Kleine nieuwtjes

In de UK deed men een gelijkaardig experiment, langdurig werklozen (2 jaar of langer) werden toegewezen aan een programma van 'normale' begeleiding, 'intensieve' begeleiding of verplichte gemeenschapsdienst. Wat blijkt na opvolging? Gemeenschapsdienst werkt niet om mensen te begeleiden naar een vaste baan. Wel een grotere uitstroom naar de invaliditeit.

In Nederland heeft men in 2015 de participatiewet ingevoerd, waar men gemeenschapsdienst kan vragen van langdurig werklozen. Dit leidde tot een stijging van 7% naar 8% voor het aantal mensen dat werk vond. Met als belangrijke kanttekening dat de kwaliteit van de jobs die deze mensen vonden, significant achteruit ging. Minder voltijdse en meer tijdelijke jobs.

Om nog maar te zwijgen van wat er gaat gebeuren met de mensen die nu de jobs uitvoeren die straks door deze langdurig werklozen zullen worden uitgevoerd.
 
Om nog maar te zwijgen van wat er gaat gebeuren met de mensen die nu de jobs uitvoeren die straks door deze langdurig werklozen zullen worden uitgevoerd.
Da's niet hoe dat werkt normaal, zoals in dat artikel met die straatveger loopt het soms mis maar zo'n systemen zijn vrijwel altijd zo opgevat dat het niet mag gaan om jobs die de moeite waard zijn om een minimaal een minimumloon aan te geven. Het moet gaan om taken die wel maatschappelijk nuttig zijn, maar waarvoor een werknemer betalen te duur is. Anders maak je inderdaad werkgelegenheid kapot en dat wil niemand. Het is een smalle band tussen voldoende meerwaarde maar ook geen te grote meerwaarde die moet bewandeld worden in zo'n systemen, en dat vraagt veel evaluatie.


Het doel is vermoed ik ook niet enkel om mensen te begeleiden naar een job maar ook als een soort rechtvaardigheidsgevoel creëren tegenover mensen die wel werken en die de werkloosheidsuitkeringen betalen. Als werklozen gemeenschapsdienst doen kan niemand nog het argument gebruiken dat ze niet willen werken en zal de bereidheid om ze te steunen ook groter zijn.
 
Da's niet hoe dat werkt normaal, zoals in dat artikel met die straatveger loopt het soms mis maar zo'n systemen zijn vrijwel altijd zo opgevat dat het niet mag gaan om jobs die de moeite waard zijn om een minimaal een minimumloon aan te geven. Het moet gaan om taken die wel maatschappelijk nuttig zijn, maar waarvoor een werknemer betalen te duur is. Anders maak je inderdaad werkgelegenheid kapot en dat wil niemand. Het is een smalle band tussen voldoende meerwaarde maar ook geen te grote meerwaarde die moet bewandeld worden in zo'n systemen, en dat vraagt veel evaluatie.


Het doel is vermoed ik ook niet enkel om mensen te begeleiden naar een job maar ook als een soort rechtvaardigheidsgevoel creëren tegenover mensen die wel werken en die de werkloosheidsuitkeringen betalen. Als werklozen gemeenschapsdienst doen kan niemand nog het argument gebruiken dat ze niet willen werken en zal de bereidheid om ze te steunen ook groter zijn.
Heb je een voorbeeld over wat voor soort taken dat dan zouden zijn?
 
Heb je een voorbeeld over wat voor soort taken dat dan zouden zijn?
bvb Regelmatiger onkruid wieden in stadsparken, mensen begeleiden als ze iets nodig hebben in het gemeentehuis, parkeerwachters op plaatsen waar dat normaal economisch niet haalbaar is, verkeerslichten bij wegenwerken bedienen of vervangen om vlottere doorstroming te krijgen, etc. Er zijn heel wat taken die echt wel nut hebben maar waarvoor het in ons land te duur is om iemand in dienst te nemen.

Maar er is natuurlijk de constante incentive om die mensen in te zetten voor taken waar iemand eigenlijk wel voor betaald zou kunnen worden en da's een lijn die erg goed bewaakt zou moeten worden. Probleem is dat als je taken uitdeelt waar overduidelijk niemand voor zou betalen, dat ook vaak taken zijn die je eerder als bezigheidstherapie zou zien, en da's ook niet de bedoeling. Het is die fijne lijn waar veel zo'n programma's op stuklopen.
 

