidelijk niet benadeeld) is dat niet meer dan een extra formaliteit.

Als je dit recht ook wil geven aan de langstlevende partner bij meerderjarige kinderen wordt het wat moeilijker want je kan je kinderen niet volledig onterven, en ze niet de volledige zeggenschap geven hun geërfde eigendom komt neer op het verkleinen van hun erfenis. Dat wordt soms opgelost door een boeteclausule: een clausule die stelt dat als je kind niet akkoord met je voorwaarden (hier het beheer van de erfenis uit handen geven), de erfenis beperkt wordt tot het wettelijk minimum( reservatair deel), wat 50% is van de erfenis. In dat geval moet je kind dus ofwel akkoord met je voorwaarden en 100% van de naakte eigendom krijgen, of niet akkoord gaan en slechts 50% krijgen. Maar hiermee kom je wel in complexere situaties die je best met een notaris bespreekt.

Je kan best een huwelijkscontract maken met een keuzebeding. Dan kan de langstlevende van jullie kiezen om de gezinswoning volledig in volle eigendom te erven (wat belastingvrij is).

Als het kind -18j is gebruik je dat keuzerecht zeker, zodat je geen akkoord van de vrederechter nodig hebt bij eventuele verkoop en nieuwe aankoop. Je kan dan al een groter deel in geld naar het kind laten gaan als je dat wil.

Als het kind +18j is, kan je kiezen om al een deel naar het kind te laten gaan zodat er op lange termijn minder erfbelasting moet betaald worden door het kind.

Je kan dus altijd de beste praktische/fiscale keuze maken, en het mooie is dat je nu nog niet echt hoeft te kiezen maar enkel de mogelijkheid moet voorzien. Je behoudt dus alle vrijheid.

Uiteindelijk gaat normaal gezien toch alles dat jullie hebben naar jullie kind gaan, en is het niet erg om elkaar eerst wat meer te beveiligen.

In een testament kan je zoiets moeilijk bepalen zoals Beryl zegt.

Huwelijkscontract met keuzebeding is een vaak voorkomende akte bij de notaris die rond de 600 euro kost. Als je nog iets moet regelen om het onroerend goed in je huwelijksvermogen te krijgen, kan het wel naar +- 1500 euro oplopen.

Dat is mogelijk, maar dan zal je zowel voor de verkoop als de aankoop een machtiging van de vrederechter nodig hebben

Dat is niet echt praktisch, en kan best vermeden worden door een huwelijkscontract te maken.
Merci voor jullie antwoorden.

Wat we eigenlijk willen bereiken is dat we onszelf niet vastzetten en dus als langstlevende volledige beschikking hebben over het geld dat in de woning zit om een nieuwe woning te kopen.
We ook willen vermijden (wat bv met een keuzebeding zou kunnen) is dat de langstlevende de woning verkoopt en het geld verkwanselt waardoor ook het deel dat na het overlijden aan het kind toekomt weg is. Of dat er hertrouwd wordt en een nieuwe woning gekocht wordt met het geld wat dan bv wordt verdeeld onder andere (nieuwe) eigenkinderen of stiefkinderen.

Maar dat is dus blijkbaar praktisch onmogelijk om geregeld te krijgen?
 
Merci voor jullie antwoorden.

Wat we eigenlijk willen bereiken is dat we onszelf niet vastzetten en dus als langstlevende volledige beschikking hebben over het geld dat in de woning zit om een nieuwe woning te kopen.
We ook willen vermijden (wat bv met een keuzebeding zou kunnen) is dat de langstlevende de woning verkoopt en het geld verkwanselt waardoor ook het deel dat na het overlijden aan het kind toekomt weg is. Of dat er hertrouwd wordt en een nieuwe woning gekocht wordt met het geld wat dan bv wordt verdeeld onder andere (nieuwe) eigenkinderen of stiefkinderen.

Maar dat is dus blijkbaar praktisch onmogelijk om geregeld te krijgen?
Dan zou ik persoonlijk voor Xeo zijn suggestie gaan. Jullie houden volledige controle over de erfenis, niets houdt jullie tegen je kind geld toe te schuiven als jullie dat willen tijdens je leven. Uiteindelijk is het kind toch zo goed als niets met de blote eigendom, hij of zij zal pas echt iets tastbaar hebben als jullie beide overleden zijn. Wat jullie willen, het kind een deel van de woning geven maar hem niet de mogelijkheid geven om het te verkopen en zijn/haar deel van het geld zelf uit te geven is ook eerder symbolisch van aard dan dat het financieel iets tastbaar oplevert voor je kind, hij/zij is eigenlijk niks met dat aandeel in de woning want jullie houden in de praktijk 100% controle over zijn eigendom, de situatie voor je kind zou in de praktijk niet anders zijn dan wanneer je kind niks gekregen had.
 
Laatst bewerkt:
Dan zou ik persoonlijk voor Xeo zijn suggestie gaan. Jullie houden volledige controle over de erfenis, niets houdt jullie tegen je kind geld toe te schuiven als jullie dat willen tijdens je leven. Uiteindelijk is het kind toch zo goed als niets met de blote eigendom, hij of zij zal pas echt iets tastbaar hebben als jullie beide overleden zijn. Wat jullie willen, het kind een deel van de woning geven maar hem niet de mogelijkheid geven om het te verkopen en zijn/haar deel van het geld zelf uit te geven is ook eerder symbolisch van aard dan dat het financieel iets tastbaar oplevert voor je kind, hij/zij is eigenlijk niks met dat aandeel in de woning want jullie houden in de praktijk 100% controle over zijn eigendom, de situatie voor je kind zou in de praktijk niet anders zijn dan wanneer je kind niks gekregen had.
Maar het is iets anders dat we willen doen. We willen voornamelijk voorkomen dat de langstlevende echtgenoot/echtgenote beschikking heeft over het geld maar het kan opdoen aan iets anders dan vastgoed.

Stel dat ik keuzebeding krijg en ik wordt een alcoholist dan kan ik potentieël de boel verkopen en de 100k opzuipen. Op die manier krijgt ons kind volledig niets. In een ideale situatie zou het er zo uitzien (zonder rekening houdende of dit effectief kan):

Na overlijden krijgt langstlevende echtgenoot/echtgenote vruchtgebruik van de eigendom. Bij verkoop van dit onroerend goed wordt het geld op een geblokkeerde rekening geplaatst door de notaris en zijn er twee keuzes:
1. Het geld wordt verdeeld volgens de normale verdeelsleutel: 75% voor echtgenoot en 25% voor kind
2. Het geld kan volledig worden geherinvesteerd worden in een nieuw onroerend goed waarbij dus het kind ook wordt ingeschreven als eigenaar (voor dan 25.000 tegenover de totale waarde)

Complex denk ik. Maar imo komt op die manier altijd het geld terecht waar het hoort en zetten we onszelf niet vast.
 
Terug
Bovenaan