Ik stoor me enorm aan dat hij inderdaad erkent dat we allemaal fouten maken. Maar een koninklijke familie wordt daar niet voor gestraft, en Jan met de pet op mag het gaan uitleggen voor de rechtbank met een flinke financiële sanctie erbovenop.
 

Zouden we hier beter in west-vlaanderen ook eens doen. Het zal worden onderwezen in Buysscheure, Noordpeene, Ochtezeele, Volckerinckhove en Wormhout
 

Ik stoor me enorm aan dat hij inderdaad erkent dat we allemaal fouten maken. Maar een koninklijke familie wordt daar niet voor gestraft, en Jan met de pet op mag het gaan uitleggen voor de rechtbank met een flinke financiële sanctie erbovenop.
Who cares wat een hollander uit zijn nek kletst.
 

Toch wel verrassend.

Zeer verrassend absoluut. Moedig vind ik het ook allerzeerst, want dat zal de partij toch nog meer dwingen om op dit thema gematigder te worden.

Die titels in de kranten zijn ook niet mis. Kunnen die niet een beetje milder zijn en daar gewoon van maken "Janssens fractieleider VB, out zich of komt uit de kast. "
 

Toch wel verrassend.
Benieuwd hoe hij zich nu nog kan vereenzelvigen met de standpunten van de partij omtrent het traditionele gezin. Zolang er geen kinderen komen... :unsure:
 
Het proces over de moord op Julie Van Espen neemt ondertussen verder z'n beloop. Er lekt niets uit van de zitting achter gesloten deuren, gelukkig maar, behalve dan vandaag het nieuws dat één van de advocaten van de beklaagde ontslag heeft genomen. Naar verluid uit onvrede met de manier waarop de voorzitter het proces (te vooringenomen) leidt.


Een toevalligheid, maar ik kon me niet van de indruk ontdoen dat ik de naam van die advocate ooit eerder had gelezen. En dat blijkt ook zo te zijn. En wel toevallig twee maanden voor de moord op Julie. Er stond toen een artikel in Het Laatste Nieuws over een Belgische advocate die het slachtoffer werd van seksueel geweld in Egypte en pas recent opnieuw de moed had gevonden om het werk weer te hervatten. In het interview zegt ze zelfs daders van zedenfeiten niet uit de weg te zullen gaan in de toekomst. Twee maanden later is ze aangesteld als advocaat van Steve Bakelmans.


Toeval natuurlijk. Maar af en toe doen zo'n samenlopen mij stilstaan bij hoe Vlaanderen eigenlijk maar een dorp groot lijkt te zijn.
 

België telde gemiddeld 1,5 kinderen per vrouw: dat stelde het Federaal Planbureau door middel van de nieuwe bevolkingsgegevens naar herkomst van Statbel vast. Bij vrouwen die geen Belgische nationaliteit hebben, ligt het getal het hoogst. Voor Belgische vrouwen van buitenlandse origine ligt het gemiddelde op 1,6 en bij vrouwen met een buitenlandse nationaliteit op 2,1. Met 1,4 kinderen per vrouw, ligt het gemiddelde bij Belgische vrouwen van Belgische afkomst lager.

Hogere vruchtbaarheid​

De moeders van buitenlandse origine of nationaliteit maken 40 procent van de vrouwen op vruchtbare leeftijd uit, maar zij zijn wel goed voor 48 procent van geboorten. Het Federaal Planbureau schuift daarvoor twee verklarende factoren naar voor. Een hogere vruchtbaarheid -en dus gemiddeld aantal kinderen- bij vrouwen van buitenlandse afkomst of nationaliteit ligt mee aan de basis. Ook zat een hoger percentage van de vrouwen met een buitenlandse nationaliteit in de leeftijdsgroep tussen 25 en 35 jaar. Op die leeftijd zijn de vruchtbaarheidscijfers het hoogst.

Uiteraard is 'buitenlandse origine' een breed begrip want door zullen ook wel een groot deel Nederlanders in zitten. Maar je moet echt al stekeblind zijn om niet te zien dat de meeste allochtone gezinnen echt wel minstens drie kinderen hebben. Soms zou een mens toch graag een glazen bol hebben om te kijken hoe het er hier binnen pakweg 150 jaar zal uitzien.
 
Terug
Bovenaan